10/11/2026
Ζω με τη χαρά να μπαίνω τυπογραφείο για έκτη φορά τα τελευταία δυόμισι χρόνια. Είναι μεγάλος ο αριθμός, για ένα τόσο μικρό διάστημα – και σε σχέση με τους τίτλους και σε σχέση με το περιεχόμενο των βιβλίων.
Κανονικά αυτά τα έξι βιβλία θα έπρεπε να βγουν σε 10 χρόνια ή και παραπάνω, αλλά... δεν φταίω εγώ γι’ αυτό. Οι προτάσεις που είχα από το 2024 και πίσω ήταν όλες αναιμικές, έως παντελώς αδιάφορες κι έτσι συγκεντρώθηκε μια δουλειά, που βασικά πίεζε για να τυπωθεί. Εκδόθηκαν λοιπόν όλα μαζί, κοντά-κοντά, και μ’ αυτό το βιβλίο που θα κυκλοφορήσει στην αρχή του Δεκεμβρίου παίρνει σχήμα ένας πολύ βασικός κύκλος, καθώς δημιουργείται ένα «σώμα» βιβλίων, τα οποία σχετίζονται μεταξύ τους, μπαίνει το ένα μέσα στο άλλο, κι έτσι ολοκληρώνεται μια εποχή (δικής μου ενασχόλησης και μελέτης), μα κι ένας κόσμος γενικότερα.
Το νέο βιβλίο δεν ξέρω αν είναι το πιο φιλόδοξο απ’ όλα, σίγουρα πάντως είναι το πιο βαρύ, το πιο διεισδυτικό και το πιο πολυσέλιδο όλων. Είναι κάτι που έρχεται να συμπληρώσει όλα τα προηγούμενα, δίνοντας μια συνολική εικόνα εκείνου που έχω στο μυαλό μου, σε σχέση με γεγονότα και καταστάσεις μιας πολύ συγκεκριμένης εποχής. Δεν θέλω να πω περισσότερα τώρα. Θα τα πούμε όταν με το καλό το βιβλίο θα είναι διαθέσιμο στα βιβλιοπωλεία...
Ζω με τη χαρά να μπαίνω τυπογραφείο για έκτη φορά τα τελευταία δυόμισι χρόνια. Είναι μεγάλος ο αριθμός, για ένα τόσο μικρό διάστημα – και σε σχέση με τους τίτλους και σε σχέση με το περιεχόμενο των βιβλίων.
Κανονικά αυτά τα έξι βιβλία θα έπρεπε να βγουν σε 10 χρόνια ή και παραπάνω, αλλά... δεν φταίω εγώ γι’ αυτό. Οι προτάσεις που είχα από το 2024 και πίσω ήταν όλες αναιμικές, έως παντελώς αδιάφορες κι έτσι συγκεντρώθηκε μια δουλειά, που βασικά πίεζε για να τυπωθεί. Εκδόθηκαν λοιπόν όλα μαζί, κοντά-κοντά, και μ’ αυτό το βιβλίο που θα κυκλοφορήσει στην αρχή του Δεκεμβρίου παίρνει σχήμα ένας πολύ βασικός κύκλος, καθώς δημιουργείται ένα «σώμα» βιβλίων, τα οποία σχετίζονται μεταξύ τους, μπαίνει το ένα μέσα στο άλλο, κι έτσι ολοκληρώνεται μια εποχή (δικής μου ενασχόλησης και μελέτης), μα κι ένας κόσμος γενικότερα.
Το νέο βιβλίο δεν ξέρω αν είναι το πιο φιλόδοξο απ’ όλα, σίγουρα πάντως είναι το πιο βαρύ, το πιο διεισδυτικό και το πιο πολυσέλιδο όλων. Είναι κάτι που έρχεται να συμπληρώσει όλα τα προηγούμενα, δίνοντας μια συνολική εικόνα εκείνου που έχω στο μυαλό μου, σε σχέση με γεγονότα και καταστάσεις μιας πολύ συγκεκριμένης εποχής. Δεν θέλω να πω περισσότερα τώρα. Θα τα πούμε όταν με το καλό το βιβλίο θα είναι διαθέσιμο στα βιβλιοπωλεία...
7/11/2026
Εντάξει η εκτέλεση είναι λίγο... στην υγειά μας ρε παιδιά, αλλά δεν πειράζει. Σάββατο βράδυ είναι... Lenny Kravitz & Eric Clapton perform All Along The Watchtower 1999…
Εντάξει η εκτέλεση είναι λίγο... στην υγειά μας ρε παιδιά, αλλά δεν πειράζει. Σάββατο βράδυ είναι... Lenny Kravitz & Eric Clapton perform All Along The Watchtower 1999…
7/11/2026
>>Απ’ όσο θυμάμαι, στην Ελλάδα οι συστημικοί διόλου δεν ενδιαφέρονταν για τις λεπτομέρειες που αφορούσαν τον πολιτισμό. Για να πάει προς ιδέες, μνήμη και ηθική, ο καθεστωτικός διανοούμενος πρέπει να έχει θαμμένη μέσα του βαθιά μια διαστροφή από εκσυγχρονισμό –τυχόν ρηγάδικη προϋπηρεσία θα εκτιμηθεί δεόντως. Και βουαλά, το σχέδιο είναι απλό: Σκέφτονται, «τώρα που έχουμε την ηγεμονία» –συγγνώμη για τον γκραμσιανό όρο– θα σας αλλάξουμε τα φώτα στην «ειλικρίνεια».<<
Συμφωνώ με αυτό που γράφει ο Γιώργος Φλωράκης στην A.V. Οι συστημικοί, ακροκεντρώοι διανοούμενοι δεν έχουν καμία ουσιαστική επαφή με την πολιτιστική ιστορία μας – εκτός κι αν έτυχε να έχουν κάποια θητεία στην Αριστερά, στα νειάτα τους, οπότε, σ’ αυτή την περίπτωση, κάτι μπορεί να έχουν πάρει χαμπάρι. Δεν έχουν βιώσει, εννοώ, τίποτα από αυτό που αποκαλούμε Τέχνη, σε όποια μορφή της, δεν μπορούν να διακρίνουν τον τρόπο μέσω του οποίου ενσωματώνεται η Τέχνη στην καθημερινότητα και δεν έχουν τις συνδέσεις ανάμεσα στην αισθητική και το κοινωνικώς αναγκαίο ή αιτούμενο κάθε εποχής. Έτσι, και παρά το πλήθος των πληροφοριών που θα τους δώσεις να διαχειριστούν στο τέλος εκείνο που θα μείνει θα είναι μία άτολμη, επιφανειακή ερμηνεία γεγονότων και καταστάσεων, ικανή να καταναλωθεί μόνο σαν προϊόν του σουπερμάρκετ.
>>Απ’ όσο θυμάμαι, στην Ελλάδα οι συστημικοί διόλου δεν ενδιαφέρονταν για τις λεπτομέρειες που αφορούσαν τον πολιτισμό. Για να πάει προς ιδέες, μνήμη και ηθική, ο καθεστωτικός διανοούμενος πρέπει να έχει θαμμένη μέσα του βαθιά μια διαστροφή από εκσυγχρονισμό –τυχόν ρηγάδικη προϋπηρεσία θα εκτιμηθεί δεόντως. Και βουαλά, το σχέδιο είναι απλό: Σκέφτονται, «τώρα που έχουμε την ηγεμονία» –συγγνώμη για τον γκραμσιανό όρο– θα σας αλλάξουμε τα φώτα στην «ειλικρίνεια».<<
Συμφωνώ με αυτό που γράφει ο Γιώργος Φλωράκης στην A.V. Οι συστημικοί, ακροκεντρώοι διανοούμενοι δεν έχουν καμία ουσιαστική επαφή με την πολιτιστική ιστορία μας – εκτός κι αν έτυχε να έχουν κάποια θητεία στην Αριστερά, στα νειάτα τους, οπότε, σ’ αυτή την περίπτωση, κάτι μπορεί να έχουν πάρει χαμπάρι. Δεν έχουν βιώσει, εννοώ, τίποτα από αυτό που αποκαλούμε Τέχνη, σε όποια μορφή της, δεν μπορούν να διακρίνουν τον τρόπο μέσω του οποίου ενσωματώνεται η Τέχνη στην καθημερινότητα και δεν έχουν τις συνδέσεις ανάμεσα στην αισθητική και το κοινωνικώς αναγκαίο ή αιτούμενο κάθε εποχής. Έτσι, και παρά το πλήθος των πληροφοριών που θα τους δώσεις να διαχειριστούν στο τέλος εκείνο που θα μείνει θα είναι μία άτολμη, επιφανειακή ερμηνεία γεγονότων και καταστάσεων, ικανή να καταναλωθεί μόνο σαν προϊόν του σουπερμάρκετ.
6/11/2026
Tinto Brass RIP. Nerosubianco - to be free (scene) 1969
https://www.youtube.com/watch?v=o_HFgfqS5ao
Tinto Brass RIP. Nerosubianco - to be free (scene) 1969
https://www.youtube.com/watch?v=o_HFgfqS5ao
Σχόλια από το fb στο ποστ "Tinto Brass RIP. Nerosubianco - to be free (scene) 1969"
ΑπάντησηΔιαγραφήAkis Kapranos
Τη λατρευω αυτή την ταινια
Vassilis Serafimakis
Εκπληκτική πορεία καριέρας αυτό το άτομο!. Και κερασάκι, παντρεύεται ξανά στα 84 του. Πλήρους ζωής, αλήθεια.
Σχόλια από το fb στο ποστ ">>Απ’ όσο θυμάμαι, στην Ελλάδα οι συστημικοί διόλου δεν ενδιαφέρονταν"...
ΑπάντησηΔιαγραφήDimitris Roumeliotis
Θυμίζει το μίσος των χουντικών για την τέχνη.
Εκείνοι όμως ήταν πραγματικά άσχετοι αλλά τούτοι εδώ πραγματικά αδικαιολόγητοι.
Απλά μισούν την τέχνη γιατί τους ξεγυμνώνει, τους εκθέτει... Φαίνονται χοντροκομμένοι και πνευματικά ανάπηροι μπροστά σε αλήθεια κι ομορφιά.
Είναι τόσο απλό...
Giorgos Florakis
Έτσι είναι Φώντα και σ´ ευχαριστώ για την αναφορά! Κανείς άλλωστε δεν πήρε κάποια θέση εξουσίας σ´ αυτή τη χώρα επειδή αγάπησε, μελέτησε και κατανόησε τον Σαββόπουλο ή την ελληνική τζαζ ή το ροκ ή τα blues κι έγραψε βιβλία γι αυτά. Αυτούς, τους ακροκεντρώους διανοούμενους, μόνο οι θέσεις εξουσίας τους αφορούν. Κανένα προεδριλίκι, πόζα και τέλος!
Γεώργιος Σπυρόπουλος
Ειδικά για την ΜΟΥΣΙΚΗ θα πώ πως δεν εχουν επαφη με την ΕΠΙΣΤΗΜΗ.Γιατι η ΜΟΥΣΙΚΗ ειναι επιστημη/ες και συμπεριλαμβάνουν και Τεχνη
ιωαννης παπαγιανελης
Υπάρχει μια γενιά πολύ σοβαρών καλλιτεχνών συγγραφέων και άλλων που μετά τα πενήντα μπήκαν στην αστική ευμάρεια με διάφορες θέσεις στο σύστημα και δουλειά.διαφορες έχει πολύ κόσμο τετοιο
Σχόλια από το fb στο ποστ "Εντάξει η εκτέλεση είναι λίγο... στην υγειά μας ρε παιδιά"...
ΑπάντησηΔιαγραφήΓιώργος Γιαννόπουλος
Ωραία είναι η εκτέλεση. Με σόλο στυλ κλάπτον. Ακούγεται καλά.
Φώντας Τρούσας
Μέτριος, δηλαδή κακός ο τραγουδιστής
Zafiris Petridis
ΕΠΕΙΔΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΟΤΙ Ο ΚΛΑΠΤΟΝ ΔΕΝ ΒΓΗΚΕ ΝΙΚΗΤΗΣ ΤΟ 73 ΑΠ ΤΗΝ ΗΡΩΙΝΗ ....ΑΛΛΑ ΜΕ ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΣΠΑΝΙΑ ΠΕΡΙΦΕΡΙΑΚΗ ΝΕΥΡΟΠΑΘΕΙΑ ....ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΑΠΟ ΔΙΑΒΗΤΗ ΤΟΝ ΑΝΑΓΚΑΣΕ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΠΡΑΣΙΝΕΣ ΟΤΑΝ ΑΦΗΝΕΤΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΛΕΓΧΕΙ ΤΑ ΔΑΧΤΥΛΑ ....ΕΚΑΝΕ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΑΓΩΝΑ ΝΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ ΝΑ ΤΟ ΕΛΕΓΧΕΙ ΣΕ ΕΝΑ ΙΚΑΝΟ ΒΑΘΜΟ ΣΤΙΣ ΛΑΗΒ ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ ....ΤΟ ΙΔΙΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΕ ΜΙΚΡΟΤΕΡΗ ΕΝΤΑΣΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙ ΚΑΙ Ο ΠΗΤΕΡ ΦΡΑΜΠΤΟΝ ....ΠΟΥ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΟΥ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ ΑΠΟΤΟΜΑ ΤΗΝ ΕΝΔΟΞΗ ΚΑΡΙΕΡΑ ΤΟΥ ....ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΚΛΟΥ ....Ο ΕΡΙΚ ΕΔΩ ΚΑΙ ΔΥΟ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ ΠΑΙΖΕΙ ΣΧΕΔΟΝ ΚΟΥΦΟΣ .....ΟΠΟΤΕ ΛΙΓΟΣ ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟ ΙΕΡΟ ΤΕΡΑΣ ΔΕΝ ΒΛΑΠΤΕΙ .....
Φώντας Τρούσας
εγώ άλλο έθιξα
Σχόλια από το fb στο ποστ "Ζω με τη χαρά να μπαίνω τυπογραφείο για έκτη φορά τα τελευταία δυόμισι χρόνια"...
ΑπάντησηΔιαγραφήMparpa Mimis
Αναμένουμε.οτι και να περιέχει θα το πάρουμε, τα προηγουμενα βιβλια είναι εγγύηση για αυτό.
Panos Poul
Φώντα δεν φτανει το εικοσιτετραωρο για τη δουλεια που ρίχνεις.
Με το καλό και το καινούριο.
Spyros Kakouriotis
Με το καλό!
Vassilis Serafimakis
πώω πω, κι εγώ σε βιπεράκι το έχω αυτό τού Έλντριτζ Κλήβερ. Τι μάς θυμίζεις!