Τον περασμένο Σεπτέμβριο γράψαμε για την πιο νέα (τότε) δουλειά
του τενόρο σαξοφωνίστα Mark Turner, το “Reflections On: The Autobiography of an Ex-Colored Man”, στην GiantStepArts, ενώ τώρα έχουμε στο player και
ακούμε το πιο νέο CD του στην ECM
(AN Music), που αποκαλείται “Patternmaster” (2026). Ο Turner έχει
κι άλλο προσωπικό άλμπουμ στη γερμανική εταιρεία (“Return from the Stars”), όπως και συμμετοχές σε
σχήματα άλλων (στο Billy Hart Quartet,
στο σχήμα του Benjamin Lackner,
σ’ ένα ντούο του με τον Ethan Iverson),
οπότε, μέσω του “Patternmaster”,
επιβεβαιώνεται ακόμη περισσότερο η παρουσία του εκεί – υπό την έννοια πως το
νέο άλμπουμ αποτελεί μία συνέχεια του “Return from the Stars”. Το ισχυρίζομαι τούτο, επειδή και στα δύο CD έχουμε το ίδιο σταθερό
κουαρτέτο, δηλαδή τους Mark Turner
τενόρο σαξόφωνο, Jason Palmer
τρομπέτα, Joe Martin κοντραμπάσο και Jonathan Pinson ντραμς.
Λέμε, λοιπόν, για ένα σχήμα μεγάλης προσθετικής αξίας, το οποίο ηχογραφείται τον Απρίλιο του 2024, στα γνωστά Studios La Buissonne, παρουσιάζοντας έξι μέσης και μεγάλης διάρκειας συνθέσεις του Turner (οι χρόνοι κυμαίνονται από 6:02 έως 12:16), συνθέσεις οι οποίες ακούγονται... συναρπαστικές. Το γενικότερο κλίμα είναι το μετα-bop σίγουρα, διαμορφωμένο μέσα από τις σύγχρονες εκλεπτύνσεις, αλλά εδώ παίζει πολύ μεγάλο ρόλο η line-up του σχήματος, η συγκεκριμένη τετράδα εννοώ, που αποδεικνύεται φοβερά ώριμη και κυρίως ιδανική στην αποτύπωση αυτών των δημιουργιών. Τους απολαμβάνεις όλους μαζί στο σχεδόν ανατριχιαστικό 12λεπτο “Supersister”, όπως και σε άλλα tracks βεβαίως σαν το “Lehman’s lair” ή το εισαγωγικό “Patternmaster”.
Ένα σπουδαίο άλμπουμ, για ακραιφνείς τζαζόφιλους.
Λέμε, λοιπόν, για ένα σχήμα μεγάλης προσθετικής αξίας, το οποίο ηχογραφείται τον Απρίλιο του 2024, στα γνωστά Studios La Buissonne, παρουσιάζοντας έξι μέσης και μεγάλης διάρκειας συνθέσεις του Turner (οι χρόνοι κυμαίνονται από 6:02 έως 12:16), συνθέσεις οι οποίες ακούγονται... συναρπαστικές. Το γενικότερο κλίμα είναι το μετα-bop σίγουρα, διαμορφωμένο μέσα από τις σύγχρονες εκλεπτύνσεις, αλλά εδώ παίζει πολύ μεγάλο ρόλο η line-up του σχήματος, η συγκεκριμένη τετράδα εννοώ, που αποδεικνύεται φοβερά ώριμη και κυρίως ιδανική στην αποτύπωση αυτών των δημιουργιών. Τους απολαμβάνεις όλους μαζί στο σχεδόν ανατριχιαστικό 12λεπτο “Supersister”, όπως και σε άλλα tracks βεβαίως σαν το “Lehman’s lair” ή το εισαγωγικό “Patternmaster”.
Ένα σπουδαίο άλμπουμ, για ακραιφνείς τζαζόφιλους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου