Τετάρτη, 12 Οκτωβρίου 2016

Αυτόν το μήνα γιορτάζουμε! 20 χρόνια δισκορυχείον, 7 χρόνια on line δισκορυχείον, 2.000.000+ χτυπήματα…

Ήταν Οκτώβριος του 1996, όταν το δισκορυχείον, ως τίτλος και στήλη, έκανε για πρώτη φορά την εμφάνισή του μέσα από τις σελίδες τού Jazz & Τζαζ. Ήταν το τεύχος #43.
Σε μιαν εποχή όπου το CD ήταν, πια, κυρίαρχο είχα σκεφθεί την ύπαρξη μιας στήλης που να είναι αφιερωμένη στο βινύλιο, γράφοντας κάποια λόγια για επισκιασμένους, γενικώς, δίσκους (και όχι μόνον τζαζ), που θα είχαν όμως ένα ιδιαίτερο άρωμα, μιαν ιδιαίτερη αξία (καλλιτεχνική εννοώ). Τον τίτλο –αν και δεν μπορώ να θυμηθώ, τώρα, πολλές λεπτομέρειες– πρέπει να τον «κατέβασα» αμέσως. Μου ήρθε… Και «κάθισε» μια χαρά… Για 17 ολόκληρα χρόνια!
Το πρώτο δισκορυχείον, εκείνο τον Οκτώβρη του 1996, ήταν αφιερωμένο στους Βρετανούς Spontaneous Music Ensemble και στο LP τους “The Source - From And Towards” [Tangent] από το 1971. Θα ακολουθούσαν τους επόμενους μήνες ανάλογα κείμενα για το “Maledetti” των Area, το άλμπουμ «Ο Μίμης Πλέσσας παίζει Philicorda», το “Side Trips” των Kaleidoscope, το “Output” του Wolfgang Dauner, το “Pianos Puzzle” του Georges Arvanitas, τη συλλογή «6 Κλαρίνα που Άφησαν Εποχή στην Ελλάδα» [Venus], το “The Savage Young Beatles”, το OSTBrewster McCloud” (από τη φοβερή ταινία τού Robert Altman), το “Scraps” των Steve Lacy Sextet, το “La Strada dei Successi” του Domenico Modugno, το “Bluebird Blues” του Sonny Boy Williamson… πριν καταλήξουμε με το “Anthology” των Embryo, τον Ιούλιο/ Αύγουστο του 2013.
Ενδιαμέσως, βεβαίως, είχα πάρει την απόφαση να εμφανίσω και στο δίκτυο, πια, το δισκορυχείον
Δεν φοβάμαι την τεχνολογία, αλλά δεν είμαι και από τους πρώτους που θα υιοθετήσουν το οτιδήποτε (και όχι μόνον τεχνολογικό). Έχω τους δικούς μου ρυθμούς, θέλω το χρόνο μου για ν’ αποφασίσω τι μου χρειάζεται πραγματικά και τι όχι. Έτσι, και παρότι κάθισα μπροστά από κομπιούτερ, για πρώτη φορά το φθινόπωρο του 1983 στο Πολυτεχνείο, σ’ έναν γιγαντιαίο UNIVAC τρυπώντας κάρτες, και παρότι απέκτησα PC για πρώτη φορά το 1987-88 (έναν AMSTRAD 6128) προγραμματίζοντας σε DOS, δεν ήμουν από τους πρώτους που… πληκτρολόγησε κείμενα για τη μουσική, καθότι μέχρι το 1998-99 προτιμούσα το χειρόγραφο. Επίσης, παρότι παρακολουθούσα την κίνηση των blogs από την αρχή της φάσης, το 2004-05, και παρότι φίλοι με παρότρυναν από τότε, ώστε να κάνω κι εγώ κάτι ηλεκτρονικό... δεν ενέδιδα. Το αποφάσισα, όμως, τελικά τον Σεπτέμβριο του 2009 (22/9), όταν είπα… ας πάει πια και το παλιάμπελο, ας βγούμε και ηλεκτρονικά για να δούμε τι θα γίνει… Και έγιναν πολλά και ωραία πράγματα…
Κι αυτό είναι κάτι από τα... σωθικά μας
Κατ’ αρχάς, και λόγω να-το-πούμε ιδιοσυγκρασίας, όταν ασχολούμαι με κάτι ασχολούμαι σοβαρά. Δεν παίζω. Δεν υπήρχε περίπτωση, δηλαδή, να έλεγα «ναι» στο on line και να το έβλεπα χαλαρά. Ήταν κάτι παραπάνω από σίγουρο δηλαδή πως θα έκανα ανάρτηση κάθε μέρα, και επίσης πως θα ήμουν όσο χρειαζόταν μαχητικός, λέγοντας όσα ήθελα να πω δίχως φόβο, αλλά με πάθος. Έγινε… Γίνεται…
...όπως κι αυτό βεβαίως
Το διαδικτυακό πλέον δισκορυχείον ξεκίνησε σιγά-σιγά, όπως κάθε τι στα πρώτα του βήματα, καλύπτοντας όμως στην πορεία χώρους. Από τα 10.000 χτυπήματα τον μήνα, τον Μάιο του 2010, έχουμε φθάσει αισίως τα 47.000 και προχωράμε… Σ’ αυτά τα χρόνια κάναμε 2721 αναρτήσεις (αυτή είναι η 2722), δεχτήκαμε 13.335 σχόλια και δημοσιεύσαμε 12.855 απ’ αυτά. Ένα ποσοστό δημοσίευσης που ξεπερνά το 96% – αρκετά υψηλό, αν σκεφθούμε πως τα σχόλια στο δισκορυχείον παραμένουν ελεύθερα, χωρίς registration (άνευ προεγγραφής δηλαδή). Κι έτσι θα συνεχίσουμε, παρά τα παρατράγουδα που δημιουργούνται κάποιες φορές… Όμως εδώ, τώρα, δεν πρόκειται να γκρινιάξουμε, γιορτάζουμε!

Ευχαριστώ, λοιπόν, από καρδιάς όλους τους φίλους και τις φίλες γι’ αυτά τα 7 χρόνια τής πολύ καλής παρέας –δεν χρειάζεται να πω πως το δισκορυχείον, χωρίς τους αναγνώστες και τους σχολιαστές του, θα ήταν κάτι πολύ λιγότερο– και υπόσχομαι να πάμε ακόμη πιο δυνατά, με νέες και ακόμη μεγαλύτερες… συγκινήσεις στο άμεσο μέλλον…
ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΣ ΠΟΛΛΑ!
 

30 σχόλια:

  1. γιωργος νταφλος12 Οκτωβρίου 2016 - 10:11 π.μ.

    xρονια πολλα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Φοβερή παραγωγικότητα και ενέργεια! Καλή συνέχεια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ευχαριστούμε πολύ για όλα, είναι μέρος της καθημερινότητας μας το μπλογκ, χρόνια πολλά και καλή δύναμη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Έχω αποκομίσει πάρα πολλές και καλές πληροφορίες τα τελευταία χρόνια από το δισκορυχείον, είμαι σίγουρος θα μάθω άλλα τόσα! Καλά 10.000.000!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Μπραβο Φωντα!!!εχεις κανει τρομερη δουλεια!Ευχαριστουμε.
    Λαμπρος Παπ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. XΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ! βάλε μια φωτό σου προ 20ετίας και μια τώρα να σβήνει κεράκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Χρόνια πολλά και συναρπαστικά! Β.Α.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Πάντα ξεκινούσα το διάβασμα του Jazz & Τζαζ απο το Δισκορυχείον. Μπορεί το 90% των θεμάτων σου να μη με ενδιαφέρουν (σαν μουσικές επιλογές) αλλά θαυμάζω τον τρόπο που γράφεις, τη λεπτομέρεια στην πληροφορία και το πάθος σου για τη μουσική. Δεν μπορώ παρά να σε θεωρώ ως τον καλύτερο μουσικογραφιά των τελευταίων 10-15 χρόνων. Τα τω καισαρος τω καισαρι. Καλή συνέχεια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Εν τω μεταξύ ακόμα παίζει στο μυαλό μου(σε άσχετες φάσεις, στη δουλειά ας πούμε) το Τζίνι της Γαρμπή...
    Χρόνια πολλά Δισκορυχείον!

    Αλέξανδρος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Ευχαριστώ για τις ευχές. Ό,τι καλύτερο για όλους σας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Συνέχισε έτσι και να είσαι καλά.
    Ευχαριστούμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Χρόνια Πολλά & καλή συνεχεια Φώντα!!!

    Νικος Καρ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. τις καλυτερες ευχες σε εσενα Φωντα για αλλες τοσες και ακομα περισσοτερες αναρτησεις, αλλα και στους σεβαστικους αναγνωστες για τα δικα τους πολυ χρησιμα σχολια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Καλή συνέχεια για τόσα και άλλα τόσα χρόνια γιατί το Δισκορυχείον είναι από τις πιο σημαντικές πηγές του ελληνικού διαδικτύου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Μπράβο Φώντα για την εικοσαετία. Να είσαι υγιής και να γουστάρεις για άλλα είκοσι.

    Τετάρτη, 23 Σεπτεμβρίου 2009
    3. INDIAN SUMMER – Indian Summer – RCA Neon NE 3 – 1971
    Από τότε που πρωτάκουσα το μοναδικό LP των Indian Summer – μία άγνωστη μπάντα από το Coventry – έχω ακριβώς την ίδια γνώμη.

    Εφτά χρόνια μετά αγόρασα το δίσκο. Και τί δίσκος! Ενα ευχαριστώ λοιπόν και από μένα.

    Σιντάρτα.


    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Χρόνια πολλά και μακάρι για πολλά ακόμη χρόνια Φώντα! Μας έχεις γίνει συνήθεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Θοδωρής Κρίθαρης12 Οκτωβρίου 2016 - 7:59 μ.μ.

    Χρόνια πολλά και από εμένα , άντε και στα 100!!@@@

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. χρονια πολλα φωντα με νεες εκπληξεις!

    Α.Κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Αντε ρε χρονια πολλα με πολλους Καφασηδες βρισιες και ξεκατινιασματα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Ευχαριστώ και ανταποδίδω (τις ευχές) και στους σχολιαστές του δεύτερου σετ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Καλή δύναμη και πάντα δημιουργικός!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Xρόνια πολλά και καλά, να έχεις πάντα την δύναμη να τραβάς τον δικό σου δρόμο, όσο δύσκολος και εάν είναι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Χρόνια πολλά και καλή συνέχεια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Xρόνια Πολλά και με σιδερένιο στομάχι Φώντα! Να τα εκατοστήσει το δισκορυχείο θα'ταν αδόκιμο να ευχηθώ μιας και δεν θα προλάβουμε,εύχομαι 100.000.000+ χτυπήματα και ό,τι άλλο επιθυμείς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΦΩΝΤΑ! αν και με τσατισες με τα πολιτικα μερικες φορες ειμαι εδω και ειμαι υποχρεωμενος να σου πω ενα μεγαλο μπραβο για τα πρωτοτυπα αρθρα σου με τις σπανιες πληροφοριες και τη μορφωση που μας παρεχεις στα μουσικα πραγματα...KEEP ON ROCKIN FONTA!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. χρόνια πολλά, δημιουργικά και σκαψίματα ακόμη πιο βαθιά, Φώντα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Φώντα, Χρόνια Πολλά στο ΔΙΣΚΟΡΥΧΕΙΟ και σ' εσένα και να συνεχίσεις αυτό που κάνεις...

    Αγνές προθέσεις, ερευνητική διάθεση και προσπάθεια για τεκμηριωμένη παράθεση συνιστούν παράγοντες "μακροημέρευσης". Από την μια η όσο το δυνατόν ολοκληρωμένη πληροφόρηση για εξαγωγή συμπερασμάτων από τους αναγνώστες και από την άλλη η άποψη του συντάκτη, είναι η σωστή προσέγγιση αφού είναι δεδομένο ότι κανένας δεν είναι απόλυτος κάτοχος της υπέρτατης αλήθειας.

    Τη γκρίνια θα την αφήσω γι' άλλη φορά, αφού εδώ το κλίμα είναι και πρέπει να παραμείνει γιορταστικό...

    ΑπάντησηΔιαγραφή