Τρίτη, 28 Σεπτεμβρίου 2010

THAI BEAT A GO-GO

Η rock exotica (εδώ και κάποια χρόνια) αντεπιτίθεται. Τι άλλο να πεις δηλαδή, όταν έρχεσαι σ’ επαφή με τέτοιου τύπου εκδόσεις, οι οποίες δείχνει να απασχολούν όλο και περισσότερα τα δυτικά ακροατήρια; Thai beat Vol.3” (2005) εν προκειμένω – όπερ δυτικού τύπου pop από την Ταϊλάνδη των δεκαετιών του ’60 και του ’70 – και μάλιστα από μία σουηδική εταιρία, την Subliminal Sounds (πρώην Xotic Mind)! Δυο λόγια, γενικώς, για να οριστεί το πλαίσιο.Η pop στην Ταϊλάνδη μοιάζει να εμφανίστηκε στην δεκαετία του ’60 (λέω «μοιάζει», γιατί δε θέλω να εμφανιστώ ως ειδήμων του thai rock), όχι ως μέρος ενός ευρύτερου νεανικού κινήματος, κατά τα δυτικά εν πολλοίς (ή εν ολίγοις) πρότυπα, όσο κυρίως ως ένα τμήμα μίας αναπτυσσόμενης τουριστικής… βιοτεχνίας, μια και κάποια από τα καλύτερα γκρουπ της εποχής υπήρξαν «εσώκλειστα» μεγάλων ξενοδοχειακών μονάδων. Αυτό ήταν το ένα. Το άλλο είχε να κάνει με την ανάγκη για δυτικού τύπου μουσική διασκέδαση των αμερικανών φαντάρων που στρατοπέδευαν στη χώρα (πριν «εκδράμουν» στο παραδίπλα Βιετνάμ) και πάνω σ’ αυτή τη βάση δεν ήταν λίγοι οι εντόπιοι μουσικοί που ξεκίνησαν, όντας πιτσιρικάδες, να γρατζουνάνε μπάσα και κιθάρες. Βεβαίως, υπήρξαν και κάποιες μπάντες στην Ταϊλάνδη, όπως οι Carabao π.χ. (δεν ανθολογούνται εδώ) που επέδειξαν ένα προοδευτικό, όπως θα το λέγαμε, προφίλ – όχι άνευ συνεπειών στην καριέρα τους –, στόχος όμως της “Thai Beat, Vol.3” δεν είναι η περιγραφή του μικρού μεν αλλά υπαρκτού rock κινήματος της χώρας, όσο κυρίως η αποτύπωση μίας pop, με την ευρεία έννοια, ιδιαιτερότητας. Τα ονόματα που ανθολογούνται (Jiraphand Ong-Ard, Supaphorn, Erawan Band, The Royal Sprites, Flash, Oriental Funk, Suda Chuenbarn, Sakarin Boonpit…) μπορεί να μη λένε τίποτα σε κανέναν από ’μας, αλλά και, πιθανώς, σε πολλούς σύγχρονους Ταϊλανδούς, όπως αναφέρεται στο ένθετο (ενδεικτικόν του περιθωριακού του πράγματος), όμως, κάποιες φορές, τα ελαφρά μειδιάματα μπορεί να αντικατασταθούν από… θριαμβευτικά επιφωνήματα. Όπως φερ’ ειπείν στην περίπτωση των Erawan Band, in-house σχήμα του Erawan Hotel, και του ωραίου funk rock “Khon muangkhan” (φέρνουν στο νου μεσογειακές χορευτικές μπάντες των αρχών του ’70), των Oriental Funk σε πιο disco-funk late 70s στυλ (μου θύμισαν τους Έλληνες Sunset), του παιδικού project Vimarn Naeramit (το “Heoow sabat” ακούγεται σαν Mothers of Invention!) και τέλος των The Law & The Sandy, οι οποίοι στο ωραίο surf “Paradise in Bangkok” χαρίζουν κάποια breaks σε… νιαουρίσματα· από σιαμέζικες γάτες προφανώς.

5 σχόλια:

  1. Φώντα νομίζω ότι καθοριστική συμβολή στη δημοφιλία αυτού του ήχου σήμερα έπαιξαν και οι εξαιρετικοί "καμποτζιανοί" Dengue Fever που έχουν φτιάξει κλίμα για το rock της ευρύτερης περιοχής
    Θοδωρής

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Θοδωρή, κάτι είχα γράψει παλαιότερα στο περιοδικό για τους Dengue Fever. Θα ψάξω να βρω το κείμενο και θα το ανεβάσω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Νίκος Κουτέρης4 Οκτωβρίου 2010 - 8:19 μ.μ.

    Φώντα για επεκτάσου για αυτους τους Έλληνες "Sunset" σε παρακαλώ.
    Ευχαριστω εκ των προτέρων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Νίκο, έχω ήδη γράψει κάτι για τους Sunset στο http://is.gd/fKFnQ. Κάποια στιγμή θα επανέλθω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Άκουσα σήμερα το Planet Lam των The Paradise Bangkok Molam International Band και θυμήθηκα αυτήν την ανάρτηση.

    https://www.youtube.com/watch?v=chPr5fLpAFg&list=PLZz9uS_fESGusUuaqbSUNbqMmTcFFG4R4

    ΑπάντησηΔιαγραφή