Και τα τρία ελληνικά άλμπουμ, για τα οποία θα γράψουμε στη
συνέχεια, περιστρέφονται γύρω από τον πολυδιάστατο κόσμο του ροκ. Οι s̶i̶s̶t̶e̶r̶ , οι οποίοι δεν μας αποκαλύπτονται ούτε
ως ονόματα ούτε φωτογραφικά, δίνουν το πρώτο άξιο άλμπουμ της χρονιάς, ένα 2LP γεμάτο
με καταπληκτικά instros,
ο Theodoros, frontman των ιστορικών Λευκή
Συμφωνία, προτείνει ένα αγγλόφωνο άλμπουμ, πιστό στο στυλ του, ενώ τα Κίτρινα
Ποδήλατα, με το νέο εορταστικό LP
τους, με τα πολλά καλοφτιαγμένα τραγούδια, μας γυρίζουν πίσω στα 90s-early 00s, όταν γνώριζαν επιτυχία συγκροτήματα
σαν τους Πυξ-Λαξ, Domenica,
De Facto και άλλα διάφορα.
s̶i̶s̶t̶e̶r̶ : blood [Same Difference Music,
2026]
Το πρώτο άλμπουμ των s̶i̶s̶t̶e̶r̶ υπό τον τίτλο “untrue” είχε κυκλοφορήσει το 2018 από την Underflow, έχοντας επιρροές από Flipper, Hüsker Dü, Butthole Surfers, Material, Meat Puppets, Thin White Rope, Savage Republic... Οκτώ χρόνια αργότερα, δηλαδή σήμερα, οι s̶i̶s̶t̶e̶r̶ επανέρχονται στη δισκογραφία, με τις ίδιες πάνω-κάτω αναφορές, μ’ ένα double LP πενήντα και κάτι λεπτών, στο οποίο καταγράφονται επτά κομμάτια τους (ένα, δύο, δύο και δύο ανά πλευρά).
Όλη την Side 1 καταλαμβάνει το 11λεπτο “orca”, ένα δυναμικό ορχηστρικό (όλα τα tracks είναι instrumentals εξάλλου), το οποίο εξελίσσεται όχι αργά, αλλά πάντως... βαριά, με τις κιθάρες να εμφανίζονται με ποικίλα timbre, και με το ρυθμικό τμήμα να κινείται σε κάπως μονότονα, αλλά σίγουρα υποβλητικά πλαίσια. Το λέω, γιατί το “orca” κατ’ ουσίαν κόβεται στα δύο, βγάζοντας όμως και στα δύο τμήματά του την ίδια ένταση και το ίδιο trance.
Στο “subterfuge”, που ανοίγει την Side B, είναι και πάλι το ύφος και το στυλ των s̶i̶s̶t̶e̶r̶ που σε πάει μπροστά, μ’ αυτή την ιδιότυπη α λα 17 Pygmies εισαγωγή του, με τη συνέχεια να είναι εξ ίσου ενδιαφέρουσα, εννοείται, καθώς συνδυάζονται ατμοσφαιρικά και noisy στοιχεία με τρόπο σίγουρο και δοκιμασμένο. Το “dark candy”, που κλείνει την πλευρά, είναι μια 6λεπτη ροκιά, που διαθέτει επιπρόσθετα όργανα σε ρόλο υποβολιμαίο όμως (όπως συμβαίνει με το σαντούρι του Παναγιώτη Μπάρα) και με τις κιθάρες, είτε σε twangy πλαίσια, είτε σε πιο experimental, να κάνουν και πάλι τη διαφορά. Αν στα παραπάνω προσθέσεις και τις παραδοσιακές νύξεις τότε απλώς συζητάμε για ένα πολύ καλό, δηλαδή καταπληκτικό instro, που δείχνει από μόνο του την... ρέντα των s̶i̶s̶t̶e̶r̶ στο “blood”.
Φυσικά και ο δεύτερος δίσκος δεν μπορεί παρά να κινείται στο ίδιο υψηλό επίπεδο, με το “Jeanne d’Arc (heaven’s blade)”, το C1 track δηλαδή, που χωρίζεται κι αυτό στα δύο, να προσφέρει δυνατές συγκινήσεις. Πρώτης τάξεως το μπάσο εδώ, που «βιδώνει» όλο το track, και βεβαίως τα ρυθμικά και μελωδικά στοιχεία, που παρατάσσονται με τόλμη και πρωτοτυπία. Στο C2 “nox tremenda”, ο αρχικός θόρυβος λειτουργεί περισσότερο σαν χαλί στο «πίσω μέρος», με το rhythm section να παίρνει πάνω του, στην πορεία, όλο το κομμάτι, έχοντας τα γεμίσματα των κιθαρών συνεχώς σε πρώτο πλάνο και με το πιανιστικό κλείσιμο να προβάλλει, φανερά πλέον, την υποβόσκουσα ambience.
To “boombox”, πρώτο κομμάτι της τέταρτης πλευράς, παίζει έντονα με το beat, που όμως «κόβεται» τακτικά από τα breaks των κιθαρών, τα οποία έχουν τον τρόπο να το ανανεώνουν. Στο έσχατο 10λεπτο “tao”, που κλείνει και την πλευρά, μα και συνολικώς το 2LP, έχουμε μία ακόμη περιπετειώδη σύνθεση με τις κιθάρες, το μπάσο, τα ντραμς και ό,τι άλλο να πειθαρχούν (να μια «σωστή» λέξη για την περίπτωση του “blood”) στο συνολικότερο ηχητικό concept του 2LP, προσφέροντας ένα ακόμη κομμάτι ροκ περιδίνησης και σίγουρα «ερημικής» αισθητικής.
Ηχογραφημένο στα AUX Studios και Electricity Sound Studio της Αθήνας από τους Kimon Vlachakis και Dimitris Staikopoulos και σε παραγωγή, μείξη και mastering από τον Coti K, το “blood” των s̶i̶s̶t̶e̶r̶ θέτει υποψηφιότητα, από τόσο νωρίς, για ένα από «τα άλμπουμ της χρονιάς» (ό,τι κι αν σημαίνει, τέλος πάντων, αυτή η φράση).
Επαφή: https://sister-gr.bandcamp.com/album/blood
Η συνέχεια εδώ...
https://www.lifo.gr/culture/music/theodoros-kitrina-podilata-kai-sister-ta-kainoyria-almpoym-toys-xehorizoyn
Το πρώτο άλμπουμ των s̶i̶s̶t̶e̶r̶ υπό τον τίτλο “untrue” είχε κυκλοφορήσει το 2018 από την Underflow, έχοντας επιρροές από Flipper, Hüsker Dü, Butthole Surfers, Material, Meat Puppets, Thin White Rope, Savage Republic... Οκτώ χρόνια αργότερα, δηλαδή σήμερα, οι s̶i̶s̶t̶e̶r̶ επανέρχονται στη δισκογραφία, με τις ίδιες πάνω-κάτω αναφορές, μ’ ένα double LP πενήντα και κάτι λεπτών, στο οποίο καταγράφονται επτά κομμάτια τους (ένα, δύο, δύο και δύο ανά πλευρά).
Όλη την Side 1 καταλαμβάνει το 11λεπτο “orca”, ένα δυναμικό ορχηστρικό (όλα τα tracks είναι instrumentals εξάλλου), το οποίο εξελίσσεται όχι αργά, αλλά πάντως... βαριά, με τις κιθάρες να εμφανίζονται με ποικίλα timbre, και με το ρυθμικό τμήμα να κινείται σε κάπως μονότονα, αλλά σίγουρα υποβλητικά πλαίσια. Το λέω, γιατί το “orca” κατ’ ουσίαν κόβεται στα δύο, βγάζοντας όμως και στα δύο τμήματά του την ίδια ένταση και το ίδιο trance.
Στο “subterfuge”, που ανοίγει την Side B, είναι και πάλι το ύφος και το στυλ των s̶i̶s̶t̶e̶r̶ που σε πάει μπροστά, μ’ αυτή την ιδιότυπη α λα 17 Pygmies εισαγωγή του, με τη συνέχεια να είναι εξ ίσου ενδιαφέρουσα, εννοείται, καθώς συνδυάζονται ατμοσφαιρικά και noisy στοιχεία με τρόπο σίγουρο και δοκιμασμένο. Το “dark candy”, που κλείνει την πλευρά, είναι μια 6λεπτη ροκιά, που διαθέτει επιπρόσθετα όργανα σε ρόλο υποβολιμαίο όμως (όπως συμβαίνει με το σαντούρι του Παναγιώτη Μπάρα) και με τις κιθάρες, είτε σε twangy πλαίσια, είτε σε πιο experimental, να κάνουν και πάλι τη διαφορά. Αν στα παραπάνω προσθέσεις και τις παραδοσιακές νύξεις τότε απλώς συζητάμε για ένα πολύ καλό, δηλαδή καταπληκτικό instro, που δείχνει από μόνο του την... ρέντα των s̶i̶s̶t̶e̶r̶ στο “blood”.
Φυσικά και ο δεύτερος δίσκος δεν μπορεί παρά να κινείται στο ίδιο υψηλό επίπεδο, με το “Jeanne d’Arc (heaven’s blade)”, το C1 track δηλαδή, που χωρίζεται κι αυτό στα δύο, να προσφέρει δυνατές συγκινήσεις. Πρώτης τάξεως το μπάσο εδώ, που «βιδώνει» όλο το track, και βεβαίως τα ρυθμικά και μελωδικά στοιχεία, που παρατάσσονται με τόλμη και πρωτοτυπία. Στο C2 “nox tremenda”, ο αρχικός θόρυβος λειτουργεί περισσότερο σαν χαλί στο «πίσω μέρος», με το rhythm section να παίρνει πάνω του, στην πορεία, όλο το κομμάτι, έχοντας τα γεμίσματα των κιθαρών συνεχώς σε πρώτο πλάνο και με το πιανιστικό κλείσιμο να προβάλλει, φανερά πλέον, την υποβόσκουσα ambience.
To “boombox”, πρώτο κομμάτι της τέταρτης πλευράς, παίζει έντονα με το beat, που όμως «κόβεται» τακτικά από τα breaks των κιθαρών, τα οποία έχουν τον τρόπο να το ανανεώνουν. Στο έσχατο 10λεπτο “tao”, που κλείνει και την πλευρά, μα και συνολικώς το 2LP, έχουμε μία ακόμη περιπετειώδη σύνθεση με τις κιθάρες, το μπάσο, τα ντραμς και ό,τι άλλο να πειθαρχούν (να μια «σωστή» λέξη για την περίπτωση του “blood”) στο συνολικότερο ηχητικό concept του 2LP, προσφέροντας ένα ακόμη κομμάτι ροκ περιδίνησης και σίγουρα «ερημικής» αισθητικής.
Ηχογραφημένο στα AUX Studios και Electricity Sound Studio της Αθήνας από τους Kimon Vlachakis και Dimitris Staikopoulos και σε παραγωγή, μείξη και mastering από τον Coti K, το “blood” των s̶i̶s̶t̶e̶r̶ θέτει υποψηφιότητα, από τόσο νωρίς, για ένα από «τα άλμπουμ της χρονιάς» (ό,τι κι αν σημαίνει, τέλος πάντων, αυτή η φράση).
Επαφή: https://sister-gr.bandcamp.com/album/blood
https://www.lifo.gr/culture/music/theodoros-kitrina-podilata-kai-sister-ta-kainoyria-almpoym-toys-xehorizoyn
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου