το βιβλίο του Σταύρου Γ. Καρτσωνάκη για τον ερμηνευτή και τραγουδοποιό ΘΕΜΗ ΑΝΔΡΕΑΔΗ – η ζωή, οι δίσκοι, τα κέντρα που τραγούδησε ο καλλιτέχνης και άλλα πολλά, γραμμένα με ουσιαστικό τρόπο

Ο Θέμης Ανδρεάδης αποτελεί μία ξεχωριστή, μία πολύ ειδική περίπτωση για το ελληνικό τραγούδι. Από τότε που εμφανίστηκε πιο δυνατά, με live και δισκογραφία, στην αρχή της δεκαετίας του ’70, μέχρι και σήμερα, 55 χρόνια αργότερα, η φήμη του δεν έχει σβήσει. Και το τονίζω αυτό παρά το εικοσαετές κενό (από την αρχή των 90s έως την αρχή των 2010s), που εμφανίζει η διαδρομή του.
Ίσα-ίσα, εκείνο που συμβαίνει τα τελευταία χρόνια είναι να επαναπροσδιορίζεται η προσφορά του, καθότι και ο ίδιος έχει ξαναβγεί στο προσκήνιο με νέα και παλαιά τραγούδια, με τον κόσμο, νεότερους και παλαιότερους ακροατές, να ξανακοιτούν και να σχολιάζουν (ευμενώς εννοείται) την περίπτωσή του. Σ’ αυτή τη φάση της επαναφοράς του Ανδρεάδη στα μουσικά μας πράγματα το βιβλίο του Σταύρου Γ. Καρτσωνάκη «Θέμης Ανδρεάδης / Σαν Ξαφνικό Ταξίδι / Θεμιτά και αθέμιτα του μουσικού του βίου» [Μετρονόμος, 2026] παίζει σημαντικό ρόλο.

Ο Καρτσωνάκης μας είναι γνωστός από το πολύ καλό βιβλίο του για τον Νίκο Γκάτσο, που κυκλοφόρησε το 2022 (δες κι εδώ https://www.lifo.gr/culture/vivlio/biblio-toy-stayroy-g-kartsonaki-gia-ton-niko-gkatso), επιβεβαιώνοντας, και με την εργασία που παραδίδει για τον Ανδρεάδη, τη σοβαρότητα με την οποία αντιμετωπίζει, κάθε φορά, το θέμα του.
Ο βασικός τρόπος δουλειάς του Καρτσωνάκη συνοψίζεται στα εξής. Πρωταρχική πλήρη γνώση της πορείας και της δισκογραφίας του καλλιτέχνη –εν προκειμένω του Θέμη Ανδρεάδη–, με τον οποίον αποφασίζει να ασχοληθεί. Γνώση του κοινωνικοπολιτικού κλίματος της εκάστοτε εποχής, εντός της οποίας αναπτύσσει τις δραστηριότητές του ο καλλιτέχνης. Γνώση του δημοσιογραφικού υλικού εποχής, που τοποθετεί τον καλλιτέχνη στον πραγματικό χρόνο, και όχι σε κάτι ιδεατό. Επαφή με τους βασικούς συνεργάτες του καλλιτέχνη, οι οποίοι έρχονται να επεξηγήσουν, σήμερα, ποικίλα μυστικά του χθες. Επαφή με τον ίδιο τον τιμώμενο, που έρχεται να συμπληρώσει λεπτομέρειες, περιστατικά και άλλα διάφορα, και τα οποία είναι σε θέση να τα ντοκουμεντάρει και, άρα, να τα αποδεχθεί ο συγγραφέας. Κινούμενο σ’ ένα τέτοιο σκηνικό, λοιπόν, το «Σαν Ξαφνικό Ταξίδι» δεν μπορεί παρά να αποτελεί ένα βιβλίο αναφοράς, για τον Θέμη Ανδρεάδη κατ’ αρχάς, μα και γενικότερα σε σχέση με το πώς γράφεται μια σωστή μουσική βιογραφία.
Το βιβλίο αναπτύσσεται γραμμικά και αν εξαιρέσεις τα πρώτα δύο κεφάλαια –«Η πρώτη δεκαετία (1950-1960)» και «Πρώιμα καλλιτεχνικά βήματα. Στις μπουάτ του ’60»– τον άξονα καταγραφής τον προσδιορίζει, κάθε φορά, η δισκογραφία, που, για τον Θέμη Ανδρεάδη, ξεκινά το 1972. Πριν, όμως, έχουν υπάρξει άλλα...
Θέλω να πω πως το βιβλίο ξεκινά με το πώς μεγαλώνει σε μια λαϊκή γειτονιά της Αθήνας, όπως ήταν η Καλλιθέα του ’50, ο Ανδρέαδης, και βεβαίως με το πώς έφηβος ακόμη, στο μέσο του ’60, «μπλέκει» πιο ουσιαστικά με τη μουσική, σπουδάζοντας κιθάρα δίπλα στον Νότη Μαυρουδή και κάνοντας εντύπωση στα «Χαρούμενα Ταλέντα» του Γιώργου Οικονομίδη, το καλοκαίρι του ’66.
Από ’κει και πέρα είναι η πορεία του στις μπουάτ, όπως στα Ταβάνια (συνεργασίες με τους/τις Αρλέτα, Μάρθα Οικονομοπούλου ή Mingrelia, Χρήστο Λεττονό), την Παράγκα (με Πάνο Σαββόπουλο, Μιχάλη Βιολάρη, Καίτη Χωματά) και την Αυλαία (με Βασίλη Παπακωνσταντίνου), πριν ο Ανδρεάδης ντυθεί στα χακί τον Γενάρη του ’69. Όμως και τότε, εκμεταλλευόμενος τις άδειες του, ο τραγουδοποιός θα βρισκόταν στους αγαπημένους χώρους του (τις μπουάτ εννοώ), δίνοντας την ψυχή του. Όλα αυτά έως το καλοκαίρι του ’71, όταν θα απολυθεί... Και είναι εδώ όπου ξεκινάει το επόμενο κεφάλαιο του βιβλίου «Με τον Γιάννη Μαρκόπουλο στη Λήδρα», το οποίο αφορά τις καθοριστικές σεζόν 1971-72 και 1972-73.
 
Η συνέχεια εδώ...
https://www.lifo.gr/culture/vivlio/i-zoi-oi-diskoi-kai-ta-kentra-poy-tragoydise-o-themis-andreadis