Πάντα
ήθελα να γράψω κάτι για τον λαϊκό τραγουδιστή Χρηστάκη. Βασικά για ό,τι θα κατάφερνε
από το 1967 έως το 1971, εκείνα τα λίγα χρόνια, στα οποία θα αναδεικνυόταν σε
«πρώτο όνομα» της αθηναϊκής νύχτας.
Τον άκουγα από παλιά στα ραδιόφωνα τον Χρηστάκη, και διάβαζα (και διαβάζω) διάφορα για κείνον, μέσα στα χρόνια – κείμενα εννοώ, που κινούνται ανάμεσα στον μύθο και την πραγματικότητα, και που σου δημιουργούν ακόμη πιο πολλά ερωτήματα. Τι είναι αλήθεια και τι ψέμα; Τι είναι ανακριβές και τι επιβεβαιωμένο; Ακόμη και σήμερα δεν μπορώ να απαντήσω σε ορισμένα πολύ βασικά, αλλά ό,τι θα γράψω, στη συνέχεια, προέρχεται από παλιές πηγές, που, όσο να ’ναι, είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα.
Ο Χρηστάκης, που το αληθινό όνομά του ήταν Χρήστος Σύρπος, είχε γεννηθεί στην Κωνσταντινούπολη, αλλά ποια ακριβώς χρονιά; Παντού διαβάζεις για το 1924. Αν τον δεις σε ταινίες των σίξτις όμως, του 1968 για παράδειγμα, δεν μοιάζει για 44 ετών, μοιάζει για κάπως μεγαλύτερος. Πενηντάρης ας πούμε. Σε παλιό έντυπο είχα διαβάσει πως είχε έρθει στην Ελλάδα με την οικογένειά του το 1922 (όταν ήταν πολύ μικρός προφανώς) και πως για πολλά, έκτοτε, χρόνια θα ζούσε στην Δράμα, εκεί όπου θα βιοποριζόταν ως υδραυλικός.
Κάποια στιγμή ο Χρηστάκης, που είχε κλίση στο τραγούδι, μαθαίνει κιθάρα και αρχίζει να αποκτά φήμη στον περίγυρό του (στην Δράμα πάντα). Τώρα το πώς από ’κει θα έφθανε στα αυτιά του γνωστού λαϊκού συνθέτη Κώστα Καπλάνη είναι άγνωστο, πάντως από το 1950 και μετά ο Χρηστάκης, που βρίσκεται πλέον στην Αθήνα, μπαίνει στις ηχογραφήσεις σαν δεύτερη ή και τρίτη φωνή, παίζοντας πού και πού καμιά κιθάρα ή κανα μπαγλαμαδάκι. Βασικά τον συναντάς δίπλα στους Γιάννη Παπαϊωάννου, Τάκη Μπίνη, Άννα Χρυσάφη, Στέλλα Χασκίλ και στην πορεία σε εγγραφές των Γρηγόρη Μπιθικώτση, Πόλυς Πάνου, Αντώνη Ρεπάνη, Στέλιου Καζαντζίδη, Δούκισσας, Στράτου Διονυσίου, Σοφίας Κολλητήρη, Σταύρου Τζουανάκου, Απόστολου Νικολαΐδη, Μιχάλη Μενιδιάτη, Πάνου Γαβαλά, Μπάμπη Τσετίνη κ.ά., πάντα σε δεύτερους ρόλους.
Πολλά απ’ αυτά τα τραγούδια, στα οποία συμμετείχε ο Χρηστάκης, δεν ευτύχησαν εμπορικά, αλλά κάποια έγιναν πασίγνωστα. Ανάμεσά τους το τσιφτετέλι «Γιατί θες να φύγης» [His Master’s Voice, 1961] των Στράτου Ατταλίδη-Κώστα Βίρβου, ερμηνευμένο από το δίδυμο Γιώτα Λύδια-Χρηστάκης, τo ζεϊμπέκικo «Μάννα» [His Master’s Voice, 1961] των Μίκη Θεοδωράκη-Κώστα Βίρβου (από το σάουντρακ της ταινίας «Συνοικία τ’ Όνειρο» του Αλέκου Αλεξανδράκη), ερμηνευμένο από τους Γρηγόρη Μπιθικώτση-Χρηστάκη, το επίσης ζεϊμπέκικο «Το Φεγγάρι κάνει βόλτα» [His Master’s Voice, 1963] του Μίκη Θεοδωράκη, γνωστό από τη θεατρική παράσταση «Μαγική Πόλις» στο Παρκ, τραγουδισμένο ξανά από τους Μπιθικώτση-Χρηστάκη και ίσως κάποια ακόμη.
Τον
Χρηστάκη τον ανακαλύπτει, ουσιαστικά, και βεβαίως τον επιβάλλει ο Πάνος Γαβαλάς
–γιατί έτσι θα πρέπει να το πούμε τελικά–, φέρνοντάς τον στις νεοσυσταθείσες
τότε εταιρείες του, την Βεντέττα (την είχε ξεκινήσει το 1966 μαζί με την Πόλυ
Πάνου) και την Sonata (την είχε
ξεκινήσει μαζί με τον γιο του Γιάννη Γαβαλά το 1967). Εκεί ο Χρηστάκης θα
παρουσιαζόταν ως πρώτος τραγουδιστής. Όταν, δε, θα κυκλοφορούσαν τα 45άρια με
τα τραγούδια «Έμαθα πως είσαι μάγκας
/ Η γάτα» [Βεντέττα, 1967] και «... / Να
χαρής τα μάτια σου καλέ» [Sonata, 1967] όλα θα
άλλαζαν για κείνον.
Εν
τω μεταξύ και τα δύο τραγούδια του πρώτου μικρού δίσκου ήταν διασκευές παλιών
κομματιών – δεν ήταν πρωτότυπα. Το «Έμαθα πως είσαι μάγκας» ανήκει στην ανώνυμη
δημιουργία του πρώιμου ρεμπέτικου (γνωστό και ως «Νέοι χασικλήδες») και το
είχαν πει, ανάμεσα σε άλλους, ο Αντώνης Νταλγκάς, ο Βαγγέλης Σοφρωνίου, ο Κώστας
Καρίπης και πριν από τον Χρηστάκη ο Απόστολος Καλδάρας, ενώ «Η γάτα» ήταν ένα
χασάπικο του 1937, σε μουσική Στελλάκη Περπινιάδη με λόγια του Νίκου Μάθεση,
που είχε πει ο Στελλάκης για την His Master’s Voice. Και τα δύο τραγούδια είχαν ακουστεί από τον
Χρηστάκη, αλλά με το «Έμαθα πως είσαι μάγκας» θα γινόταν το σώσε. Πρόκειται
απλώς για ένα τραγούδι, που, το 1968, θα ακουγόταν πλέον σε όλη την Ελλάδα. Τα
δισκάκια κόβονταν κατά χιλιάδες, ενώ και η παρουσία του Χρηστάκη στην ταινία
του Ερρίκου Θαλασσινού «Ο Τυχεράκιας» (1968), με τους Κώστα Χατζηχρήστο, Νίκο
Ρίζο κ.ά. θα έδινε στο τραγούδι κι άλλο σπρώξιμο.
Αξίζει
να προσέξεις, στο κλιπ, όχι μόνο το πόσο παραστατικά ερμηνεύει ο Χρηστάκης το
«Έμαθα πως είσαι μάγκας», αλλά και τον μάγκικο τρόπο που χορεύει το ζεϊμπέκικο,
λιτά και χωρίς πολλά φρου-φρου, σε αντιπαραβολή με την πλακατζίδικη παράσταση,
γεμάτη σκέρτσα και φιοριτούρες, που δίνει ο Χατζηχρήστος...
Η συνέχεια
εδώ...
https://www.lifo.gr/culture/music/hristakis-ena-megalo-laiko-astro-poy-anapse-kai-esbise-sto-pi-kai-fi
Τον άκουγα από παλιά στα ραδιόφωνα τον Χρηστάκη, και διάβαζα (και διαβάζω) διάφορα για κείνον, μέσα στα χρόνια – κείμενα εννοώ, που κινούνται ανάμεσα στον μύθο και την πραγματικότητα, και που σου δημιουργούν ακόμη πιο πολλά ερωτήματα. Τι είναι αλήθεια και τι ψέμα; Τι είναι ανακριβές και τι επιβεβαιωμένο; Ακόμη και σήμερα δεν μπορώ να απαντήσω σε ορισμένα πολύ βασικά, αλλά ό,τι θα γράψω, στη συνέχεια, προέρχεται από παλιές πηγές, που, όσο να ’ναι, είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα.
Ο Χρηστάκης, που το αληθινό όνομά του ήταν Χρήστος Σύρπος, είχε γεννηθεί στην Κωνσταντινούπολη, αλλά ποια ακριβώς χρονιά; Παντού διαβάζεις για το 1924. Αν τον δεις σε ταινίες των σίξτις όμως, του 1968 για παράδειγμα, δεν μοιάζει για 44 ετών, μοιάζει για κάπως μεγαλύτερος. Πενηντάρης ας πούμε. Σε παλιό έντυπο είχα διαβάσει πως είχε έρθει στην Ελλάδα με την οικογένειά του το 1922 (όταν ήταν πολύ μικρός προφανώς) και πως για πολλά, έκτοτε, χρόνια θα ζούσε στην Δράμα, εκεί όπου θα βιοποριζόταν ως υδραυλικός.
Κάποια στιγμή ο Χρηστάκης, που είχε κλίση στο τραγούδι, μαθαίνει κιθάρα και αρχίζει να αποκτά φήμη στον περίγυρό του (στην Δράμα πάντα). Τώρα το πώς από ’κει θα έφθανε στα αυτιά του γνωστού λαϊκού συνθέτη Κώστα Καπλάνη είναι άγνωστο, πάντως από το 1950 και μετά ο Χρηστάκης, που βρίσκεται πλέον στην Αθήνα, μπαίνει στις ηχογραφήσεις σαν δεύτερη ή και τρίτη φωνή, παίζοντας πού και πού καμιά κιθάρα ή κανα μπαγλαμαδάκι. Βασικά τον συναντάς δίπλα στους Γιάννη Παπαϊωάννου, Τάκη Μπίνη, Άννα Χρυσάφη, Στέλλα Χασκίλ και στην πορεία σε εγγραφές των Γρηγόρη Μπιθικώτση, Πόλυς Πάνου, Αντώνη Ρεπάνη, Στέλιου Καζαντζίδη, Δούκισσας, Στράτου Διονυσίου, Σοφίας Κολλητήρη, Σταύρου Τζουανάκου, Απόστολου Νικολαΐδη, Μιχάλη Μενιδιάτη, Πάνου Γαβαλά, Μπάμπη Τσετίνη κ.ά., πάντα σε δεύτερους ρόλους.
Πολλά απ’ αυτά τα τραγούδια, στα οποία συμμετείχε ο Χρηστάκης, δεν ευτύχησαν εμπορικά, αλλά κάποια έγιναν πασίγνωστα. Ανάμεσά τους το τσιφτετέλι «Γιατί θες να φύγης» [His Master’s Voice, 1961] των Στράτου Ατταλίδη-Κώστα Βίρβου, ερμηνευμένο από το δίδυμο Γιώτα Λύδια-Χρηστάκης, τo ζεϊμπέκικo «Μάννα» [His Master’s Voice, 1961] των Μίκη Θεοδωράκη-Κώστα Βίρβου (από το σάουντρακ της ταινίας «Συνοικία τ’ Όνειρο» του Αλέκου Αλεξανδράκη), ερμηνευμένο από τους Γρηγόρη Μπιθικώτση-Χρηστάκη, το επίσης ζεϊμπέκικο «Το Φεγγάρι κάνει βόλτα» [His Master’s Voice, 1963] του Μίκη Θεοδωράκη, γνωστό από τη θεατρική παράσταση «Μαγική Πόλις» στο Παρκ, τραγουδισμένο ξανά από τους Μπιθικώτση-Χρηστάκη και ίσως κάποια ακόμη.
https://www.lifo.gr/culture/music/hristakis-ena-megalo-laiko-astro-poy-anapse-kai-esbise-sto-pi-kai-fi

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου