Οι Orè
είναι ένα σχήμα σύγχρονης jazz, που έχει την έδρα του στο Άμστερνταμ. Μέλη του είναι οι José Soares άλτο σαξόφωνο, Miguel Petruccelli κιθάρες, Onno Govaert ντραμς και Pedro Ivo Ferreira κονταμπάσο, με το πρόσφατο “Matter Antimatter” [trytone, 2025] να
αποτελεί την τρίτη κατά σειρά δουλειά τους. Οι Orè παρουσιάζουν δεκατρείς συνθέσεις τους εδώ
(όλες ανήκουν στα μέλη του σχήματος), εμφανίζοντας πολλές και ενδιαφέρουσες
αναφορές.
Η «ελευθερία» στην ανάπτυξη των θεμάτων –τα περισσότερα εκ των οποίων έχουν μικρές διάρκειες και άρα οι αναπτύξεις δεν μπορεί παρά να ακούγονται κάπως... φευγαλέες– είναι ένα πρώτο και βασικό γνώρισμα του “Matter Antimatter”, που αναπτύσσεται με γνώμονα το αυθόρμητο και την έκπληξη. Η κιθάρα και το άλτο οπωσδήποτε πρωταγωνιστούν στο άκουσμα, με τις συνομιλίες τους να κρίνονται ως άκρως ενδιαφέρουσες, αλλά, ταυτοχρόνως, μεγάλο κομμάτι της προσφοράς των Orè περνάει μέσα (και) από το ρυθμικό τμήμα, που εμφανίζεται εντελώς εύπλαστο, θυμίζοντας ένα είδος brazilian jazz, κοντά στο ύφος του Hermeto Pascoal (τέτοια κομμάτια είναι το “Ode”, οι σύντομες γέφυρες “Gravel” και “Foreword”, το “Free wheel” κ.λπ.). Υπάρχουν, επίσης, tracks που ακούγονται κάπως... κεραυνοβόλα, σαν το “Curious and inhuman”, και άλλα όπως τα 5λεπτα “Uncertainly principle” και “Matter antimatter”, που δείχνουν πως οι Orè μπορούν να δράσουν και μ’ έναν καθηλωτικό τρόπο, συνδυάζοντας εξωστρεφή δυναμικά και εσωστρεφή abstract στοιχεία.
Ένα ενδιαφέρον
κουαρτέτο λοιπόν, κι ένα εξίσου ενδιαφέρον άλμπουμ είναι το “Matter Antimatter”.
Επαφή: www.pedroivoferreira.com, www.toondist.nl
Η «ελευθερία» στην ανάπτυξη των θεμάτων –τα περισσότερα εκ των οποίων έχουν μικρές διάρκειες και άρα οι αναπτύξεις δεν μπορεί παρά να ακούγονται κάπως... φευγαλέες– είναι ένα πρώτο και βασικό γνώρισμα του “Matter Antimatter”, που αναπτύσσεται με γνώμονα το αυθόρμητο και την έκπληξη. Η κιθάρα και το άλτο οπωσδήποτε πρωταγωνιστούν στο άκουσμα, με τις συνομιλίες τους να κρίνονται ως άκρως ενδιαφέρουσες, αλλά, ταυτοχρόνως, μεγάλο κομμάτι της προσφοράς των Orè περνάει μέσα (και) από το ρυθμικό τμήμα, που εμφανίζεται εντελώς εύπλαστο, θυμίζοντας ένα είδος brazilian jazz, κοντά στο ύφος του Hermeto Pascoal (τέτοια κομμάτια είναι το “Ode”, οι σύντομες γέφυρες “Gravel” και “Foreword”, το “Free wheel” κ.λπ.). Υπάρχουν, επίσης, tracks που ακούγονται κάπως... κεραυνοβόλα, σαν το “Curious and inhuman”, και άλλα όπως τα 5λεπτα “Uncertainly principle” και “Matter antimatter”, που δείχνουν πως οι Orè μπορούν να δράσουν και μ’ έναν καθηλωτικό τρόπο, συνδυάζοντας εξωστρεφή δυναμικά και εσωστρεφή abstract στοιχεία.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου