Δευτέρα, 2 Μαΐου 2011

ALAN STIVELL to all the people…

Για κάποιο λόγο άκουσα μερικά tracks, απ’ όσους δίσκους του γάλλου αρπίστα Alan Stivell είχα διαθέσιμους. Από τη μεγάλη, όσο να’ναι, δισκογραφία του υπάρχουν κάποια άλμπουμ που αναμφισβήτητα ξεχωρίζουν. Οπωσδήποτε η “Symphonie Celtique” [CBS/ Kelτιa III 84142, 1980], σίγουρα το live “E Dulenn -A Dublin- National Stadium” στη Fontana/ Kelτιa III, ή στη γερμανική Nature [0060.045] όπως το έχω, από το 1975, φυσικά το “Chemins de Terre” [Fontana 6325 304] του ’73, ή “From Celtic Roots...” όπως κυκλοφόρησε στη Βρετανία…
Αν και το υλικό που αποδίδει ο Stivell με την μπάντα του σ’ αυτό το τελευταίο LP είναι κατά βάσιν παραδοσιακό, είναι τέτοια και τόση η ανάγκη ν’ αγγίξει το «πράγμα» τα όριά του, ώστε, μπροστά του, ακόμη κι αυτή η... διακεκαυμένη folk των Afro Celt Sound System π.χ., είκοσι plus χρόνια αργότερα, να μοιάζει, απλώς, με οδοντόκρεμα. Όλα τα θέματα κινούνται σε πολύ ύψηλο επίπεδο, την ώρα κατά την οποία το παίξιμο των 12 μουσικών που συμμετέχουν στην ηχογράφηση ξεπερνά κάθε προσδόκιμο. Το... “Ian Morrisson reel” είναι άπαιχτο, η version στον ύμνο “She moved through the fair” είναι για ανθολογία, το σκωτσέζικο “Oidhche mhaith” σε «στέλνει», το βρετόνικο “Brezhoneg’ raok” είναι ο ορισμός του folk-rock, το ερωτικού πόνου “An hani a garan” είναι… άσε...
Δεν βγαίνουν τέτοιοι δίσκοι σήμερα. Κι αν βγαίνουν... είναι τρίτοι.
Εδώ, το “Ian Morrisson reel” από το “From Celtic Roots...” με τη συμμετοχή των Alan Stivell κέλτικη άρπα, γκάιτα, ιρλανδικό φλάουτο, Gabriel Yacoub κιθάρες, μπάντζο, dulcimer, ψαλτήρι, René Werneer βιολί, Pascal Stive όργανο, πιάνο, Jean-Luc Hallereau μπάσο, Dan Ar Bras κιθάρες, Michel Santangelli ντραμς…

… και πιο κάτω η συναρπαστική εισαγωγή (μία από τις ωραιότερες που έχω ποτέ ακούσει) από το live “E Dulenn -A Dublin- National Stadium”· τo “Spered hollvedel” και το “Delivrance” δηλαδή, το απελευθερωτικόν έπος του μεγάλου Βρετόνου. Έφθασε η ώρα της απαλλαγής/ και μακριά από ’μας κάθε ιδέα εκδίκησης/ θα κρατήσουμε τη φιλία μας με το γαλλικό λαό/ αλλά θα γκρεμίσουμε εκείνα τα επαίσχυντα τείχη/ που μας εμποδίζουν να βλέπουμε πέρα από τη θάλασσα... Δίπλα του οι Dan Ar Bras, René Werneer, Pascal Stive, Michel Santangelli, Jacky Thomas και η Breton Pipe Band Bleimor…

5 σχόλια:

  1. Τον εχω δει τυχαία στη Τουλούζη το '87 μαζί με τον Dan Ar Bras.Τότε μου ειχαν φανεί πολυ folk ολα αυτά για τα γούστα μου.
    Απο δίσκους εχω το "Renaissance of the Celtic Harp" του '71 στη βρετανική "Rounder" το οποίο...τώρα το βρίσκω εξαιρετικό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Φ.Ν. η Rounder είναι αμερικανική εταιρία. Έχει βγάλει κι άλλα του Alan Stivell (σε αμερικανικές εκτυπώσεις) και βεβαίως και το “Renaissance of the Celtic Harp”. Είμαι σχεδόν σίγουρος πως πρόκειται για έκδοση της δεκαετίας του ’80.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σωστά.Μόνο για αμερικάνικο δεν μοιάζει το εξώφυλλο...Πάντως εχει το alt.cover που κυκλοφόρησε στην Αγγλία.Το og εχει μόνο μια αρπα απ΄εξω.Επανέκδοση μάλλον made in Canada του '87.Για 1 ευρω μια χαρα.Ετσι και αλλιώς "the song remains the same".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μα βρε συ, πώς να μην είναι όπως τα γράφεις; Δεν βλέπεις μουσικούς: Gabriel Yacoub, Rene Werner, Dan Ar Bras... μόνο τις προσωπικές τους δισκογραφίες να πάρεις εκάστου, τι να σου κάνουν οι Afro Celt Sound System;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Το ξέρω spacefreak, το ξέρω. Το γαλλικό folk είναι τεράστια ιστορία κι αυτοί οι άνθρωποι υπήρξαν (είναι) από τους πρωταγωνιστές του. Έπαιζαν σε άλλα γκρουπ (Mor, Malicorne…), συμμετείχαν σε άλμπουμ τρίτων, έβγαζαν και βγάζουν ακόμη προσωπικούς δίσκους…

    ΑπάντησηΔιαγραφή