1/2/2026
Αν υπάρχουν ταινίες που να μπορούν να αναθερμάνουν την αγάπη των παλαιότερων για το blues ή να το γνωρίσουν στους νεότερους εγώ τις υποστηρίζω με χίλια – και ας μην μετράνε και τόσο σαν ταινίες. Και αυτό το λέω ανεξάρτητα από τα όσκαρ, τις 16 υποψηφιότητες και όλες τις υπόλοιπες αμερικανιές.
Can't Win for Losin' • Tierinii Jackson • Cedric Burnside • Sinners Movie
https://www.youtube.com/watch?v=ZiOMc3QVrRk&list=RDZiOMc3QVrRk&start_radio=1
Αν υπάρχουν ταινίες που να μπορούν να αναθερμάνουν την αγάπη των παλαιότερων για το blues ή να το γνωρίσουν στους νεότερους εγώ τις υποστηρίζω με χίλια – και ας μην μετράνε και τόσο σαν ταινίες. Και αυτό το λέω ανεξάρτητα από τα όσκαρ, τις 16 υποψηφιότητες και όλες τις υπόλοιπες αμερικανιές.
Can't Win for Losin' • Tierinii Jackson • Cedric Burnside • Sinners Movie
https://www.youtube.com/watch?v=ZiOMc3QVrRk&list=RDZiOMc3QVrRk&start_radio=1
30/1/2026
«Ο δίσκος έγινε στη Minos και ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου ήταν αυτός που έπεισε την εταιρεία να τον κάνει, άσχετα αν αυτός τελικά δεν πούλησε τίποτα. Αν δεν μεσολαβούσε ο Παπακωνσταντίνου δεν θα γινόταν ποτέ. Αποκλείεται η εταιρεία να διέθετε 2 εκατομμύρια, όσο δηλαδή στοίχισε η παραγωγή, για να πουλήσει 600 περίπου αντίτυπα. Δεν θα το έκανε ποτέ. Ο Μάτσας όταν άκουσε τον Χρονοναύτη και όταν του είπε ο Παπακωνσταντίνου ό,τι του είπε, άκουσε πέντε πράγματα, πέντε δείγματα και είπε ότι “αυτόν τον δίσκο τον προορίζω για το εξωτερικό”. Έκτοτε καμία ενέργεια δεν έγινε. Μάλιστα, στα δικαιώματα που πήρα, στις καρτέλες της εταιρείας, γράφει ότι πουληθήκανε 602 δίσκοι στην Ελλάδα και ένας στο εξωτερικό. Ένας πήγε έξω. Έτσι λέει η εταιρεία, έτσι λέει και η ΑΕΠΙ. Ότι πήγε ένας δίσκος στο εξωτερικό και όλοι οι υπόλοιποι είναι στην Ελλάδα. Ενώ άλλα λέγαμε στην αρχή, στο τέλος γίνανε άλλα. Δηλαδή θάφτηκε ο Χρονοναύτης τελείως, για να βγει, στο τέλος, στο περιθώριο. Όχι μόνο προώθηση δεν έγινε, αλλά ούτε καν διανομή στην Ελλάδα. Αν πας σ’ ένα οποιοδήποτε δισκοπωλείο κεντρικό δεν θα τον βρεις τον δίσκο».
[Κώστας Γανωσέλλης – από συνέντευξη εποχής]
Τον «Χρονοναύτη» τον αγόρασα με το πού βγήκε, το 1983-84
(ήμουν ο ένας από τους... 602). Και μάλιστα είχα αγοράσει και το βινύλιο και
την κασέτα. Τον άκουγα αρκετά εκείνη την εποχή και θυμάμαι πως μου άρεσε. Είχε
απ’ όλα μέσα. Τζαζ, ροκ, έθνικ, classic κ.λπ. Έφερνε στη μνήμη μου κάτι από
ύστερους Yes, Patrick Moraz, UK… ύστερο progressive τέλος πάντων. Πρέπει, εν τω
μεταξύ, να είναι ο δίσκος με τα περισσότερα ηχογραφημένα κρουστά στην ελληνική
δισκογραφία – καθώς ακούγονται πάνω από 20! Και με πολλά keyboards βέβαια.
Πιο πολύ απ’ όλα, όμως, μου άρεσε το τραγούδι που έλεγε ο Παπ. σε στίχους του αείμνηστου Βασίλη Ζαρούλια. Ήταν το καλύτερο τραγούδι που είχα ακούσει από τον Παπ. εκείνα τα χρόνια. Και επειδή το άκουσα και τώρα, νομίζω πως είναι ένα από τα ελάχιστα δικά του εκείνης της φάσης που μπορώ ν’ ακούσω και σήμερα (μαζί με ένα-δύο από το «Φοβάμαι»).
Και το ωραίο εξώφυλλο ήταν, επίσης, του Ζαρούλια. Που θα έβγαζε κι αυτός το δικό του πολύ καλό LP «Ώρα Μηδέν» το ’84. Με τον οποίο Ζαρούλια συζητούσαμε, στο σπίτι του, κάπου στον περιφερειακό του Φιλοπάππου, για να βγει η «Ώρα Μηδέν» με το σωστό ρημίξ, αλλά τελικά δεν κατέστη δυνατό...
Αναμνήσεις και κυρίως απώλειες...
«Ο δίσκος έγινε στη Minos και ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου ήταν αυτός που έπεισε την εταιρεία να τον κάνει, άσχετα αν αυτός τελικά δεν πούλησε τίποτα. Αν δεν μεσολαβούσε ο Παπακωνσταντίνου δεν θα γινόταν ποτέ. Αποκλείεται η εταιρεία να διέθετε 2 εκατομμύρια, όσο δηλαδή στοίχισε η παραγωγή, για να πουλήσει 600 περίπου αντίτυπα. Δεν θα το έκανε ποτέ. Ο Μάτσας όταν άκουσε τον Χρονοναύτη και όταν του είπε ο Παπακωνσταντίνου ό,τι του είπε, άκουσε πέντε πράγματα, πέντε δείγματα και είπε ότι “αυτόν τον δίσκο τον προορίζω για το εξωτερικό”. Έκτοτε καμία ενέργεια δεν έγινε. Μάλιστα, στα δικαιώματα που πήρα, στις καρτέλες της εταιρείας, γράφει ότι πουληθήκανε 602 δίσκοι στην Ελλάδα και ένας στο εξωτερικό. Ένας πήγε έξω. Έτσι λέει η εταιρεία, έτσι λέει και η ΑΕΠΙ. Ότι πήγε ένας δίσκος στο εξωτερικό και όλοι οι υπόλοιποι είναι στην Ελλάδα. Ενώ άλλα λέγαμε στην αρχή, στο τέλος γίνανε άλλα. Δηλαδή θάφτηκε ο Χρονοναύτης τελείως, για να βγει, στο τέλος, στο περιθώριο. Όχι μόνο προώθηση δεν έγινε, αλλά ούτε καν διανομή στην Ελλάδα. Αν πας σ’ ένα οποιοδήποτε δισκοπωλείο κεντρικό δεν θα τον βρεις τον δίσκο».
[Κώστας Γανωσέλλης – από συνέντευξη εποχής]
Πιο πολύ απ’ όλα, όμως, μου άρεσε το τραγούδι που έλεγε ο Παπ. σε στίχους του αείμνηστου Βασίλη Ζαρούλια. Ήταν το καλύτερο τραγούδι που είχα ακούσει από τον Παπ. εκείνα τα χρόνια. Και επειδή το άκουσα και τώρα, νομίζω πως είναι ένα από τα ελάχιστα δικά του εκείνης της φάσης που μπορώ ν’ ακούσω και σήμερα (μαζί με ένα-δύο από το «Φοβάμαι»).
Και το ωραίο εξώφυλλο ήταν, επίσης, του Ζαρούλια. Που θα έβγαζε κι αυτός το δικό του πολύ καλό LP «Ώρα Μηδέν» το ’84. Με τον οποίο Ζαρούλια συζητούσαμε, στο σπίτι του, κάπου στον περιφερειακό του Φιλοπάππου, για να βγει η «Ώρα Μηδέν» με το σωστό ρημίξ, αλλά τελικά δεν κατέστη δυνατό...
Αναμνήσεις και κυρίως απώλειες...
30/1/2026
To περιοδικό "ΤΖΑΖ" υπήρξε το πρώτο τζαζ περιοδικό, που κυκλοφόρησε ποτέ στη χώρα. Για την ιστορία του θα διαβάσετε στις σελίδες 362-364 του "100 Χρόνια Ελληνική Τζαζ" [Όγδοο, 2025], που κυκλοφορεί τώρα στα βιβλιοπωλεία...
To περιοδικό "ΤΖΑΖ" υπήρξε το πρώτο τζαζ περιοδικό, που κυκλοφόρησε ποτέ στη χώρα. Για την ιστορία του θα διαβάσετε στις σελίδες 362-364 του "100 Χρόνια Ελληνική Τζαζ" [Όγδοο, 2025], που κυκλοφορεί τώρα στα βιβλιοπωλεία...
29/1/2026
Κάπως έτσι ήταν τα πράματα (και τώρα, δηλαδή, δεν πιστεύω
ότι είναι καλύτερα). Ο Κώστας Γανωσέλλης τα είχε γράψει αυτά...
29/1/2026
Το 1985 είχα τη φαεινή ιδέα να πάω στον Νάκα, για να μάθω
όργανο. Ξεκίνησα, έχοντας δίπλα μου τα πρώτα βασικά βιβλία του Κώστα Γανωσέλλη.
Το πάλεψα κανα χρόνο, ίσως λίγο παραπάνω, αλλά τα παράτησα. Δεν έφταιγε ο
Νάκας, ούτε φυσικά τα βιβλία του Γανωσέλλη, που ήταν ιδανικά - έτσι
ευκολοδιάβαστα όπως ήταν.
Εκείνος ο χρόνος στον Νάκα, μου είχε δώσει να καταλάβω πως ο συνθέτης είναι το πιο... ανώδυνο πράγμα στον κόσμο. Χωρίς να ξέρεις επί της ουσίας κάποιο όργανο μπορείς να λες... συνέθεσα αυτό. Ας είναι μια μ@λακία και μισή. Σε 2-3 μήνες, θέλω να πω, συνέθετα σ’ ένα κίμπορντ της Yamaha, και αυτό που άκουγα στεκόταν. Ψευτοστεκόταν εννοώ.
Ο συνθέτης είναι ένα τελείως υποκειμενικό πράγμα, που δύσκολα μπαίνει σε κριτήρια. Κάνει ο άλλος ό,τι του κατέβει κι έχει κάθε δικαίωμα να αυτο-αποκαλείται συνθέτης. Δεν μπορείς να τον πείσεις για το αντίθετο. Μάλιστα, μπορεί να ηχογραφείς κιόλας (αν και εγώ δεν το επιχείρησα ποτέ αυτό).
Αντιθέτως ο οργανοπαίκτης υπόκειται σε κάποια κριτήρια. Και βασικά τον άσχετο τον αντιλαμβάνεται ο πας τις. Κι ένας που δεν έχει πιάσει ποτέ κιθάρα στα χέρια του αντιλαμβάνεται αμέσως ποιος είναι ο... γκασμάς. Και ο... γκασμάς πολύ δύσκολα θα πάρει την απόφαση να εκτεθεί. Θα πρέπει να είναι τελείως θρασύς.
Το να μάθεις να παίζεις σωστά ένα όργανο απαιτεί στρώσιμο κwλου. Απαιτεί μελέτη, ώρες σκυψίματος πάνω του, διάβασμα. Το να συνθέσεις, όμως, δεν απαιτεί απολύτως τίποτα. Όλα επαφίενται στον πατριωτισμό του καθενός. Υπάρχουν και στυλ σαν τα avant, noise, improv, experimental κτλ. μέσα στα οποία μπορούν να παρεισφρήσουν οι γκασμάδες και να μην τους πάρει κανένας χαμπάρι.
Τώρα αυτό συμβαίνει και με την ποπ. Ούτε εκεί τους παίρνουν χαμπάρι, όσοι τους ακούνε...
[στη μνήμη του Κώστα Γανωσέλλη]
[δυστυχώς δεν έχω μαζί μου τα βιβλία του, για να τα δείξω – και ούτε βρήκα τις mid-80s εκδόσεις στο ίντερνετ]
[μάλλον θα κάνω και δεύτερο ποστ για τον Γανωσέλλη]
[το έκανα και το δεύτερο ποστ - και ίσως κάνω και τρίτο]
Εκείνος ο χρόνος στον Νάκα, μου είχε δώσει να καταλάβω πως ο συνθέτης είναι το πιο... ανώδυνο πράγμα στον κόσμο. Χωρίς να ξέρεις επί της ουσίας κάποιο όργανο μπορείς να λες... συνέθεσα αυτό. Ας είναι μια μ@λακία και μισή. Σε 2-3 μήνες, θέλω να πω, συνέθετα σ’ ένα κίμπορντ της Yamaha, και αυτό που άκουγα στεκόταν. Ψευτοστεκόταν εννοώ.
Ο συνθέτης είναι ένα τελείως υποκειμενικό πράγμα, που δύσκολα μπαίνει σε κριτήρια. Κάνει ο άλλος ό,τι του κατέβει κι έχει κάθε δικαίωμα να αυτο-αποκαλείται συνθέτης. Δεν μπορείς να τον πείσεις για το αντίθετο. Μάλιστα, μπορεί να ηχογραφείς κιόλας (αν και εγώ δεν το επιχείρησα ποτέ αυτό).
Αντιθέτως ο οργανοπαίκτης υπόκειται σε κάποια κριτήρια. Και βασικά τον άσχετο τον αντιλαμβάνεται ο πας τις. Κι ένας που δεν έχει πιάσει ποτέ κιθάρα στα χέρια του αντιλαμβάνεται αμέσως ποιος είναι ο... γκασμάς. Και ο... γκασμάς πολύ δύσκολα θα πάρει την απόφαση να εκτεθεί. Θα πρέπει να είναι τελείως θρασύς.
Το να μάθεις να παίζεις σωστά ένα όργανο απαιτεί στρώσιμο κwλου. Απαιτεί μελέτη, ώρες σκυψίματος πάνω του, διάβασμα. Το να συνθέσεις, όμως, δεν απαιτεί απολύτως τίποτα. Όλα επαφίενται στον πατριωτισμό του καθενός. Υπάρχουν και στυλ σαν τα avant, noise, improv, experimental κτλ. μέσα στα οποία μπορούν να παρεισφρήσουν οι γκασμάδες και να μην τους πάρει κανένας χαμπάρι.
Τώρα αυτό συμβαίνει και με την ποπ. Ούτε εκεί τους παίρνουν χαμπάρι, όσοι τους ακούνε...
[στη μνήμη του Κώστα Γανωσέλλη]
[δυστυχώς δεν έχω μαζί μου τα βιβλία του, για να τα δείξω – και ούτε βρήκα τις mid-80s εκδόσεις στο ίντερνετ]
[μάλλον θα κάνω και δεύτερο ποστ για τον Γανωσέλλη]
[το έκανα και το δεύτερο ποστ - και ίσως κάνω και τρίτο]
29/1/2026
>>"Είμαστε εμείς, που δίναμε το στίγμα της μουσικής μας ταυτότητας σ’ όλη την Ελλάδα, παίζοντας jazz κι επιτυχίες της εποχής. Εποχή sixties, night club, ραντεβού, βερμουτάκι, parties, βλέμμα αληθινά ερωτευμένο. Η εποχή της αθωότητας. Με παρέσυρε ο φίλος μου Κώστας Γιαννίκος ν’ αποτυπώσουμε σε CD ό,τι διασώθηκε από τις νεανικές μας φιλοδοξίες. Καταξιωμένοι, σήμερα, όλοι οι παλιοί μου φίλοι-συνεργάτες, με πρώτο και καλύτερο τον Βαγγέλη Παπαθανασίου, που το μεγάλο του ταλέντο φαινόταν στους αυτοσχεδιασμούς του σ’ ένα όργανο που δεν ήταν δικό του, όπως το βιμπράφωνο. Ο Τίτος Καλλίρης στην κιθάρα, ο “γερόλυκος” της ελληνικής jazz. Ο Ρήγας Σαριτζιώτης στα πνευστά, που τον ήχο του επαίνεσε ο Stan Getz. Ο Γιώργος Λαβράνος στα drums. Ρυθμικός στυλοβάτης του συγκροτήματος, μαζί με τον Κώστα Σκόκκο στα κρουστά. Μπασίστες, που θα τους ζήλευαν πολλοί jazzmen, όπως ο Νίκος Τσεσμελής ο “τσικός” και ο Νίσος Πανταζής. Τους ευχαριστώ όλους από καρδιάς, που με δέχτηκαν σαν leader τους."<<
O Γιώργος Θεοδοσιάδης στο "100 Χρόνια Ελληνική
Τζαζ" [Όγδοο, 2025] σελ. 166-168
>>"Είμαστε εμείς, που δίναμε το στίγμα της μουσικής μας ταυτότητας σ’ όλη την Ελλάδα, παίζοντας jazz κι επιτυχίες της εποχής. Εποχή sixties, night club, ραντεβού, βερμουτάκι, parties, βλέμμα αληθινά ερωτευμένο. Η εποχή της αθωότητας. Με παρέσυρε ο φίλος μου Κώστας Γιαννίκος ν’ αποτυπώσουμε σε CD ό,τι διασώθηκε από τις νεανικές μας φιλοδοξίες. Καταξιωμένοι, σήμερα, όλοι οι παλιοί μου φίλοι-συνεργάτες, με πρώτο και καλύτερο τον Βαγγέλη Παπαθανασίου, που το μεγάλο του ταλέντο φαινόταν στους αυτοσχεδιασμούς του σ’ ένα όργανο που δεν ήταν δικό του, όπως το βιμπράφωνο. Ο Τίτος Καλλίρης στην κιθάρα, ο “γερόλυκος” της ελληνικής jazz. Ο Ρήγας Σαριτζιώτης στα πνευστά, που τον ήχο του επαίνεσε ο Stan Getz. Ο Γιώργος Λαβράνος στα drums. Ρυθμικός στυλοβάτης του συγκροτήματος, μαζί με τον Κώστα Σκόκκο στα κρουστά. Μπασίστες, που θα τους ζήλευαν πολλοί jazzmen, όπως ο Νίκος Τσεσμελής ο “τσικός” και ο Νίσος Πανταζής. Τους ευχαριστώ όλους από καρδιάς, που με δέχτηκαν σαν leader τους."<<
28/1/2026
Θυμήθηκα έναν παλιό γείτονά μου, χουντοπρόσκοπο, που όποτε έβλεπε Ριζοσπάστη τον άνοιγε για να διαβάζει το πρόγραμμα της τηλεόρασης...
Θυμήθηκα έναν παλιό γείτονά μου, χουντοπρόσκοπο, που όποτε έβλεπε Ριζοσπάστη τον άνοιγε για να διαβάζει το πρόγραμμα της τηλεόρασης...
28/1/2026
>>Έτσι, από τις 14 Σεπτεμβρίου 1980, με την έναρξη δηλαδή της νέας... σχολικής χρονιάς, και κάθε Κυριακή, από τις 5:30 έως τις 8:00 το βράδυ, θα παρέδιδε μαθήματα αυτοσχεδιασμού ο πιανίστας Μάρκος Αλεξίου, που τότε συμμετείχε στο συγκρότημα Sphinx, παίζοντας πιάνο και με το συγκρότημα του Γιώργου Κατσαρού, στην εκπομπή ταλέντων «Να η Ευκαιρία». Όπως έγραφε ο ίδιος ο Μπαράκος στο περιοδικό «ΤΖΑΖ» [τεύχος #10, Μάιος-Ιούλ. ’80] (απίστευτα και πρωτάκουστα πράγματα):
«Το σύστημα του Μάρκου Αλεξίου, απόρροια πολυετούς μελέτης και διδασκαλικής πείρας, πέρα από την εκμάθηση των βασικών κανόνων, η άγνοια των οποίων καθιστά προβληματική την επικοινωνία των μουσικών, έχει σαν σκοπό να δώσει στους μουσικούς την ικανότητα να μπορούν να εκφράζονται ελεύθερα, να συνθέτουν και να ενορχηστρώνουν. Στα μαθήματα θα μπορούν να συμμετάσχουν όχι μόνο μουσικοί, ανεξαρτήτως οργάνου, αλλά και ακροατές, που θέλουν να βελτιώσουν την κρίση τους και να πολλαπλασιάσουν το ενδιαφέρον και την απόλαυσή τους».<<
Για τον Μάρκο Αλεξίου (από Sphinx κ.λπ.), έναν από τους
κορυφαίους πιανίστες της τζαζ στην Ελλάδα, θα διαβάσεις σε πολλές σελίδες του
"100 Χρόνια Ελληνική Τζαζ" [Όγδοο, 2025] και σε πολλά διαφορετικά
κεφάλαια.
>>Έτσι, από τις 14 Σεπτεμβρίου 1980, με την έναρξη δηλαδή της νέας... σχολικής χρονιάς, και κάθε Κυριακή, από τις 5:30 έως τις 8:00 το βράδυ, θα παρέδιδε μαθήματα αυτοσχεδιασμού ο πιανίστας Μάρκος Αλεξίου, που τότε συμμετείχε στο συγκρότημα Sphinx, παίζοντας πιάνο και με το συγκρότημα του Γιώργου Κατσαρού, στην εκπομπή ταλέντων «Να η Ευκαιρία». Όπως έγραφε ο ίδιος ο Μπαράκος στο περιοδικό «ΤΖΑΖ» [τεύχος #10, Μάιος-Ιούλ. ’80] (απίστευτα και πρωτάκουστα πράγματα):
«Το σύστημα του Μάρκου Αλεξίου, απόρροια πολυετούς μελέτης και διδασκαλικής πείρας, πέρα από την εκμάθηση των βασικών κανόνων, η άγνοια των οποίων καθιστά προβληματική την επικοινωνία των μουσικών, έχει σαν σκοπό να δώσει στους μουσικούς την ικανότητα να μπορούν να εκφράζονται ελεύθερα, να συνθέτουν και να ενορχηστρώνουν. Στα μαθήματα θα μπορούν να συμμετάσχουν όχι μόνο μουσικοί, ανεξαρτήτως οργάνου, αλλά και ακροατές, που θέλουν να βελτιώσουν την κρίση τους και να πολλαπλασιάσουν το ενδιαφέρον και την απόλαυσή τους».<<
27/1/2026
Όπου ο φτωχός κι η μοίρα του – και για τα δύο δυστυχήματα.
Στην Ελλάδα του 2026 και της ψευτοανεργίας του 8% γυναίκες αναγκάζονταν να δουλεύουν γερμανικά νούμερα, για να μπορέσουν να τα βγάλουν πέρα και να προσθέσουν κάτι τι στο όποιο μικρο-εισόδημά τους.
Άφραγκοι φίλαθλοι θέλανε να πάνε στη Λυών μέσω Ρουμανίας, λόγω Σένγκεν λέει (αν είναι δυνατόν!), όταν μπορούσαν να πάνε με καράβι από Ηγουμενίτσα μέχρι Ανκόνα και από κει, από τις ασφαλείς δρομάρες της Ιταλίας και της Γαλλίας, να φτάσουνε στον προορισμό τους – απλά και σίγουρα, σαν άνθρωποι.
Η ξεφτίλα της Ελλάδας του 2.0, της... ανάκαμψης και της ανθεκτικότητας.
Όπου ο φτωχός κι η μοίρα του – και για τα δύο δυστυχήματα.
Στην Ελλάδα του 2026 και της ψευτοανεργίας του 8% γυναίκες αναγκάζονταν να δουλεύουν γερμανικά νούμερα, για να μπορέσουν να τα βγάλουν πέρα και να προσθέσουν κάτι τι στο όποιο μικρο-εισόδημά τους.
Άφραγκοι φίλαθλοι θέλανε να πάνε στη Λυών μέσω Ρουμανίας, λόγω Σένγκεν λέει (αν είναι δυνατόν!), όταν μπορούσαν να πάνε με καράβι από Ηγουμενίτσα μέχρι Ανκόνα και από κει, από τις ασφαλείς δρομάρες της Ιταλίας και της Γαλλίας, να φτάσουνε στον προορισμό τους – απλά και σίγουρα, σαν άνθρωποι.
Η ξεφτίλα της Ελλάδας του 2.0, της... ανάκαμψης και της ανθεκτικότητας.
Σχόλια από το fb στο ποστ "Όπου ο φτωχός κι η μοίρα του – και για τα δύο δυστυχήματα"...
ΑπάντησηΔιαγραφήDimitris Panayiotatos
Πόσο αλήθεια!
Maria Andronikou
Δεν κατάλαβα το "λόγω Σένγκεν". Δηλαδή? Αφού είναι η χώρα στη Σένγκεν.
Φώντας Τρούσας
πήγαν από χώρες με σένγκεν λέει για να αποφύγουν τις ουρές των ελέγχων στη βόρεια μακεδονία κ.λπ.
Ιωσήφ Μιχ
στο μεταξύ η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στην Ευρώπη που δεν επικοινωνεί σιδηροδρομικώς με άλλη χωρα
Maria Andronikou
got it. Δεν ήξερα τιποτα.
Maria Andronikou στον Ιωσήφ Μιχ
αυτό είναι πραγματικά τραγικό! Εν τω μεταξύ, τα τραίνα αναβαθμίζονται σε όλες τις άλλες!
Anastasia Andreola στον Φώντας Τρούσας
σιγά τις ουρές τέτοια εποχή...
Fanis Ntoulos
Ξεφτίλα και παρακμή
Duke Zappa
Καράβι Ελλάδα-Ιταλία-Ελλάδα για δυο άτομα με αυτοκίνητο, 400 ευρώ παρακαλώ. Αν βάλεις και διόδια στην Ιταλία/Γαλλία Υπολόγισε και αλλα κάπου 200 ευρω πηγαινελα (μόνο το πέρασμα του Mont Blanc είναι κάπου 100 ευρώ πηγαινελα) χωρίς βενζίνη. Από την άλλη μέσω Βουλγαριας/Ρουμανιας/Ουγγαρίας/Αυστρίας:Γερμανίας, βινιέτες και διόδια για μια εβδομάδα καπου 150 ευρω. Προσωπικά δεν θα το εκανα, αλλα….
Tsividis Petros
ο δρόμος απο σύνορα Ελλάδας και Β.Μακεδονίας μέχρι πάνω είναι όλος αυτοκινητόδρομος με οικονομικά διόδια και χιλιομετρικά η απόσταση μέχρι Ιταλία πολύ μικρότερη. Ο δρόμος που διάλεξαν απο Σόφια - Δυτική Ρουμανία μέχρι Ουγγαρία είναι στενός και πολύ επικίνδυνος, είναι επίσης η διαδρομή φορτηγών διεθνών μεταφορών απο Τουρκία, Βουλγαρία κλπ προς Δ. Ευρώπη που τον προτιμούν λογω Σενγκεν
Anastasia Andreola
Πραγματικά, κι εγώ δεν μπορώ να καταλάβω αυτή την επιλογή τους. Ζούμε στη Β. Ιταλία, περίπου 500 χλμ από τη Λυών, και όποτε κατεβαίνουμε Ελλάδα οδικώς επιλέγουμε τη διαδρομή που λέτε, μέσω Βόρειας Μακεδονίας με μία στάση συνήθως στο Βελιγράδι. Τέτοια εποχή λογικά στα διασυνοριακα περάσματα δεν πρέπει να έχει και τις ουρές του καλοκαιριού.
Tsividis Petros
ακριβώς και οι καθυστερήσεις για τα ΙΧ στα σύνορα αυτή την εποχή είναι μικρές
Anastasia Andreola
ακόμα και την εποχή των μεγάλων μετακινήσεων των παραθεριστων (κατεβαίνουμε γύρω στις 5 Αυγούστου, επιστροφή 20/25)οι ουρές μπες βγες στη Σερβία δεν είναι πάνω από 2-3 ώρες, συνήθως πολύ λιγότερο.
Nikos Sarantakos στην Anastasia Andreola
Ίσως δεν ειχαν όλοι διαβατήριο ή νέες ταυτότητες
Anastasia Andreola
βγάζεις μέσα σε 3-4 μέρες διαβατήριο. Η κόρη μου έβγαλε πριν 10 μέρες.
Εγώ κάτι άλλο σκέφτομαι, τέλος πάντων.
Nikos Sarantakos
Αν έχεις νέα ταυτότητα. Αν δεν έχεις; Κι αν δεν θέλεις να βγάλεις λόγω προσωπικού αριθμού;
Tsividis Petros στον Nikos Sarantakos
κάτι που σκέφτομαι πρόχειρα, ότι στο βαν ήταν 10 άτομα ενώ έχει άδεια 8-θέσιου
Ιωσήφ Μιχ
στο μεταξύ η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στην Ευρώπη που δεν επικοινωνεί σιδηροδρομικώς με άλλη χώρα. Δεν θα συζητάγαμε τίποτα εάν υπήρχε τρένο
Anastasia Andreola
Θα ηταν ακριβότερο παντως το τρένο από ένα αυτοκίνητο που μεταφέρει 7 άτομα. Ίσως ακριβότερο κι από το καράβι.
Μπορείς ακόμη και να ταξιδέψεις κατάστρωμα Ηγουμενιτσα Ιταλία (Ανκονα ή Βενετία) χωρίς αυτοκίνητο και να πάρεις τρένο στην Ιταλία.
Ιωσήφ Μιχ
πιθανό. είναι όμως τα ασφαλέστερο επίγειο μέσο μεταφοράς και το πιο φιλικό περιβαλλοντικά
Thanos Fotiadis
Έχει τρένο φυσικά για Βελιγράδι και μετά συνεχίζει και για πιο πάνω. Είναι χρονοβόρο αλλά έχει τη πλάκα του. Προτιμότερο για μια παρέα που θέλει και να το γλεντήσει...
Ιωσήφ Μιχ
η γραμμή αυτή δούλευε ιουνιο-σεπτεμβριο. Τώρα δε νομίζω να υπαρχει
Thanos Fotiadis
ΔιαγραφήΕπειδή το έχω κάνει, το καράβι κάνει όλο το βράδυ για να πάει Ιταλία. Για τους δρόμους της νότιας Ιταλίας και κυρίως για τους Ιταλούς οδηγούς εκεί κάτω... είναι οι χειρότεροι στην Ευρώπη. Το μόνο μέρος όπου φοβήθηκα για τη ζωή μου. Επίσης βλέπω στο βίντεο ότι μετά την προσπέραση στο 1ο φορτηγό αντί να μπούνε μέσα, ξαναβγαίνουν για προσπέραση ενώ το φορτηγό είναι μπροστά τους. Δλδ εντάξει δε θα μάθουμε μάλλον τι ακριβώς έγινε, αλλά ήταν δυστύχημα, τι να κάνουμε. Το καλοκαίρι ήθελα κι εγώ από εκεί να έρθω πάντως να γλιτώσω τα τριτοκοσμικά σύνορα. Επίσης ο δρόμος με το που μπαίνεις από Σκόπια στην Ελλάδα είναι ο χειρότερος που είδα σε όλη την Ευρώπη και είναι κι αυτός μονός αλλά με χώρο για προσπεράσεις που τον κάνει ακόμα πιο επικίνδυνο.
Anastasia Andreola
γιατι να ξεμπαρκαρει κάποιος στη Νότια Ιταλία αν έχει προορισμό τη Λυών και όχι στην Ανκονα;
Απλά οι τύποι φαίνεται ότι είχαν παράνομο φορτίο και έπρεπε να επιλέξουν διαδρομή χωρίς ελέγχους.
Thanos Fotiadis
Για Ανκόνα το πλοίο κάνει πολλές περισσότερες ώρες. Είναι προτιμότερο να πας για Μπάρι και μετά με το αυτοκίνητο. Γλιτώνεις πολλές ώρες.
Anastasia Andreola
κοιτάξτε, είμαι μόνιμη κάτοικος Βόρειας Ιταλίας και πηγαινοερχομαι κάθε χρόνο. Ούτε μία στο εκατομμύριο δεν συμφέρει να κατέβεις Μπαρι ή Μπρίντιζι αν ο προορισμός σου είναι ο βορράς, δεν γλυτώνεις τίποτα και ξοδεύεις και πολύ παραπάνω.
Thanos Fotiadis
Εντάξη εξαρτάτε τι θες. Δλδ 16 ώρες είναι το πλοίο για Ανκόνα ενώ για Μπρίντιζι είναι 9. Εγώ το προτιμώ γιατί δε μ'αρέσει να είμαι τόσες ώρες μέσα σε ένα πλοίο και μετά κάνω βόλτες στην ανατολική ακτή της Ιταλίας που είναι ωραία.
Anastasia Andreola
πιο πάνω γράψατε ότι είναι χάλια και κινδυνεύει η ζωή σας στη Νότια Ιταλία!
Thanos Fotiadis
Ε ναι εντάξει, χαχα! Το θέμα είναι να μη φοβάσαι φυσικά, δε θα ακυρώσω τα ταξίδια μου γιατί οι Ιταλοί οδηγάνε επικίνδυνα, ε; Περάσαμε υπέροχα, έχουμε και φίλους στην περιοχή της Civitanova Marche.
Anastasia Andreola
δεν ξέρω για το νότο, αλλά οι Έλληνες νομίζω ότι οδηγούν πολύ χειρότερα: πιάνουν την αριστερη λωρίδα σα να είναι τσιφλίκι τους, κάνουν προσπεράσεις από τα δεξιά, δεν σταματάνε στις διαβάσεις πεζών κλπ.
Thanos Fotiadis
Που μένεις εσύ; Εκεί στο νότο είναι αλλιώς πάντως. Πάνω στο βορρά είναι σχεδόν Ελβετία, χαχα. Στο Μάρκε βλέπαμε καθημερινά δυστυχήματα στο δρόμο πάντως, ένα περίεργο πράμα.
Anastasia Andreola
Κρεμονα, Λομβαρδία
Katja Zeki
Εγώ σκέφτομαι πως μέσα στο αμάξι ήταν 10 νέοι άντρες οπαδοί, και πήγαιναν να ξεσαλώσουν όπως ήταν φυσικό, νηφάλιοι λίγο δύσκολο...
Anastasia Andreola
Χμ... Αυτό που σκέφτηκα και άφησα ως υπονοούμενο σε χθεσινό σχόλιο φαίνεται να επιβεβαιώνεται από τα ευρήματα της ρουμανικής αστυνομίας: ο λόγος που επέλεξαν αυτή την παράλογη διαδρομή είναι επειδή κουβαλούσαν παράνομα πράγματα και έπρεπε πάση θυσία να αποφύγουν τους τελωνειακους ελέγχους:
https://www.athensmagazine.gr/article/news/kosmos/distixima-me-opadous-tou-paok-i-roumaniki-astinomia-entopise-narkotika-sto-van/?utm_medium=Social&utm_source=Facebook&fbclid=IwdGRjcAPn6QpjbGNrA-forWV4dG4DYWVtAjExAHNydGMGYXBwX2lkDDM1MDY4NTUzMTcyOAABHnxXPqaqbMDkiyFqEy78dAxieZNyXv2Tknu1BhYtN8Tg8-3fpSIKK90KZh7V_aem_lHAYCDVyTTjiiQWmmRJOtQ
Σχόλια από το fb στο ποστ ">>Έτσι, από τις 14 Σεπτεμβρίου 1980, με την έναρξη δηλαδή της νέας... σχολικής χρονιάς, και κάθε Κυριακή, από τις 5:30 έως τις 8:00 το βράδυ, θα παρέδιδε μαθήματα αυτοσχεδιασμού ο πιανίστας Μάρκος Αλεξίου"...
ΑπάντησηΔιαγραφήKwstas Agas
αυτόν τον φοβερό, απίθανο, χαρισματικό κλπ μουσικό τον είχα απολαύσει σε μια συναυλία του το 1994 αν θυμάμαι καλά σε μια πολύ ωραία αίθουσα στην Ακαδημίας [ακριβώς δίπλα από κει που "αράζουν" τα λεωφορεία]!! Είχε μαζί του και τον ΜΟΥΣΙΚΑΡΑ Γιώργο Φιλιππίδη, που με είχε μαγέψει με το κοντραμπάσο του, τον έβλεπα σκυμμένο πάνω από το μουσικό όργανο [με το πυκνά άσπρα μαλλιά - αφάνα του] και δεν ήθελα να ξεκολλήσω το βλέμμα μου από πάνω του τη στιγμή που ο Αλεξίου του άφηνε 'χώρο" για να αυτοσχεδιάζει!! Από κείνη τη στιγμή λάτρεψα όχι μόνο το πιάνο που παίζει τζαζ, αλλά και το κοντραμπάσο [κι όταν ύστερα από μερικά χρόνια έμαθα ότι ο Φιλιππίδης έφυγε πολύ νέος, και πολύ άδικα, απ' τη ζωή ένιωσα τη γη να χάνεται κάτω απ' τα πόδια μου, δεν ήθελα να πιστέψω ότι είναι αλήθεια ...] ... Είναι βάσιμες οι πιθανότητες ότι σε αυτήν την συναυλία ήσουν κι εσύ Φώντα ....
Θεοδουλος Παρασκευαιδης
ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣΣΣΣΣ ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΚΑΙ ΔΑΣΚΑΛΟΣ!!!!..
Ευάγγελος Τσαμόπουλος
Κορυφαίος και αξεπέραστος!
Σχόλια από το fb στο ποστ "Θυμήθηκα έναν παλιό γείτονά μου, χουντοπρόσκοπο, που όποτε έβλεπε Ριζοσπάστη τον άνοιγε για να διαβάζει το πρόγραμμα της τηλεόρασης..."...
ΑπάντησηΔιαγραφήTsapralis Nikos
ΕΚΛΕΨΟΝ
Vassilis Serafimakis
Ήξερα εταιρεία με γεν.δντή δικτατορικών φωτοστεφάνων κι είχε ταμία κομμουνιστή - νόμιζα τον έβαλε επειδή είχε κερδίσει το Πασόκ αλλά μού λέει, "Δεν κλέβουν αυτοί, ρε!"
Λεωνίδας Μπακαπώζης
Ο Άδωνις πάντως παρότι πολιτεύεται 20!χρόνια ακόμα ιδιωτικό τομέα δηλωνει
Nicholas Hatziyiannis
Μου θύμησες τον 18χρονο εκλογικό εκπρόσωπο του ΚΚΕ στην Αχαΐας το 2012 που διάβαζε τα αθλητικά στο Ριζοσπάστη
Dimi Dimitrakoudes
Η ειδοποιός διαφορά εδώ είναι, ότι ο Άδωνις, ανέβασε τους διαδηλωτές στο γραφείο του και τους άκουσε. Το κακό με την αριστερά διαχρονικά είναι πως ποτέ δεν καταδεχόταν να μπει σε διάλογο, πόσο μάλλον με αντιφρονούντες.
Σχόλια από το fb στο ποστ ">>"Είμαστε εμείς, που δίναμε το στίγμα της μουσικής μας ταυτότητας σ’ όλη την Ελλάδα, παίζοντας jazz κι επιτυχίες της εποχής. Εποχή sixties, night club, ραντεβού, βερμουτάκι, parties, βλέμμα αληθινά ερωτευμένο"...
ΑπάντησηΔιαγραφήAndreas Boutsikakis
Σε ποιο βιβλιοπωλειο μπορουμε να βρουμε αυτο το βιβλιο;
Φώντας Τρούσας
Παντού, σε όλα τα κεντρικά βιβλιοπωλεία και στα ηλεκτρονικά.
Θεοδουλος Παρασκευαιδης
ΕΤΣΙ ΑΚΡΙΒΩΣΣΣΣ!!!!!...
Nick Vardis
Ευγε
Πετρος Στρατηγοπουλος
Ναι όλα καλά αλλά ένα δείγμα;;; τίποτα;;; Δεν κάνουμε τίποτα έτσι..
Φώντας Τρούσας
Τι δείγμα? Προτείνω να αγοραστεί το βιβλίο μου.
Σχόλια από το fb στο ποστ "Το 1985 είχα τη φαεινή ιδέα να πάω στον Νάκα, για να μάθω όργανο"...
ΑπάντησηΔιαγραφήStamatis Tsolelis
Είναι εξαιρετικό να εχεις αφησει ενα εργο για το οποιο θα σε θυμούνται και θα σε μνημονευουν αλλα τι να το κανεις αφου θασαι νεκρος;;Σημασια εχει να συμβαίνει οταν εισαι εν ζωη ωστε να απολαμβανεις την επιβραβευση των κοπων σου. Η συνθεση ειναι πολυ δυσκολη υποθεση και εξω απο την πλακα το ξερεις καλά , μεσα στον ωρημαγδο των απανταχου μουσικών ανα τον κοσμο μοιαζει εξαιρετικα απιθανο να γινει παρθενογεννεση μιας εντελως νεας σύνθεσης που δεν μοιαζει με τιποτα.
Vagelis Avgidis
Το περίμενα το σχόλιο σας. Το σόλο στον κουρσάρο δικό του δεν ήταν;
Vasilis Kordatos
Πές τα χρυσόστομε!
Antonis Kosmas
Σωστός είστε, για αυτό και η μαγκιά είναι να καταλάβεις τον γκασμά δημιουργό...
Stathis Nikokavouras
Για ποιο βιβλιο μιλας αυτο του νακα το γκρι το μεγαλο με τις νοτες ?οταν αγορασα το συνθι το diamond το πηρα μαζι.60000 τοτε .1984 .οσο εμαθες εσυ εμαθα και εγω.το εχω το βιβλιο στο σπιτι το πατρικο στο χωριο...καπου υπαρχει.αν λεμε για το ιδιο.αυτο που ειχε νοτες απο κλασσικα ευρωπαικα τραγουδια ,χριστουγεννιατικα μεχρι και συγχρονα και ελληνικα ολα με το πενταγραμμο..αυτο που ειχε μαθηματα πως να ξεκινησεις....μια φορα το ανοιξα..δεν τις μπορουσα τις νοτες.με τα γραμματα ειναι πιο ευκολο επειδη τα συνθι τα εχουν και πανω στα πληκτρα η απο κατω..
Φώντας Τρούσας
Δεν ήταν γκρι - ήταν δίχρωμο / τρίχρωμο σαν σημαία, λαδί μάλλον, μπορεί να είχε και κάτι σαν γκρι, δεν τα θυμάμαι τώρα τα χρώματα, γιατί έχω να το δω πολλά χρόνια - αν το έβρισκα στο δίκτυο θα το έβαζα, αλλά δεν το βρήκα - για του Γανωσέλλη λέμε
Panos Iliadis
Σωστότατος! Συνθέτες έγιναν μάγκες από τους οργανοπαίκτες (με την έννοια πως οι δεύτεροι απογείωσαν κάποιο μέτριο ή αδιάφορο υλικό).
Φώντας Τρούσας
Επειδή κάποιος δεν κατάλαβε τι είπα (και το έσβησα το σχόλιό του, επειδή ήταν και προσβλητικό). Εγώ δεν έγραψα πως ο συνθέτης είναι κάτι εύκολο – έγραψα πως και ο άσχετος μπορεί να παρουσιαστεί ως συνθέτης. Και δεν αναφέρομαι στο τραγούδι σώνει και καλά. Έχουν ηχογραφηθεί από άσχετους συνθέτες δίσκοι, που τους εκτιμούνε, κιόλας, διάφοροι. Τους αντιμετωπίζουν ως πηγαίους, πριμιτίβ, αντεργκράουντ κ.λπ.
Panos Iliadis
μα δεν διαφωνώ. Απλά επισήμανα τον ρόλο των εκτελεστών που είναι πολύ σημαντικός και έχει αναδείξει/εξυψώσει συνθέσεις και συνθέτες...και που συνήθως εσφαλμένα οι εκτελεστές παραγνωρίζονται/παραγκωνίζονται
Jimi Sokratis
Metal Machine Music, για όσους δεν κατανοούν το πνεύμα της ανάρτησης. Σπουδαία ..... σύνθεση.
Φώντας Τρούσας
για χέσιμο (μετά συγχωρήσεως)
Dimitris Panagiotidis
Αρκει το σολο στον κουρσαρο
Alexis Tambouras
" Μπορούν να παρεισφρήσουν οι γκασμάδες..." Χαχαχα
Για την προσωπική εμπειρία με το παίξιμο του οργάνου...μεγάλη ειλικρίνεια κι ακριβέστατες παρατηρήσεις/τοποθετήσεις ! Αν ζούσε ο Μπαράκος θα ενθουσιαζόταν να διαβάζει όλα αυτά που γράφεις.
Γιώργος Γιαννόπουλος
Ισχύει ότι για να "κατακτήσεις" το όργανο, θέλει τρομερή άσκηση και πειθαρχία. Αλλά δεν σημαίνει ότι μπορείς μετά να συνθέσεις κάτι σημαντικό. Ειδικά τώρα που βγαίνουν φοβεροί μουσικοί σε όλα τα είδη, είναι προφανές, αλλά και πριν με τους μουσικούς της κλασικής, ήταν φανερό αυτό. Ερχόταν ο κέητζ ή ο φέλντμαν, ή ο ξενάκης ή και ο χρήστου και το παίξιμο έμπαινε σε δεύτερη μοίρα. Αλλά και πιο πριν πόσοι φοβεροί πιανίστες του 20ου αιώνα ήταν και συνθέτες? Με την τζαζ και το ροκ κάπως μπερδεύτηκαν οι ρόλοι -που και στη λαϊκή μουσική ίσχυε αυτό- αλλά και πάλι δεν περιμένεις πρωτοπορία από τον malmsteen. Ούτε και από τον vai που παρ όλα αυτά είναι πιο καλός κιθαρίστας από τον ζάππα.
Φώντας Τρούσας
δεν είπα για σημαντικό, είπα απλά για να συνθέσεις. Είναι γνωστό πως πολύ μέτριοι οργανοπαίκτες έχουν συνθέσει αριστουργήματα. Γενικά η σύνθεση είναι κάτι που μπορεί να το επικαλείται ο καθένας (ότι εγώ είμαι καλός συνθέτης). Το να ξέρεις όμως σωστά ένα όργανο είναι κάτι άλλο. Δεν μπορεί ο καθένας να το επικαλεστεί.
Nickos Ventouras στον Γιώργος Γιαννόπουλος
ΔιαγραφήΣτη σύνθεση είναι εύκολο να σκαρώσεις κάτι - πιο εύκολο από το να μάθεις να παίζεις όργανο. Αυτό όντως μπορεί να το επικαλείται ο καθενας που λέει και ο Φώντας.
Να γράψεις σπουδαία απλή μελωδία για τραγούδι δυσκολότατο - πιο δύσκολο και από βιρτουόζος (άπειροι μουσικάρες δεξιοτέχνες και δεν το'χουν με τη σύνθεση και ας ήθελαν αφού είναι πολύ επικερδέστερη). Δεν το'χουν καν πάμπολλοι σπουδαγμένοι συνθέτες, ενώ άλλοι βγάζουν ιστορικά τραγούδια με άνεση.
Φώντας Τρούσας
Προφανώς τώρα υπάρχουν και συνθέτες που δεν ξέρουν να παίζουν ούτε ένα όργανο - απλώς ξέρουν να χειρίζονται ψηφιακά εργαλεία κτλ. Εκτός αν τα θωρήσουμε και αυτά κάτι σαν όργανα. Φυσικά, πολλοί συνθέτες συνέθεταν και συνθέτουν κατ' ευθείαν στο πεντάγραμμο, χωρίς να ακούνε άμεσα εκείνο που συνθέτουν (αν και ήξεραν/ξέρουν να παίζουν όργανα σε κάποιο επίπεδο). Και βέβαια υπάρχουν και οι αυτοδίδακτοι συνθέτες ή τραγουδοποιοί. Αυτό που έλεγε ο Μάρκος δηλαδή, ότι το όργανο πιάνει το τραγούδι.
Kyriakos Costa
Μήπως ξέρετε αν υπάρχουν κάπου διαθέσιμα τα βιβλία του Κώστα Γανωσελλη;
Φώντας Τρούσας
Υποθέτω θα υπάρχουν και νεότερα...
Kyriakos Costa
εννοώ αν πωλούνται κάπου συγκεκριμένα, σε κάποιο μαγαζί για παράδειγμα
Argiris Vassileiou
τσεκαρε στο Νάκα. Εκεί είχε εκδόσει τα πιο πολλά. Είχαν χρόνια συνεργασίας σε διάφορα επίπεδα.
Kyriakos Costa
ευχαριστώ!
Σχόλια από το fb στο ποστ "«Ο δίσκος έγινε στη Minos και ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου ήταν αυτός που έπεισε την εταιρεία να τον κάνει"...
ΑπάντησηΔιαγραφήΦώντας Τρούσας
https://www.youtube.com/watch?v=RfFsfMGVKYA...
Χρονοναύτης - Μέρος 3ο
Vassilis Serafimakis
"Τον «Χρονοναύτη» τον αγόρασα με το πού βγήκε, το 1983-84. Και μάλιστα είχα αγοράσει και το βινύλιο και την κασέτα. Τον άκουγα αρκετά εκείνη την εποχή και θυμάμαι πως μου άρεσε."
Εμ το καταλάβαμε, γιά να τ'αγοράσεις όλα αυτά!.
Konstantinos Kottis
Μου φαίνεται ή στο δίσκο Φοβάμαι ο Γανωσέλης κεντάει στην ενορχήστρωση;
Kwstas Agas
Αχ, αν έχεις ολόκληρη τη συνέντευξη του Κώστα Γανωσέλη, μακάρι να έχεις διάθεση να την αναρτήσεις. Από το λίγο που διαβάσαμε μας κίνησε έντονα το ενδιαφέρον!!!!
Apostolos Annis
παντα είχα την περιέργεια να δώ πώς ήταν το οπισθόφυλλο του LP
Φώντας Τρούσας
έχει μια ωραία φωτό με Πάνο Δράκο (ηχολήπτης), Παπ, Γανωσέλλη και Ζαρούλια, τα διάφορα όργανα που ακούγονται κι ένα κείμενο του Γανωσέλλη
Apostolos Annis
ευχαριστώ για την περιγραφή. θα μπορουσαμε να το απολαύσουμε 'ιδίοις όμμασι' με μια φωτο ίσως?
Φώντας Τρούσας
Την βρήκα στο δίκτυο, γιατί τον δικό μου δίσκο τον ξανάβαλα στη θέση του και δεν είναι εύκολο να τον ξεθάψω πάλι...
Andreas Knps
Συγκλονιστική ενορχήστρωση και παιξίματα μαζί με Θεολόγο Στρατηγό (και Αντύπα - Στρατηγόπουλο- Ζηκογιάννη) στην Απόπειρα του Καλίτση με Μάνου σε ενα μοναδικό και ανεπανάληπτο σμίξιμο μουσικών.
Nectarios Mpapos
δεν ηξερα οτι ο χρονοναυτης ήταν του γανωσέλη είχα ακούσει μόνο το ομωνυμο απο το βασίλη σε μια συλλογή που είχε βγάλει το ποκ και ροκ; στην οθονη της ψυχής μου λεγότανε με συλλογή από τραγούδια του βασιλη. αν θες απαντάς.. ποια 1 2 θα άκουγες και σήμερα από το φοβαμαι;
Φώντας Τρούσας
τον τρελλό και το τσιφτετέλι αυτόνομο σίγουρα
Kostas Tsolis
Για βάλε και το Θα φύγεις μοναχή! Τι ενορχήστρωση, Θεέ μου!
Nectarios Mpapos
είσαι τεράστιος!!
Γιώργος Μπιλικάς
Φώντα, έχεις μάθει/ξέρεις τι γίνεται ο Ζαρούλιας;
Φώντας Τρούσας
έχει πεθάνει Γιώργο
https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid02eQwwaembqDD4iKBrxrSEtRdLReyAw6vs7icNEwWEg6ZioTzk6XMrGDgvGd82dgb6l&id=100014406333349
Ioannis Keratzakis
Εκπληκτικός δίσκος.
Lampros Papalexis
Και να ήτανε ο μόνος που έτυχε τέτοιας τύχης από τις δισκογραφικές;... Έως το 2002 γνωρίζω τουλάχιστον 4 περιπτώσεις που έτυχαν τέτοιας συμπεριφοράς μεταξύ αυτών και του δικού μου "Σε πάγο λεπτό". Άγιες εταιρίες...
Nikolaos Kontogeorgos
Χρόνια έψαχνα να τον αγοράσω και δεν τον βρήκα πουθενά. Ούτε σε δισκάδικα με παλαιούς δίσκους υπάρχει, γιατί όποιος τον έχει. ... ξέρει.
Ηρακλής Καζάκης
Χαρακτηρίστηκες ιστορίες της ‘’Ελληνικής παραγωγής της δισκογραφικής μονοκρατορίας τότε, Ε! τώρα είναι ακόμη πιο χειρότερα με τις περίφημες ‘’play list’’
Vangelis Elenas
ΔιαγραφήΟ Κωστας Γανωσέλης ήταν μια μουσική ιδιοφυΐα που όμοια της δεν έχει ξαναϋπαρξει ούτε ποτέ πρόκειται να ξαναϋπαρξει. Τα λεπτά που μας δίδαξε ανεκτίμητος θησαυρός. Καλό Παράδεισο.
Stratis Agelos
Άδικα έψαξα τον Χρονοναύτη στο Spotify, ούτε ψίχουλο.
Τον είχα καθηγητή τον Κώστα Γανωσέλη, εκπληκτικός άνθρωπος και μέγας γνώστης της μουσικής, έφυγε θεωρώ με μια πίκρα.
Andreas Voivod Chris
Τόν έχω και εγώ τό δίσκο. Πολύ καλός.
Μιχαλης Κοτακης
Ειμαι κι'εγω ενας απο τους 602..
Δημήτρης Καπράνος
Ειμαι κι εγω από τους 602! ...
Konstantinos Provatas
Αν δεν κάνω και λάθος, εσύ σίγουρα θα το διορθώσεις (αν), είναι και το μοναδικό που μελοποίησε στίχους ο Γανωσέλης
Φώντας Τρούσας
Είχε μελοποιήσει με τα συγκροτήματα
Kyriakos Xanthakos
Πρωτοπορο, αλλα σαν το Jazz & Τζαζ δεν ηταν! Ποσο πιο φτωχος ειναι σημερα ο περιοδικος τυπος Ημασταν πολυ τυχεροι εμεις που προλαβαμε μουσικα περιοδικα οπως το Jazz&Τζαζ η το Ζοο(στην εποχη τους).
Michalis Papadakis
Τα ίδια και χειρότερα είναι και τώρα.
Καλά ο άνθρωπος ήταν πολύ σπουδάιος.Και όχι μόνο σα μουσικός. Ένα από τα πολλά "νόστιμα" που έχουν διαδοθεί ήταν όταν απάντησε σε κάποιο μεγαλοπαραγωγό: "Εσύ κάτσε εκεί και μέτρα τις ώρες για το στούντιο και άσε τα υπόλοιπα..."
Kwstas Agas
Πολλά πολλά μπράβο στον Κώστα Γανωσέλη γι' αυτά που γράφει... Που λέει τα πράγματα με το όνομα τους .... Όλα αυτά όμως που περιέγραψε ο αείμνηστος πολύ σπουδαίος μουσικός - και που φυσικά ισχύουν ακόμη , παρόλο που η δισκοπαραγωγή πνέει τα λοίσθια, αλλά και θα ισχύουν εις το διηνεκές - έχουν τη γνωστή αφετηρία: την ΑΝΑΣΦΆΛΕΙΑ απέναντι σε ένα έργο που πρόκειται να εκδοθεί, δλδ "τώρα αυτό θα πιάσει στον κόσμο, τώρα αυτό θα πουλήσει, τώρα αυτό θα ελκύσει ακροατές??" .... Μια ανασφάλεια που διακατέχει όλους τους συντελεστές...
Κι όσο για το άλλο που εύστοχα θέτει, δλδ για τους "πολυπράγμονες, πανεπιστήμονες, σκηνοθέτες" κλπ , που είναι φίλοι κάποιου εκ των συντελεστών του δίσκου, ο λόγος που κανείς δεν τους ... σβερκώνει για να τους πετάξει έξω από το στούντιο, αλλά, απεναντίας, τους αφήνουν να ... αράζουν δίπλα από την κονσόλα του ηχολήπτη (σαν σπίτι τους) και, ακόμη πιο πολύ, να εκφράζουν και... αποψάρα για το ηχογράφημα, παρόλο που δεν έχουν καμία σχέση με ηχογραφήσεις, ηχοληψίες κλπ κλπ, είναι προφανής: όλοι αυτοί έχουν πολύ καλές δημόσιες σχέσεις, γνωρίζουν κόσμο, είναι μέσα στα πράγματα κλπ κλπ... Εεε, όταν τελειώσει η ηχογράφηση στο στούντιο, οοοολο και θα πάνε να διασώσουν τον δίσκο, όλο και θα έχουν σημαντική συμβολή στην προώθηση του....
Petros Marzelos
ο Γανωσέλλης δίπλα στον Παπακωνσταντίνου, στην εξαιρετική μελοποίηση του Καρυωτάκη.
Φώντας Τρούσας
όχι μελοποίηση, ενορχήστρωση - η μελοποίηση ήταν του Μίκη
Patritsopoulos Nikos
https://www.youtube.com/watch?v=5-xP2eYjJEs&t=3s
Constantin Sidiras
Φοβερό κείμενο! Πιστεύω θα ήταν φοβερό σα σκετς ή μικρού μήκους.