Τρίτη, 1 Δεκεμβρίου 2009

HARVEST RECORDS 40 χρόνια... συνειρμοί 20 χρόνια...

Ψάχνοντας σε μια κούτα με παλαιά έντυπα - τα οποία ρίχνω, το ένα πάνω στο άλλο, δίχως κάποιαν ιδιαίτερη σκέψη - έπεσα πάνω σ' ένα τεύχος του βρετανικού περιοδικού Strange Things Are Happening (Volume 1, Number 6, Summer 1989), το οποίο είχα τουλάχιστον δέκα χρόνια να το ξεφυλλίσω. Εκεί λοιπόν υπήρχε ένα αφιέρωμα για τα 20χρονα της Harvest. Αν λοιπόν εορταζόταν η 20ετία, γιατί να μην εορταστεί και η 40ετία, αφού και έχουμε μεγαλώσει, κατά τι... και "συνειδητότερη" αντίληψη έχουμε για το τι πραγματικά κατέγραψε η καλή ετικέτα. Ένα κείμενο στο Jazz & Τζαζ; Πιθανόν, παρ' ότι θα μας πιάσει το 2010... Πάντως, επειδή έγραψα για "συνειρμούς" στην επικεφαλίδα, θυμήθηκα δυο λόγια που είχα δημοσιεύσει, για ένα από τα πιο αγαπημένα μου Harvest άλμπουμ - το "Indian Summer" των Panama Limited - πριν από 18 χρόνια, στο δεύτερο τεύχος του fanzine Mary Jane (γεια σου Γιάννη). Τα βάζω σε εισαγωγικά (τα λόγια), λες και δεν είναι δικά μου... "Άγνωστο συγκρότημα οι Panama Limited. Αδίκως βέβαια. Το "Indian Summer" είναι ο δεύτερος δίσκος τους - είχε προηγηθεί το "Panama Limited Jug Band", έτσι λεγόταν αρχικά και το σχήμα - που κυκλοφόρησε το 1970. Η επανέκδοση (σ.σ. τότε, το 1991) ήταν κάτι παραπάνω από επιβεβλημένη, αφού λίγα βρετανικά συγκροτήματα μπορούν να συγκριθούν ηχητικώς τουλάχιστον, με τους P.L. Υπάρχουν έντονες folk επιρροές, κι ένας ωραίος ακουστικός ήχος βαδίζει παράλληλα με μία έντονη freaky διάθεση. Νομίζω πως όσο κι αν ψάξω (σ.σ. ακόμη το νομίζω) δύσκολα θα βρω άλλο άλμπουμ της αγγλικής underground σκηνής που να ηχεί παραπλήσια με αυτό. Συγκρίσεις με τους άλλους... ανaλόγους Hapshash And The Coloured Coat μάλλον θα πρέπει να αποφεύγονται, γιατί δεν συμφέρουν κανέναν...".
Στους Panama Limited έπαιζαν οι: Denis Parker φωνή, κιθάρες, μπάντζο, Brian Strachan κιθάρα, μαντολίνο, Dave Griffiths μπάσο, βιολί, πλήκτρα, Anne Matthews φωνή, harpsichord, κρουστά, Gary Compton φυσαρμόνικα. Βοήθησαν οι: Larry Steele κόνγκα, Jeff Jarrett πιάνο. Στην παραγωγή ήταν ο John Peel (το μαντεύεις), το cover ήταν ιδέα της Hipgnosis (είσαι σίγουρος), ενώ η ηχογράφηση έγινε στα EMI Studios Abbey Road. Ξεσκονίζω το βινύλιο και ξανακούω...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου