Τρεις νέοι ελληνικοί δίσκοι με αληθινά τραγούδια - είναι τα άλμπουμ του Περικλή Χειλά, του Ευάγγελου Χ. Βαγενά και του Δημήτρη Μητσοτάκη

Τρεις τραγουδοποιοί της εποχής μας –ο καθένας με το παρελθόν του–, τρία διαφορετικά άλμπουμ, που τα ενώνει όμως το ίδιο πάθος κι η αλήθεια, σε μουσικές, λόγια κι ερμηνείες.

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ Χ. ΒΑΓΕΝΑΣ: ζΕΟΝ [Ιδιωτική Έκδοση / B-otherSide Records, 2026]
Ο Ευάγγελος Χ. Βαγενάς είναι γνωστός κυρίως μέσω του συγκροτήματος Χερουβείμ και ακόμη από ένα CD, που είχε κάνει το 2019 με το σχήμα Εκτελεστικό Απόσπασμα. Λέω «κυρίως», γιατί ο Βαγενάς έχει τυπώσει και ποιήματα συν τοις άλλοις, ενώ και το πιο πρόσφατο άλμπουμ του πακετάρεται σε σχήμα λεπτού βιβλίου – ένα 8σέλιδο, που περιλαμβάνει στίχους και πληροφορίες (μαζί με το CD φυσικά). Τα tracks που είναι καταγραμμένα εδώ είναι δεκατρία (έντεκα τραγούδια και δύο ορχηστρικά στην αρχή και το τέλος) και είναι όλα συντεθειμένα από τον Βαγενά, ο οποίος έχει γράψει και τα λόγια φυσικά.
Ακόμη, στον δίσκο, ο Βαγενάς τραγουδά, παίζει πλήκτρα, σύνθια, κιθάρες, θερεμίνη, χειρίζεται kaoss pad και κάνει bass programming, ενώ δίπλα του βρίσκονται ο Λεωνίδας Πετρόπουλος σε μπάσο, πλήκτρα, κιθάρες, drums programming, θερεμίνη, εφφέ, φωνή, ο Ηλίας Ράπτης κιθάρες (μέλος κι αυτός των Χερουβείμ και άλλων σχημάτων), ο αείμνηστος Δημήτρης Δημητράκας και άλλοι διάφοροι μουσικοί (σε επιμέρους tracks).
Να πω από την αρχή πως ο δίσκος είναι αρκετά καλός, εμφανίζοντας μιαν ενότητα που είναι αξιοσημείωτη. Ροκ είναι αυτό που ακούγεται εδώ προφανώς, indie rock των 90s χοντρικά, ασχέτως αν οι αναφορές κοιτάνε και πιο πίσω, με το όλον άκουσμα να παραπέμπει, κατά τόπους, σε Τρύπες, Λευκή Συμφωνία, Ξύλινα Σπαθιά, Διάφανα Κρίνα κ.λπ. – και εννοώ με αυτό πως υπάρχει ένα τέτοιο κλίμα στο «ζΕΟΝ», δίχως τούτο να σημαίνει πως το άλμπουμ ακούγεται σε μόνιμη συνάρτηση με τα προαναφερόμενα ονόματα (γι’ αυτό γράφω «κατά τόπους»).
Σε κάθε περίπτωση έχει τη δική του λογική και τη δική του ανάπτυξη το «ζΕΟΝ». Μάλιστα, στέκεται πολύ ψηλά για τα σημερινά δεδομένα αυτού του τύπου του ροκ, και κομμάτια σαν τα «Εραστές στην Αθήνα», «Ο βασιλιάς της οικουμένης», «Ένα μπουκέτο λουλούδια» (φωνή Θέλμα Καραγιάννη), «Αποστροφή», «Δωμάτιο 1204», μα και ορισμένα ακόμη τα θεωρώ πολύ καλά σαν τραγούδια – κάτι που δείχνει και το ταλέντο του Βαγενά, αλλά και τη σοβαρή δουλειά, που έχει γίνει, εδώ, σε κάθε επίπεδο.
Επαφή: evaggelosvagenas@gmail.com
 
Η συνέχεια εδώ...
https://www.lifo.gr/culture/music/treis-neoi-ellinikoi-diskoi-me-alithina-tragoydia