Σάββατο, 17 Απριλίου 2010

SUNBAR PRODUCTIONS, INC. presents disco-funk [RCA Victor/ Minos Matsas & Son RCLP 20027, 1975]

Κάτι τέτοιες συλλογές, όπως η “Disco-Funk” της καναδικής Sunbar Productions, σε κάνουν να αναρωτιέσαι γύρω από το πώς μπορεί να σκέπτονταν οι εντόπιοι δισκο-παραγωγοί και μεταπράττες (και μάλιστα το 1975), όταν αποφάσιζαν να κυκλοφορήσουν στην Ελλάδα ένα τόσο... προχωρημένο άλμπουμ (φυσικά, πρωτοβγήκε σε ΗΠΑ/Καναδά). Δεν κρατώ τόσο εμπεριστατωμένο αρχείο, για να γνωρίζω πότε ακριβώς ακούστηκε ή γράφτηκε, για να περιγράψει club, η λέξη «ντισκοτέκ» (όχι δισκοθήκη) στη χώρα μας – υποθέτω προς τα τέλη του ’60 –, ακόμη χειρότερα δεν μπορώ να προσδιορίσω πότε ακριβώς, γράφτηκε ή ειπώθηκε κάτι περί "ντίσκο", όμως εκείνο που μου κάνει εντύπωση είναι η στόχευση των ανθρώπων της Minos Matsas & Son (τότε), να δώσουν το ok, έστω και εν τη αγνοία τους, προκειμένου να... πυροδοτηθεί αυτός ο απίστευτος δυναμίτης· πιθανώς η σημαντικότερη συλλογή, που κυκλοφόρησε ποτέ (να πω στον κόσμο;), με τη λέξη disco στο εξώφυλλο. Και για να μην υπάρξει παρανόηση – επειδή τα συγκροτήματα που συμμετείχαν, δεν τα ήξερε ούτε η μάνα τους – κοτσάρανε, τα ημεδαπά τζιμάνια, κι εκείνο το «Ειδικά για discotheques» στο εξώφυλλο, έχοντας, έτσι, ήσυχη τη συνείδησή τους, πως αν κάποιος αγόραζε τη “Disco-Funk”, για να την ακούσει κατά λάθος σπίτι του, εκείνοι δεν θα έφεραν πλέον καμμίαν ευθύνη. Πάμε για... track το track.
Side A, track 1. Οι Hudson County στο θρυλικό “Bim sala bim”, που... λίκνισε μία τουλάχιστον γενιά ελληνοπαίδων. Κάποιοι τους περνάνε για Ιταλούς (τα ονόματα Gomez και Cohen δεν μαρτυρούν κάτι τέτοιο). Κάποιοι άλλοι τους αποκαλούν και Fantastic Soul Inventions, επειδή υπό αυτό το όνομα κυκλοφόρησε το “Bim sala bim” σε 45άρι στην Ιταλία. Μου μυρίζει μαφία... Το τραγούδι είναι φοβερό με μεγαλιθικό horn τμήμα (και με κάτι σαν afrobeat περάσματα), στριγγή ερμηνεία και ρυθμομηχανή που προκαλεί... αναπνευστική ανεπάρκεια. Track 2. Οι Madeira στο “Rice and beans”. Deep funky ρυθμός με ωραίες «κοφτερές» κιθάρες, «κυκλικά» πνευστά, breaks και blax ατμόσφαιρα. Instro κλάσης. Track 3. Οι Con-Funk-Shun στο “Clique”. Το πιο γνωστό γκρουπ της “Disco-Funk” σ’ ένα σχεδόν instro, από το 1974, στη Freetone. Disco ναι, αλλά με jazz-funky sax σόλο για... κάμποσα λεφτά. Track 4. Η Lillian Hale στο “Don’t boom boom”. Ακόμη ένα 45άρι της Freetone. Φωνάρα η Hale. Μπορεί να θυμίζει χίλιες τραγουδίστριες του είδους – ακόμη και την Dee Dee Bridgewater, όταν τραγούδαγε disco στα late seventies – αλλά είναι μοναδική. Track 5. Οι (The) People στο “Party is a groovy thing”. Για τους People’s Choice από τη Φιλαδέλφεια πρόκειται – το δεύτερο γνωστό σχήμα της συλλογής. Το κομμάτι ήταν επιτυχία το 1974 (έφθασε μέχρι το Νο 6 στα disco singles) και ξεχωρίζει για τα πυρωμένα chorus φωνητικά του. Η Side B ανοίγει με το “Everybody’s funky” των Hudson County. Ακόμη ένας δυναμίτης απ’ αυτή τη φοβερή μπάντα (δεν είναι flip-side στο “Bim sala bim” – από κάπου αλλού προέρχεται, αν δεν ακούστηκε εδώ πρώτη φορά). Σπάνιας δύναμης soli στα σαξόφωνα, αγχωτικά φωνητικά και chorus vocals που τσιτώνουν επιδερμίδες, ζαλιστικά breaks, εκστατικό πρέσιν. Track 2. Οι Brother Soul στο “Cookies”. Ακόμη ένα σχεδόν instro (υπάρχουν κάποια τύπου... toasting φωνητικά), στηριγμένο σε βαθύ disco ρυθμό, μονότονο και underground όπως κάθε ανάλογο κομμάτι που σεβόταν τον εαυτό του εν έτει ’74 (single στην Leo Mini). Track 3. Οι The Third Time Around στο “Soon everything is gonna be alright” του Νιγηριανού Olubiji Adetoye. Θες δε θες, εδώ, το afro δεν το γλιτώνεις. Track 4. Οι T.C.B. στο “Get it up”. Κλασικό early disco, ολίγον... Nicky Siano. Track 5. Οι Con-Funk-Shun στο “Bumpsomboody”. Ωραίο instro, με περίτεχνη κιθάρα. Track 6. Οι (The) People στο “A groovy thing”. Βαθύ drummin’, με γλαφυρό σόλο στο τενόρο και «λακωνικές» πενιές. Aντέχετε άλλο; Βέβαια. Να και το "Rice and beans" των Madeira...

10 σχόλια:

  1. Φοβερή συλλογή. Την έχω σε LP. Είμαι φανατικός της funk σε όλες τις παραλλαγές της.
    κ.π.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Όντως φοβερή. Ακόμη και τώρα, αν είσαι λίγο τυχερός, μπορείς να τη βρεις στο Μοναστηράκι με κάνα τάληρο. Μην πέσει στα χέρια των εμπόρων βέβαια, γιατί τότε μπορεί να μη σου φθάνουν ούτε 70 ευρώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Και σε μας πάνω τη βρίσκεις. Αν θες στο ίδιο στιλ ψάξε τον πρώτο δίσκο των Cameo "cardiac arrest". δισκάρα. Όλα κομματάρες.
    κ.π.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Δεν το έχω, αλλά το έχω ακούσει. Πάει λίγο πιο καρέκλα, γιατί είναι '77. Είχε όμως, απ' ό,τι θυμάμαι, κάτι πολύ καλές "γκεράπες" σε στυλ Bootsy Collins... Τώρα, αν το βρω μπροστά μου, θα το πάρω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ΛΟΓΩ ΗΛΙΚΙΑΣ ΤΟ ΠΗΡΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΡΩΤΟΥΣ 10 ΔΙΣΚΟΥΣ ΠΟΥ ΒΓΗΚΑΝ ΤΟΤΕ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ...ΜΟΥ ΤΟ ΕΚΛΕΨΕ ΕΝΑΣ ΑΠΙΘΑΝΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ ΟΝΟΜΑΤΙ ΧΡΗΣΤΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΣΤΟΝ ΑΝΤΕΝΝΑ,ΤΟ ΚΑΘΑΡΜΑ ΑΚΟΜΗ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟ ΞΥΛΟΦΟΡΤΩΣΩ.ΤΟ ΕΧΩ ΣΕ ΜΑΧΙ ΤΩΡΑ ΑΛΛΑ ΣΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΓΙΑ ΑΡΙΣΤΗ ΚΟΠΙΑ ΖΗΤΑΝΕ 100-120 ΕΥΡΟ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ΓΙΑ ΤΟ BIM SALA BIM MIΛΑΩ ΚΑΙ ΟΝΟΜΑΖΟΜΑΙ ΣΠΥΡΟΣ ΒΡΑΝΑΣ....vranas1@windowslive.com

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Όταν λες στο έκλεψε τι εννοείς; Δανεικό και αγύριστο ε; Την έχουμε πατήσει κι άλλοι... Θες με βιβλία, θες με δίσκους...
    Τι λες; Πήγε 120Ε; Έλεος με τις τιμές. Λίγη τύχη χρειάζεται και στο Μοναστηράκι βρίσκεται ακόμη με 5-10Ε. Στο παζάρι εννοώ, όχι στα μαγαζιά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Το κιθαριστικο ριφ του "Bim Sala Bim" θα ξαναέβγαινε στην επιφάνεια μερικά χρόνια αργότερα, στο "Overpowered by funk" Clash, κάτι που κανείς δεν αναφέρει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όχι, μάλλον ως κρυπτομνησία!

      Διαγραφή