1/5/2026
«Σε κάνουν να αισθάνεσαι ένα τίποτα από τότε που γεννιέσαι
δεν σου δίνουν καθόλου χρόνο, αντί να σου δίνουν τα πάντα
μέχρι που ο πόνος είναι τόσο μεγάλος, ώστε να μη νιώθεις τίποτα πια
είναι θεμιτό να είσαι ένας ήρωας της εργατικής τάξης»
[working class hero]
[ο άνθρωπός μας στην Αβάνα]
1/5/2026
«Σε κάνουν να αισθάνεσαι ένα τίποτα από τότε που γεννιέσαι
δεν σου δίνουν καθόλου χρόνο, αντί να σου δίνουν τα πάντα
μέχρι που ο πόνος είναι τόσο μεγάλος, ώστε να μη νιώθεις τίποτα πια
είναι θεμιτό να είσαι ένας ήρωας της εργατικής τάξης»
[working class hero]
[ο άνθρωπός μας στην Αβάνα]
>>Δεν έχω ήχο, δεν έχω ήχο, δεν έχω υλικό, δεν έχω
ήχο<<
(μάλλον στον Πατσιφά το έλεγε)
[Σαββόπουλος «Το Βρώμικο Ψωμί», 1972]
>>Κυρ-διευθυντά των δίσκων έχω ήχο κι υλικό<<
(σίγουρα στον Πατσιφά το έλεγε)
[Ρασούλης «Η Εκδίκηση της Γυφτιάς», 1978]
Πρέπει να είχε βάλει τα γέλια ο Σαββόπουλος, όταν το άκουσε αυτό, και ως παραγωγός της «γυφτιάς» δηλαδή.
(μάλλον στον Πατσιφά το έλεγε)
[Σαββόπουλος «Το Βρώμικο Ψωμί», 1972]
>>Κυρ-διευθυντά των δίσκων έχω ήχο κι υλικό<<
(σίγουρα στον Πατσιφά το έλεγε)
[Ρασούλης «Η Εκδίκηση της Γυφτιάς», 1978]
Πρέπει να είχε βάλει τα γέλια ο Σαββόπουλος, όταν το άκουσε αυτό, και ως παραγωγός της «γυφτιάς» δηλαδή.
1/5/2026
>>Στον καταραμένο τόπο τον Μάη μήνα βρέχει<< (γέλιο)
>>Στον καταραμένο τόπο τον Μάη μήνα βρέχει<< (γέλιο)
Ρασούλης number 1, o δεύτερος δεν φαίνεται ούτε με τα
κιάλια...
1/5/2026
Τα ονείδη της Πρωτομαγιάς...
Τα ονείδη της Πρωτομαγιάς...
1/5/2026
«Σκοτώθηκαν δύο γυναίκες και άντρας από πτώσεις. Άλλη τραυματίστηκε σοβαρά στο κεφάλι»
«Στην Αττική μαχαιρώματα σε δύο μπαρ και στο δρόμο. Οι αφορμές ήταν τελείως ασήμαντες»
«Τα συμπεράσματα από τις συσκέψεις για τα έκτροπα στην Αθήνα» (τρέχα-γύρευε τι είχε γίνει...)
«Ανευρέθη από δύτας το πορτοφόλι επιβάτου πλοίου» (σήμερα θα πετάγανε και τον ίδιο στη θάλασσα, όχι θα του βρίσκανε και το πορτοφόλι με δύτες)
«Μετά την απολογία τους προφυλακίσθηκαν για τη ληστεία οι δύο ανώμαλοι. Εισαγγελεύς: ληστεία, σωματικές κακώσεις, κατακράτηση και εξαναγκασμό σε ασέλγεια»
«Σκοτώθηκαν από κεραυνό δύο παιδιά και 27χρονος. Μεταξύ των θυμάτων 14χρονο κορίτσι. Τραυματίστηκαν οι γονείς του και τα τρία αδέλφια του»
Μία τυχαία μέρα του 1975.
Όλα αυτά σε μια 8στηλη τρίτη σελίδα εφημερίδας, κατελάμβαναν μονόστηλα ή το πολύ δίστηλα. Πολύ σπάνια κάτι απ’ αυτά θα γινόταν πρωτοσέλιδο.
Αν συνέβαιναν όλα τούτα μια σημερινή μέρα τα μίντια θα πάθαιναν τιλτ. Δεν θα ήξεραν τι να πρωτοπροβάλλουν και πού θα έριχναν το ταρατατζούμ (μάλλον στους «ανώμαλους», που δεν ξέρω και τι ακριβώς ήταν οι άνθρωποι, άμα διαβάσετε...). Τώρα έχουμε για πέμπτη(?) μέρα τον 89χρονο να μας απασχολεί, που γίνεται πρώτο θέμα μέχρι και στην ΕφΣυν. gr, η οποία ρέπει πλέον και αυτή προς τον... λαϊκισμό.
Γι’ αυτό αξίζει να διαβάζεις παλιές εφημερίδες, παμπάλαιες, για να έρχεσαι λίγο στα ίσια σου και να αντιλαμβάνεσαι πού έχουμε φθάσει, τι παίζει και τι δεν παίζει...
«Σκοτώθηκαν δύο γυναίκες και άντρας από πτώσεις. Άλλη τραυματίστηκε σοβαρά στο κεφάλι»
«Στην Αττική μαχαιρώματα σε δύο μπαρ και στο δρόμο. Οι αφορμές ήταν τελείως ασήμαντες»
«Τα συμπεράσματα από τις συσκέψεις για τα έκτροπα στην Αθήνα» (τρέχα-γύρευε τι είχε γίνει...)
«Ανευρέθη από δύτας το πορτοφόλι επιβάτου πλοίου» (σήμερα θα πετάγανε και τον ίδιο στη θάλασσα, όχι θα του βρίσκανε και το πορτοφόλι με δύτες)
«Μετά την απολογία τους προφυλακίσθηκαν για τη ληστεία οι δύο ανώμαλοι. Εισαγγελεύς: ληστεία, σωματικές κακώσεις, κατακράτηση και εξαναγκασμό σε ασέλγεια»
«Σκοτώθηκαν από κεραυνό δύο παιδιά και 27χρονος. Μεταξύ των θυμάτων 14χρονο κορίτσι. Τραυματίστηκαν οι γονείς του και τα τρία αδέλφια του»
Μία τυχαία μέρα του 1975.
Όλα αυτά σε μια 8στηλη τρίτη σελίδα εφημερίδας, κατελάμβαναν μονόστηλα ή το πολύ δίστηλα. Πολύ σπάνια κάτι απ’ αυτά θα γινόταν πρωτοσέλιδο.
Αν συνέβαιναν όλα τούτα μια σημερινή μέρα τα μίντια θα πάθαιναν τιλτ. Δεν θα ήξεραν τι να πρωτοπροβάλλουν και πού θα έριχναν το ταρατατζούμ (μάλλον στους «ανώμαλους», που δεν ξέρω και τι ακριβώς ήταν οι άνθρωποι, άμα διαβάσετε...). Τώρα έχουμε για πέμπτη(?) μέρα τον 89χρονο να μας απασχολεί, που γίνεται πρώτο θέμα μέχρι και στην ΕφΣυν. gr, η οποία ρέπει πλέον και αυτή προς τον... λαϊκισμό.
Γι’ αυτό αξίζει να διαβάζεις παλιές εφημερίδες, παμπάλαιες, για να έρχεσαι λίγο στα ίσια σου και να αντιλαμβάνεσαι πού έχουμε φθάσει, τι παίζει και τι δεν παίζει...
30/4/2026
David Allan Coe (September 6, 1939 – April 29, 2026). Funeral Parlor Blues…
https://www.youtube.com/watch?v=hs4teo2q5tw&list=RDhs4teo2q5tw&start_radio=1
David Allan Coe (September 6, 1939 – April 29, 2026). Funeral Parlor Blues…
29/4/2026
Σκόνη, πέτρες, λάσπη...
Πέρασα από το ίδιο σημείo με μια σακούλα σαν του Πουλικάκου, γεμάτη παλιόρουχα, αλλά φωτογραφία δεν έβγαλα...
[έχουμε κι εμείς τα δικά μας δισκο-μνημεία, δεν περιμένουμε να πάμε στην abbey road]
Σκόνη, πέτρες, λάσπη...
Πέρασα από το ίδιο σημείo με μια σακούλα σαν του Πουλικάκου, γεμάτη παλιόρουχα, αλλά φωτογραφία δεν έβγαλα...
[έχουμε κι εμείς τα δικά μας δισκο-μνημεία, δεν περιμένουμε να πάμε στην abbey road]
29/4/2026
>>Τα εγκαίνια της Κιβωτού της Άμυ θα πραγματοποιούνταν τελικά στις 11 Ιανουαρίου 1965, στην Πλάκα, στην Οδό Θόλου 10, με το πρόγραμμα, στο ξεκίνημά του, να απαρτίζεται από παράσταση Καραγκιόζη από τον Σωτήρη Σπαθάρη, συν τζαζ από τους Sound Inc., τους οποίους αποτελούσαν οι Chiko Calender κοντραμπάσο, Sam Stone ντραμς και Carl Washington κρουστά (congas). Συγχρόνως, δε, θα εγκαινιαζόταν και η γκαλερί της «Κιβωτού», με έργα, σε πρώτη φάση, του Μίνου Αργυράκη. Λογικά το τρίο των Sound Inc. θα πρέπει να είναι ένα από τα πρώτα, αν όχι το πρώτο σχήμα, που επιχείρησε να παίξει improv-jazz, δηλαδή αυτοσχεδιαστική τζαζ, στην Ελλάδα, και μάλιστα σε μια πιο μόνιμη βάση, συνοδεύοντας την απαγγελία ενός ποιήματος – που θα γινόταν (το ποίημα, μαζί με την συνολική παράσταση) μία από τις πρώτες ατραξιόν της «Κιβωτού».<<
"100 Χρόνια Ελληνική Τζαζ" [Όγδοο, 2025]
"Η Κιβωτός της Άμυ: ένας πρωτοποριακός χώρος, που είχε στηθεί στην Πλάκα, στο μέσο του ’60, από την Amy Mims και τον Μίνω Αργυράκη και που είχε σχέση (και) με την αυτοσχεδιαστική τζαζ" σελ. 42-52
[αριστερά στη φωτό η Άμυ Μιμς]
>>Τα εγκαίνια της Κιβωτού της Άμυ θα πραγματοποιούνταν τελικά στις 11 Ιανουαρίου 1965, στην Πλάκα, στην Οδό Θόλου 10, με το πρόγραμμα, στο ξεκίνημά του, να απαρτίζεται από παράσταση Καραγκιόζη από τον Σωτήρη Σπαθάρη, συν τζαζ από τους Sound Inc., τους οποίους αποτελούσαν οι Chiko Calender κοντραμπάσο, Sam Stone ντραμς και Carl Washington κρουστά (congas). Συγχρόνως, δε, θα εγκαινιαζόταν και η γκαλερί της «Κιβωτού», με έργα, σε πρώτη φάση, του Μίνου Αργυράκη. Λογικά το τρίο των Sound Inc. θα πρέπει να είναι ένα από τα πρώτα, αν όχι το πρώτο σχήμα, που επιχείρησε να παίξει improv-jazz, δηλαδή αυτοσχεδιαστική τζαζ, στην Ελλάδα, και μάλιστα σε μια πιο μόνιμη βάση, συνοδεύοντας την απαγγελία ενός ποιήματος – που θα γινόταν (το ποίημα, μαζί με την συνολική παράσταση) μία από τις πρώτες ατραξιόν της «Κιβωτού».<<
"100 Χρόνια Ελληνική Τζαζ" [Όγδοο, 2025]
"Η Κιβωτός της Άμυ: ένας πρωτοποριακός χώρος, που είχε στηθεί στην Πλάκα, στο μέσο του ’60, από την Amy Mims και τον Μίνω Αργυράκη και που είχε σχέση (και) με την αυτοσχεδιαστική τζαζ" σελ. 42-52
[αριστερά στη φωτό η Άμυ Μιμς]
28/4/2026
Cecil McCartney - Hey Alethia I Want You
https://www.youtube.com/watch?v=axI579dviBg&list=RDaxI579dviBg&start_radio=1
Cecil McCartney - Hey Alethia I Want You
https://www.youtube.com/watch?v=axI579dviBg&list=RDaxI579dviBg&start_radio=1





Σχόλια από το fb στο ποστ "Cecil McCartney - Hey Alethia I Want You"...
ΑπάντησηΔιαγραφήGeorge Floudas
Τι είναι αυτό!!!
Το σοουλιά είναι αυτή από κάτω!!
Τι βόκαλ! Τι παραγωγή;!
Mind blowing!
Φώντας Τρούσας
https://www.youtube.com/watch?v=R1fU9CywhyY...
Mark Eric – Topic
Γιώργος Γιαννόπουλος
Τι εχουμε εδω ? "Cecil McCartney was born in Co. Tyrone and received his early education in Omagh and Belfast. He studied at Belfast College of Art and Kennington College, London, where he became president. His subsequent travels resulted in influences from Paris, Rome, Madrid and ***Greece*** as well as museums of modern art in the United States, and it was in the U.S.A that he got to know artists such as Munford and Ewing. Marcel Duchamp was also known personally."
Θα έπρεπε να τον ξέρουμε. https://www.theguardian.com/uk/2006/feb/12/arts.artsnews
Vassilis Serafimakis
Κοίτα τώρα πού έμαθα σ'αυτή την ηλικία και γιά Cecil McCartney! Τον έψαξα και τι να δώ; Ζωγράφος και μουσικός - λέει σε ένα παλιό Guardian: "[his] work in the late Sixties inspired Morrison's seminal album Astral Weeks"!. Δηλαδή μόνο εγώ δεν τον ήξερα, κάτω απ'το ραντάρ πέταγε το άτομο. Πρέπει να μάθω κι άλλα.
Προς το παρόν, γιά διάλειμμα, και γιά να μη ξεχνάμε ότι τα παιδιά του ο καλλιτέχνης δεν τα κουμαντάρει, διαβάζω γι'αυτό τον Ιρλανδό αλλού: "...The artist has been deeply involved in the world of rock music and his work is in the collections of John Lennon, George Harrison, Eric Clapton and members of The Who and Traffic. Former Queen Frederica of Greece owns examples of McCartney's work."
Σχόλια από το fb στο ποστ "Σκόνη, πέτρες, λάσπη..."...
ΑπάντησηΔιαγραφήGiorgis Gavalas
Που είναι;
Γιώργος Φραγκίσκος
Κάθε φορά που περνάω από αυτή τη γωνιά σκέφτομαι τον Dimitri- Mitsos Poulikakos και τον Κουτρουμπούση).
Vasilis Tasopoulos
Που είναι αυτή η γωνία;
Panagiotis Nikolopoulos
Είσαι ωραίος! Πιο cult δεν γίνεται!
ιωαννης παπαγιανελης
Ξέρεις και την οδό ρε παλικαρε αυτό σημαίνει ότι αυτά τα αγάπησες πολύ τα γκρουπ εύγε καλημέρα έχω μεγάλη πλάκα να ρίξω στο έργο σήμερα είμαι μηχανικός και εργολάβος και ξύπνησα από το χάραμα καλά να εισαι
Χρήστος Μπόπης
Πριν φανεί ο Ήλιος, μάλιστα διαταξτε Αφεντικό..
Patritsopoulos Nikos
αφου δεν το κανανε εξωφυλλο οι kraftwerk της εποχης εκεινης....
Alexis Tambouras
Ρώτα και μένα ! Μόλις μιλούσα για τον Πουλίκα με την Καίητ Κουτρουμπούση στο τηλέφωνο .
Σχόλια από το fb στο ποστ >>«Σκοτώθηκαν δύο γυναίκες και άντρας από πτώσεις. Άλλη τραυματίστηκε σοβαρά στο κεφάλι»<<
ΑπάντησηΔιαγραφήAntonis Span
Θα είχε ενδιαφέρον να βλέπαμε παράλληλα & την πρώτη σελίδα του ίδιου φύλλου. Και ίσως και την τελευταία.
Vassilis Serafimakis
Η τεχνολογία τελικά, δηλ η υλική εξέλιξη, διαμορφώνει ένα σωρό ανθρώπινα. Το χαρτί αποσύρεται - έχει έρθει το Εύκολο, το πληκτρολόγημα τών δευτερολέπτων, το σκρολάρισμα, το δεν ξέρω τι, συνοδεία με την περήφανη αμάθεια. "Σιγά μη διαβάζω βιβλία, ρε!"
(Το κύμα φυσικά δεν χτυπάει μόνο τη χώρα μας. Είδα τις προάλλες σ'έναν Εγγλέζο ίνφλουενσερ: "...he screenshoted the message" - διπλός αόριστος, βαρύγλυκος!)
Alex Apostolakis
Και εαν στην τρομολαγνεια προσθεσουμε και την ελλιπη καλυψη των καλων που συμβαινουν(απο επιστημονικες ανακαλυψεις μεχρι προσωπικες διακρισεις) οπου γης,ευκολα συναγεται οτι αυτη η ''δημοσιογραφια'' εκτελει συγκεκριμενο εργο,με συγκεκριμενο στοχο.
Dimitris Makares
Στο μεταπτυχιακό της δημόσιας ιστορίας καταπιανομαστε με παλιες εφημεριδες. Ειναι αποκαλυπτικό το με ποια θέματα καταπιανονται, με τι σοβαρότητα και πόση ποικιλία θεμάτων έως τις καταναλωτικες συνηθειες της εποχής
Σχόλια από το fb στο ποστ ">>Δεν έχω ήχο, δεν έχω ήχο, δεν έχω υλικό, δεν έχω ήχο<<"...
ΑπάντησηΔιαγραφήNiki Limnioti
Ακριβώς το ίδιο γράφει κι ο Καράμπελας στο βιβλίο του για τον Σαββόπουλο!!
Φώντας Τρούσας
δεν το θυμάμαι
Dimitris Panagiotidis
ο δεύτερος?
Φώντας Τρούσας
βάλε όποιον θες - εξαιρώ τον Γκάτσο, γιατί αυτός ήταν ποιητής βασικά
Kwstas Agas
ένα δεύτερο, τρόπον τινά, "δάνειο" του Μανώλη Ρασούλη από τον Σαββόπουλο το συναντάμε σε ένα στίχο του "όλα σε θυμίζουν" : "πρόσωπα και λόγια / και τ' όνειρο που τρίζει" ["ζούμε μέσα σ' ένα όνειρο που τρίζει" είχε πει στη Ρεζέρβα του ο Σαββόπουλος] ... Τελοσπάντων, από τις δύο .... εκδοχές τάσσομαι με τη "σαββοπουλική εκδοχή" : Δεν έχω ήχο, δεν έχω υλικό" έλεγε ο Σαββόπουλος στη Μαύρη Θάλασσα [ενώ την ίδια στιγμή και ο ήχος του και το υλικό του ήταν ... ΑΝΕΜΟΣΤΡΟΒΙΛΟΣ πραγματικός] ... Το να πεις αυτό στον εαυτό σου [ακόμη κι αν αυτός είναι στο φόρτε της δημιουργικότητάς του] είναι η καλύτερη προτροπή για δημιουργία ....