Μία φίλη με πήρε τηλέφωνο χθες και μού ζήτησε να γράψω («άντε, τι κάθεσαι;» μου είπε) λίγα λόγια για τον Φώτη Δήμα, έναν ερμηνευτή που διέπρεψε στο ελληνικό τραγούδι στην 15ετία, χονδρικώς, 1955-1970. Ας πω λοιπόν από την αρχή πως δεν γνωρίζω με λεπτομέρειες την περίπτωσή του. Έχω μερικά 45άρια του, αλλά δεν είμαι από εκείνους που μπορούν να πουν πολλά. Θα αναπαράξω όμως όσα (λίγα) βρήκα στο δίκτυο και τα οποία κρίνονται ως άξια λόγου, και βεβαίως θα γράψω όσα γνωρίζω από την προσωπική μου ενασχόληση.
Γενικώς θα έλεγα πως ο Δήμας είναι ένας τραγουδιστής κάπως υποτιμημένος (υπάρχουν λόγοι γι’ αυτό) στο εγχώριο καλλιτεχνικό στερέωμα. Τα τραγούδια του δεν βρίσκονται εύκολα, ούτε μεταδίδονται συχνά, κι αν εξαιρέσει κάποιος τη συλλογή 25-tracks «Τα Tραγούδια Mιας Ζωής» [MINOS-EMI/ Capitol, 2007] σε επιμέλεια του Μάκη Δελαπόρτα δεν διατίθεται κάτι άλλο, που να περιγράφει με μια σχετική πληρότητα την πορεία του σημαντικότατου έλληνα crooner.
Τον Φώτη Δήμα τον άκουσα πρώτη φορά στα χρόνια του ’80, σε μιαν εκπομπή του Λάκη Παπαδόπουλου στο Β Πρόγραμμα της ΕΡΑ. Δεν θυμάμαι τον τίτλο της εκπομπής, αλλά θυμάμαι πως μεταδιδόταν απογεύματα – τέσσερις ή πέντε η ώρα, κάτι τέτοιο. Ο Λάκης Παπαδόπουλος, ή Λάκης με τα Ψηλά Ρεβέρ όπως τον ξέραμε εκείνη την εποχή, ήταν (είναι) fan του ελαφρού τραγουδιού των early sixties και πολύ συχνά στην εκπομπή του ακούγονταν Γιάννης Βογιατζής, Αλέκος Πάντας, Εύη Μυλοπούλου, Γιοβάννα και Φώτης Δήμας. Ακουγόταν και Εξαδάχτυλος δηλαδή, αλλά αυτό δεν έχει και τόσο σημασία τώρα…
Στο δεύτερο τόμο του «Λεξικού της Ελληνικής Μουσικής» [εκδ. Γιαλλελής, Αθήνα 1998] του μακαρίτη Τάκη Καλογερόπουλου διαβάζω στο λήμμα για τον Φώτη Δήμα: «Εκλεκτός τραγουδιστής της ελαφράς μουσικής, που μεσουράνησε στη δεκαετία του 1960. Με τη χαρακτηριστική ‘βαρυτονάλε’ φωνή του ερμήνευσε πολλά τραγούδια που έγιναν επιτυχίες (Η τελευταία μου αγάπη είσαι ’συ, Είμαι μόνος, Μελαγχολικό μου αγόρι κ.λπ.). Συνεργάστηκε με τον Μάνο Χατζιδάκι και με την Ελαφρά Ορχήστρα του ΕΙΡ. Το 1960 σημείωσε μεγάλη επιτυχία στο Κέντρο Σαν Ρέμο. Η κυρίως δισκογραφία του είναι στις 45 στροφές. Αξίζει να σημειωθεί ότι το 1964 τραγούδησε στον πρώτο δίσκο της εταιρείας Lyra, που περιλάμβανε δύο τραγούδια του Γιώργου Κατσαρού (σε στίχους Νίκου Φώσκολου) τα ‘Κραυγή’ και ‘Χωρίσαμε, χωρίσαμε’».
Επίσης από το YouTube στο κανάλι του barabakos1 και με αφορμή το τραγούδι «Η τελευταία μου αγάπη είσαι συ» των Ζακ Ιακωβίδη - Π. Οικονόμου (ψευδώνυμο του Μίνου Μάτσα), που ερμήνευσε ο Φώτης Δήμας (http://is.gd/AvdcNS) διαβάζουμε πως «το συγκεκριμένο τραγούδι ήταν η πρώτη δισκογραφική επιτυχία του». Φυσικά πρόκειται για το single «Η τελευταία μου αγάπη είσαι συ/ Είσαι συνήθειά μου» [Fidelity DSOG 2554]. Και ακόμη: «Ο τραγουδιστής μεγάλωσε σε οικογένεια ναυτικών και οι δικοί του τον προόριζαν για καπετάνιο. Ξεκίνησε σπουδές στην Πάντειο, όμως τελείωσε τη σχολή τραγουδιού του καθηγητή Γιώργου Τζουανέα. Την καριέρα του ξεκίνησε ως θεατρικός τραγουδιστής, στις επιθεωρήσεις της εποχής. Το 1954 ηχογράφησε τον πρώτο του δίσκο 78 στροφών με το τραγούδι του Γιώργου Μουζάκη ‘Για σένα παίζουν τα βιολιά’. Σπουδάζει κλασικό τραγούδι και στα τέλη της δεκαετίας του ’50 τον συναντάμε να ερμηνεύει ‘Εύθυμη χήρα’ και ‘Λάργκο’. Ευτύχησε να ερμηνεύσει όλους σχεδόν τους συνθέτες του ελαφρού τραγουδιού· σ’ αυτόν άλλωστε ανήκει και η πρώτη ερμηνεία του ‘Αν σ’ αρνηθώ αγάπη μου’. Αποσύρθηκε στα τέλη του ’60, αποφασίζοντας να στραφεί στον επιχειρηματικό τομέα».
Η πρώτη εκτέλεση του «Αν σ’ αρνηθώ αγάπη μου», πρέπει να είναι, όντως, με τον Φώτη Δήμα. Το λέω τούτο ακούγοντας την ενορχήστρωση, αλλά και το γενικότερο χρώμα του τραγουδιού (τέμπο κ.λπ.) στην εκτέλεση της Τζένης Βάνου και του Κώστα Χατζή (στην ταινία «Φτωχαδάκια και Λεφτάδες» του 1961). Μου φαίνεται δηλαδή περισσότερο… παλαιική, η version του Δήμα. Κάποτε είχα βρει και το 45άρι στην Odeon [DSOG 2668] με τα τραγούδια «Αν σ’ αρνηθώ αγάπη μου/ Έχω μόνο μια καρδιά» (το πρώτο σε στίχους της Δανάης και το δεύτερο σε στίχους του ίδιου του Μίμη Πλέσσα). Παρότι λοιπόν δεν αναγράφεται στο δισκάκι χρονιά έκδοσης, μετά από ένα σχετικό ψάξιμο, προέκυψε πως, και αυτό, κυκλοφόρησε το 1961· και κατ’ εμέ προηγείται χρονικώς (η εκδοχή με τον Δήμα) όλων των υπολοίπων (ok, μπορεί να κάνω λάθος, αλλά αυτή είναι η γνώμη μου).
Φυσικά, ο Φώτης Δήμας δε συνεργάστηκε μόνο με τον Μίμη Πλέσσα, αλλά και με τον Μάνο Χατζιδάκι, όπως και με άλλους συνθέτες. Τραγούδησε, ας πούμε, μοναδικά τέσσερα θέματα από την «Οδό Ονείρων» [Fidelity 8044] το 1962, ενώ συμμετείχε και στο άλμπουμ «Η Αθήνα Tραγουδά Χατζιδάκι» [Philips 630 120 PL] του 1965. Τo 1962, επίσης, ο Δήμας πήρε μέρος στο Φεστιβάλ Ελαφρού Τραγουδιού της Θεσσαλονίκης (12-14/9/1962) αποδίδοντας τα «Έχω μια αγάπη» (Ζακ Ιακωβίδης - Γιώργος Οικονομίδης) και «Κάποιος σ’ αγάπησε» (Λέανδρος Κοκκόρης - Αιμίλιος Δημόπουλος). Αυτό το δεύτερο τραγούδι είχε λάβει «έπαινο» και μπορεί κανείς να το ακούσει στο LP του Λέανδρου Κοκκόρη «Σχεδόν Απόγευμα» [Τροχός 002, 1992]. (Άσχετο. Στον ίδιο δίσκο ανθολογείται κι ένα από τα ωραιότερα «ελαφρά» που έφθασαν ποτέ στ’ αυτιά μου, το «Ρώτησα», με τη Ζωή Κουρούκλη σε στίχους Ιάσωνα Βροντάκη). Ακόμη το 1963, στο Φεστιβάλ Ελαφρού Τραγουδιού εκείνης της χρονιάς απέδωσε το «Νύχτα μου όμορφη» του Λυκούργου Μαρκέα· σε δισκάκι ως «Νύχτα μου όμορφη/ Θάλασσα θάλασσα» [Polydor ΝΗΗ 54 734]. Στο Φώτη Δήμα ανήκει επίσης η πρώτη εκτέλεση του «Έρημος μες την ερημιά» του Σταύρου Κουγιουμτζή από το σχετικό single της Lyra (LS 1037) του 1965 (flip-side το «Ένας κρυφός καϋμός»), το οποίο ξανατραγούδησε ο Γιώργος Νταλάρας στο άλμπουμ «Όταν Ανθίζουν Πασχαλιές» [Minos MSM 137] το 1971. Κατά τη γνώμη μου ο τρόπος που το λέει ο Δήμας δεν επιδέχεται… βελτιώσεις από κανέναν.
Το καλοκαίρι του 1968 ο Φώτης Δήμας θα συμμετάσχει στην 1η Ολυμπιάδα Τραγουδιού (26-28 Ιουλίου) με το «Έχω μια αγάπη» του Ζακ Ιακωβίδη, το οποίο θα κυκλοφορήσει κι αυτό σε 45άρι – «Έχω μια αγάπη/ Πότε πέρασ’ ο χειμώνας» [Βεντέττα ΒΕ-164]. Και τα δύο τραγούδια, που χαρακτηρίζονται ως “slow rock” στο δισκάκι, είναι από τα πιο μοντέρνα, που είπε στην καριέρα του ο Δήμας (σ’ ένα crooner-jazz στυλ). Ιδίως το «Πότε πέρασ’ ο χειμώνας» είναι από τα ωραιότερά του, με άψογη συνοδεία στην ηλεκτρική, περιγραφικό φλάουτο και φωνή με… καντάρια άνεσης.
Κι ενώ όλα φαίνεται πως πήγαιναν πρίμα για τον σπουδαίο τραγουδιστή συνέβη κάτι στη διαδρομή που ανέτρεψε τα πάντα. Ο Φώτης Δήμας τραγουδά τον ύμνο της Χούντας «21η Απριλίου 1967» (μουσική Γιώργος Κατσαρός - στίχοι Γιώργος Οικονομίδης), αλλά και «Το νέον Σύνταγμα της 29ης Σεπτεμβρίου 1968» [μουσική Γιάννης Καστρινός - στίχοι Γιώργος Οικονομίδης] σ’ ένα 45άρι που τύπωσε η Κολούμπια [PR7X 22/23] για τις δημόσιες σχέσεις και την προπαγάνδα του καθεστώτος το 1968, βάζοντας τέλος – καταστρέφοντας θα έλεγα εγώ – τη μελλοντική καριέρα του. Κρίμα. Και άδικο, μια τέτοια φωνή να στιγματιστεί από τα συγκεκριμένα, φαιδρά παρατράγουδα. Ο ίδιος όμως, μέσω του γιου του, ο οποίος υπογράφει στα σχόλια του βίντεο, στο κανάλι τού barabakos1, ως ioannoudimas, φαίνεται πως είχε άλλη άποψη. Το σχόλιο έχει ως εξής: «Λοιπόν σαν γιος του Φώτη Δήμα… και φυσικά σαν υπερήφανος γιος του Φώτη Δήμα να σας πω ότι ΝΑΙ είχε τραγουδήσει τον ύμνο της 21ης Απριλίου και δεν το μετάνιωσε ποτέ! Γι’ αυτό παράτησε και το τραγούδι… διότι υπερασπίστηκε τις επιλογές του!! Όμως το μεγάλο του παράπονο είναι ότι στον ύμνο συμμετείχε και ο κύριος Κατσαρός… αλλά μούγκα όλοι γι’ αυτόν…». Όχι «μούγκα» όλοι. Το γράφω κι εγώ τώρα, αλλά το έχουν γράψει κι άλλοι πριν από εμένα.
Το ότι συνεργάστηκε λοιπόν με τη χούντα ο Φώτης Δήμας, αρνούμενος να μετανιώσει (ή εν πάση περιπτώσει να απολογηθεί) τα μετέπειτα χρόνια για ’κείνη την επιλογή του, σβήνοντας ταυτοχρόνως το όνομά του από κάθε καλλιτεχνική δραστηριότητα είναι κάτι που οπωσδήποτε τον τιμά. Όχι γιατί τραγούδησε τον «ύμνο» φυσικά, αλλά γιατί αρνήθηκε να εμφανιστεί ως ανανήψας· κάτι, που, εν πάση περιπτώσει, δεν το έπραξαν κάμποσοι άλλοι (καλλιτέχνες εννοώ – αφήνω τους υπολοίπους), που και με τη χούντα συνεργάστηκαν, και τη χούντα χρησιμοποίησαν για να φτιάξουν καριέρα, και στη Μεταπολίτευση μπήκαν φουριόζοι, αποκτώντας… δημοκρατικότατο στάτους.
Υ.Γ. Αν υπάρξουν σχόλια, επιθυμώ να είναι σοβαρά. Μην αρχίσουμε να λέμε ονόματα… ότι o τάδε συνεργάστηκε με τη χούντα επειδή συμμετείχε ως τραγουδιστής σ’ ένα φεστιβάλ, γιατί τότε θα βγάλουμε χουντικούς τον… Gilbert Bécaud, τη Natalie Cole, τον Rocky Roberts και τους Shocking Blue. Αν κάποιος έχει κάτι σοβαρό να πει, με στοιχεία που να μην επιδέχονται αμφισβήτηση (όπως το δισκάκι με τον «ύμνο» ας πούμε), να το πει – και θα δημοσιευτεί. Μόνο σ’ αυτή την περίπτωση όμως.
Γενικώς θα έλεγα πως ο Δήμας είναι ένας τραγουδιστής κάπως υποτιμημένος (υπάρχουν λόγοι γι’ αυτό) στο εγχώριο καλλιτεχνικό στερέωμα. Τα τραγούδια του δεν βρίσκονται εύκολα, ούτε μεταδίδονται συχνά, κι αν εξαιρέσει κάποιος τη συλλογή 25-tracks «Τα Tραγούδια Mιας Ζωής» [MINOS-EMI/ Capitol, 2007] σε επιμέλεια του Μάκη Δελαπόρτα δεν διατίθεται κάτι άλλο, που να περιγράφει με μια σχετική πληρότητα την πορεία του σημαντικότατου έλληνα crooner.
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj8dHi38sHQyK17q__ZpINTyhKn7OTvj-wKkXkV4sWx_UaYhdZpYqOegOgFwf1nB1oPpC7lUTPIdiPEM2kLm5dnay-FAEByF_cl2RF5in-E3IZyA3v6bs_Oqj7ZekFFTnxHx4RH5FXm4KE/s320/dimas1.jpg)
Στο δεύτερο τόμο του «Λεξικού της Ελληνικής Μουσικής» [εκδ. Γιαλλελής, Αθήνα 1998] του μακαρίτη Τάκη Καλογερόπουλου διαβάζω στο λήμμα για τον Φώτη Δήμα: «Εκλεκτός τραγουδιστής της ελαφράς μουσικής, που μεσουράνησε στη δεκαετία του 1960. Με τη χαρακτηριστική ‘βαρυτονάλε’ φωνή του ερμήνευσε πολλά τραγούδια που έγιναν επιτυχίες (Η τελευταία μου αγάπη είσαι ’συ, Είμαι μόνος, Μελαγχολικό μου αγόρι κ.λπ.). Συνεργάστηκε με τον Μάνο Χατζιδάκι και με την Ελαφρά Ορχήστρα του ΕΙΡ. Το 1960 σημείωσε μεγάλη επιτυχία στο Κέντρο Σαν Ρέμο. Η κυρίως δισκογραφία του είναι στις 45 στροφές. Αξίζει να σημειωθεί ότι το 1964 τραγούδησε στον πρώτο δίσκο της εταιρείας Lyra, που περιλάμβανε δύο τραγούδια του Γιώργου Κατσαρού (σε στίχους Νίκου Φώσκολου) τα ‘Κραυγή’ και ‘Χωρίσαμε, χωρίσαμε’».
Επίσης από το YouTube στο κανάλι του barabakos1 και με αφορμή το τραγούδι «Η τελευταία μου αγάπη είσαι συ» των Ζακ Ιακωβίδη - Π. Οικονόμου (ψευδώνυμο του Μίνου Μάτσα), που ερμήνευσε ο Φώτης Δήμας (http://is.gd/AvdcNS) διαβάζουμε πως «το συγκεκριμένο τραγούδι ήταν η πρώτη δισκογραφική επιτυχία του». Φυσικά πρόκειται για το single «Η τελευταία μου αγάπη είσαι συ/ Είσαι συνήθειά μου» [Fidelity DSOG 2554]. Και ακόμη: «Ο τραγουδιστής μεγάλωσε σε οικογένεια ναυτικών και οι δικοί του τον προόριζαν για καπετάνιο. Ξεκίνησε σπουδές στην Πάντειο, όμως τελείωσε τη σχολή τραγουδιού του καθηγητή Γιώργου Τζουανέα. Την καριέρα του ξεκίνησε ως θεατρικός τραγουδιστής, στις επιθεωρήσεις της εποχής. Το 1954 ηχογράφησε τον πρώτο του δίσκο 78 στροφών με το τραγούδι του Γιώργου Μουζάκη ‘Για σένα παίζουν τα βιολιά’. Σπουδάζει κλασικό τραγούδι και στα τέλη της δεκαετίας του ’50 τον συναντάμε να ερμηνεύει ‘Εύθυμη χήρα’ και ‘Λάργκο’. Ευτύχησε να ερμηνεύσει όλους σχεδόν τους συνθέτες του ελαφρού τραγουδιού· σ’ αυτόν άλλωστε ανήκει και η πρώτη ερμηνεία του ‘Αν σ’ αρνηθώ αγάπη μου’. Αποσύρθηκε στα τέλη του ’60, αποφασίζοντας να στραφεί στον επιχειρηματικό τομέα».
Φυσικά, ο Φώτης Δήμας δε συνεργάστηκε μόνο με τον Μίμη Πλέσσα, αλλά και με τον Μάνο Χατζιδάκι, όπως και με άλλους συνθέτες. Τραγούδησε, ας πούμε, μοναδικά τέσσερα θέματα από την «Οδό Ονείρων» [Fidelity 8044] το 1962, ενώ συμμετείχε και στο άλμπουμ «Η Αθήνα Tραγουδά Χατζιδάκι» [Philips 630 120 PL] του 1965. Τo 1962, επίσης, ο Δήμας πήρε μέρος στο Φεστιβάλ Ελαφρού Τραγουδιού της Θεσσαλονίκης (12-14/9/1962) αποδίδοντας τα «Έχω μια αγάπη» (Ζακ Ιακωβίδης - Γιώργος Οικονομίδης) και «Κάποιος σ’ αγάπησε» (Λέανδρος Κοκκόρης - Αιμίλιος Δημόπουλος). Αυτό το δεύτερο τραγούδι είχε λάβει «έπαινο» και μπορεί κανείς να το ακούσει στο LP του Λέανδρου Κοκκόρη «Σχεδόν Απόγευμα» [Τροχός 002, 1992]. (Άσχετο. Στον ίδιο δίσκο ανθολογείται κι ένα από τα ωραιότερα «ελαφρά» που έφθασαν ποτέ στ’ αυτιά μου, το «Ρώτησα», με τη Ζωή Κουρούκλη σε στίχους Ιάσωνα Βροντάκη). Ακόμη το 1963, στο Φεστιβάλ Ελαφρού Τραγουδιού εκείνης της χρονιάς απέδωσε το «Νύχτα μου όμορφη» του Λυκούργου Μαρκέα· σε δισκάκι ως «Νύχτα μου όμορφη/ Θάλασσα θάλασσα» [Polydor ΝΗΗ 54 734]. Στο Φώτη Δήμα ανήκει επίσης η πρώτη εκτέλεση του «Έρημος μες την ερημιά» του Σταύρου Κουγιουμτζή από το σχετικό single της Lyra (LS 1037) του 1965 (flip-side το «Ένας κρυφός καϋμός»), το οποίο ξανατραγούδησε ο Γιώργος Νταλάρας στο άλμπουμ «Όταν Ανθίζουν Πασχαλιές» [Minos MSM 137] το 1971. Κατά τη γνώμη μου ο τρόπος που το λέει ο Δήμας δεν επιδέχεται… βελτιώσεις από κανέναν.
Το ότι συνεργάστηκε λοιπόν με τη χούντα ο Φώτης Δήμας, αρνούμενος να μετανιώσει (ή εν πάση περιπτώσει να απολογηθεί) τα μετέπειτα χρόνια για ’κείνη την επιλογή του, σβήνοντας ταυτοχρόνως το όνομά του από κάθε καλλιτεχνική δραστηριότητα είναι κάτι που οπωσδήποτε τον τιμά. Όχι γιατί τραγούδησε τον «ύμνο» φυσικά, αλλά γιατί αρνήθηκε να εμφανιστεί ως ανανήψας· κάτι, που, εν πάση περιπτώσει, δεν το έπραξαν κάμποσοι άλλοι (καλλιτέχνες εννοώ – αφήνω τους υπολοίπους), που και με τη χούντα συνεργάστηκαν, και τη χούντα χρησιμοποίησαν για να φτιάξουν καριέρα, και στη Μεταπολίτευση μπήκαν φουριόζοι, αποκτώντας… δημοκρατικότατο στάτους.
Υ.Γ. Αν υπάρξουν σχόλια, επιθυμώ να είναι σοβαρά. Μην αρχίσουμε να λέμε ονόματα… ότι o τάδε συνεργάστηκε με τη χούντα επειδή συμμετείχε ως τραγουδιστής σ’ ένα φεστιβάλ, γιατί τότε θα βγάλουμε χουντικούς τον… Gilbert Bécaud, τη Natalie Cole, τον Rocky Roberts και τους Shocking Blue. Αν κάποιος έχει κάτι σοβαρό να πει, με στοιχεία που να μην επιδέχονται αμφισβήτηση (όπως το δισκάκι με τον «ύμνο» ας πούμε), να το πει – και θα δημοσιευτεί. Μόνο σ’ αυτή την περίπτωση όμως.
Καλησπέρα. «Το νέον Σύνταγμα της 29ης Σεπτεμβρίου 1968»
ΑπάντησηΔιαγραφήΠρώτη φορά ακούω γι' αυτό το κομμάτι,και το "θέμα" του μου φαίνεται μοναδικό σε διεθνές επίπεδο (με την εξαίρεση πιθανώς της β.κορέας).Υπάρχει πουθενά να το ακούσουμε?Τουλάχιστον οι στίχοι?
Είναι η γνωστή ιστορία του ψευτοσυντάγματος της Χούντας, το οποίο θα ετίθετο προς έγκριση από το λαό μέσω του δημοψηφίσματος της 29ης Σεπτεμβρίου του 1968. Το «Ναι» στο Σύνταγμα είχε λάβει το 91,87%(!) των εγκύρων, αλλά υπήρχε και πρωτοφανής, για τα δεδομένα της εποχής, αποχή που έφθασε στο 22,5%, παρά τη βία που ασκήθηκε.
ΑπάντησηΔιαγραφήΟι στίχοι του Οικονομίδη έλεγαν τα εξής:
«‘Ναι’ στο Σύνταγμα, πιστεύω μας να γίνει
‘ναι’ στο Σύνταγμα για ενότητα γαλήνη
‘ναι’ στο Σύνταγμα για μια χρυσή ιστορία
‘ναι’ στην πρόοδο και την ευημερία».
Δεν είναι για περισσότερο.
Μάλιστα,ευχαριστώ. Υπάρχει και η γνωστή σκηνή από ταινία του βέγγου μου μονολογεί μπροστά στη κάλπη ΟΧΙ, και βγαίνει από ένα παράθυρο ασφαλίτης με μαύρα γυαλιά, τον χαστουκίζει και του λέει "ΝΑΙ ρε!"
ΑπάντησηΔιαγραφήΣυγγνώμη, αλλά το ότι οι υπόλοιποι που συνεργάστηκαν με τη χούντα, μετά παρίσταναν τους ανανήψαντες, δεν αθωωώνει ΚΑΘΟΛΟΥ τον Φώτη Δήμα!
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι το γεγονός ότι μέσω του γιού του δηλώνει περήφανος (!)για την επιλογή του αυτή κάνει τα πράγματα χειρότερα. Τουλάχιστον οι άλλοι προσπάθησαν να το κρύψουν ή να απολογηθούν...
Κάπου τα έχουμε μπερδέψει μου φαίνεται...
George, να γίνω ακόμη πιο σαφής, γιατί δεν έγινα αρκετά απ’ ό,τι φαίνεται.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚατ’ αρχάς το ότι ο άνθρωπος αυτός τραγούδησε τον «ύμνο» της Χούντας είπα πως, κατά τη γνώμη μου, είναι ένα γεγονός που δεν τον τιμά. Ένα το κρατούμενο, για να το ξεκαθαρίσουμε αυτό, που είναι βασικό.
Τι έπραξε όμως στην πορεία αυτός ο κορυφαίος (ως φωνή) τραγουδιστής; Χάθηκε από προσώπου (καλλιτεχνικής) γης. Σβήστηκαν τα ίχνη του. Κανείς ποτέ δεν έμαθε τίποτα για το άτομό του. Δεν απασχόλησε ποτέ (εξ όσων δύναμαι να γνωρίζω), όλα τα μετέπειτα χρόνια τα Μέσα και τον Τύπο. Κατ’ εμέ – και αυτό λέω – τούτη η στάση είναι απείρως τιμιότερη, από εκείνη των τσανακογλυφτών της Μεταπολίτευσης, που κουκούλωσαν το χουντο-παρελθόν τους, ευρισκόμενοι στα μέσα και στα έξω, καταλαμβάνοντας δημόσιες θέσεις, διδάσκοντας μάλιστα και… δημοκρατία. Και το λέω τούτο, καθότι δεν είδα κάποιους απ’ αυτούς ούτε να απολογηθούν, ούτε να μετανοήσουν για τα πεπραγμένα τους επί Χούντας (απεναντίας, προσπάθησαν να τα κουκουλώσουν). Δηλαδή, ανάμεσα στον τσανακογλύφτη και κατ’ ουσίαν αμετανόητο, και τον αμετανόητο που χάνεται από το χώρο, δεν απασχολεί κανέναν, ρίχνοντας μαύρη πέτρα πίσω του, εγώ είμαι με τον δεύτερο. Αυτό υποστήριξα. Είμαι σαφής;
Φυσικά, από αυτές τις δύο στάσεις προτιμότερη είναι μία τρίτη, ένας ούτως ειπείν συνδυασμός τους. Να απολογηθεί κάποιος για το χουντοπαρελθόν του, αλλά και να χαράξει το δικό του προσωπικό δρόμο, μακρυά από τα φώτα της δημοσιότητας. Γιατί, για μένα, η ειλικρινής μετάνοια (για τέτοιες περιπτώσεις) έχει και το χαρακτήρα της απόσυρσης από το δημόσιο βίο. Δεν μου λέει απολύτως τίποτα, ένα «μετανιώνω», που αντί να ακολουθηθεί από μία υπερήφανη στάση απομάκρυνσης από τα φώτα της δημοσιότητας, εκείνο (το «μετανιώνω») χτίζει και ξαναχτίζει πάνω στη διαστρέβλωση, κατ’ ουσίαν, του αμαρτωλού παρελθόντος. Διαφωνώ εντελώς δηλαδή μ’ εκείνο που λες «τουλάχιστον οι άλλοι προσπάθησαν να το κρύψουν». Για μένα τούτο είναι η ύπατη ξεφτίλα.
http://is.gd/2QqqFs
ΑπάντησηΔιαγραφήΡε Φώντα, είναι και αυτό που θεωρώ συγκλονιστικό...http://is.gd/qsAzpf
ΑπάντησηΔιαγραφήΠρέπει να το δεις και να το ακουσεις ΟΛΟ...Αξιόλογο!!!
Δεν ξέρω βέβαια που μπορεί να μπει, οπότε το στέλνω εδώ...
Συμμετέχει μεταξύ πάρα πολλών άλλων και η Γιώτα Νέγκα που επίσης έχει κάνει μια καλή ερμηνεία του "Αν σ'αρνηθώ..", οπότε ίσως να "κολλάει" εδώ.
Νίκος Καρ.
ΥΓ. Σόρρυ, πριν ξεχασα να βάλω όνομα.
Την ξέρω την ιστορία Νίκο. Είχε γράψει ο Κορνήλιος στο Jazz & Τζαζ. Όντως είναι ωραίο.
ΑπάντησηΔιαγραφήΦυσικά και είναι ξεφτίλα το ότι προσπάθησαν να το κρύψουν ή να το κάνουν να ξεχαστεί όσο γίνεται πιο γρήγορα. Δείχνει ότι είναι αδίστακτοι καιροσκόποι.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑυτό όμως που για μένα κάνει χειρότερη τη στάση του συγκεκριμένουν, είναι ότι δηλώσεις σαν κι αυτές υποδεικνύουν - τουλάχιστον - ιδεολογική ταύτιση με τη χούντα. Είναι προφανές...
Φυσικά κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να πιστεύει ό,τι θέλει και δεν κρίνουμε έναν καλλιτέχνη από τις ιδεολογικές του απόψεις.
Έχουμε λοιπόν δύο κατηγορίες; τον φασίστα και τον αδίστακτό καιροσκόπο;
Αν είναι έτσι πραγματικά δεν ξέρω ποιός είναι χειρότερος...
Συμφωνώ απόλυτα με την τελευταία σου παράγραφο. Αυτό που θα περίμενα εγώ από τον Δήμα - στην περίπτωση που δεν είναι φασίστας ο άνθρωπος - είναι αυτό που λες κι εσύ. Να συνεχίσει την προσωπική του πορεία με απόλυτη συναίσθηση πια του ότι υπάρχουν κάποια όρια στο τι κάνουμε για να ανέλθουμε επαγγελματικά. Σ' αυτή την περίπτωση πραγματικά δεν θα είχα κανένα πρόβλημα.
epidi file giorgo malon den kseris ti les stin sigekrimeni periptosi anadixthike kai anevike xoris kamia politiki voithia, isa isa oi politikes tou apospis kai pistevo ton anagasan na min ksanatragoudisi!!!pote the metaniose kai ixe ta arx..... na iperaspisti ta politika tou pistevo enadia sti doxa to xrima kai tin kariera .....emas auto mas kani dipla iperifanous san ikogenia tous kai den anexomaste sxolia san ta dika sou kai alon psefto sosialisto aristeron kai idios pseftodimokratikon.
ΔιαγραφήΤο ότι κάποιος μπορεί να τραγούδησε τον ύμνο της Χούντας ή να νταραβεριζόταν με το καθεστώς για ίδιον όφελος, δεν τον μετατρέπει αυτομάτως σε φασίστα – σε πρώτη φάση (σε πρώτη λέω) είναι απλώς συνεργάτης. Κάτι επίσης μεμπτόν. Ο φασίστας είναι μία έννοια βαθύτερη όπως ξέρεις και φασιστικές νοοτροπίες συναντά κανείς σε όλο το φάσμα της κοινωνίας και βεβαίως σε ουκ ολίγους… δημοκρατικούς κατά τα λοιπά ανθρώπους.
ΑπάντησηΔιαγραφήΘέλω να πω πως το γεγονός ότι ο συγκεκριμένος τραγουδιστής δεν μετάνιωσε για την επιλογή του να τραγουδήσει τον «ύμνο» –σημειωτέον πως δεν γνωρίζουμε από πρώτο χέρι το σκεπτικό και τις συνθήκες υπό τις οποίες ενήργησε–, δεν τον ταυτίζει υποχρεωτικά με τη φασιστική ιδεολογία. Μπορεί ναι, αλλά μπορεί και όχι. Επιπροσθέτως, το γεγονός ότι επέλεξε ο εν λόγω καλλιτέχνης να εξαφανιστεί από τη δημόσια σφαίρα, δεν μας παρέχει κανένα επιπλέον στοιχείο για περισσότερο ασφαλείς κρίσεις.
http://www.ert-archives.gr/V3/public/main/page-assetview.aspx?tid=0000006862&tsz=0&autostart=0
ΑπάντησηΔιαγραφήΈνα ντοκυμαντέρ για τον φασίστα Έζρα Πάουντ που νομίζω έχει σχέση με το θέμα μας.
κώστας παπαθανασίου
Γεια σου Κώστα. Βεβαίως πρόκειται για ΤΗΝ περίπτωση πάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα.
ΑπάντησηΔιαγραφήfile George toulaxiston oi fasistes tis xoudas dikastikan kai timorithikan , ala kanenas tous den vrethike me paktolo periousion kai xrimaton stin trapeza!!!! elpizo na se perifanos gia tin genia tou politexniou kai tin dimokratias tis pou the mas dini to dikeoma oute na dikasoume oute na timorisoume olous autous pou ti lemenode kai tin dimiuorgisan!!!sigoura malon protimas ton tsoxatzopoulo, to lazopoulo, ton voulagaraki , ton kostopoulo kai tous 3000 vouleftes pou sta trone 30 xronia tora !!!! se klevoune se koroidevoune ala den dikazode .... dioti i dimokratia ton pseftoaristeron kai sosialiston den epitrepi isonomia....zito o laliotis!!! O POLI IPERIFANOS GIOS TOU FOTI DIMA!!!! LIGOI IXAN TA A..... NA FIGOUN MONOI TOUS OSO MEGALOI KAI ITANE KAI I IKOGENIA MOU INE POLI PERIFANI GIA AUTO ..... EXOUME TA PISTEVO MAS POTE DEN IXAME KANENAN ANAGI KAI POTE THE THA EXOUME!
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλό θα ήταν να μας δίνατε κάποια επιπλέον στοιχεία για τον πατέρα σας. Αν βρίσκεται ακόμη στη ζωή ή όχι, αν ξανατραγούδησε ποτέ δημοσίως στη δεκαετία του ’70 ή αργότερα κ.λπ. Θα περιμένω… και ευχαριστώ για την επικοινωνία.
ΑπάντησηΔιαγραφήdistixos mas exi afisi ta teleutea 6 xronia...opos proanefera to ekopse telios...den ksanaemfanistike pote kai pouthena...mono ti sinergasia me to Maki ton Delaporta pou evgale ena cd me ta kalitera ttou kai auto pio poli to kaname emis kai oxi autos...gia na mathoume kai emis kati parapano gia auton mias kai den sizitouse pote tipota!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΚύριε Δήμα, ο Πατέρας σας υπήρξε ένας μεγάλος καλλιτέχνης και θα πρέπει να είστε υπερήφανος γι'αυτό. Δυστυχώς τέτοιες φωνές δεν υπάρχουν πιά και είναι τραγικό λάθος, εδώ στην Ελλάδα που έχει παρερμηνευθεί κάθε έννοια Δημοκρατίας, να κρίνουμε τους καλλιτέχνες με μικροπολιτικά κριτήρια και να αγνοούμε τα όσα προσέφεραν στην Χώρα. Σε τελευταία ανάλυση αν πρέπει να κριθεί ο Φώτης Δήμας τότε θα πρέπει να κριθούν και όλοι όσοι ασχολήθηκαν με το συγκεκριμένο θέμα, όπως συνθέτες, στιχουργοί, ενορχηστρωτές, μουσικοί, δισκογραφικές εταιρίες, ακόμη και τα καταστήματα που πουλούσαν τον συγκεκριμένο δίσκο και πολλοί περισσότερο αυτοί που τον αγόρασαν. Επομένως, ας κοιτάξουμε τα χάλια που μας έφερε ο άκρατος λαϊκισμός και αυτοί που τον καθιέρωσαν και άς αφήσουμε τον άνθρωπο να αναπαυθεί εν είρήνη. Σας ευχαριστώ
ΑπάντησηΔιαγραφήΓνωρίζετε το τραγούδι "Παραμύθια" που ερμήνευσε ο Φώτης Δήμας (σε μουσική Λ. Μαρκέα) πότε κυκλοφόρησε;
ΑπάντησηΔιαγραφήΔυστυχώς δεν ξέρω ούτε το τραγούδι, ούτε πότε κυκλοφόρησε.
Διαγραφή21/02/63 με στίχους του Βαγγέλη Γκούφα...
ΔιαγραφήΙ.Χ.
Είστε τρομερός! Μόνο την ώρα δεν μας είπατε… (δεν ειρωνεύομαι).
Διαγραφή1) - Νομίζω ότι και '' η Συνείδησις '' είναι ένα τραγούδι που μαζί με την Καίτη Μπελίντα το απογείωσε ο κύριος Δήμας - (προσωπική εκτίμηση)..
Διαγραφή2) - Κι εγώ ταυτίζομαι πλήρως με τον '' 324 Ράδιο '' στα περί ιδεολογίας, μιας και αν ψάχνουμε τον κάθε άνθρωπο - (πέραν τής δουλειάς του) τι..'' νταλκά βαράει '', θα τούς '' ρίξουμε - (όλους) στα Τάρταρα ''..
3) Κύριε - (υϊέ) Δήμα, να ζήσετε να τον θυμόσαστε και λυπάμαι που δεν τον ξέρουμε τόσο καλά τον πατέρα σας - (δισκογραφικά / καλλιτεχνικά)..
Και κάτι άσχετο με τον κύριο Δήμα:
4) - Κύριε Τρούσσα, συγχαρητήρια για αυτά που γράφετε, να είστε καλά και επίσης μιας και ασχολούμαι με την μουσική, μού έκανε εντύπωση το άρθρο σας για τον Χέντριξ / Χιώτη και το οποίο το έστειλα σε φίλους και γνωστούς για να μην '' παραμιλάμε '' παραπάνω - (και..χωρίς αποδείξεις) από όσο πρέπει.. ''
Μίλησα '' - (στο F/B) με την κυρία Ζωή Γρυπάρη - (1η σύζυγο του Εμ. Χιώτη) και χωρίς να είναι συγκεκριμένη μου είπε ότι..'' Όσα λεγονται και γραφονται είναι ολα ανακριβειες..'' και συνέχισε γράφοντας ''..και απ' οτι παρακολουθω κι εγω και διαβαζω στο διαδικτυο γραφει οτι θελει ο καθενας ανεξελεγκτα..'' - (με ότι αυτό συνεπάγεται από τα γραφόμενα της)..
Ευχαριστώ κι εγώ για την επικοινωνία.
ΔιαγραφήΤόσος ντόρος, βρε Φώντα, για να πούμε τι? Ο Δήμας επέλεξε τη δική του αμετανόητη, πολιτική και καλλιτεχνική, πορεία και από κοντά, νομίζω, και ο γιος. Τα εμπεδώσαμε όλα. Η προσωπική μου εκτίμηση? Καλά έκανε και τα παράτησε, δε νομίζω πως σαν φωνή άξιζε παραπάνω από το βάθρο που ανέβηκε. Να προχωρήσουμε παρακάτω.......
ΑπάντησηΔιαγραφήΦυσικά, εξακολουθώ να φιλοξενώ το "ΔΙΣΚΟΡΥΧΕΙΟΝ" στο μπλογκ μου και, που και που, κλέβω κάτι από σένα για τις ανάγκες του FB. Έλα να ρίξεις μια ματιά.
Θα προσπαθήσω να βάλω εδώ το λινκ του μπλογκι κι εσύ θα κρίνεις αν πρέπει να δημοσιευτεί. Δε ζητάω προβολή, να σε ενημερώσω θέλω πως εκτιμώ την διεισδυτική ''φλυαρία'' σου στα καλλιτεχνικά δρώμενα. Χαιρετώ σε.
http://goodmusipresszita.blogspot.gr/
Γεια σου Χρήστο. Κανένας ντόρος. Και φυσικά προχωρήσαμε παρακάτω… καθότι αυτή η ανάρτηση έχει ημερομηνία 18/1/2012 και σε λίγο συμπληρώνονται τρία χρόνια από τότε… με εκατοντάδες ενδιάμεσες αναρτήσεις.
ΔιαγραφήΜέγιστη η φωνή του Φώτη Δήμα. Για όλα τα υπόλοιπα τοποθετήθηκα παραπάνω.
Τοποθετήθηκα, Φώντα, και σ' ευχαριστώ για τη φιλοξενία, γιατί κάθε φορά, ''ψαχουλεύω" το μπλογκ σου, μιας και το βλέπω εκεί δεξιά, στα ''αγαπημένα'' μου. Η αλήθεια είναι πως, έψαχνα στοιχεία για τον Αλέκο Πάντα που έκανε διεθνή καριέρα και έπεσα πάνω στον Φώτη Δήμα και στη δική σου ανάρτηση. Και έγραψα αυτά που έγραψα.
ΔιαγραφήΤελειώνοντας, οι αναρτήσεις, πάντα, έχουν διαχρονική αξία, άσχετα με το περιεχόμενό τους. Γεια χαρά!
Γεια σας.
ΑπάντησηΔιαγραφήΨάχνω να βρω ένα τραγούδι. Τζαζέ νομίζω του Φώτη Δήμα. Επαιζε πολύ στο ραδιόφωνο πριν το '67, την μουσική την έχω στο μυαλό μου και από τους στίχους θυμάμαι ότι η τελευταία ομοιοκαταληξία ήταν μέ τις λέξεις "δρόμος" "μόνος" και την επωδό "ποιος να είναι αυτός".
Αν μπορείτε να βοηθήσετε υπόχρεος.
Καλησπέρα κ. Πανούτσε
ΔιαγραφήΔεν μου έρχεται κάτι στο μυαλό αυτή τη στιγμή. Αν βρω κάτι θα το μεταφέρω. Μπορεί να βοηθήσει και κάποιος αναγνώστης φυσικά...
Έστω και τέσσερα χρόνια μετά, μήπως εννοείτε το «Ποιος ξέρει, η νύχτα πού σ’ έχει κρύψει»; https://www.youtube.com/watch?v=ojrLf2W6W3I
ΔιαγραφήΑπευθύνομαι πρός τους Δημα-haters, ψευδοδημοκράτες των οπισθίων: Ο Νίκος Μαζωνάκης ανέκαθεν υπήρξε ακραίος Εθνικιστής στις πολιτικές του απόψεις και στήριζε -και στηρίζει ακόμα και σήμερα- τη Χρυσή Αυγή. Δεν είδα όμως όλα αυτά τα χρόνια να τον βάζουν στο περιθώριο! Ακόμα και σήμερα, μπουκάλια ανοίγουν όπου τραγουδάει! Πείτε μας κάτι γι αυτό ρέ παιδιά, να δώ κάτι...!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΣυγνώμη, εννοούσα τον ΝΟΤΗ ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗ!!!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλός τραγουδιστής ο Σφακιανάκης και καλά κάνει ο κόσμος και τον ακούει αλλα τα έχει παιγμένα. Δεν είναι καλά, στην ψυχική του υγεία, ο άνθρωπος. Οπότε δεν είναι να παίρνει κανείς στα σοβαρά αυτά που λέει.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑλέξανδρος