Πέμπτη, 16 Οκτωβρίου 2014

MASSIMILIANO ROLFF κραυγή

Από τους διακεκριμένους ιταλούς κοντραμπασίστες (της jazz) της κάπως νεότερης γενιάς, ο Massimiliano Rolff (γενν. το 1973) έχει τέταρτο άλμπουμ ως leader, στην εταιρεία BlueArt. Λέγεται Scream!”, διαθέτει τα επαινετικά λόγια του Enrico Rava (γραμμένα στο μέσα μέρος του digipak), όντας απλό, μεστό και… κατανοητό, ενώ το φέρνει εις πέρας μια τετράδα άψογων στη συνεργασία τους μουσικών (Fabio Giachino πιάνο, Nicola Angelucci ντραμς, Caldero κρουστά, Massimiliano Rolff κοντραμπάσο), με δυναμική και σταθερή παρουσία στα ιταλικά πάλκα.
Με υλικό, βασικά, πρωτότυπο (τα επτά από τα εννέα tracks είναι συνθέσεις του Rolff, ενώ διασκευάζονται και δύο στάνταρντ, το “Bye-ya” του Thelonious Monk και το “Someone to watch over me” του Gershwin), και κυρίως με την αίσθηση πως ό,τι φθάνει στ’ αυτιά μας αντιπροσωπεύει πλήρως την γενική ιδέα που έχουμε για την jazz, όταν εκείνη αποδίδεται από… αφηγηματικούς Ιταλούς, το “Scream” στηρίζεται σε κλασικές συνταγές, αμέσου αποτελεσματικότητας. Έμφαση στις μελωδίες, αφού ακόμη και οι αυτοσχεδιασμοί είναι, πάντα, πάνω και κοντά σ’ αυτές, προφανές ενδιαφέρον για τον λυρισμό που μπορεί να μεταφέρει μία εγγραφή, ενισχυμένο ρυθμικό τμήμα (με τα κρουστά του Κουβανού να παρέχουν, όπου απαιτείται μία εξωτική πινελιά), πιάνο (και πιανίστα) που μπορεί να απλώσει το παιγνίδι, δίνοντας την ευκαιρία σε όλους να δείξουν και ν’ αποδείξουν τις σολιστικές και ομαδικές ικανότητές τους. Υπάρχουν συνθέσεις στο “Scream!” που σε κερδίζουν με τον τρόπο που είναι αρθρωμένες, αφού η «άνεση χρόνου», το μέσο τέμπο, και η αβίαστη αφήγηση λειτουργούν πάντα προς μια ταύτιση… μεσογειακού τύπου, με τα λίγα σχετικώς ρυθμικά tracks (“Focus”) να δρουν σαν ιντερλούδια, ανάμεσα στις πιο «σύνθετες» και «απαιτητικότερες» στιγμές. Γενικώς ένα άλμπουμ «καθαρό», που μπορεί από τη μια μεριά να μην διεκδικεί δάφνες πρωτοτυπίας, προσφέρει όμως από την άλλη στιγμές πηγαίου και αληθινού αισθήματος (“Far away, your eyes”).

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου