Σάββατο, 26 Μαρτίου 2016

Με μαντήλα στην παρέλαση; Ναι αμέ!

Πήγαινα στις παρελάσεις μικρός με τον πατέρα μου –λέω για το πρώτο μισό της δεκαετίας του ’70– και η εικόνα που μου έχει μείνει καθαρή στη μνήμη είναι εκείνη των φοιτητών και σπουδαστών, που παρήλαυναν με ό,τι γούσταρε ο καθένας τους. Συνήθως σακάκι ή αμπέχονο και από μέσα πουκάμισο ή ζιβάγκο. Μετά τα κύματα της θλιβερής ομοιομορφίας, των μαθητών και των στρατιωτών, η παρέλαση έκλεινε με τη σπουδάζουσα νεολαία – φοιτητές του Πανεπιστημίου και «ΚΑΤΕΕτζήδες» δηλαδή, που έκαναν το βήμα τους λες και πήγαιναν σε ακόμη μια διαδήλωση. Από ’κείνες τις διαδηλώσεις της ύστερης χούντας και της μεταπολίτευσης εννοώ, που εμπεριείχαν μια κάποια αγωνιστικότητα κι ελπίδα. Βιαζόμουν θυμάμαι, τότε, μαθητής του Δημοτικού ακόμη, να γίνω κι εγώ φοιτητής, ώστε να παρελαύνω, μετά τις… φωτοκόπιες, φορώντας ό,τι να ’ναι. Έγινα κάποτε… αλλά, δυστυχώς, δεν μπόρεσα να πραγματοποιήσω τ’ όνειρό μου. Είχαν αλλάξει οι εποχές... και το πρώτο ΠΑΣΟΚ, σαν φοιτητές, μας είχε κάνει να αδιαφορούμε για τους βυζαντινισμούς και τις εν γένει κοσμικότητες.

Παλαιά ήμουν, αναφανδόν, εναντίον των παρελάσεων. Τις θεωρούσα φασιστικά δρώμενα, «μεταξικές» φιέστες και τα τοιαύτα (δεν ξέρω αν είχα δίκιο – μάλλον είχα) κι εν πάση περιπτώσει το όλο σκηνικό είναι αλήθεια πως ήταν ξένο προς εμένα – προς τα γούστα μου (την αισθητική μου εννοώ) ή την όποια ιδεολογία μου. Άλλαξα, όμως, άποψη μετά την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου 2011, στη Θεσσαλονίκη, όταν ματαιώθηκε η συνηθισμένη στρατιωτική «γιορτή», με τον κόσμο να μετατρέπει την… πατριωτική μάζωξη, σε αληθινή αγωνιστική (αντιμνημονιακή) συγκέντρωση. Οι φωτογραφίες με τις κλούβες της αστυνομίας να εμποδίζουν το λαό να παρελάσει στη λεωφόρο Μεγάλου Αλεξάνδρου επίσης θα μείνουν, για πάντα, χαραγμένες στη μνήμη μου.

Έκτοτε έχω την άποψη πως κάθε τι, μια οποιαδήποτε αφορμή, που μπορεί να κινητοποιήσει τους πολλούς, να τους δώσει τη δυνατότητα να εκφραστούν (σε μια δεδομένη στιγμή) θα είναι πάντα χρήσιμη. Κι έτσι… απέκτησα νέα γνώμη για τις παρελάσεις, απολαμβάνοντας κάθε τι που μπορεί να διαλύσει προς στιγμήν αυτό το ανόητο ομοιόμορφο και το παρατεταγμένο. Ακόμη και το μαθητή π.χ., που, πριν μερικά χρόνια, άνοιξε την παλάμη του προς τους «επισήμους», ή τη μαθήτρια με τη μαντήλα (χθες). Όαση!

Δεν έχω πρόβλημα, εννοείται, με το να καταργηθούν οι κάθε είδους παρελάσεις. Και οι μαθητικές (που κοστίζουν όσο κοστίζουν στις σημερινές στριμωγμένες οικογένειες) και οι στρατιωτικές (που παρακοστίζουν στο φαλιρισμένο κράτος, δηλαδή σε όλους μας), αλλά αν είναι να γίνονται ας γίνονται… άνευ πρωτοκόλλου. Στο διάολο οι κανονισμοί του υπουργείου υπνοπαιδείας και ό,τι άλλο… Και μπράβο, όχι μόνο στη μαθήτρια με τη μαντήλα, αλλά και στους μάγκες δασκάλους της που της το επέτρεψαν. Γιατί, αυτούς, τους ξεχάσαμε.

10 σχόλια:

  1. >Παλαιά ήμουν, αναφανδόν, εναντίον των παρελάσεων. Τις θεωρούσα φασιστικά δρώμενα, «μεταξικές» φιέστες και τα τοιαύτα

    Οι παρελάσεις, πέρα ότι είναι παράδοση από την αρχαιότητα στη γενική τους μορφή, στη μορφή που έχουμε στην Ελλάδα έχουν συνδεθεί ιστορικά και με το λαϊκό/αστικό κράτος, όχι με το φασισμό (που τις ανακάλυψε αρκετά αργότερα απ'την ΕΣΣΔ).

    Δείχνουν ότι δεν είμαστε σκορποχώρι, ο καθένας για τον εαυτό του, αλλά αποτελούμε μια κοινωνία και ένα κράτος, με αυτοσυνείδηση και ενωμένοι.

    Ή αν δεν είμαστε (καθότι τίποτα τέλειο), εκφράζουν πάντως ότι αυτό ευχόμαστε να γίνουμε.

    Και δεν τιμάει η παρέλαση τον "επίσημο", ο επίσημος χαιρετίζει την παρέλαση...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν μ’ ενδιαφέρει η αρχαιότητα και δεν μ’ ενδιαφέρει και η ΕΣΣΔ.
      Αν γίνονταν στην Ελλάδα παρελάσεις πριν από τον Μεταξά δεν το ξέρω – και ούτε μ’ ενδιαφέρει να το ψάξω τώρα. Αν κάποιος ξέρει ας μας πει, ώστε να μάθουμε κι εμείς.
      Από ’κει και πέρα, προσωπικώς, είχα συνδέσει για χρόνια τις παρελάσεις με τον καταναγκασμό, την απεχθή ομοιομορφία, τη στρατιωτικοποίηση της εκπαίδευσης και άλλα διάφορα που μου γυρνούσαν τ’ άντερα.
      Είμαι υπέρ της κατάργησης ή έστω υπέρ του εκφυλισμού των «κλασικών» παρελάσεων με την παράλληλη προβολή και άλλων επίκαιρων ζητημάτων – και γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο χαίρομαι (στο μέτρο του δυνατού) για τη μορφή που έχουν πάρει τα τελευταία χρόνια…

      >>Και δεν τιμάει η παρέλαση τον "επίσημο", ο επίσημος χαιρετίζει την παρέλαση...<<

      (απάντηση είναι οι τρεις τελείες)

      Διαγραφή
  2. Το να πούμε "τις έκανε ο Μεταξάς άρα κακές" δεν είναι σοβαρό επιχείρημα. Ο Μεταξάς θεσμοθέτησε επίσης το οκτάωρο και το ΙΚΑ, δεν θα ζητούσε κανείς όμως να καταργηθούν (άλλο που μας τα φάγανε ήδη) ως ...φασιστικά.

    (Και αντίστροφα, ένα σωρό φασιστικά μέτρα τα πέρασαν κάτι σοσιαλιστές και εκσυγχρονιστές, όπως τον "τρομονόμο" του ΠΑΣΟΚ, επιστρατεύσεις, τα ιδιώνυμα του Παπανδρέου παππού, μέχρι το "αριστερό" μνημόνιο σήμερα).

    Αλλά όπως και να έχει δεν τις πρωτοέκανε ο Μεταξάς. Με αυτόν απλά έγιναν μόνιμες και απέκτησαν μεγαλύτερη επισημότητα, για λόγους προβολής του καθεστώτος...

    Στην Ελλάδα παρελάσεις με τη συμμετοχή μαθητών πραγματοποιούνται σποραδικά από τα τέλη του 19ο αιώνα, αποτελώντας και αυτές κομμάτι των εκδηλώσεων για τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου. Από ρεπορτάζ εφημερίδας, την 26η Μαρτίου 1899, μαθαίνουμε ότι κατά την «εθνική εορτή» όλοι οι μεγάλοι δρόμοι της Αθήνας ήταν σημαιοστολισμένοι, ενώ η Ερμού είχε «καταληφθεί» από στρατιωτικά σώματα, τα οποία μετά τη δοξολογία πραγματοποίησαν παρέλαση στην οδό Σταδίου, «με τη μουσική επικεφαλής». Το αξιοσημείωτο, κατά τον αρθρογράφο, ήταν ότι στην παρέλαση συμμετείχαν και μαθητές: «Ιδιαιτέραν αίσθησιν έκαμεν η πρώτην φοράν εφέτος γενομένη παρέλασις των μαθητών των νομαρχιακών σχολείων Αττικής κατά τετράδες βαινόντων με την ελληνικήν σημαίαν εμπρός» ανέφερε, ενώ δεν ξεχνούσε να αποδώσει τα εύσημα σε αυτόν που πήρε τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία: «Εύγε εις τον έχοντα την ωραίαν ιδέαν κ. Μιχαλόπουλον επιθεωρητήν των σχολείων».
    Από τις αρχές του 20ου αιώνα έως και τα μέσα της δεκαετίας του 1930 βρίσκουμε συχνά αναφορές στον ημερήσιο Τύπο για την πραγματοποίηση μαθητικών παρελάσεων: Σταχολογώντας από την εφημερίδα Εμπρός πληροφορούμαστε ότι κατά τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου 1914, οι μαθητές στο Άργος και τη Λάρισα συμμετείχαν σε λαμπαδηφορία. Μάλιστα στη δεύτερη πόλη, η παρέλαση έγινε με τη συμμετοχή και του στρατού. Επιπλέον στην Κέρκυρα κατά τη διάρκεια της νύχτας «εγένετο λαμπρά παρέλασις προ των Ανακτόρων και δια των κεντρικοτέρων οδών, των στρατιωτικών λαμπαδηφορούντων, των δε μαθητών του Γυμνασίου μετά ανηρτημένων ενετικών φανών τη συνοδεία της μουσικής Ρομποτή έψαλλον το εμπνευσμένο εμβατήριο ''Ήπειρος''».
    (...)
    http://www.xatzikostas.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=992&Itemid=51

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανώνυμε, ούτε να διαβάσεις καλά-καλά δεν μπόρεσες το άρθρο, κράτησες μόνο ό,τι σου ταίριαζε ιδεολογικά. Οι μαθητικές παρελάσεις είναι θεσμός της ναζιστικής 4ης Αυγούστου, όπου ξεκινάει η στρατιωτικοποίηση της όποιας αρετής.

      Το οκτάωρο καθιερώθηκε το 1932 από την κυβέρνηση Βενιζέλου, το ΙΚΑ είχε ιδρυθεί το 1934, ο Μεταξάς τροποποίησε το νόμο για να βάλει χέρι στα αποθεματικά των διαφόρων ταμείων - όπως έγινε και πάλι από την κα. Πετραλιά με τα ταμεία και το ΙΚΑ... Είναι πραγματικό λυπηρό να τρως αμάσητα ό,τι τους σερβίρουν οι διάφοροι νοσταλγοί του Μεταξά, του Παπαδόπουλου, του Ράλλη πατρός και των υπόλοιπων ανωμάλων καθεστώτων και των ηγετών τους, αντί να ανοίξουν ένα βιβλίο για να ξεστραβωθούν. Θα σε πικράνω ανώνυμε, ο Μεταξάς δεν ήταν τίποτε παραπάνω από ένας αποτυχημένος πολιτικός, μόνιμα προσκολλημένος στους Γλυξβούργους, θαυμαστής των ναζίδων, απύθμενα συμπλεγματικός - ρίξε μια ματιά στα ημερολόγια του και θα καταλάβεις το βάθος των κοινωνικών ή και των σεξουαλικών κόμπλεξ του - και ένας από τους βασικούς πρωταγωνιστές του εθνικού διχασμού. Και αν αυτά δεν σε πείθουν, τουλάχιστον μη μας ζαλίζεις τον έρωτα με αρλούμπες του επιπέδου Πλευρη - Μιχαλολιάκου - Γεωργιάδη - Πατακού και του υπόλοιπου τσίρκου "Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών".

      Διαγραφή
  3. Και εν κατακλείδι γιατί είμαστε κωλόλαος όλη η γενιά μας
    : όποιος δεν μπορεί για μία ημέρα τον χρόνο να φορά μία γαμωστολή για να τιμά νεκρούς και θυσίες υπέρ της ελευθερίας του, καλή ζωή. όποια κοινωνία θεωρεί αυτονόητη την αναισθησία ή την απροσχημάτιστη αγραμματοσύνη του καλό ψόφο. Εν προκειμένω ψόφησε η γίδα μας και τα χαλάμε στο πως μυρίζει. Α και η επιλεκτική γνώση από υπόγεια των εξαρχείων δεν είναι τίποτε άλλο από συνειδητοποιημένη άγνοια. Ναι ξέρω μπορώ να μη σε διαβάζω κλπ. Πλην όμως σε διαβάζω για τις μουσικές σου γνώσεις όχι για να διαπιστώνω κάθε φορά πώς τα συμπλέγματα η απλοίκευση και η διάχυτη οκνηρία σου και της γενεάς σου ολοκληρωτικώς ολοκλήρωσαν την αποδόμηση των πάντων. Κύριε Ξενοφών που είσαι και Φώντας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η δικτατορία του Μεταξά ήταν ένα άθλιο φιλοναζιστικό καθεστώς και ό,τι και να λέμε για τα 8ωρα και τα υπόλοιπα είναι στάχτη για τα μάτια (αυτά τα λένε και οι χρυσαυγίτες εννοώ, που υπεραμύνονται της 4ης Αυγούστου).
      Δεν θα συνεχίσω αυτή την κουβέντα.

      >>όποιος δεν μπορεί για μία ημέρα τον χρόνο να φορά μία γαμωστολή για να τιμά νεκρούς και θυσίες υπέρ της ελευθερίας του, καλή ζωή<<

      Ούτε μία, ούτε καμμία – αν είναι μ’ αυτό τον τρόπο.
      Οι μνήμες δεν τιμούνται με ανόητες εκδηλώσεις και ταρατατζούμ, που το μόνο που καταφέρνουν να κάνουν είναι να προάγουν την άγνοια και την ημιμάθεια. Να δίνουν συγχωροχάρτι, δηλαδή, σε όλους εκείνους που κυνήγησαν και έθαψαν της Επανάσταση («Κοτζαμπάσηδες πασάδες και σεβάσμιοι δεσποτάδες κυβερνούσανε τη χώρα, καλή ώρα» που λέει και το τραγούδι). Γιατί περί αυτού πρόκειται.
      Όποιος θέλει να τιμήσει το ’21 ας κάτσει και να διαβάσει την ιστορία του Δημήτρη Φωτιάδη π.χ., η οποία, ειρήσθω εν παρόδω, θα έπρεπε να διδάσκεται, ως ξεχωριστό μάθημα (Η ιστορία του ’21 εννοώ) σε όλα τα σχολεία.

      Αυτά τα ολίγα κύριε αβάφτιστε.

      Διαγραφή
  4. >Η δικτατορία του Μεταξά ήταν ένα άθλιο φιλοναζιστικό καθεστώς και ό,τι και να λέμε για τα 8ωρα και τα υπόλοιπα είναι στάχτη για τα μάτια

    Δεν παύουν να είναι πραγματικότητα. Για το Μεταξά μπορείς να διαβάσεις και τα όσα (όχι θετικά όλα φυσικά) έγραψε ο Βασίλης ο Ραφαηλίδης, που είναι υποθέτω πάσης φασιστικής υποψίας ο ίδιος.

    Εξάλλου το "άθλιο φιλοναζιστικό καθεστώς" είναι από τα ελάχιστα στην Ευρώπη που ...δεν συνεργάστηκαν με τους φασίστες, ούτε για απλό "πέρασμα", ενώ η μισή "δημοκρατική ευρώπη" έστεισε κω....

    Από τη άλλη πράγματι, ήταν δικτάτορας, κυνήγησε το συνδικαλισμό, δολοφόνησε κόσμο κλπ.

    Αλλά και το ΚΚΕ έφαγε ένα σωρό αναρχικούς, αρχειομαρξιστές κλπ την ίδια περίοδο και λίγο αργότερα και το προσπερνάμε στο ντούκου επειδή έτσι...

    Αλλά αν δούμε και τους προηγούμενους και μεταγενέστερους, πόσο καλύτερος ήταν ο "γέρος της Δημοκρατίας" και ο "εθνάρχης"; Φυλακές, εξορίες, εκτελέσεις (εμφύλιος πριν), πλάτη σε αμερικάνους και άγγλους.

    Σιγά δηλαδή τη φοβερή μας δημοκρατιάρα, τουλάχιστον μέχρι το '74, που την χάλασε λέει ο δικτάκτορας. Αλλά και μιαμιση δεκαετία πριν το μεταξά είχανε κοστίσει 1.5 εκατομμύριο πρόσφυγες και κάνα εκατομμύριο νεκρούς στη Μικρά Ασία οι προηγούμενοι...

    Για να ξέρουμε και τι λέμε, γιατί μερικοί μόνο με έτοιμα σχήματα βλέπουν την ιστορία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καααλά… δηλαδή κακά, ψυχρά κι ανάποδα… Κουβέντα τύπου καφενείου, για τέτοια θέματα, και μάλιστα μ’ έναν ανώνυμο, που πετάει ό,τι του κατέβει στο μυαλό, δεν πρόκειται να κάνω on line. Σε παρακαλώ μην αφήσεις άλλο σχόλιο, γιατί δεν θα το δημοσιεύσω.

      Διαγραφή
  5. Κανένα 8ωρο και κανένα ΙΚΑ δεν έκανε ο Μεταξάς.
    Όπως σωστά σημείωσε και κάποιος προηγούμενα όλα είχαν αποφασιστεί και υλοποιηθεί κάμποσο καιρό πιο πριν, και στην πραγματικότητα πιο κοντά στην αλήθεια είναι ότι ο Μεταξάς με το φασιστοπραξικόπημά του απλά πρόλαβε τους άλλους στο ποιός θα κόψει την κορδέλα.
    Το ότι ο Μεταξάς ήταν αγγλόφιλος φασίστας δεν αναιρεί το ότι ήταν φασίστας - κι ούτε θα μάθουμε σήμερα ότι ο Μεταξάς πετάλωνε κόσμο π.χ. στα μπουντρούμια του. Οι στρατηγοί του δε το '40 σχημάτισαν τις δωσιλογικές κυβερνήσεις το '41.

    ΚΑτά τ'άλλα προσέξτε το φασίστα: αφού σκορπάει τα ψέμματά του πετάει κι ένα θολοκουλτουρέ "με έτοιμα σχήματα" βλέπετε την ιστορία και ό,τι πιάσει.

    Τάκης Μιχαηλίδης -Θεσσαλονίκη

    ΥΓ. Παρελάσεις έκαναν και οι αναρχικοί το '36. Το θέμα δεν είναι η πράξη είναι το τί συμβολίζει. Όχι αποκλειστικά η μορφή αλλά το περιεχόμενο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Η ανάρτηση δεν έγινε για τον Μεταξά, αλλά για ένα πολύ συγκεκριμένο θέμα (εκείνο που φανερώνει ο τίτλος της). Σας παρακαλώ, λοιπόν, να μην το προχωρήσουμε άλλο σε σχέση με τον δικτάτορα. Δεν είναι αυτό το βασικό ζήτημα του ποστ.
    Κι ας μου εξηγήσει κάποιος επί τη ευκαιρία (ρητορική η απορία), γιατί οι νεοφιλελέδες και οι φασίστες (και κάποιοι ακόμη) είναι κατά της μαντήλας στην παρέλαση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή