o SΟΝΝΥ ROLLINS υπήρξε ένα από τα μεγαλύτερα τενόρο σαξόφωνα στην ιστορία της τζαζ – o θάνατός του τον περασμένο Μάιο, στα 96 του, συμβολίζει το τέλος μιας εποχής

Ο Sonny Rollins, που έφυγε από τη ζωή στις 25 Μαΐου 2026, στα 96 χρόνια του, ήταν ο τελευταίος της μεγάλης γενιάς των σαξοφωνιστών, που έκαναν τρανό όνομα στη δεκαετία του ’50. Ήταν μαζί με τον John Coltrane (1926-1967) και τον Ornette Coleman (1930-2015) εκείνοι που άλλαξαν και την ιστορία του σαξοφώνου, σαν σολιστικό όργανο, μεταφέροντάς το στις πιο πρόσφατες δεκαετίες, μα και την ίδια την ιστορία της τζαζ.
Πώς τους χώρεσε και τους τρεις αυτούς, μαζί, η εποχή, βασικά το διάστημα 1955-1967, είναι ένα θέμα, και το λέω τούτο επειδή ο Rollins από το καλοκαίρι του ’59 έως και το φθινόπωρο του ’61 θα ήταν απών από τη σκηνή – κάτι που θα συνδεόταν και με τον δικό του επαναπροσδιορισμό, μα και με τον σίφουνα που είχε παρασύρει τα πάντα στην τζαζ, μετά από τις ηχογραφήσεις των άλλων δύο (ενδεικτικά αναφέρω τα άλμπουμ “Blue Train” του John Coltrane το 1958 και “Something Else!!!”, “The Shape of Jazz to Come” του Ornette Coleman το 1958-59).

Όμως ο Rollins είχε προηγηθεί όλων, αφού εκείνα που είχε προλάβει να ηχογραφήσει, έως και τον Φλεβάρη-Μάρτη του ’58, είχαν ανοίξει διάπλατα τους δρόμους για όσα θα ακολουθούσαν. Λέμε για θρυλικά LP, ανάμεσα στα οποία φέγγουν οι εκδόσεις της Prestige “Tenor Madness” (1956), “Saxophone Colossus” (1957) (με το “St. Thomas” και το δεκάλεπτο “Mack the Knife” των Weill-Brecht ανάμεσα) και “Tour de Force” (1958), οι τρεις κυκλοφορίες της Blue Note, δηλαδή οι “Sonny Rollins, Volume 1” (1957), “Sonny Rollins, Vol. 2” (1957) και “Newk’s Time” (1959) και ακόμη τα “Way Out West” (1957) στην Contemporary και “Freedom Suite” (1958) στην Riverside. Και είναι αυτά τα οκτώ άλμπουμ, που αποτελούν τα απόλυτα must have της μεγάλης, και σε έκταση και σε ποιότητα, δισκογραφίας του.
Ο Sonny Rollins ξεκινά την καριέρα του, επαγγελματικά, στο τέλος της δεκαετίας του ’40 και παρά το γεγονός πως μπλέκει με το νόμο, από νωρίς, θα κατορθώσει να φτιάξει όνομα στην αρχή των 50s, ηχογραφώντας με τους Miles Davis, Charlie Parker, Thelonious Monk και Modern Jazz Quartet. Στο άλμπουμ τού Miles “Collectors’ Items” [Prestige, 1956], που έχει εγγραφές και από τον Γενάρη του ’53 ακούμε μαζί Miles (σε τρομπέτα) και Sonny Rollins-Charlie Parker (σε τενόρο σαξόφωνα)! Φυσικά, και η παρουσία του σε LP όπως το ιστορικό “Brilliant Corners” [Riverside, 1957] του Thelonious Monk δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητη.
Για το πόσο σημαντική υπήρξε εκείνη η εποχή, πριν ξεκινήσει ο Rollins να βγάζει τα αριστουργήματά του, καταδεικνύεται από το γεγονός πως, τότε, ηχογράφησε τα άπιαστα κομμάτια “Airegin” (“Nigeria” από την ανάποδη), “Oleo” και “Doxy” –όλα υπάρχουν στο 10ιντσο LP “Miles Davis with Sonny Rollins” στην Prestige το 1954–, που θα αποτελούσαν έκτοτε τζαζ-στάνταρντ.
 
Η συνέχεια εδώ...
https://www.lifo.gr/culture/music/o-sonny-rollins-ypirxe-ena-apo-ta-megalytera-tenoro-saxofona-stin-istoria-tis-tzaz