Πέμπτη, 16 Μαΐου 2013

THE COSMIC DEAD krautrock κυρίαρχοι

Με την τέταρτη κυκλοφορία της η ελληνική Cosmic Eye επιβεβαιώνει τα ηχητικά ενδιαφέροντά της και βεβαίως τον cosmic χαρακτήρα της. Σύγχρονα space και «χαμένα» γενικώς συγκροτήματα από κάθε γωνιά του κόσμου είναι εν δυνάμει… πελάτες της, μέρη του καταλόγου της. Έτσι, από τους πολυεθνικούς Ayahuasca Dark Trip, τους Περουβιανούς Montibus Communitas και τους Σέρβους Temple of the Smoke περνάμε στους Σκωτσέζους Cosmic Dead, μία από τις πιο ταγμένες σύγχρονες ομάδες του στυλ. Ποιου στυλ; Cosmic rock, αν και περισσότερο αχαλίνωτη… kosmische musik και krautrock. Εννοούμε, δηλαδή, πως οι Σκωτσέζοι δεν έχουν και τόσο σχέση με τους… κοσμικούς Pink Floyd ή ακόμη και με τους Hawkwind, όσο, βασικά, με τους Γερμανούς Ash Ra Tempel ή –στα πιο ροκάδικα θέματά τους– με τους επίσης Γερμανούς Amon Düül II, ή έστω τους Gila. Με μιαν αίσθηση cult να τους συνοδεύει από τη μέρα που γεννήθηκαν (κάπου στις αρχές του 2010), οι Cosmic Dead (Omar Aborida μπάσο, φωνητικά, Lewis Cook σύνθια, φωνητικά, Julian Dicken ντραμς, ηλεκτρονικά, James T McKay κιθάρες, φωνητικά) πέρασαν από την περίοδο της κασέτας (το πρώτο άλμπουμ τους “The Cosmic Dead” κυκλοφόρησε αρχικώς στη Γερμανία μόνο σε MC) και των… άυλων εκδόσεων σ’ εκείνη των CD και των LP, αποκτώντας άλλο status. Αρκεί να πούμε πως και το παρόν “The Exalted King” τυπώθηκε κατά πρώτον σε κασέτα το 2012, για να χτυπηθεί σε 200 μαύρα διπλά βινύλια κι άλλα τόσα χρωματιστά (με παραπάνω κομμάτι) προσφάτως από την Cosmic Eye, τα οποία εξαφανίσθηκαν εν ριπή οφθαλμού. Η μπάντα έχει μεγάλη φήμη στο εξωτερικό, και κάθε κυκλοφορία της είναι sold out σχεδόν εν τη γενέσει της.
Το άλμπουμ ανοίγει με το φερώνυμο “The exalted king” (στην κασέτα μπορεί να ακουγόταν μονοκοπανιά, αλλά στο βινύλιο καταλαμβάνει τις Α και Β sides). Το κομμάτι ξεκινά αργά, νωχελικά και εξελίσσεται μέσα από τις κατευθυντήριες γραμμές που δίνει το ογκώδες ρυθμικό τμήμα. Πενιές και ηλεκτρονικά σκορπίζονται πάνω σ’ έναν μεγαλοπρεπή καμβά, δίνοντας στη σύνθεση έναν ψυχεδελικό αέρα. Η τρίτη πλευρά περιλαμβάνει δύο θέματα. Το πρώτο έχει τίτλο “Anatta” και αγγίζει σε διάρκεια τα 14 λεπτά. Με το kosmische στοιχείο να κυριαρχεί, τις κιθάρες να ανακαλούν στη μνήμη μου τον Manuel Göttsching και τα σύνθια να εισβάλλουν από πάσα διεύθυνση, επιτείνοντας το γενικότερο χαοτικό περιβάλλον, το κομμάτι δεν μπορεί να είναι τίποτα λιγότερο από ένα ιλιγγιώδες space trip. Μία κοσμική τελετουργία. Το 8λεπτο “Khartomb” που κλείνει την πλευρά έχει μία κάπως πιο ροκάδικη έκφραση, με τις κιθάρες να γεμίζουν το ηχητικό πλαίσιο με απανωτά riffs, τα σύνθια να κρατούν το απλωμένο μελωδικό υπόβαθρο –που εδώ θα μπορούσε να θυμίζει κάτι από το “Ummagumma”, αν και καλύτερη αναφορά από τους Ash Ra Tempel δεν μπορεί να υπάρχει– και με τα φωνητικά να ακούγονται το ίδιο σκοτεινά και απόμακρα. Το σχεδόν 21λεπτο “Anaphora”, που καταλαμβάνει ολάκερη την τέταρτη πλευρά ολοκληρώνοντας το άλμπουμ, ξεκινά μ’ έναν ορυμαγδό φωνητικών εφφέ (περασμένα μέσα από echo και τοποθετημένα σε ποικίλα βάθη πεδίου), πριν αναλάβει η κιθάρα, με τα σύνθια σ’ έναν μόνιμο διαβρωτικό ρόλο και με το rhythm section να αναδεικνύεται για ακόμη μία φορά σε πραγματικό πρωταγωνιστή.
Δεν χρειάζεται να πω πως το “The Exalted King” είναι ένα εξαιρετικό, ένα πρώτης τάξεως, σύγχρονο krautrock άλμπουμ (ας υπερισχύσει όλων ο όρος krautrock), που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τα αθάνατα έργα των προπατόρων του είδους. Το «μπράβο» στους ανθρώπους που συνέβαλαν σ’ αυτήν την παγκόσμια ελληνική εκτύπωση είναι πρόδηλο.  

4 σχόλια:

  1. ποιά η γνώμη σας για τους εξης δισκους-superblues με muddy waters και λοιπούς και
    sven libaek-inner space

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. μέγιστος σεβασμός και στην κριτική σου, αλλά και στον δίσκο.
    Δεν φανταζόμουν ότι γράφεται τέτοια μουσική σήμερα...

    Νίκος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν το λέω από μετριοφροσύνη, αλλά σημασία έχει ο δίσκος Νίκο. Όταν ο δίσκος είναι καλός –και το “The Exalted King” είναι εξαιρετικό– όλα τα υπόλοιπα έρχονται δεύτερα. Σ’ ευχαριστώ πάντως (όσον αφορά στο προσωπικό).

      Διαγραφή