Κυριακή, 17 Απριλίου 2016

δύο άλμπουμ του κιθαρίστα KEVIN KASTNING

Για τον κιθαρίστα από την Wichita του Kansas Kevin Kastning είχαμε γράψει τον προηγούμενο Οκτώβριο, επισημαίνοντας την (πλήρως επιτυχημένη) προσπάθειά του να συνθέσει (και να ερμηνεύσει) για εντελώς παράξενα έγχορδα, ήτοι: 36χορδη με δύο μπράτσα κοντρακιθάρα, 30χορδη κοντράλτο κιθάρα, 15χορδη κλασική κιθάρα, 12χορδη σοπράνο κιθάρα κ.λπ. Όργανα, τα οποία ο ίδιος κατασκευάζει δημιουργώντας μοναδικά ηχοτοπία (όπως τα αποκαλούν και οι Αμερικανοί). Προσφάτως ο Kevin Kastning ηχογράφησε δύο ακόμη CD –αυτή τη φορά σε συνεργασία με άλλους μουσικούς, έναν κάθε φορά– και γι’ αυτά θα πούμε τώρα λίγα λόγια…
KEVIN KASTNING / CARL CLEMENTS: A Far Reflection [Suigeneria Music/ greydisc, 2016]
Στο “A Far Reflection”, που ηχογραφήθηκε σε δύο sessions, τον Οκτώβριο του ’13 και τον Μάιο του ’14, ο Kevin Kastning (36χορδη με δύο μπράτσα κοντρακιθάρα, 30χορδη κοντράλτο κιθάρα και Ebow) συνεργάζεται με τον πνευστό Carl Clements (τενόρο και σοπράνο, άλτο φλάουτο, μπανσούρι), έναν μουσικό με τον οποίον έχει εμφανισθεί κι άλλες φορές στη δισκογραφία (υποθέτω και στα live). Το άκουσμα έχει πολύ ενδιαφέρον καθότι οι δύο μουσικοί εκκινώντας από διαφορετικές αφετηρίες –πιο «κλασικός» ο Kastning, πιο «τζαζ» ο Clements– κατορθώνουν να δημιουργήσουν κάτι πέραν της jazz και της κλασικής· κι είναι αυτό το ενδιαφέρον. Οι συνθέσεις και οι αυτοσχεδιασμοί τους, θέλω να πω, οδηγούν συχνά σε καινοφανείς ηχητικές καταστάσεις, που, άλλοτε, κατατείνουν προς την ambient και την healing music και άλλοτε προς το avant-folk και το ακουστικό progressive. Άλμπουμ χαμηλών τόνων (εννοείται) είναι το “A Far Reflection”, χωρίς αυτό να σημαίνει πως του λείπουν τα δυναμικά περάσματα και οι ταχείες εναλλαγές. Υπάρχει μια ποικιλία, δηλαδή, ηχοχρωμάτων και κατευθύνσεων που μεταβάλλει την ακρόαση σε μια κάποια… ανακάλυψη. Ιδίως στα μεγαλύτερα σε διάρκεια tracks όπως το σχεδόν 9λεπτο “A misted gaze within”, που κινείται σε… πνευματικές κατευθύνσεις.
KEVIN KASTNING / MARK WINGFIELD: Eleven Rooms [Suigeneria Music/ greydisc, 2015]
Το δεύτερο CD αφορά σε μια συνεργασία του Kevin Kastning με τον κιθαρίστα Mark Wingfield (που δεν είναι η πρώτη). O Wingfield είναι οργανοπαίκτης με μακρά πορεία στο χώρο της σύγχρονης κλασικής, της jazz και του fusion και πέρυσι, τέτοιον καιρό, είχαμε γράψει για το άλμπουμ του “Proof of Light” στην MoonJune. Εδώ τον συναντάμε να χειρίζεται ηλεκτρική κιθάρα σε μια σειρά κοινών συνθέσεων και αυτοσχεδιασμών με τον Kevin Kastning, που εκτός από τις αγαπημένες του 36χορδη με δύο μπράτσα κοντρακιθάρα και 30χορδη κοντράλτο κιθάρα χειρίζεται ακόμη κλασική… κλασική κιθάρα και μαντολίνο. Το session είναι ηχογραφημένο κάπου στην Μασαχουσέτη τον Ιούλιο του ’14, με τα περισσότερα από τα κομμάτια να είναι επηρεασμένα, όπως γράφουν οι δύο μουσικοί, από πίνακες του Johannes Vermeer (1632-1675). Σε γενικές γραμμές θα έλεγα πως έχουμε να κάνουμε με contemporary classic μουσική, που αναπτύσσεται μέσα από τις κιθαριστικές συνομιλίες – με τον Kastning να κρατά κι έναν ρυθμικό ρόλο, προτάσσοντας «παράξενους» ήχους συνοδείας, και με τον Wingfield να αυτοσχεδιάζει σ’ ένα περισσότερο μελωδικό επίπεδο. Το “Eleven Rooms” έχει ενδιαφέρον οπωσδήποτε. Και σε σχέση με το πώς κάποιοι πίνακες ζωγραφικής μπορεί να προκαλέσουν τα μεν ή τα δε ηχοχρώματα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου