.

.

Δευτέρα, 30 Ιανουαρίου 2017

ΓΙΩΡΓΗΣ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ silentium

Ο πειραματιστής Γιώργης Σακελλαρίου, γνωστός και ως Mecha/Orga και ακόμη ως ιδρυτής της ετικέτας echOmusic, έχει καινούριο CD, που τυπώθηκε για την αμερικανική εταιρεία Pogus Productions τού Al Margolis (πληροφοριακώς, ο Margolis είναι κι αυτός πειραματιστής κι έχει κυκλοφορήσει δουλειές του στην Ελλάδα στα labels absurd και echOmusic).
Το Silentium είναι ένα προχωρημένο, ηλεκτρονικώς μανιπουλαρισμένο, άλμπουμ, με ήχους από καμπάνες και εκκλησιαστικά όργανα, ηχογραφημένο στην γκαλερί Školská της Πράγας, τον Δεκέμβριο του 2015. Φυσικά, το άκουσμα είναι πειραματικό. Είναι ένας «κόσμος», που στήνεται από τον Σακελλαρίου, ο οποίος, στο μοναδικό κομμάτι τού CD που διαρκεί 50 λεπτά, εμφανίζεται (ο «κόσμος») ως σαφής και ολοκληρωμένος.
Το άκουσμα έχει τη σειρά του και –θα τολμούσα να πω– τα χαρίσματά του. Ξεκινά με μια κλασική βομβική (εκ του βόμβου) εισαγωγή, για να συνεχίσει, μετά το δεύτερο λεπτό κάπως πιο βιομηχανοποιημένα και μετά το τέταρτο προς μια πιο χαμηλών τόνων ηχητική αναπαράσταση ή ανασύσταση ενός περιβάλλοντος χώρου, στον οποίο ενυπάρχουν ήχοι χαμηλού ύψους ή και λιγότερο χαμηλοί, δημιουργώντας μια κοσμική ambience. Μετά το έβδομο λεπτό η ένταση ανεβαίνει και πάλι –εδώ υπάρχει ένας electro-progressive διάκοσμος, με γεμίσματα από bells(;)– πριν μεταβούμε σε μια φάση ηχητικής ανυπαρξίας. Είναι μια ιερή ησυχία, που υποβάλλει με την κενότητά της.
Από το εικοστό λεπτό και πέραν αυτού αρχίζει και πάλι να γίνεται αισθητή μια ηχητική παρουσία, η οποία σιγά-σιγά αποκτά πιο σαφή ηλεκτροστατικά χαρακτηριστικά, σε συνδυασμό με αναπάντεχα γεμίσματα από field καταγραφές. Μάλιστα μετά το εικοστό έκτο λεπτό οι καμπανοκρουσίες είναι εκείνες που μεταφέρουν το… χαρμόσυνο μήνυμα, πάντα «κάτω» από ένα ή και δύο «στρώματα», επί των οποίων εξελίσσεται η ηχητική δράση. Η ένταση, σ’ αυτό το διάστημα ανεβαίνει σταδιακά, τα δρώμενα είναι πυκνά, με τις καμπάνες να «εξαφανίζονται» πίσω από ένα noisy συνεχές, που φτάνει σ’ ένα όριο, πριν αρχίσει κι εκείνο να μειώνεται μετά το τριακοστό έκτο λεπτό. Από ’κει και κάτω το “Silentium” αποκτά και πάλι κάποια σκληρά και μονότονα χαρακτηριστικά, που εξελίσσονται πάνω από ένα βιομηχανικό background… πριν την οριστική και τελεσίδικη ανακωχή.
Ακρόαση ανοιχτή…
Επαφή: www.pogus.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου