Τετάρτη, 3 Μαΐου 2017

MΑΚΗΣ ΑΜΠΛΙΑΝΙΤΗΣ ουρανός

Τον κιθαρίστα Μάκη Αμπλιανίτη τον θυμάμαι από πολύ παλιά, από τις πρώτες εγγραφές του στη μικρή εταιρεία Θέσις, πριν 20 χρόνια. Επίσης τον έχω δει live (παλαιότερα), ενώ έχω ακούσει και όλα τα άλμπουμ του (έτσι νομίζω): το “Bahar” στη Libra από το 2000, το “Bahar/ Live under the sky” επίσης στη Libra από το 2004, το “Kismet” ξανά στη Libra το 2008 (δεν ξέρω αν υπάρχει κάτι ακόμη).
Ο Αμπλιανίτης είναι ένας αφηγηματικός συνθέτης-κιθαρίστας, που κινείται, χοντρικά θα το πω, στο χώρο της ethnic-jazz. Είναι επηρεασμένος δηλαδή και από την jazz και από τις μουσικές του κόσμου (και από την ελληνική μουσική φυσικά – παραδοσιακή, έντεχνη κ.λπ.), με τις προτάσεις του να κατατείνουν και προς ένα κάπως ευρωπαϊκό ανάλογο, με την ωραία έννοια light, που θα μπορούσε να βρίσκει πεδία ανάπτυξης σε… παριζιάνικα στέκια, τύπου Maxims και τ’ ανάλογα (ανιχνεύεται δηλαδή κι ένα έντεχνο chill-out στοιχείο).
Θέλω να πω πως οι συνθέσεις του και στο πιο πρόσφατο CD του, το Uranos [MAKAM Music/ MLK, 2017], έχουν τη χάρη και την επιμελημένη ζωντάνια εκείνων των ήχων, που είναι από πάσης απόψεως μελετημένοι και επεξεργασμένοι, ώστε να μπορούν να «ταξιδεύουν» χωρίς ζόρια τούς ακροατές τους. Χωρίς αυτοσχεδιαστικές αιχμές, με εκπληκτική, θα τη χαρακτήριζα ώρες-ώρες, οικονομία του χρόνου, των μέτρων, των σόλι κ.λπ., οι συνθέσεις του Αμπλιανίτη κυλάνε σαν γάργαρο νεράκι (μένω σ’ αυτή την τυπική, που τα λέει όλα όμως, παρομοίωση), δημιουργώντας, πολύ συχνά, εντυπωσιακής ομορφιάς, φιλικά, ηχητικά περιβάλλοντα.
Πρώτα οι συνθέσεις, λοιπόν, στον «Ουρανό», όμως δεν μπορεί κανείς να παραβλέψει και τη συμβολή τόσων και τόσων αρίστων μουσικών, που προσφέρουν εδώ τον καλύτερο εαυτό τους. Πόσα ονόματα να γράψουμε; Ας τα γράψουμε όλα. Ο βιολιστής Γιώργος Μαγκλάρας, οι τραγουδιστές Παντελής Θαλασσινός και Βαγγέλης Γερμανός, ο πνευστός Tigran Sargsyan, οι περκασιονίστες Βαγγέλης Καρίπης και Γιάννης Παπαγιαννούλης, ο κλαρινίστας Μάνος Αχαλινωτόπουλος και τέλος ο χειριστής τού νέι Νίκος Παραουλάκης.
Ο «Ουρανός» είναι ένα θαυμάσιο άλμπουμ ορχηστικής (βασικά) ethnic-jazz, που έχει τον τρόπο, τη δύναμη, πείτε το όπως θέλετε, να σε κάνει να αισθάνεσαι πλήρης. Κι αυτό είναι μετρήσιμο.
Επαφή: www.makisablianitis.com
  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου