Παρασκευή, 7 Σεπτεμβρίου 2012

JAZZ & TZAZ 234

Στο καινούριο Jazz & Τζαζ, που σήμερα κυκλοφορεί, μπορείτε να διαβάσετε τη συνέντευξη του Ξενοφώντα Αβράμογλου, της θεσσαλονικιώτικης jazz ορχήστρας Plus nMinus Collective, στον Κώστα Γ. Καρδερίνη (η ορχήστρα πλην των όσων άλλων αποτείνει φόρο τιμής στον Σάκη Παπαδημητρίου), όπως και τη συνέντευξη των Αντώνη Λαδόπουλου (σαξόφωνο), Σάμι Αμίρη (πιάνο) στον Κορνήλιο Διαμαντόπουλο επ’ αφορμής του CDPhos” των δύο καλλιτεχνών, που μοιράζεται με το παρόν τεύχος. Μία τρίτη συνέντευξη είναι εκείνη του τραγουδιστή-κιμπορντίστα των Monophonics Kelly Finnigan στον Δημήτρη Κατσουρίνη (οι Monophonics είναι από το San Francisco και προσφάτως ηχογράφησαν ένα από τα καλύτερα psych-soul-funk LP, που μπορείς ν’ ακούσεις οπουδήποτε).
Ακόμη, στο παρόν τεύχος, ο Γιάννης Μουγγολιάς γράφει για τον γερμανό improv μπασίστα Peter Kowald με αφορμή τα δεκάχρονα από το θάνατό του, δίνοντας περαιτέρω όλα τα στοιχεία μιας απροσδόκητης, σπάνιας πληρότητας, ηχογράφησης του πολωνού αβαντ-γκαρντίστα Krzysztof Penderecki με τον τρομπετίστα Don Cherry πίσω στο 1971. Εν συνεχεία ο Σπύρος Σερλεμές επικεντρώνεται στο… rock του κακού ρίχνοντας φως σε ορισμένες παρεξηγήσεις που άπτονται του θέματος, την ώρα που ο Θανάσης Μήνας ασχολείται με τις ανθολογίες τής Soul JazzLovers Rock”, οι οποίες πραγματεύονται την επέλαση της reggae στη Βρετανία των 70s. Τέλος, εγώ γράφω για τους Aphrodites Child παίρνοντας αφορμή από την επανακυκλοφορία των άλμπουμ τους από την Music on Vinyl/Missing Vinyl και ο Νίκος Κ. Φωτάκης μεγεθύνει στην περίπτωση ενός νεαρού μουσικού από την Νέα Ορλεάνη, του τρομπετίστα Christian Scott (στη φωτογραφία του εξωφύλλου), που τώρα προσελκύει επάνω του όλα τα σχετικά έντυπα του κόσμου. Από εκεί και κάτω κείμενα για την Marietta Fafouti, τον Κωστή Μαραβέγια, τον Milos Karadaglic, τον Παύλο Καραπιπέρη (ex-Small Blues Trap), τους Fratelli-Μακεδονομάχους, δισκοκριτικές, auditorium (μια καινούρια στήλη την οποίαν επιμελείται ο Αντώνης Ν. Φράγκος), επανεκδόσεις, δισκορυχείον, Τζαζ & Λογοτεχνία, Πράξεις Λόγιας Μουσικής, All that Art
Στο CD του περιοδικού ακούμε, όπως ανέφερα ήδη, δύο από τους σημαντικότερους μουσικούς της ελληνικής jazz σκηνής, τον Αντώνη Λαδόπουλο στο τενόρο σαξόφωνο και τον Σάμι Αμίρη στο πιάνο στον πρώτο τους δίσκο, που έχει τίτλο “Phos”. Ένα άλμπουμ που χαρακτηρίζεται από βαθύ μουσικό ένστικτο, απολύτως αρμονική υποδομή και πληρέστατη (master) τεχνική, που επιτρέπει άμεση υλοποίηση κάθε ιδέας, στοχεύοντας κατευθείαν στο συναίσθημα, όπως σημειώνει και ο Κορνήλιος Διαμαντόπουλος…

8 σχόλια:

  1. Πολύ Sly Stone Nicky Vour, αλλά δεν μ’ ενοχλεί καθόλου. Έπρεπε να βάλουν και περισσότερο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πραγματική αποκάλυψη η σημερινή αναφορά στους Monophonics και το "In Your Brain". Ούτε που τους είχα ξανακούσει και με λίγο ψάξιμο στο youtube τα "είδα όλα"!!! Οι τύποι δείχνουν να έχουν διαβάσει καλά το μάθημα ΜΑΥΡΗ ΜΟΥΣΙΚΗ 1965-1975, θα ήταν πιο ωραία να έδιναν περισσότερη έμφαση στο deep funk στοιχείο και λιγότερο στο smooth soul που διακρίνω σε κάποια σημεία στα φωνητικά. Η ψυχεδέλεια πάντως δίνει και παίρνει... Ωραία πράγματα!

    Αν τα σημερινά μαυράκια δεν είχαν καεί με το αποβλακωτικό hip-hop/r&b θα βλέπαμε καλύτερα και περισσότερα στη soul/funk revival, οπότε, προς το παρόν ας αρκεστούμε στη "μαύρη μουσική" των λευκών.

    Κωνσταντίνος Θ.Π

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κωνσταντίνε μην τα τσουβαλιάζεις όλα. Υπάρχουν και αριστουργήματα…

      http://www.youtube.com/watch?v=apN0AXjJxQE

      Διαγραφή
  3. Γεια σου Φώντα και καλό φθινόπωρο.
    Πραγματικά ο δίσκος των Monophonics είναι απ τις πολύ καλές φετινές κυκλοφορίες όπως και το δισκάκι του 25 χρόνου Nick Waterhouse.

    http://www.youtube.com/watch?v=d9M_KnRj3so&feature=related

    http://www.youtube.com/watch?v=RwOSZXHmmq0

    Επίσης φανταστική είναι και οι Kitty, Daisy & Lewis (οικογένεια Durham) βέβαια περσινή η τελευταία κυκλοφορία τους αλλά νομίζω ότι αξίζει να τους αναφέρω.

    www.youtube.com/watch?v=YVsC6zCT2gs&feature=related

    Καλο Σ-Κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Να ’σαι καλά Βαλάντη, επίσης καλό φθινόπωρο και σ' εσένα.

    Έχω ένα σιντάκι από την... Durham Family, τον άλλον δεν τον ήξερα. Αμφότεροι ωραίοι.

    Άντε και καλές (δικτυακές) δουλειές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Φοβεροι οι Monophonics!

    Α.Κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Τα ’παμε, τα ξανάπαμε. Αγοράστε όμως και κανα Jazz & Τζαζ…

    ΑπάντησηΔιαγραφή