Κυριακή, 5 Μαρτίου 2017

εννέα χρόνια χωρίς την ΕΛΕΝΑ ΝΑΘΑΝΑΗΛ

Δεν ξέρω τι με οδηγεί, αλλά ορισμένες ταινίες του παλαιού ελληνικού σινεμά τις βλέπω πάντα σαν υπνωτισμένος. Ενώ ξέρω ότι είναι καρικατούρες, κακέκτυπα των, πολύ περισσότερο hip, αντίστοιχων ιταλογαλλικών με την Laura Antonelli ή την Edwige Fenech, ενώ βλέπω ότι λειτουργούν με σχήματα και προφάσεις καλλιτεχνίας, αγγίζοντας συχνά τα όρια ενός κάκιστου γούστου, εντούτοις με «εξαναγκάζουν» να στήνομαι κάθε φορά στην οθόνη και να τις χαζεύω. Μία τέτοια είναι η «Αναζήτησις...» του Ερρίκου Ανδρέου.
Μου αρέσει να τη βλέπω και να τη ξαναβλέπω στην τηλεόραση (και όχι στο DVD ή στο YouTube ας πούμε), επειδή νομίζω ότι έτσι συμμετέχω κι εγώ κάπου, ότι μεθώ μαζί με άλλους και πως, όλοι μαζί, σε ανοικτή θέαση και ακρόαση (Σπανός γαρ), τα δίνουμε όλα στο μόνον της ζωής μας το πάρτυ. Ψάχνοντας την Έλενα...
Η Έλενα Ναθαναήλ μπορεί να ήταν πολλά ενδεχομένως, μα, πάνω απ’ όλα, ήταν οι ρόλοι της. Είναι οι φιγούρες που έβγαλαν στον αφρό τη δική μας εφηβεία στην ασπρόμαυρη TV, όταν, μαθητές ακόμη, πέφταμε από το… μπαλκόνι, στην προσπάθεια να διακρίνουμε το μαρμαρένιο στήθος της στη λίμνη, σ’ εκείνη την απίθανη υποβρύχια λήψη από το «Φόβο» του Κώστα Μανουσάκη.

Η συνέχεια εδώ…

8 σχόλια:

  1. Φωντα θα συμφωνησω μαζι σου 100% για την ταινια αυτη, αλλα οχι για την Ελενα...γενικα πολυ μετρια ηθοποιος με παγερο παιξιμο, αλλα φυσικα κουκλαρα.....στην ταινια υπαρχει ο ΓΙΓΑΣ Αντωνοπουλος και γενικα το κλιμα της αρχης της δεκαετιας του 70 με αρκετες υπερβολες που χαρακτηριζαν τα εργα της εποχης εκεινης οπως η καρεκλα μεσα στην θαλασσα η η ερμηνεια του Καρυδη και της φιλης της Ελενας ο ΑΥΘΟΡΜΗΤΙΣΜΟΣ σε επιπεδο ΑΦΕΛΕΙΑΣ κλπ κλπ.επισης ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ με το φοβερο σεικ στην Μυκονο να κλεβει την παρασταση....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Θεα και μοναδικη ηταν η Ελενα, μετρια ηθοποιος και υπερτιμημενη ηταν η "ΕΘΝΙΚΗ ΣΑΣ ΣΤΑΡ" Αλικη Βουγιουκλακη.(Το ΣΑΣ παει σε αυτους που την θεωρουν τετοια,εγω παντως ΟΧΙ).

    Γιωργος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ως ηθοποιός η Βουγιουκλάκη ήταν καλύτερη. Έπειθε περισσότερο. Και πρωταγωνίστησε σε καλύτερες ταινίες (Έρωτας στους αμμόλοφους, Το ξύλο βγήκε απ' τον παράδεισο, Μανταλένα, Η Λίζα και η άλλη, Η Αλίκη στο ναυτικό, Ταξίδι, Η σωφερίνα, Το δόλωμα...).

      Αλέξανδρος

      Διαγραφή
    2. Προσωπικά η Αλίκη δεν με έπεισε ποτέ. Σκέτη μανιέρα.
      Αντιθέτως υπάρχουν ταινίες με τη Ναθαναήλ, στις οποίες βγαίνει αυτή η εσωτερικότητά της κι εκεί, σ’ αυτούς τους παγερούς ρόλους, που δεν χρειάζεται να μιλάει και πολύ, είναι εξαιρετική («Φόβος», «Ραντεβού με μια Άγνωστη»).
      Δεν πιστεύω ότι ήταν μεγάλη ηθοποιός ούτε η Ναθαναήλ, αλλά ότι έγραφε καταπληκτικά στο πανί (σε κάποιες ταινίες), όσο ελάχιστες άλλες της εποχής της.

      Διαγραφή
    3. Με όλο το σεβασμό, όλη η φιλμογραφία της Βουγιουκλάκη δεν αξίζει όσο τα τρία λεπτά από το ανέβασμα της Ναθαναήλ στα σκαλιά για να συναντήσει τον παράνομο ερωτά της στη "Ντάμα Σπαθί"!
      Τόση ομορφιά (είναι και η μουσική του Μαρκόπουλου) που νομίζεις ότι θα σπάσει η οθόνη...

      Ι.Χ.

      Διαγραφή
    4. Τελικα εχουμε καμια μεγαλη ηθοποιο (πρωταγωνιστρια) στην Ελλαδα; Μονο η Λαμπετη μου ερχεται στο μυαλο.

      Αλεξανδρος

      Διαγραφή
    5. Όσον αφορά στον κινηματογράφο εγώ έχω αγαπημένες γυναίκες ηθοποιούς (από τις παλαιές) σε συγκεκριμένες ταινίες. Τώρα θα πω δύο μόνο.
      Η Λίλυ Παπαγιάννη στην "Εκδρομή".
      Η Θεανώ Ιωαννίδου στο "Πρόσωπο με Πρόσωπο".

      Διαγραφή
  3. Δεω θεωρω την Ελενα Ειρηνη Παππα, αλλα επαιξε σε πολυ πιο "ψαγμενες" (απο πολλες αποψεις) ταινιες των 60'ς και 70'ς.

    Γιωργος

    ΑπάντησηΔιαγραφή