λοιπόν υπάρχει μία ταινία με τον Σταυρίδη και τον Φωτόπουλο , στην οποία ο πρώτος είναι συνθέτης κλασσικής μουσικής και ο δεύτερος λαϊκής. Μένουν στην ίδια αυλή μιας φτωχογειτονιμς και έχουν μία τρόπον τινά αντιπαλότητα. Τελικά ο Φωτόπουλος γίνεται μεγάλος και τρανός (και πλούσιος) με τα λαϊκά τραγούδια και βοηθάει και τον Σταυρίδη, ο οποίος καταλήγει να γράφει ένα είδος συμφωνικής- λαϊκής μουσικής. Δεν θυμάμαι τον τίτλο. Ίσως "μπετόβεν και μπουζούκι". Πέρα από τις κινηματογραφικές συμβάσεις και καθότι εκείνες οι ταινίες τελικά αποτύπωναν κάτι από την εποχή, νομίζω ότι επεξηγείται με κάποιον τρόπο η ομοιότητα στο μεγαλεπήβολο των εισαγωγών των παραπάνω τραγουδιών. Νομίζω ότι μερικοί συνθέτες έμπαιναν στο στούντιο έχοντας την αίσθ εηση ότι θα αφήσουν εποχή με ό,τι και αν ηχογραφήσουν, για αυτό και το παράκαναν με γκραντιόζες εισαγωγές και ενορχηστρώσεις. Νομίζω ο Ζαμπέτας έλεγε για έναν μεγάλο μας συνθέτη την ιστορία ότι συνήθιζε να διευθύνει στο studio την λαϊκή ορχήστρα σαν συμφωνική , για να δικαιολογεί και τις αμοιβές του ως διευθυντή ορχήστρας που προβλέποταν στο συμβόλαιο του.
Ο Γιώργος Κοινούσης, αγνός καλλιτέχνης του λαού (δε βάζω τη φράση σε εισαγωγικά, γιατί το πιστεύω), που δισκογραφούσε για τη Zodiac του Αλέξανδρου Πατσιφά (να μη ξεχνιόμαστε), αποδίδει μέσω της εισαγωγής του στο «Όλοι θα ζήσουμε» – τρανή επιτυχία του, το 1973 – τιμή στο «Θα σημάνουν οι καμπάνες» του Μίκη Θεοδωράκη, τραγούδι από τη «Ρωμιοσύνη», που είχε πρωτοβγεί το ’66, αλλά ήταν απαγορευμένο κατά τη διάρκεια της χούντας. Εγώ, έτσι νομίζω. Ας με διαψεύσει ο… Κοινούσης, ή όποιος άλλος.
πολύ ενδιαφέρουσα η σκέψη, μακάρι να υπήρχε κάποιος τρόπος να μας πει και ο Κοινούσης τι συμβαίνει πρόσφατα έβλεπα μία παρουσίαση του σε κάποια εκπομπή (κάποιο μεσημεριανάδικο νομίζω, αλλά το θέμα είχε ενδιαφέρον) νομιζω ότι έχει αφήσει στην άκρη πλέον και τη θρησκοληψία που για χρόνια τον διακατείχε και αντιμετωπίζει ψύχραιμα πλέον και χωρίς αφορισμούς τα χρόνια της δόξας του. συντάσσομαι με τον χαρακτηρισμό αγνός καλλιτέχνης του λαού. ίσως το αγνός να τον οδήγησε και στην στροφή και την απαξίωση του παρελθόντος του από ένα σημείο και μετά.
A million workers working for nothing/You better give 'em what they really own/ We got to put you down/ When we come into town (JOHN LENNON "Power to the people")
«Ο ρόλος της κριτικής είναι ένας ρόλος ανάμεσα σε άλλους. Χειρότερος από αυτόν των πρωταγωνιστών του αισθητικού γεγονότος, όταν οι πρωταγωνιστές είναι καλοί, και καλύτερος από αυτόν των πρωταγωνιστών του αισθητικού γεγονότος, όταν οι καλλιτέχνες νομίζουν πως είναι καλλιτέχνες – κι άντε μετά να τους πείσεις πως δεν είναι. Θα σου βγάλουν το μάτι, γιατί σε θέλουν κι εσένα στραβό σαν την αφεντιά τους».
Βασίλης Ραφαηλίδης
«Σήμερα πιο σημαντικό είναι το πραγματικό δεδομένο, το γεγονός, το ντοκουμέντο, το κείμενο. Όχι πια κρυπτογραφήματα, ελιτίστικες ασκήσεις, διανοητικά παιγνίδια, καλλιτεχνικές μεταφορές, προσωπικές φαντασίες...». MARIO MAFFI Underground [εκδ. Οδυσσέας, 1983]
"Παρουσίαση της Eλληνικής Pop και Rock Μουσικής μέσα από τη Δισκογραφία της, 1965-1982" [εκδόσεις Δελφίνι, Αθήνα 1996]
BLUES AVENUE
[Jazz&Tzaz 0080-2, 2/2008] compiled by Phontas Troussas. Johnny Winter, Bo Diddley, Henry Vestine, Canned Heat, Michael Bloomfield, Harvey Mandel, Jefferson Airpalne, The Electric Flag, Charlie Musselwhite a.o. {Music Avenue}
AMERICANA
[Jazz&Tzaz 0076-2, 10/2007] compiled by Phontas Troussas. Alison Krauss, Norman Blake, Bela Fleck, Rory Block, Chris Hillman, Earl Scruggs, Doc Watson a.o. {Rounder}
GROOVY THERAPY
[Jazz&Tzaz 0075-2, 8/2007] compiled by Phontas Troussas. Memphis Black, Ambros Seelos, Don Adams, The Kadri Six, Greetje Kauffeld, Elsie Bianchi, Mombasa, Orchester Pete Jacques a.o. {Sonorama Records}
GERASSIMOS LAVRANOS
"Dance with Gerassimos Lavranos and his Orchestra, Greek Lounge" [Jazz & Tzaz 0071-2, 4/2007] compiled by Phontas Troussas
BLUES 2DAY
[Jazz&Tzaz 0068-2, 1/2007] compiled by Phontas Troussas. Shemekia Copeland, Roomful of Blues, Marcia Ball, Mavis Staples, Corey Harris, Cephas & Wiggins, William Clarke, Guitar Shorty a.o. {Alligator}
CHICAGO BLUES
[Jazz&Tzaz 0057-2, 1/2006] compiled by Phontas Troussas. Muddy Waters, Robert Nighthawk, Jazz Gillum, Snooky Prior, Eddie Boyd, Tampa Red, Little Walter, Othum Brown, Johnny Young a.o.
SMOKIN' BLUES
[Jazz&Tzaz 0047-2, 2/2005] compiled by Phontas Troussas. Odetta, Big Jack Johnson, Kim Wilson, The Phillip Walker Big Band, R.L. Burnside, Joan Osborne with The Holmes Brothers a.o. {M.C. Records}
BLUES BLASTERS
[Jazz&Tzaz 0038-2, 3/2004] compiled by Phontas Troussas. Popa Chubby, David Gogo, Larry McCray, Rod and The Shotgun Blues, Tom Principato, Tino Gonzales, Matt Smith a.o. {DixieFrog}
BIG CITY BLUES
[Jazz&Tzaz 0025-2, 1/2003] compiled by Phontas Troussas. John Primer, Billy Branch, John Little John, Magic Slim & The Teardrops, Freddy King, Johnny Otis, Muddy Waters, J.B. Hutto, Vera Taylor, J. Monque'd a.o. {Wolf Records}
REGGAE HEARTBEATS
[Jazz&Tzaz 0023-2, 8/2002] compiled by Phontas Troussas. Derrick Morgan, Don Drummond, Lee "Scratch" Perry, Gregory Isaacs, Dennis Brown, Culture, Burning Spear, Horace Andy, The Skatalites, Israel Vibration a.o. {heart beat}
ΤΑ ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ, Λογοτεχνικό Περιοδικό, Ηρ. & Ρ. Αποστολίδη, τεύχος 1, Αθήναι Ιανουάριος 1952 (Περίοδος Α). Το Χρονικό του Μηνός, Η Τέχνη και τα κριτήριά της, Η τέχνη της ποιητικής μετάφρασης, Η Κριτική του Βιβλίου.
ΕΙΚΟΝΕΣ, Αρ.282, 17/3/1961. Έκδοσις ΕΛΚΗΝ Ελένη Βλάχου - Η.Γ. Ηλιόπουλος. Διεύθυνσις: Κων. Κ. Ψύχας. Ο Νίκος Μαστοράκης γράφει για τους "μπήτνικς" στην Αθήνα (σ.σ. ???!!!)
RESIDU, τεύχος 1, Αθήνα, άνοιξη '65, εκδότης Daniel Richter, Κείμενα: Allen Ginsberg, Harold Norse, Philip Lamantia, George Andrews, Charles Henri Ford, Sheldon Cholst, Kay Johnson κ.ά.
ΤΑ ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ (Ηρακλή και Ρένου Αποστολίδη), Περίοδος Γ, τεύχος 1. Αθήναι, Ιανουάριος '66. Διευθυντής: Ρένος Αποστολίδης. Γενική γραμματεία: Πάρις Τακόπουλος. Συνέντευξη του Μάνου Χατζιδάκι στον Ρένο Αποστολίδη.
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ, έτος 3ον, αριθ. φύλλου 696, τιμή φύλλου δρχ. 1,50, Αθήναι, Πέμπτη 19 Μαΐου 1966. Διευθυντής: Ιωάννης Ευαγγελίδης
ΜΟΝΤΕΡΝΟΙ ΡΥΘΜΟΙ, τεύχος 100, Αθήνα 28/2/1968. Διευθυντής: Αθαν. Τσόγκας. Μακέττες: Νίκος Παπαθανασίου. Επί της ύλης: Ανδρέας Καλομάρης. Στο ψυχεδελικό εξώφυλλο οι Procol Harum.
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ, επιθεώρηση τέχνης και πνευματικού προβληματισμού, Αθήνα Δεκέμβριος 70, τεύχος 9, εκδότης: Ι Τσοκόπουλος, δ/ντης συντάξεως: Κώστας Στολίγκας. Χέρμπερτ Μαρκούζε: η απελευθέρωση από την κοινωνία της αφθονίας, το «θέατρο της σκληρότητας», Ροδόλφος Μορώνης: τι είναι και τι ζητά ο κινηματογράφος αντεργκράουντ - ιστορική ανάλυση
ΝΕΟΙ ΣΤΟΧΟΙ, τεύχος 2, Αθήνα Αύγουστος 1971. Μηνιαία έκδοση οικονομικών και κοινωνικών μελετών. Εκδότης: Δέσποινα Παπανικολάου. Κάστρο "Η επανάσταση δεν μαθαίνεται από τα εγχειρίδια", Γκουεβάρα "Να δημιουργηθούν δύο, τρία... πολλά Βιετνάμ", Β.Ι. Λένιν "Οι τρεις πηγές του Μαρξισμού"
ΑΝΟΙΧΤΟ ΘΕΑΤΡΟ, Μηνιαία επιθεώρηση πολιτικού θεάτρου, τεύχος 1, Αθήνα, Νοέμβριος 1971. Εκδότης: Μαρίκα Τζιραλίδου. Υπεύθυνος ύλης: Γιώργος Μιχαηλίδης. «Κοινωνιολογία του σύγχρονου δράματος» του Γκέοργκ Λούκατς, «Ένα επαναστατικό θέατρο» του Εμίλ Κόπφερμαν, «Ανοιχτή επιστολή στο Living Theatre» του Τσαρλς Μάροβιτς κ.ά.
ΔΙΑΛΟΓΟΣ (έκδοση αμερικανικής πρεσβείας), Αθήνα, χειμώνας 1971. Έρικ Ζάλτσμαν: Η επανάσταση στη μουσική, Ρίτσαρντ Κοστελάνετς: Μεταπολεμική ποίηση, οράματα και επανεκτιμήσεις (απόσπασμα από τον "Μαγικό Ψαλμό" του Άλλεν Γκίνσμπεργκ)
ΤΡΑΜ, τεύχος 3/4, Θεσσαλονίκη, Φλεβάρης 1972, Έκδοση: Μαρώ Καρδάκου, Σύνταξη-Επιμέλεια: Δημήτρης Καλοκύρης. Νίκος Γκάτσος, Borges, Rick Griffin, Ανδρέας Εμπειρίκος, Peter Handke, John Lennon, Παύλος Μοσχίδης, Μανόλης Ξεξάκης, Ηλίας Πετρόπουλος.
ΗΡΙΔΑΝΟΣ, δίμηνη έκδοση ενημέρωσης και προβληματισμού, Νοέμβρης-Δεκέμβρης 1972, τεύχος 1. Χ. Μαρκούζε-Κ. Πόππερ Μεταρρύθμιση ή Επανάσταση;, Έντουαρντ Κέννεντυ Νέες Κατευθύνσεις της Αμερικανικής Πολιτικής, Λουί Αλτουσέρ Ο Λένιν και η Φιλοσοφία
ΤΟ ΚΑΜΙΝΙ, τεύχος 7, Αθήνα-Θεσσαλονίκη Ιούνιος 1975, διευθυντής: Κώστας Αγγελόπουλος. Θέματα: Ο "Θιάσος" στις Κάννες, Οι Τουπαμάρος, συνέντευξη της Κωστούλας Μητροπούλου, "Ο Εχθρός Λαός" συζήτηση με τους Ιάκωβο Καμπανέλλη, Τζένη Καρέζη, Κώστα Καζάκο, κείμενο του Σάκη Παπαδημητρίου...
TO ΑΥΓΟ, τεύχος 1, Νοέμβρης - Δεκέμβρης 1979. Το πιο γκαγκάν περιοδικό των Βαλκανίων. Ανοιχτή επιστολή του Μανώλη Ρασούλη στον Θάνο Μικρούτσικο. Σύντροφε Άρη το φωτοστέφανό σου και πολλή άλλη ύλη ποικίλη κι εντάξει...
ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ, τεύχος 5, Αθήνα 10-12/1981, Εκδότης: Θ. Κυριακόπουλος, Διευθυντής: Θ. Λάλας, Κείμενα: Gretchen Berg, William S. Burroughs, Anthony Burgess, Γιώργος Βέης κ.ά.
ΣΥΝ ΚΑΙ ΠΛΗΝ, τεύχος 3, Θεσσαλονίκη, Φεβρουάριος 1982, υπεύθυνος: Σάκης Παπαδημητρίου, Κείμενα: Μιχάλης Σιγανίδης, Σπύρος Φέγγος, Ran Blake, Hannah Charlton, Brian Eno, Ντάνης Τραγόπουλος, Αντρέ Γκορζ κ.ά.
MAD, No 30, Αθήνα, Φεβρουάριος 1982. Εκδότης: Α. Σαμούχος.
ΣΧΟΛΙΑΣΤΗΣ, Τεύχος 1, Αθήνα, Απρίλιος 1983. Εκδότης: Γιώργος Πιτουρόπουλος. (Τα άγνωστα ερωτικά του Μπρεχτ, Praxis Jazz ’83 – συζήτηση με τον Κώστα Γιαννουλόπουλο, Ο Ραίη Άλισον για το μπλουζ)
ΑΝΑΡΧΟΣ, τεύχος 2, Αθήνα 3/1984. Εκδόσεις: Κολλεκτίβα «Άναρχος». Υπέυθυνος: Σπύρος Κοτρώτσιος. Αφιέρωμα: Brixton. Νόαμ Τσόμσκυ: Τα νέα σύνορα του Ρήγκαν.
ΙΧΝΕΥΤΗΣ, τεύχος 21, Αθήνα Μάιος 1987. Εκδότης: Κώστας Βουκελάτος, διεύθυνση: Τζέλλα Ρήγου, γράφει ο Ηλίας Πετρόπουλος, ελληνική βιβλιογραφία για τα ναρκωτικά
PSYCHAGOGOS, Νο.6, Αθήνα, Απρίλιος ’88. Εκδίδεται από τον Ν.Κ και την Α.Φ. (Last Drive, Beauregarde, Maze, Missing Links…)
ΣΤΙΣ ΣΚΙΕΣ ΤΟΥ Β-23, τεύχος 0, Αθήνα Φθινόπωρο '88. Υπεύθυνοι: Δημήτρης Αργυρόπουλος, Γιάννης Β-23 Κολοβός. Κείμενα για τους: Roky Erickson, Gong, Last Drive, Λώρενς Φερλινγκέττι, Τζακ Κέρουακ, Κατερίνα Γώγου...
MARY JANE Vol.2, Πάτρα, Ιούνιος 1991. Υπεύθυνοι:Γιάννης Κοκκίνης, Φώντας Τρούσας. Θέματα: The Walkabouts, The Collectors, The Ultra 5, Το δικαίωμα να είσαι high..., The Mayday Overdrive, Shylock, The Bevis Frond, Arcadium, Jargon Records...
SPLATTER-ZINE, τεύχος 1, Αθήνα, Άνοιξη '92 (Dario Argento, Last Drive, H.P. Lovecraft, το splatter στην Αρχαία Ελλάδα κ.ά.)
ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΦΥΣΗ, τεύχος 1, Αθήνα Μάιος-Αύγουστος '92. Εκδότης: Νίκος Ηλιόπουλος. Κείμενα των Τάκη Φωτόπουλου, Murray Bookchin, Janet Biehl, John Friedmann, John Clark κ.ά.
ΓΔΟΥΠΟΣ, τεύχος 9, Θεσσαλονίκη Ιούλιος 1992. Έκδοση του Rollin Under.
ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΟΛΗ, Τεύχος 31 (προτελευταίο), Αθήνα, Δεκέμβριος 1992. Υπεύθυνος εκδότης: Σ. Μανδηλά. (Η γυναίκα στην αντεργκράουντ ροκ σκηνή, Paul Feyerabend)
ΑΝΤΙ, τεύχος 591, 17/11/1995. Ειδική έκδοση: Ελληνικό ροκ και πολιτική
ΤΑ ΜΟΥΣΙΚΑ, τεύχος 1, Σεπτέμβριος '96. Υπεύθυνος έκδοσης: Βασίλης Καλλιπολίτης, Υπεύθυνος ύλης: Θωμάς Σλιώμης. Γράφουν: Κορνήλιος Διαμαντόπουλος, Παναγιώτης Θεοδοσίου κ.ά. Θέματα: Οι συνθέτες του Ολοκαυτώματος, Τελετουργία και Μουσική...
ΧΟΝΔΡΟΣ * ΚΑΤΣΙΑΝΗ τεύχος 5, Θεσσαλονίκη Φεβρουάριος 1997. Παραγωγή: Άλλη Πόλη
ΤΑΜΑΡΙΞ, Τεύχος 4, Θεσσαλονίκη, Απρίλιος 1997. Διεύθυνση έκδοσης: Δημήτρης Καλοκύρης. (Η μουσική στην Κατοχή)
BANG (περιοδικό φανταστικού), τεύχος 2, Αθήνα Ιούλιος 1997. Αρχισυντάκτης: Γιώργος Χ. Γούλας. Κείμενα των Michael Swanwick, Robert Silverberg, Γιώργου Μαυροειδή, Γιάννη Ανδρέου. Συνέντευξη: Δημήτρης Αρβανίτης. Διηγήματα: Ted Thomas, Philip K. Dick, Σπύρος Φέγγος...
ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ, τεύχος 3, Σεπτέμβριος '97. Έκδοση-διεύθυνση: Πέτρος Τσαπίλης, Αφροδίτη Δήμου. Μουσική: Eartha Kitt (συνέντευξη), Κάρεν Κάρπεντερ, Quentin Tarantino (αγαπημένοι δίσκοι), Ένθετο: η δεκαετία του '50
C.M.C.A. NEWS (Country Music Club of Athens), τεύχος 1, Αθήνα 9-10/1999. Εκδότες: Νίκος Γκαραβέλας, Αντώνης Παπαβομβολάκης. Αφιέρωμα-βιογραφία: Keith Whitley.
ΕΝΑΣ ΑΙΩΝΑΣ BLUES, Οι 100 Καλύτεροι Δίσκοι, Αθήνα, 10/1999, Επιλογή-κείμενα: Φώντας Τρούσας. Συνεργάστηκε ο Γιώργος Χαρωνίτης. Σχεδίαση: Δ.Θ. Αρβανίτης. (Περιορισμένη έκδοση του περιοδικού Jazz & Τζαζ)
ΤΟ ΔΟΝΤΙ, τεύχος 13, Πάτρα Ιανουάριος 2001. Εκδότης-διευθυντής: Ανδρέας Γ. Τσιλίρας, αρχισυντάκτης: Γιάννης Μουγγολιάς. Συνεργάστηκε ο Χρίστος Λάσκαρης (τρία ανέκδοτα ποιήματα), συνέντευξη με τον βαρύτονο Γιώργο Παππά...
ΣΙΝΕΜΑ, τεύχος 1, Αθήνα, Οκτώβρης-Δεκέμβρης 1978. Εκδότης: Μάκης Μωραΐτης. Κείμενα των Stephen Koch (για τον Andy Warhol), Annette Michelson (για τον Michael Snow) κ.ά.
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ & ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ, τεύχος 4, 11/2000-1/2001. Εκδότης-διευθυντής: Γιάννης Φραγκούλης. Αφιέρωμα: Προς τα που βαδίζει ο ελληνικός κινηματογράφος;
λοιπόν υπάρχει μία ταινία με τον Σταυρίδη και τον Φωτόπουλο , στην οποία ο πρώτος είναι συνθέτης κλασσικής μουσικής και ο δεύτερος λαϊκής. Μένουν στην ίδια αυλή μιας φτωχογειτονιμς και έχουν μία τρόπον τινά αντιπαλότητα. Τελικά ο Φωτόπουλος γίνεται μεγάλος και τρανός (και πλούσιος) με τα λαϊκά τραγούδια και βοηθάει και τον Σταυρίδη, ο οποίος καταλήγει να γράφει ένα είδος συμφωνικής- λαϊκής μουσικής. Δεν θυμάμαι τον τίτλο. Ίσως "μπετόβεν και μπουζούκι". Πέρα από τις κινηματογραφικές συμβάσεις και καθότι εκείνες οι ταινίες τελικά αποτύπωναν κάτι από την εποχή, νομίζω ότι επεξηγείται με κάποιον τρόπο η ομοιότητα στο μεγαλεπήβολο των εισαγωγών των παραπάνω τραγουδιών. Νομίζω ότι μερικοί συνθέτες έμπαιναν στο στούντιο έχοντας την αίσθ εηση ότι θα αφήσουν εποχή με ό,τι και αν ηχογραφήσουν, για αυτό και το παράκαναν με γκραντιόζες εισαγωγές και ενορχηστρώσεις. Νομίζω ο Ζαμπέτας έλεγε για έναν μεγάλο μας συνθέτη την ιστορία ότι συνήθιζε να διευθύνει στο studio την λαϊκή ορχήστρα σαν συμφωνική , για να δικαιολογεί και τις αμοιβές του ως διευθυντή ορχήστρας που προβλέποταν στο συμβόλαιο του.
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ Γιώργος Κοινούσης, αγνός καλλιτέχνης του λαού (δε βάζω τη φράση σε εισαγωγικά, γιατί το πιστεύω), που δισκογραφούσε για τη Zodiac του Αλέξανδρου Πατσιφά (να μη ξεχνιόμαστε), αποδίδει μέσω της εισαγωγής του στο «Όλοι θα ζήσουμε» – τρανή επιτυχία του, το 1973 – τιμή στο «Θα σημάνουν οι καμπάνες» του Μίκη Θεοδωράκη, τραγούδι από τη «Ρωμιοσύνη», που είχε πρωτοβγεί το ’66, αλλά ήταν απαγορευμένο κατά τη διάρκεια της χούντας. Εγώ, έτσι νομίζω. Ας με διαψεύσει ο… Κοινούσης, ή όποιος άλλος.
ΑπάντησηΔιαγραφή(Σωστά αυτά που λες Άρη)
πολύ ενδιαφέρουσα η σκέψη,
ΑπάντησηΔιαγραφήμακάρι να υπήρχε κάποιος τρόπος να μας πει και ο Κοινούσης τι συμβαίνει
πρόσφατα έβλεπα μία παρουσίαση του σε κάποια εκπομπή (κάποιο μεσημεριανάδικο νομίζω, αλλά το θέμα είχε ενδιαφέρον)
νομιζω ότι έχει αφήσει στην άκρη πλέον και τη θρησκοληψία που για χρόνια τον διακατείχε και αντιμετωπίζει ψύχραιμα πλέον και χωρίς αφορισμούς τα χρόνια της δόξας του.
συντάσσομαι με τον χαρακτηρισμό αγνός καλλιτέχνης του λαού. ίσως το αγνός να τον οδήγησε και στην στροφή και την απαξίωση του παρελθόντος του από ένα σημείο και μετά.
Kαφάσης,Κοινούσης...μήπως και Κοκκίνου,Ζήνα θα γράφεται σε λίγο ? μπλιάχ !
ΑπάντησηΔιαγραφήsergios
Μπα, για Κοκκίνου δε νομίζω... Για Πάνο Κόκκινο όμως – άμα θέλεις – κοίτα εδώ... http://is.gd/hyimH
ΑπάντησηΔιαγραφή