Παρασκευή, 21 Ιουλίου 2017

ΜΙΚΡΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΟ FACEBOOK 36

21/7/2017
21 Ιουλίου 1969 o Neil Armstrong πατάει στο φεγγάρι. Λίγο νωρίτερα οι Village του Peter Bardens (πριν σχηματιστούν οι Camel εννοείται) δίνουν αυτό το ωραίο ψυχεδελικό τραγούδι…

20/7/2017
Η Σταρ Ελλάς 1973 Βάνα Παπαδάκη είχε ηχογραφήσει ένα άλμπουμ εκείνη τη χρονιά για τη Zodiac. Δεν έλεγε πολλά – χωρίς να είναι για πέταμα. Είχε πάντως μέσα ένα τραγούδι που έκανε τη διαφορά, κι αυτό ήταν ο «Χωρισμός» του Γιάννη Μέτσικα. Το τραγούδι αυτό είναι τόσο καλό, ώστε να κάνει τα ανάλογα της Linda Perhacs από τα «Παραλληλόγραμμα» να μοιάζουνε με… φλούδες.

19/7/2017
Το New Communist Party of Aotearoa είναι το κομμουνιστικό κόμμα, μαοϊκής κατεύθυνσης, της Νέας Ζηλανδίας (Aotearoa αποκαλείται η χώρα στη γλώσσα των ιθαγενών Μαορί) και αυτή είναι η Διεθνής, επίσης στη γλώσσα των Μαορί…

18/7/2017
Ακούω ξανά το «Σιδερένιο Άνθρωπο» από μια καινούρια κόπια βινυλίου [Χρωμοδιάσταση, 2016], που μου έστειλε ο Ηλίας Ασβεστόπουλος, για να μ’ ευχαριστήσει για κάτι που είχα γράψει για κείνον, πριν κάτι μήνες, στο lifo.gr. Τον ευχαριστώ κι εγώ δημοσίως.
Τι δισκάρα ρε φίλε! Τι παιξίματα! Από τα καλύτερα που έχω ακούσει ποτέ σε δίσκο ελληνικού ροκ. Και τραγουδάρες μέσα, ε; «Εσύ χορεύεις κι εγώ πεθαίνω», «Riitta», «Διαστημόπλοιο», «Ο τρελλός», «Κοίτα»…
Το «Σιδερένιο Άνθρωπο» (επανέκδοση του ’82), τον είχα αγοράσει (μαζί με την «Πόλα», τον πρώτο δίσκο τού Ηλία και των 2002) από το 7+7 στο Μοναστηράκι, στις αρχές της δεκαετίας του ’90. Όπως κατέβαινες στην υπόγα αμέσως αριστερά είχε ράφι με δεκάδες κόπιες. Έπαιρνες όσες ήθελες… σχεδόν τζάμπα. Κανα πεντακοσάρικο το πολύ… Ωραίες εποχές για ψιλοάφραγκους!

17/7/2017
Το μετριότατο, έτσι κι αλλιώς, βιβλίο του Νίκου Νικολαΐδη εξ αιτίας του οποίου πήρε στραβό δρόμο μια γενιά του ροκ στην Ελλάδα. Φυσικά δεν ήταν μόνο αυτό η αιτία, αλλά ήταν, και αυτό, ένα από τα βασικά στοιχεία που θέριεψαν τη ροκ-αρλούμπα στη χώρα.
Ροκ δεν είναι… τους γράφω όλους στ’ @@ μου και κάνω ότι κ@βλώνω.
[Πρώτη έκδοση στον Κέδρο από το 1977. Το συγκεκριμένο εξώφυλλο πολλοί από 'σας θα το βλέπετε για πρώτη φορά]

1 σχόλιο:

  1. Με αφορμή το άρθρο σου άκουσα εκ νέου 2002 GR. Θα συμφωνήσω μαζί σου ότι ειδικά το Vol 3 ήταν πολύ καλό. Μεγαλύτερη απόδειξη ότι μπορεί να ακουστεί και σήμερα. Το πρόβλημα με τους 2002 GR και γενικά όλους όσους ασχολούνται με το pop-rock είναι ότι τότε δεν υπήρχε κοινό για αυτό το είδος. Στην μεν ποπ είχαν κυριαρχήσει το στυλ Μπέσσυ-Δάκης κλπ που αργότερα εντάχθηκε στα τραγούδια πίστας στη δε ροκ τα πιο σκληροπυρηνικά. Γενικά στη Ελ. υπάρχει κενό στην κατηγορία αυτή. Τότε ήταν και έντονος ο διαχωρισμός αλλά και σήμερα νομίζω είναι δύσκολα για την ευπρόσωπη ποπ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή