Σάββατο, 4 Μαρτίου 2017

ΜΙΚΡΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΟ FACEBOOK 8

3/3/2017
η ΜΑΡΙΑ ΜΗΤΣΟΡΑ, η «ιέρεια του underground» όπως χαζά την αποκαλούν στην A.V., σε δυνατή φάση αυτοκριτικής
– Πιστεύεις ότι κάπου αυτό που πρεσβεύατε εντάχθηκε τεχνηέντως στην αποδεκτή πραγματικότητα, στο σύστημα εν ολίγοις;
– Αισθάνομαι, μερικές φορές, πως έχω δουλέψει χωρίς να το θέλω ΣΑΝ ΠΡΑΚΤΟΡΑΣ υπέρ της παγκοσμιοποίησης. Και αυτό με ΒΑΡΑΙΝΕΙ. Όσα πιστεύαμε τότε και ήμασταν πρωτοπόροι, σήμερα εισχώρησαν ΥΠΟΒΟΛΙΜΑΙΑ στο κοινωνικοπολιτικό σύστημα. Η επαναστατικότητα εκείνη νοθεύτηκε, έγινε αυτό που μας επιβάλλεται.
(Athens Voice, 12.03.2014)

2/3/2017
ΜΕΣΑ ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗΣ και ΟΧΙ ΜΑΖΙΚΗΣ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ
Αυτά είναι εισιτήρια του 1997-98. Κάνετε σύγκριση με μισθούς και με μεροκάματα τού τότε, για να δείτε τι σημαίνει σήμερα το 1,40. Απλώς υπενθυμίζω πως 25 δρχ. σημαίνει 7,3 λεπτά του ευρώ και πως οι 75 δρχ. είναι 22 λεπτά του ευρώ. Το ακριβότερο εισιτήριο έχει σχεδόν εφταπλασιαστεί!!
Αυτή είναι η ΜΟΝΗ ΚΛΟΠΗ
(σ.σ. κλοπή φυσικά υπήρχε και επί δραχμής, αλλά επί ευρώ το πράγμα έπιασε ταβάνι) 

1/3/2017
Το 1981 ο Χατζιδάκις μάζεψε όλους τους κουκουέδες, τους ρηγάδες, τους μαοϊκούς, τους μουλούδες, συν κάτι ψιλοανάρχες κι έφτιαξε τους Αγώνες Ελληνικού Τραγουδιού της Κέρκυρας. Τώρα, μπορεί να παρεισέφρησε και καμμιά δεξιάτζα ανάμεσα, αλλά βασικά το εμφανισιακό στυλ της αριστεράς ήταν εκείνο που έδινε κι έπαιρνε. Βγήκαν δυνατοί τραγουδοποιοί από ’κει, μια σκηνή δηλαδή (ας την πούμε έτσι), που δόξασε το «άλλο» ελληνικό τραγούδι στα χρόνια του ’80.
(Τους πήραν χαμπάρι, όλους αυτούς, στις εκθέσεις για τα έιτις; Μπαααα….)

1/3/2017
ΝΑ ΜΗΝ ΑΜΕΛΗΘΕΙ ΑΥΤΟ
Το θέμα με το δυστύχημα, για μένα, εξαντλήθηκε, όσον αφορά στο τι συνέβη, στα πρόσωπα κ.λπ. Υπάρχει, όμως, κάτι, που το έθιξα και στο πρώτο-πρώτο ποστ και που δεν έχει εξαντληθεί. Και τούτο έχει να κάνει με το αν το συγκεκριμένο πάρκιν (και άλλα παρόμοια) πληρούν αυστηρούς κανόνες ασφαλείας. Χωρίς να έχω κάνει κάποια αυτοψία (είμαι και μηχανικός συν ό,τι άλλο) από τις εικόνες και μόνο τής κάμερας βλέπω προχειροδουλειά και πράγματα που δεν μου αρέσουν.
Βρωμάει θέλω να πω η κατάσταση με τις κατουρίστρες…

28/2/2017
Ο καθένας είναι ελεύθερος να κάνει ό,τι θέλει, αλλά εγώ δεν κατανοώ πώς είναι δυνατόν να χάνεις παιδί και γυναίκα, με τέτοιο αποτρόπαιο τρόπο, και να βγαίνεις την άλλη μέρα και να κάνεις δηλώσεις στα κανάλια.
Ζούμε σε απρόσωπες εποχές, σε άθλιες θα έλεγα.
Έχει χαθεί κάθε έννοια προσωπικής θλίψης και πόνου.
Η ανάγκη να μείνεις για λίγο, βουβός, με τον εαυτό σου.
Όλα θέαμα.

28/2/2017
Δεν έχω ακούσει (και δει) ωραιότερους τίτλους αρχής σε ελληνική ταινία
Μεγάλος ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΠΝΙΣΗΣ εδώ...

28/2/2017
>>Σαν δημοσιογράφος επέμενα στην εξής πρόταση: Τα σχολεία να κάνουν ΝΥΧΤΕΡΙΝΕΣ επισκέψεις στα επείγοντα του ΚΑΤ. Να βλέπουν τα ανοιγμένα κεφάλια, τα αναπηρικά καροτσάκια, τους γύψους, τις βίδες. Τον θρήνο έξω από τις εντατικές<<
Αυτές τις μαλακίες τις γράφει ο Σταύρος Θεοδωράκης.
Αν είναι δυνατόν να χάνουν τα μαθήματά τους οι μαθητές των ΝΥΧΤΕΡΙΝΩΝ για να βλέπουν ανοιγμένα κεφάλια!
ΥΓ. Ανοιγμένα κεφάλια μόνο στα Ζόμπι του Ρομέρο, πουθενά αλλού (στην πραγματική ζωή εννοώ)

28/2/2017
Οι μαοϊκοί τού ΕΚΚΕ υπήρξαν στα σέβεντις οι μεγαλύτεροι εχθροί του ροκ στην Ελλάδα. Μια δεκαετία αργότερα, δύο πρώην ΕΚΚΕτζήδες, ο Αντρέας Μικρούτσικος και ο Γιάννης Κούτρας, έδωσαν το καλύτερο ΨΕΥΤΟΡΟΚ τραγούδι, που ακούστηκε ποτέ στη χώρα. Καλύτερο απ’ όλα του Βασ. Παπακωνσταντίνου και των συν αυτώ…

27/2/2017
Και κάτι ακόμη για το δυστύχημα στην Εθνική Αθηνών-Λαμίας, επειδή λέγονται διάφορα.
Το να εστιάζει κάποιος στο «γιο του ιδιοκτήτη του Τζάμπο» είναι παντελώς λάθος. Υπάρχουν ουκ ολίγοι φτωχομπινέδες, που έχουν σκοτώσει στους δρόμους, με τα σαράβαλά τους, αθώους ανθρώπους.

27/2/2017
Πειράζει που εμένα τα παραδοσιακά «γαμοτράγουδα» (της Δόμνας Σαμίου και όποιου άλλου) δεν μου λένε απολύτως τίποτα;
Δεν ξέρω πώς ακριβώς λειτουργούσαν στις παλιές κοινωνίες και πώς συνδυάζονταν με άλλα δρώμενα, όμως αυτή η σύγχρονη ξεκάρφωτη παράθεσή τους (Αποκριές – Καθαρή Δευτέρα) μου φαίνεται εντελώς δήθεν.
Προσωπικά, προτιμώ άλλα γαμοτράγουδα…
“Slicka min clitta” από την… Belinda.
(Όλοι καταλαβαίνετε τι σημαίνει. Αν όχι υπάρχει και ο translator... σουηδικά είναι).

27/2/2017
Δύο πράγματα για το δυστύχημα στην Εθνική Αθηνών-Λαμίας.
1. Πρέπει να σταματήσει πάραυτα αυτό το λέγε-λέγε τής δήθεν ασφάλειας των (ακριβών) αυτοκινήτων, γιατί έχει ολέθρια αποτελέσματα. Ακούνε και μαλάκες. Δεν υπάρχει ασφάλεια σε εξωπραγματικές ταχύτητες, ενώ παίζεται αν σώζεσαι (και δεν μιλάμε για μετωπική), ακόμη και με 60-70 χιλιόμετρα. 
2. Το θέμα με το συγκεκριμένο δυστύχημα είναι το αν υπήρχε περίπτωση να τη γλιτώσουν οι αθώοι. Αν το πάρκιν δηλαδή θα μπορούσε, τεχνικά, να είναι με κάποιο τρόπο πιο προστατευμένο απέναντι στους εγκληματίες των δρόμων.

27/2/2017
Τα ΟΣΚΑΡ είναι τα μόνα κινηματογραφικά-καλλιτεχνικά βραβεία που έχουν ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΞΙΑ, καθώς εξαργυρώνονται στα ΤΑΜΕΙΑ. Και αυτή είναι η μαγκιά τους.
Όλα τ’ άλλα –κάτι Κάννες, κάτι Βερολίνα, κάτι Βενετίες, κάτι… Θεσσαλονίκες– μοιάζουν μπροστά τους με επαρχιωτισμούς, του τύπου… Σαράφης στο Παρίσι και τώρα… Σαράφης στη Λάρισα.
Πέραν τούτου όλο αυτό το άψογο προϊόν που λέγεται ΟΣΚΑΡ με άφηνε και με αφήνει παντελώς αδιάφορο. Περισσότερο και από το ελληνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ή μπάσκετ…

26/2/2017
Με ενοχλεί αφόρητα στο facebook το γεγονός πως ενοχοποιείται η διαφωνία, ακόμη και όταν είναι ευγενική (αλλά απόλυτη). Στο blog (μου) δεν συμβαίνει αυτό, καθότι υπάρχει η ανωνυμία και στήνονται σωστοί καυγάδες (τις περισσότερες φορές). Στο facebook κινδυνεύεις με το παραμικρό να σε αποκλείσει ο άλλος. Να σε διαγράψει από «φίλο» και άλλες τέτοιες αηδίες. Άμα πιάσω τον εαυτό μου να κάνει τέτοιου τύπου μαλακίες, για ψύλλου πήδημα, θα το κλείσω το μαγαζί. Ας με διαγράψουν όποιοι θέλουν, δεν πρόκειται να διαγράψω κανέναν. Ασχολούμαι με σοβαρότερα ζητήματα.

25/2/2017
Στις 12, στο Πρώτο, γίνεται η κηδεία του Κούνδουρου.
Ελπίζω όσοι πάνε να μην είναι πάνω από τον τάφο του με τα κινητά και τις φωτογραφικές, δείχνοντάς μας την κάσα να κατεβαίνει στο χώμα και μετά βουρ στα φέισμπουκ για λάικ.
Ντροπή.

25/2/2017
Κι εγώ στο κόλπο.
Πρωτοκάθισα μπροστά σε κομπιούτερ το 1983, σ’ ένα UNIVAC, τρυπώντας κάρτες και προγραμματίζοντας σε BASIC και FORTRAN. Θα σέβεστε. 

24/2/2017
Είδα κάτι μαντράχαλους να σχολάνε από Γυμνάσιο-Λύκειο πριν λίγη ώρα.
"Ρε" τους λέω, "γιατί σχολάτε από τις 12";
"Τετράωρο σήμερα" μου λένε "λόγω αποκριάς"...
Μπουρδέλο... 

24/2/2017
Διαβάζω διάφορα για τις ταινίες του Κούνδουρου (τις έχω δει σχεδόν όλες). Η μόνη ολοκληρωμένη ταινία του ήταν ο Δράκος, όλες οι άλλες (με μικρή εξαίρεση το Μπορντέλο) είναι πιο πολύ πειράματα παρά ολοκληρωμένες αφηγήσεις. Το ότι ο ίδιος προερχόταν από τον εικαστικό χώρο μάλλον τον εμπόδισε, παρά τον βοήθησε να αναπτύξει, όπως θα άξιζε, την κινηματογραφική γραφή του. Έτσι όπως ήταν πληθωρικός, το ίδιο πληθωρικές (ιδεολογικά, στυλιστικά) υπήρξαν και πολλές ταινίες του, που κατέπιπταν όμως εσωτερικά. Ίσως η σημαντικότερη προσφορά τού Κούνδουρου, μετά τον Δράκο, να είναι το θεατρικό του «Η Απολογία του Θεόφιλου Τσάφου» [Κείμενα, 1976 / Αιγόκερως, 2011], στο οποίο σκιαγραφείται η ψυχοσύνθεση ενός δολοφόνου πρώην ΕΣΑτζή, όπως και η κοινωνία, παράλληλα, που τον είχε «φτιάξει» με τέτοιο τρόπο ώστε να τον οδηγήσει στο έγκλημα.

23/2/2017
ΤΑ ΧΑΡΤΟΜΑΝΤΗΛΑ, ΠΡΙΝ ΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ, ΗΤΑΝ ΓΙΑ ΛΙΓΟΥΣ KAI ΕΚΛΕΚΤΟΥΣ
Αυτόν τον τύπο με την απίστευτη φάτσα, τον Κώστα Σταυρινουδάκη (αριστερά στη φωτό), που έπαιζε και στο Δράκο και ήταν κολλητός του Βέγγου σε διάφορες ταινίες, τον "έκλαψε" ποτέ κανένας;
(Βέβαια μπορεί και να ζει ακόμη ο άνθρωπος – ποιος να ξέρει...) 

23/2/2017
ΑΘΩΩΘΗΚΕ ΠΑΜΨΗΦΕΙ Ο ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΠΑΤΡΕΩΝ ΚΩΣΤΑΣ ΠΕΛΕΤΙΔΗΣ
Ο καλύτερος δήμαρχος της πόλης, όπως με πληροφορούν φίλοι από την Πάτρα, τις τελευταίες δεκαετίες.
Μπράβο του! Κι επειδή αθωώθηκε και γιατί προσφέρει στην πόλη.
Τώρα… λεζάντες του τύπου «ΦΑΣΙΣΤΑΚΙΑ, Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΣΑΣ», που θυμίζουν κάτι από χουλιγκάνικους ψευτοτσαμπουκάδες, είναι απλώς γελοίες.

23/2/2017
Κάποιοι μου λένε πως ο Μάνεσης έπαιζε στους «Απέναντι» του Πανουσόπουλου κ.λπ. Αν το θυμούνται μπράβο τους. Εγώ δεν το θυμόμουν, παρότι πριν γράψω τις λίγες λέξεις του προηγούμενου ποστ κοίταξα το IMDb και είδα όλη τη φιλμογραφία του. Δεν τον θυμάμαι δε ούτε στους «Αμαρτωλούς» του Δαλιανίδη από το 1971, την πρώτη του, όπως φαίνεται, ταινία. Εκείνο που είχα στη μνήμη μου εκείνο έγραψα. Τον Μάνεση των φτηνών ταινιών του πρώτου μισού των έιτις και των ακόμη πιο φτηνών βιντεοταινιών του δεύτερου μισού. Περιττό να πω πως τον Μάνεση δεν τον θυμάμαι καθόλου ούτε από την τηλεόραση, καθώς δεν έχω δει ούτε μισό επεισόδιο των «Απαράδεκτων», των «Δύο Ξένων» κ.λπ.

11 σχόλια:

  1. > Αυτόν τον τύπο με την απίστευτη φάτσα, τον Κώστα Σταυρινουδάκη (αριστερά στη φωτό), που έπαιζε και στο Δράκο και ήταν κολλητός του Βέγγου σε διάφορες ταινίες, τον "έκλαψε" ποτέ κανένας;

    Και γιατί να τον κλάψει; Αν δεν είναι κάποιος φίλος ή συγγενής, τότε δεν τον κλαίει ο κόσμος μαζικά, εκτός αν είναι από τους «πρώτους» (ρόλους, σκηνοθέτες, κλπ). Έχει και το κλάμα την ιεραρχία του, και λογικό είναι.

    Να βρούμε δηλαδή και εμείς τίποτα δεύτερους και τρίτους με τους οποίους το Δισκορυχείο δεν έχει ασχοληθεί ποτέ και να κάνουμε τους έξυπνους;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν το έπιασες το θέμα.
      Αν ο Σταυρινουδάκης ήταν «τρίτος» ηθοποιός τού σήμερα θα τον έκλαιγαν κι αυτόν, όπως κλαίνε διάφορους δευτερεύοντες ή τριτεύοντες.
      Ο Μάνεσης, δηλαδή, που τον έκλαψαν κι οι πέτρες τι ήταν; Kανένας πρωταγωνισταράς, που τον ήξερε όλος ο κόσμος;

      Διαγραφή
    2. Όχι, αλλά πολλοί τον αγαπούσαν από τα σήριαλ που έπαιζε μέχρι σχετικά πρόσφατα.

      Διαγραφή
    3. Και τον άλλον θα τον αγαπούσαν αν έπαιζε σε πρόσφατα σήριαλ.

      Διαγραφή
    4. στουςαπέναντι ο Μάνεσης παίζει έναν τύπο που δουλεύει σε βενζινάδικο και θεωρείται παλιός και μεγάλη μούρη στους μηχανόβιους αλλά αυτός έχει αποστασιοποιηθεί.Στην ταινία κιόλας αναφέρει τον πουλικάκο λέγοντας συτολεξεί-είχε δίκιο ο πούλικας, και στίχους από το ανευ σημασίας,άνευ ουσίας.
      Μεγάλη ταινία,δείχνει κανονικά την δεκαετία του 80,πως και ξέφυγε από τους λάτρες του 80?
      νομίζω οτι από την επίσημη αριστερά είχε αγνοηθεί και,γι'αυτό είμαι σίγουρος,ο Φαληρέας είχε γράψει στο Ντέφι ένα κείμενο,όπου υπερασπιζόταν την ταινία.

      Διαγραφή
    5. Καλή ταινία Οι Απέναντι.
      Δεν θυμάμαι πολλά πράγματα, καθώς έχω να τη δω πάνω από 30 χρόνια.
      Θυμάμαι όμως τη μουσική του Λογαρίδη, γιατί έχω το σάουντρακ.

      Διαγραφή
    6. Συμφωνώ στο ότι οι Απέναντι είναι από τις σημαντικές ελληνικές ταινίες των 80ς.
      Ο Πανουσόπουλος, σαν σπουδαίος οπερατέρ που είναι, αγκάλιασε μοναδικά την Αθήνα του καλοκαιριού του 80 - μικροαστικές οικογένειες , θεούσες γριές , μηχανόβιοι , κλεφτρόνια , στέκια της εποχής . Το μεράκι του δημιουργού της ξεπερνάει τα όποια σεναριακά της θέματα.

      Διαγραφή
  2. Φώντα για την ιστορία Η Απολογία του Θεόφιλου Τσάφου έχει γίνει τηλεταινία απο τον Γιάννη Σολδάτο.
    Ο δε Σταυρινουδάκης πάλι για την ιστορία δεν ήταν ηθοποιός βασικά δούλευε σαν τεχνίτης σκηνικών και ηλεκτρολόγος
    Γιώργος Μα
    Γιώργος Μα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στο βιβλίο που δείχνω στη φωτογραφία αναφέρονται όλα τα σχετικά (περί ταινίας).
      Τα ξέρω για τον Σταυρινουδάκη αυτά που αναφέρονται στο δίκτυο.
      Εκείνο που δεν ξέρουμε είναι αν αυτός ο άνθρωπος ζει ή έχει πεθάνει.

      Διαγραφή