Παρασκευή, 8 Απριλίου 2016

εγγραφές της WHIRLWIND RECORDINGS

Η εταιρεία Whirlwind Recordings ιδρύθηκε το 2010, έχοντας την έδρα της στο Λονδίνο. Ο κατάλογός της περιλαμβάνει έως σήμερα περί τις 80 κυκλοφορίες, οι οποίες αφορούν στην jazz, την πειραματική μουσική και τους συνδυασμούς τους. Δύο από τα πιο πρόσφατα CD της παρουσιάζουμε τώρα…
PATRICK CORNELIUS: While were Still Young [Whirlwind Recordings, 2016]
Σαξοφωνίστας και φλαουτίστας με αξιοσημείωτη πορεία στη νεοϋορκέζικη σκηνή την τελευταία δεκαετία, ο Patrick Cornelius έχει καινούριο άλμπουμ… και μάλιστα με ιδιαίτερο θέμα. Πριν πούμε γι’ αυτό να σημειώσουμε πως ο Cornelius «κινείται» μέσω ενός μεσαίου σχήματος, που, πέραν του ιδίου, αποτελείται εκ των: Jason Palmer τρομπέτα, John Ellis τενόρο, μπάσο κλαρίνο, Nick Vayenas τρομπόνι, Miles Okazaki κιθάρα, Gerald Clayton πιάνο, Peter Slavov μπάσο και Kendrick Scott ντραμς. Τούτο (το μεσαίο σχήμα) παρέχει τη δυνατότητα στον πρώτο τη τάξει ν’ αποτυπώσει όχι μόνο τη συνθετική έμπνευσή του, αλλά και τον ενορχηστρωτικό οίστρο του, δημιουργώντας ένα παράξενο τζαζ ακρόαμα, που συχνά μεταφέρει κάτι παλαιικό (μιαν ιδιαίτερη αίσθηση swinging σε πρώτη φάση), όταν δεν μοιάζει με ηχητική περιγραφή μιας κάποιας δράσης – μιας δράσης, που σίγουρα υπήρχε στο μυαλό τού Cornelius, όταν συμπλήρωνε τις παρτιτούρες του. Με τι σχετίζεται αυτή η δράση; Με κάτι, που σε πρώτη φάση μπορεί να εκπλήσσει. Σε… πολύ πρώτη όμως. Ο Corneliues είναι, εδώ, βαθύτατα επηρεασμένος από το ποιητικό έργο του Βρετανού A. A. Milne (1882-1956) και βασικά από τη συλλογή “When We Were Very Young”, που τυπώθηκε το 1924. Οι μουσικές του, που διατηρούν φυσικά επιρροές από πολλά και διάφορα (κλασική, ρομαντισμός, jazz οπωσδήποτε…) σχολιάζουν υποκείμενα και καταστάσεις του βιβλίου – ενός βιβλίου, που έχει μια σημαντική «πρώτη». Ποια είναι αυτή; Στο τριακοστό όγδοο ποίημα, που έχει τίτλο “Teddy Bear”, κάνει για πρώτη φορά την εμφάνισή του ο χαρακτήρας Winnie-the-Pooh (στο ποίημα μπορεί να μην κατονομάζεται, αλλά είναι αυτός), το ανθρωπόμορφο αρκουδάκι που έχει γίνει ταινία (πολλές φορές), θεατρικό (επίσης πολλές φορές), δίσκος, βιβλίο, TV-show κ.ο.κ.
Παίρνοντας γραμμή από ’κει ο Cornelius δημιουργεί μια δυνατή και γουστόζικη jazz, διατηρώντας εν εγρηγόρσει ένα… σεμνά ανατρεπτικό προφίλ, καθώς όλο αυτό το σύστημα των αναφορών λειτουργεί από μόνο του αποσταθεροποιητικώς ως προς το κυρίαρχο «ένα», το κυρίαρχο «κάτι».
Αν στο “While were Still Young” υπάρχει μια φόρμα, που να τοποθετείται πάνω απ’ όλα, τούτη έχει να κάνει με την αφηγηματική δράση. Τα λόγια μόνο λείπουν, για να περιγράψουν τις… περιπέτειες, που συνθέτει ο Cornelius.
JEFF WILLIAMS: Outlier [Whirlwind Recordings, 2016]
Ο Jeff Williams –κι εδώ ετοιμαστείτε για την έκπληξη– ήταν ο ντράμερ του αμερικανικού γκρουπ Ant Trip Ceremony, που είχε ηχογραφήσει το ενδιαφέρον ψυχεδελικό LP “24 Hours” το 1968. Γρήγορα, όμως, ο Williams θα στρίψει προς την jazz, και το 1972-73 τον συναντάμε σε διάφορους τέτοιους σχηματισμούς (όπως π.χ. στους Friends του John Abercrombie για το άλμπουμ των οποίων έχω γράψει και στο δισκορυχείον πριν από καιρό). Έτσι, οι Friends μπορεί να ήταν μια πρώτη τζαζ αρχή, όμως γρήγορα ο Williams τακιμιάζει με τον σημαντικότατο πνευστό Dave Liebman ηχογραφώντας μαζί του για την ECM, την ENJA κ.ά. Πάμπολλα sessions και δεκάδες δίσκοι σε διάφορες εταιρείες μέχρι και το 2003, όταν ο Jeff Williams μετακομίζει πλέον στο Λονδίνο, επιχειρώντας από ’κει πλέον μια καινούρια αρχή. Γρήγορα θ’ αποκτηθούν οι παρέες, οι γνωριμίες και οι φιλίες και κάπως έτσι νέα CD θα έρθουν να προστεθούν στα όσα παλαιότερα, φανερώνοντάς μας έναν αεικίνητο μουσικό, που έχει εξελιχθεί με τα χρόνια και σ’ έναν πολύ ενδιαφέροντα συνθέτη. Η νεοσυσταθείσα (2010) λονδρέζικη Whirlwind Recordings είναι το νέο «σπίτι» τού Jeff Williams και από ’κει μας έρχεται και το πιο πρόσφατο CD του, που έχει τίτλο “Outlier”.
Σ’ αυτό το άλμπουμ, που ηχογραφήθηκε στο Λονδίνο τον Απρίλιο του 2015, ο Jeff Williams (ντραμς, κρουστά, fender rhodes) συνυπάρχει με τους Josh Arcoleo τενόρο, Phil Robson κιθάρα, Kit Downes πιάνο, fender rhodes και Sam Lasserson κοντραμπάσο, bass-guitar. Το αποτέλεσμα είναι μια σειρά συνθέσεων, που έρχονται να ξεδιαλύνουν κάποιες από τις αναφορές του Williams προτείνοντας συγχρόνως κι ένα προσωπικό στοιχείο. Ο Williams συνθέτει, κατά πρώτον, για τους μουσικούς του, δίνοντάς τους χώρο ν’ αναπτύξουν τα soli τους, σε κιθάρες, τενόρο και πλήκτρα, δημιουργώντας μια σειρά μοτίβων, που άλλοτε παραπέμπουν στον τρόπο των ρυθμικών μεταθέσεων τού Thelonious Monk, άλλοτε σε πιο ειδικούς σαξοφωνισμούς (άκου Joe Henderson) και άλλοτε σ’ ένα είδος ηλεκτρικής jazz, που αντανακλά στον Miles Davis των late 60s-early 70s – και αναφέρομαι στο “Dream visitor” κυρίως με την ωραία χρήση του fender rhodes.
Σε γενικές γραμμές το “Outlier” είναι ένα ευχάριστο άλμπουμ, που μαρκάρει με ακόμη πιο χοντρά γράμματα το όνομα “Jeff Williams” στη σύγχρονη παραγωγή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου