ΔΙΣΚΟΙ, ΒΙΒΛΙΑ, ΤΑΙΝΙΕΣ, ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΤΙΝΑ...
est 10/1996
Τρίτη, 28 Ιουνίου 2011
RED ROSE THE GROUP κατά... Select
Πριν από λίγες ημέρες ένας αμερικανός dealer από το Schwenksville της Pennsylvania πούλησε στο eBay ένα ελληνικό 45άρι, το “Big show theme/ Night time girl” [Select ΣΑ3130] των Red Rose The Group (η Select ήταν ετικέτα συμφερόντων Αντώνη Πλωμαρίτη), το οποίον περιέγραφε ως εξής (οι εμφάσεις δικές μου): “I can’t find a shred of information about this killer single online, but I can only say when word gets out on this one, it’s gonna be on want lists. I mean, just listen to both sides of this monster. “Night time girl” is a downright awesome mystical psych head-twirler, riding a twisty belly dance rhythm with twangy sitar-like instruments straight off one of those “Dance with Sheherazade” comps. It’s still got both feet firmly placed in rock, though, which means it’s likely not the work of your typical ethnic greek combo. Instead, imagine the Hollies’ “Stop! stop! stop!” played by a greek garage band while six scantily-clad belly dancers gyrate on stage at a hookah bar. “Night time girl” is simply an amazing wonky bit of greek sitar freakbeat that has yet to be discovered, or comped. It will be big. Flip it over and you’ ve got “Big show theme”, which is exactly what it says it is. A cool as f*** swinging gogo game show theme meets arabian snake dance that will break spines if you try to dance to it. You’ve been warned”. Επειδή λοιπόν διαθέτω το εν λόγω 45άρι και μ’ έχει απασχολήσει από παλαιά το ζήτημα (έχω ρωτήσει σχετικώς και τον Manwolf Louie, που γνωρίζει καλά αυτά τα θέματα) έρχομαι να παραθέσω τα εξής. Κατ’ αρχάς, να το ξεκαθαρίσω, το γκρουπ δεν είναι ελληνικό. Αναγράφεται εξάλλου πάνω στο label εγγραφαί USA. Δεύτερον, και εξ ίσου σημαντικό, δεν υπάρχει συγκρότημα (ούτε ελληνικό, ούτε αμερικανικό, ούτε οτιδήποτε) με τέτοιο όνομα! Προφανώς ο Πλωμαρίτης, για λόγους αποφυγής δικαιωμάτων, άλλαξε(!) όνομα στο γκρουπ, αποφεύγοντας να γράψει στην ετικέτα ακόμη και τα credits των κομματιών. Έχουμε να κάνουμε λοιπόν με μία απολύτως πειρατική έκδοση, του τύπου… πιασ’ το αυγό και κούρευτο. Μετά από μία σχετική έρευνα στο popsike.com και αλλαχού καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως οι Red Rose The Group δεν είναι άλλοι από τους Skip Battyn and The Group(!), το συγκρότημα του αμερικανού τραγουδοποιού Clyde “Skip” Battin (1934-2003), μέλους μεταξύ άλλων των Byrds, New Riders of the Purple Sage και Flying Burrito Brothers. Το 1966 κατά το popsike, ή το 1967 κατά την επίσημη δισκογραφία του που μάλλον είναι και το σωστό (δες http://is.gd/hoLRZL), ο Skip Battin ηχογραφεί το “Night time girl/ The dating game theme” σε ετικέτα Aurora [159] και σε διανομή από την νεοϋορκέζικη Bell. Μάλιστα, το τραγούδι της πρώτης πλευράς (γιατί το flip side είναι instro) είναι γραμμένο από τους A. Kooper - I. Levine (όπως βλέπουμε στη φωτογραφία του label, που υπάρχει στο popsike). Τα ονόματα, φυσικά, δεν είναι άλλα από εκείνα των Al Kooper και Irwin Levine. Ψάχνοντας λίγο στο δίκτυο ανακάλυψα πως το εν λόγω άσμα το είχαν πει και οι Everly Brothers το 1965 (η πρώτη εκτέλεση;). Μάλιστα, σ’ ένα pdf με τους στίχους των τραγουδιών τους (http://is.gd/m2qQLi) διαβάζουμε ακόμη πως το τραγούδι το είχαν ερμηνεύσει και οι Modern Folk Quartet (Cyrus Faryar, Henry “Tad” Diltz, Chip Douglas, Stan White – αργότερα αντικαταστάθηκε από τον Jerry Yester). Οι στίχοι του τραγουδιού (στο πρώτο κουπλέ) που λένε οι Modern Folk Quartet, οι Everly Brothers βεβαίως, αλλά και οι Skip Battyn and The Group είναι οι ακόλουθοι: “Under the veil of her perfume and paint/ there was long ago look of a used-to-be saint/ of a rose raised up to someday marry the sun/ ’stead of hiding in the shadows/ with just anyone”. (Τους αναφέρω για να μην υπάρχει αμφιβολία πως το “Night time girl” των… Red Rose The Group, δεν είναι άλλο από το “Night time girl” των Skip Battyn and The Group). Περαιτέρω, διαπιστώνω από το popsike πως το συγκεκριμένο κομμάτι το είχαν πει και κάποιοι Down Children σε ετικέτα Philips (το 1967;). Εκεί μάλιστα αναφέρεται ως “awesome loungey Casbah garage psych headtripper” (άψογη περιγραφή). Και όντως δηλαδή. Το κομμάτι είναι εξαιρετικό, ένα «διαμάντι» που θα μπορούσε να κοσμεί κάθε garage/psych συλλογή από εκείνη την εποχή. Το δε oriental ηχόχρωμα (θυμίζουν τους Λιβανέζους Cedars) ήταν εκείνο που ανάγκασε κάποιους να τους μπερδέψουν με Έλληνες. (Όπως έχω ξαναγράψει, νομίζω στην ανάρτηση/σχόλια για τον Gus Vali, οι Αμερικάνοι όταν λένε «Ανατολή», ή «Μέση Ανατολή», βάζουν μέσα και… κάτι από Ελλάδα).Πρώτη πλευρά στο ελληνικό single των ανύπαρκτων Red Rose The Group και δεύτερη στο αμερικανικό των Skip Battyn and The Group ήταν το instrumental “Big show theme” (κατά τον Αντώνη Πλωμαρίτη) ή “The dating game theme” (ένα… swingin’ game show instrumental, όπως γράφει το popsike) κατά τους Αμερικανούς. Προφανώς, πρόκειται για το ίδιο κομμάτι, απλώς ο Πλωμαρίτης για τους δικούς του λόγους το “The dating game theme” το έκανε “Big show theme”. Όπως διαβάζω στην ετικέτα του αμερικανικού single (γιατί στην ελληνική δεν αναφέρεται τίποτα) το instro προερχόταν από το… ABC TV - Network Show (υπάρχουν πληροφορίες γι’ αυτό στην wikipedia http://is.gd/lYvQav) και ήταν σύνθεση του Chet Baker! Εκεί, δε, ακουγόταν από τους The Mariachi Brass (στούντιο μουσικοί υπό τον Jack Nitzsche) στους οποίους συμμετείχε ο Chet Baker, επιχειρώντας να κλέψει (τότε) λίγη από τη δόξα των Herb Alpert & The Tijuana Brass. Ο Skip Battin του αλλάζει λίγο τα φώτα (τι λίγο δηλαδή), μετατρέποντάς το σ’ ένα πολύ δυνατό «σέικ», αλλά ποιος μπορεί να τον μεμφθεί γι’ αυτό; Ίσα-ίσα. Εν τέλει, απ’ όλη αυτή την ιστορία, ας θυμόμαστε το πιο σημαντικό. Το 45άρι των Skip Battyn and The Group στην Aurora, από το 1967, τυπώθηκε την ίδια περίπου εποχή και στην Ελλάδα (έστω και ως… Red Rose The Group), στη Select του Αντώνη Πλωμαρίτη. Αλλά και αυτό μικρή σημασία θα είχε, αν το τραγούδι τού Al Kooper δεν αντιμετωπιζόταν από τον Skip Battin μ’ αυτόν τον μοναδικό τρόπο… Ύμνος. (Αφήστε την εικόνα, που είναι άσχετη με το θέμα μας, και δώστε σημασία στο κομμάτι).
Φαίνεται οτι αυτο το κομμάτι που λέγεται RED ROSE THE GROUP δεν τυγχάνει ιδιαίτερων σχολίων,περίεργο βέβαια.Αλλο θέλω να πώ.Ρε συ Φώντα τι να κλέψει ο Chet Baker απο τον Herb Alpert.Ο ενας ηταν πρεζάκιας κ ο αλλος ειχε περίπου εταιρεία (Α&Μ)και τραβιόταν δεξιά -αριστερά με γκόμενες.Κανα φράγκο εβγαζε σαν session k "featuring" και δε ξέρω και γω τι αλλο.Τον συγχωρούμε,ασε που του εχω και αδυναμία.Με εκανες να πάω να ακούσω το "She was Too Good to Me" βραδιάτικα.
Φ.Ν. ο Chet Baker μπορεί να ήταν πρεζάκιας, αλλά όταν ήταν «καθαρός» και σκεφτόταν λογικά, έβλεπε πως η pop δεν ήταν κάτι που θα μπορούσες να το αμελήσεις. Έτσι, μέσα σε δύο χρόνια (1965-66) έκανε 5-6 άλμπουμ για την Prestige, την Limelight κ.ά. παίζοντας ωραία… mariachi jazz, και όχι απλώς συμμετέχοντας σ’ ένα session για τα φράγκα. Ας πούμε στο LP “A Taste of Tequila” διασκευάζει “Tequila” (φυσικά), “La bamba”, “Speedy Gonzales” και τέτοια. Εγώ που είμαι lounge-έρης τα γουστάρω πολύ αυτά. Να, εδώ, για άκου:
http://www.youtube.com/watch?v=PYSJF4RvC1Y
Συμπτωματικό ή όχι πριν από δύο μέρες άκουγα το “Chet Baker & Strings” (1953). Χάρμα!
Μια χαρά ειναι το "Speedy Gonzales",αυτο ελειπε.Το "Chet Baker & Strings" ομως εχεις στο νού σου και παίνεις στο παζάρι.Γενικά μιλάω, αλλα αυτά ειναι γούστα anw μη κάνω και τον ινστρούχτορα.
A million workers working for nothing/You better give 'em what they really own/ We got to put you down/ When we come into town (JOHN LENNON "Power to the people")
«Ο ρόλος της κριτικής είναι ένας ρόλος ανάμεσα σε άλλους. Χειρότερος από αυτόν των πρωταγωνιστών του αισθητικού γεγονότος, όταν οι πρωταγωνιστές είναι καλοί, και καλύτερος από αυτόν των πρωταγωνιστών του αισθητικού γεγονότος, όταν οι καλλιτέχνες νομίζουν πως είναι καλλιτέχνες – κι άντε μετά να τους πείσεις πως δεν είναι. Θα σου βγάλουν το μάτι, γιατί σε θέλουν κι εσένα στραβό σαν την αφεντιά τους».
Βασίλης Ραφαηλίδης
«Σήμερα πιο σημαντικό είναι το πραγματικό δεδομένο, το γεγονός, το ντοκουμέντο, το κείμενο. Όχι πια κρυπτογραφήματα, ελιτίστικες ασκήσεις, διανοητικά παιγνίδια, καλλιτεχνικές μεταφορές, προσωπικές φαντασίες...». MARIO MAFFI Underground [εκδ. Οδυσσέας, 1983]
"Παρουσίαση της Eλληνικής Pop και Rock Μουσικής μέσα από τη Δισκογραφία της, 1965-1982" [εκδόσεις Δελφίνι, Αθήνα 1996]
BLUES AVENUE
[Jazz&Tzaz 0080-2, 2/2008] compiled by Phontas Troussas. Johnny Winter, Bo Diddley, Henry Vestine, Canned Heat, Michael Bloomfield, Harvey Mandel, Jefferson Airpalne, The Electric Flag, Charlie Musselwhite a.o. {Music Avenue}
AMERICANA
[Jazz&Tzaz 0076-2, 10/2007] compiled by Phontas Troussas. Alison Krauss, Norman Blake, Bela Fleck, Rory Block, Chris Hillman, Earl Scruggs, Doc Watson a.o. {Rounder}
GROOVY THERAPY
[Jazz&Tzaz 0075-2, 8/2007] compiled by Phontas Troussas. Memphis Black, Ambros Seelos, Don Adams, The Kadri Six, Greetje Kauffeld, Elsie Bianchi, Mombasa, Orchester Pete Jacques a.o. {Sonorama Records}
GERASSIMOS LAVRANOS
"Dance with Gerassimos Lavranos and his Orchestra, Greek Lounge" [Jazz & Tzaz 0071-2, 4/2007] compiled by Phontas Troussas
BLUES 2DAY
[Jazz&Tzaz 0068-2, 1/2007] compiled by Phontas Troussas. Shemekia Copeland, Roomful of Blues, Marcia Ball, Mavis Staples, Corey Harris, Cephas & Wiggins, William Clarke, Guitar Shorty a.o. {Alligator}
CHICAGO BLUES
[Jazz&Tzaz 0057-2, 1/2006] compiled by Phontas Troussas. Muddy Waters, Robert Nighthawk, Jazz Gillum, Snooky Prior, Eddie Boyd, Tampa Red, Little Walter, Othum Brown, Johnny Young a.o.
SMOKIN' BLUES
[Jazz&Tzaz 0047-2, 2/2005] compiled by Phontas Troussas. Odetta, Big Jack Johnson, Kim Wilson, The Phillip Walker Big Band, R.L. Burnside, Joan Osborne with The Holmes Brothers a.o. {M.C. Records}
BLUES BLASTERS
[Jazz&Tzaz 0038-2, 3/2004] compiled by Phontas Troussas. Popa Chubby, David Gogo, Larry McCray, Rod and The Shotgun Blues, Tom Principato, Tino Gonzales, Matt Smith a.o. {DixieFrog}
BIG CITY BLUES
[Jazz&Tzaz 0025-2, 1/2003] compiled by Phontas Troussas. John Primer, Billy Branch, John Little John, Magic Slim & The Teardrops, Freddy King, Johnny Otis, Muddy Waters, J.B. Hutto, Vera Taylor, J. Monque'd a.o. {Wolf Records}
REGGAE HEARTBEATS
[Jazz&Tzaz 0023-2, 8/2002] compiled by Phontas Troussas. Derrick Morgan, Don Drummond, Lee "Scratch" Perry, Gregory Isaacs, Dennis Brown, Culture, Burning Spear, Horace Andy, The Skatalites, Israel Vibration a.o. {heart beat}
ΤΑ ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ, Λογοτεχνικό Περιοδικό, Ηρ. & Ρ. Αποστολίδη, τεύχος 1, Αθήναι Ιανουάριος 1952 (Περίοδος Α). Το Χρονικό του Μηνός, Η Τέχνη και τα κριτήριά της, Η τέχνη της ποιητικής μετάφρασης, Η Κριτική του Βιβλίου.
ΕΙΚΟΝΕΣ, Αρ.282, 17/3/1961. Έκδοσις ΕΛΚΗΝ Ελένη Βλάχου - Η.Γ. Ηλιόπουλος. Διεύθυνσις: Κων. Κ. Ψύχας. Ο Νίκος Μαστοράκης γράφει για τους "μπήτνικς" στην Αθήνα (σ.σ. ???!!!)
RESIDU, τεύχος 1, Αθήνα, άνοιξη '65, εκδότης Daniel Richter, Κείμενα: Allen Ginsberg, Harold Norse, Philip Lamantia, George Andrews, Charles Henri Ford, Sheldon Cholst, Kay Johnson κ.ά.
ΤΑ ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ (Ηρακλή και Ρένου Αποστολίδη), Περίοδος Γ, τεύχος 1. Αθήναι, Ιανουάριος '66. Διευθυντής: Ρένος Αποστολίδης. Γενική γραμματεία: Πάρις Τακόπουλος. Συνέντευξη του Μάνου Χατζιδάκι στον Ρένο Αποστολίδη.
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ, έτος 3ον, αριθ. φύλλου 696, τιμή φύλλου δρχ. 1,50, Αθήναι, Πέμπτη 19 Μαΐου 1966. Διευθυντής: Ιωάννης Ευαγγελίδης
ΜΟΝΤΕΡΝΟΙ ΡΥΘΜΟΙ, τεύχος 100, Αθήνα 28/2/1968. Διευθυντής: Αθαν. Τσόγκας. Μακέττες: Νίκος Παπαθανασίου. Επί της ύλης: Ανδρέας Καλομάρης. Στο ψυχεδελικό εξώφυλλο οι Procol Harum.
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ, επιθεώρηση τέχνης και πνευματικού προβληματισμού, Αθήνα Δεκέμβριος 70, τεύχος 9, εκδότης: Ι Τσοκόπουλος, δ/ντης συντάξεως: Κώστας Στολίγκας. Χέρμπερτ Μαρκούζε: η απελευθέρωση από την κοινωνία της αφθονίας, το «θέατρο της σκληρότητας», Ροδόλφος Μορώνης: τι είναι και τι ζητά ο κινηματογράφος αντεργκράουντ - ιστορική ανάλυση
ΝΕΟΙ ΣΤΟΧΟΙ, τεύχος 2, Αθήνα Αύγουστος 1971. Μηνιαία έκδοση οικονομικών και κοινωνικών μελετών. Εκδότης: Δέσποινα Παπανικολάου. Κάστρο "Η επανάσταση δεν μαθαίνεται από τα εγχειρίδια", Γκουεβάρα "Να δημιουργηθούν δύο, τρία... πολλά Βιετνάμ", Β.Ι. Λένιν "Οι τρεις πηγές του Μαρξισμού"
ΑΝΟΙΧΤΟ ΘΕΑΤΡΟ, Μηνιαία επιθεώρηση πολιτικού θεάτρου, τεύχος 1, Αθήνα, Νοέμβριος 1971. Εκδότης: Μαρίκα Τζιραλίδου. Υπεύθυνος ύλης: Γιώργος Μιχαηλίδης. «Κοινωνιολογία του σύγχρονου δράματος» του Γκέοργκ Λούκατς, «Ένα επαναστατικό θέατρο» του Εμίλ Κόπφερμαν, «Ανοιχτή επιστολή στο Living Theatre» του Τσαρλς Μάροβιτς κ.ά.
ΔΙΑΛΟΓΟΣ (έκδοση αμερικανικής πρεσβείας), Αθήνα, χειμώνας 1971. Έρικ Ζάλτσμαν: Η επανάσταση στη μουσική, Ρίτσαρντ Κοστελάνετς: Μεταπολεμική ποίηση, οράματα και επανεκτιμήσεις (απόσπασμα από τον "Μαγικό Ψαλμό" του Άλλεν Γκίνσμπεργκ)
ΤΡΑΜ, τεύχος 3/4, Θεσσαλονίκη, Φλεβάρης 1972, Έκδοση: Μαρώ Καρδάκου, Σύνταξη-Επιμέλεια: Δημήτρης Καλοκύρης. Νίκος Γκάτσος, Borges, Rick Griffin, Ανδρέας Εμπειρίκος, Peter Handke, John Lennon, Παύλος Μοσχίδης, Μανόλης Ξεξάκης, Ηλίας Πετρόπουλος.
ΗΡΙΔΑΝΟΣ, δίμηνη έκδοση ενημέρωσης και προβληματισμού, Νοέμβρης-Δεκέμβρης 1972, τεύχος 1. Χ. Μαρκούζε-Κ. Πόππερ Μεταρρύθμιση ή Επανάσταση;, Έντουαρντ Κέννεντυ Νέες Κατευθύνσεις της Αμερικανικής Πολιτικής, Λουί Αλτουσέρ Ο Λένιν και η Φιλοσοφία
ΤΟ ΚΑΜΙΝΙ, τεύχος 7, Αθήνα-Θεσσαλονίκη Ιούνιος 1975, διευθυντής: Κώστας Αγγελόπουλος. Θέματα: Ο "Θιάσος" στις Κάννες, Οι Τουπαμάρος, συνέντευξη της Κωστούλας Μητροπούλου, "Ο Εχθρός Λαός" συζήτηση με τους Ιάκωβο Καμπανέλλη, Τζένη Καρέζη, Κώστα Καζάκο, κείμενο του Σάκη Παπαδημητρίου...
TO ΑΥΓΟ, τεύχος 1, Νοέμβρης - Δεκέμβρης 1979. Το πιο γκαγκάν περιοδικό των Βαλκανίων. Ανοιχτή επιστολή του Μανώλη Ρασούλη στον Θάνο Μικρούτσικο. Σύντροφε Άρη το φωτοστέφανό σου και πολλή άλλη ύλη ποικίλη κι εντάξει...
ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ, τεύχος 5, Αθήνα 10-12/1981, Εκδότης: Θ. Κυριακόπουλος, Διευθυντής: Θ. Λάλας, Κείμενα: Gretchen Berg, William S. Burroughs, Anthony Burgess, Γιώργος Βέης κ.ά.
ΣΥΝ ΚΑΙ ΠΛΗΝ, τεύχος 3, Θεσσαλονίκη, Φεβρουάριος 1982, υπεύθυνος: Σάκης Παπαδημητρίου, Κείμενα: Μιχάλης Σιγανίδης, Σπύρος Φέγγος, Ran Blake, Hannah Charlton, Brian Eno, Ντάνης Τραγόπουλος, Αντρέ Γκορζ κ.ά.
MAD, No 30, Αθήνα, Φεβρουάριος 1982. Εκδότης: Α. Σαμούχος.
ΣΧΟΛΙΑΣΤΗΣ, Τεύχος 1, Αθήνα, Απρίλιος 1983. Εκδότης: Γιώργος Πιτουρόπουλος. (Τα άγνωστα ερωτικά του Μπρεχτ, Praxis Jazz ’83 – συζήτηση με τον Κώστα Γιαννουλόπουλο, Ο Ραίη Άλισον για το μπλουζ)
ΑΝΑΡΧΟΣ, τεύχος 2, Αθήνα 3/1984. Εκδόσεις: Κολλεκτίβα «Άναρχος». Υπέυθυνος: Σπύρος Κοτρώτσιος. Αφιέρωμα: Brixton. Νόαμ Τσόμσκυ: Τα νέα σύνορα του Ρήγκαν.
ΙΧΝΕΥΤΗΣ, τεύχος 21, Αθήνα Μάιος 1987. Εκδότης: Κώστας Βουκελάτος, διεύθυνση: Τζέλλα Ρήγου, γράφει ο Ηλίας Πετρόπουλος, ελληνική βιβλιογραφία για τα ναρκωτικά
PSYCHAGOGOS, Νο.6, Αθήνα, Απρίλιος ’88. Εκδίδεται από τον Ν.Κ και την Α.Φ. (Last Drive, Beauregarde, Maze, Missing Links…)
ΣΤΙΣ ΣΚΙΕΣ ΤΟΥ Β-23, τεύχος 0, Αθήνα Φθινόπωρο '88. Υπεύθυνοι: Δημήτρης Αργυρόπουλος, Γιάννης Β-23 Κολοβός. Κείμενα για τους: Roky Erickson, Gong, Last Drive, Λώρενς Φερλινγκέττι, Τζακ Κέρουακ, Κατερίνα Γώγου...
MARY JANE Vol.2, Πάτρα, Ιούνιος 1991. Υπεύθυνοι:Γιάννης Κοκκίνης, Φώντας Τρούσας. Θέματα: The Walkabouts, The Collectors, The Ultra 5, Το δικαίωμα να είσαι high..., The Mayday Overdrive, Shylock, The Bevis Frond, Arcadium, Jargon Records...
SPLATTER-ZINE, τεύχος 1, Αθήνα, Άνοιξη '92 (Dario Argento, Last Drive, H.P. Lovecraft, το splatter στην Αρχαία Ελλάδα κ.ά.)
ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΦΥΣΗ, τεύχος 1, Αθήνα Μάιος-Αύγουστος '92. Εκδότης: Νίκος Ηλιόπουλος. Κείμενα των Τάκη Φωτόπουλου, Murray Bookchin, Janet Biehl, John Friedmann, John Clark κ.ά.
ΓΔΟΥΠΟΣ, τεύχος 9, Θεσσαλονίκη Ιούλιος 1992. Έκδοση του Rollin Under.
ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΟΛΗ, Τεύχος 31 (προτελευταίο), Αθήνα, Δεκέμβριος 1992. Υπεύθυνος εκδότης: Σ. Μανδηλά. (Η γυναίκα στην αντεργκράουντ ροκ σκηνή, Paul Feyerabend)
ΑΝΤΙ, τεύχος 591, 17/11/1995. Ειδική έκδοση: Ελληνικό ροκ και πολιτική
ΤΑ ΜΟΥΣΙΚΑ, τεύχος 1, Σεπτέμβριος '96. Υπεύθυνος έκδοσης: Βασίλης Καλλιπολίτης, Υπεύθυνος ύλης: Θωμάς Σλιώμης. Γράφουν: Κορνήλιος Διαμαντόπουλος, Παναγιώτης Θεοδοσίου κ.ά. Θέματα: Οι συνθέτες του Ολοκαυτώματος, Τελετουργία και Μουσική...
ΧΟΝΔΡΟΣ * ΚΑΤΣΙΑΝΗ τεύχος 5, Θεσσαλονίκη Φεβρουάριος 1997. Παραγωγή: Άλλη Πόλη
ΤΑΜΑΡΙΞ, Τεύχος 4, Θεσσαλονίκη, Απρίλιος 1997. Διεύθυνση έκδοσης: Δημήτρης Καλοκύρης. (Η μουσική στην Κατοχή)
BANG (περιοδικό φανταστικού), τεύχος 2, Αθήνα Ιούλιος 1997. Αρχισυντάκτης: Γιώργος Χ. Γούλας. Κείμενα των Michael Swanwick, Robert Silverberg, Γιώργου Μαυροειδή, Γιάννη Ανδρέου. Συνέντευξη: Δημήτρης Αρβανίτης. Διηγήματα: Ted Thomas, Philip K. Dick, Σπύρος Φέγγος...
ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ, τεύχος 3, Σεπτέμβριος '97. Έκδοση-διεύθυνση: Πέτρος Τσαπίλης, Αφροδίτη Δήμου. Μουσική: Eartha Kitt (συνέντευξη), Κάρεν Κάρπεντερ, Quentin Tarantino (αγαπημένοι δίσκοι), Ένθετο: η δεκαετία του '50
C.M.C.A. NEWS (Country Music Club of Athens), τεύχος 1, Αθήνα 9-10/1999. Εκδότες: Νίκος Γκαραβέλας, Αντώνης Παπαβομβολάκης. Αφιέρωμα-βιογραφία: Keith Whitley.
ΕΝΑΣ ΑΙΩΝΑΣ BLUES, Οι 100 Καλύτεροι Δίσκοι, Αθήνα, 10/1999, Επιλογή-κείμενα: Φώντας Τρούσας. Συνεργάστηκε ο Γιώργος Χαρωνίτης. Σχεδίαση: Δ.Θ. Αρβανίτης. (Περιορισμένη έκδοση του περιοδικού Jazz & Τζαζ)
ΤΟ ΔΟΝΤΙ, τεύχος 13, Πάτρα Ιανουάριος 2001. Εκδότης-διευθυντής: Ανδρέας Γ. Τσιλίρας, αρχισυντάκτης: Γιάννης Μουγγολιάς. Συνεργάστηκε ο Χρίστος Λάσκαρης (τρία ανέκδοτα ποιήματα), συνέντευξη με τον βαρύτονο Γιώργο Παππά...
ΣΙΝΕΜΑ, τεύχος 1, Αθήνα, Οκτώβρης-Δεκέμβρης 1978. Εκδότης: Μάκης Μωραΐτης. Κείμενα των Stephen Koch (για τον Andy Warhol), Annette Michelson (για τον Michael Snow) κ.ά.
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ & ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ, τεύχος 4, 11/2000-1/2001. Εκδότης-διευθυντής: Γιάννης Φραγκούλης. Αφιέρωμα: Προς τα που βαδίζει ο ελληνικός κινηματογράφος;
Φαίνεται οτι αυτο το κομμάτι που λέγεται RED ROSE THE GROUP δεν τυγχάνει ιδιαίτερων σχολίων,περίεργο βέβαια.Αλλο θέλω να πώ.Ρε συ Φώντα τι να κλέψει ο Chet Baker απο τον Herb Alpert.Ο ενας ηταν πρεζάκιας κ ο αλλος ειχε περίπου εταιρεία (Α&Μ)και τραβιόταν δεξιά -αριστερά με γκόμενες.Κανα φράγκο εβγαζε σαν session k "featuring" και δε ξέρω και γω τι αλλο.Τον συγχωρούμε,ασε που του εχω και αδυναμία.Με εκανες να πάω να ακούσω το "She was Too Good to Me" βραδιάτικα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΦ.Ν. ο Chet Baker μπορεί να ήταν πρεζάκιας, αλλά όταν ήταν «καθαρός» και σκεφτόταν λογικά, έβλεπε πως η pop δεν ήταν κάτι που θα μπορούσες να το αμελήσεις. Έτσι, μέσα σε δύο χρόνια (1965-66) έκανε 5-6 άλμπουμ για την Prestige, την Limelight κ.ά. παίζοντας ωραία… mariachi jazz, και όχι απλώς συμμετέχοντας σ’ ένα session για τα φράγκα. Ας πούμε στο LP “A Taste of Tequila” διασκευάζει “Tequila” (φυσικά), “La bamba”, “Speedy Gonzales” και τέτοια. Εγώ που είμαι lounge-έρης τα γουστάρω πολύ αυτά. Να, εδώ, για άκου:
ΑπάντησηΔιαγραφήhttp://www.youtube.com/watch?v=PYSJF4RvC1Y
Συμπτωματικό ή όχι πριν από δύο μέρες άκουγα το “Chet Baker & Strings” (1953). Χάρμα!
Μια χαρά ειναι το "Speedy Gonzales",αυτο ελειπε.Το "Chet Baker & Strings" ομως εχεις στο νού σου και παίνεις στο παζάρι.Γενικά μιλάω, αλλα αυτά ειναι γούστα anw μη κάνω και τον ινστρούχτορα.
ΑπάντησηΔιαγραφή