Ο Alex
O’Toole και ο Simeon Bartholomew δεν είναι άγνωστοι μουσικοί, καθώς βρίσκονται πίσω από τα
αυστραλέζικα συγκροτήματα Captain Kickarse and The Awesomes,
Silent Eyes (ο πρώτος) και Seims (ο δεύτερος), για άλμπουμ των οποίων υπάρχουν reviews στο blog. (Για τους Seims, ειδικώς, έχουμε γράψει τρεις
φορές, για τους δίσκους τους “V”,
“Four” και “3+3.1”, από
το 2025, 2021 και 2020 αντιστοίχως).
Στο CD με τον παράξενο τίτλο “n000000000.1” [Bird’s Robe Records, 2026] οι O’Toole και Bartholomew συνεργάζονται, δίχως να είναι επακριβώς καθορισμένο τι κάνει ο καθένας (ο Bartholomew, γενικώς, στους δίσκους μπορεί να παίζει μπάσο, κιθάρες, σύνθια, πιάνο και να προγραμματίζει, ενώ ο O’Toole είναι ντράμερ). Τέλος πάντων αυτοί οι δύο άνθρωποι μπήκαν σ’ ένα στούντιο του Σίδνεϋ (Adversary), για να ηχογραφήσουν εντελώς αυθόρμητα (και αυτοσχεδιαστικά) ό,τι ακούμε στο “n000000000.1”.
Το αποτέλεσμα τους δικαιώνει 100%, καθώς όσα ακούμε στο CD τους είναι αξιολογότατα. Fully electric improv είναι το περιβάλλον τους, που δεν έχει, όμως, καμία σχέση με το fusion, το jazz-rock και τα συναφή. Το άκουσμα τείνει περισσότερο προς το prog, με βασική επιρροή θα έλεγα τους ύστερους King Crimson και άλλα γκρουπ του στυλ, του δεύτερου μισού των seventies. Ιδίως από το μεγάλο κομμάτι “Void” (10:17) και κάτω το “n000000000.1” αποκτά μια άγρια ομορφιά, με tracks σαν τα “I’m not even kidding”, “Cloudbreak” κ.λπ. να κρατάνε το ενδιαφέρον μας σ’ ένα απολύτως υψηλό επίπεδο. Ξεχωριστό CD το δίχως άλλο.
Επαφή: www.birdsrobe.com
Στο CD με τον παράξενο τίτλο “n000000000.1” [Bird’s Robe Records, 2026] οι O’Toole και Bartholomew συνεργάζονται, δίχως να είναι επακριβώς καθορισμένο τι κάνει ο καθένας (ο Bartholomew, γενικώς, στους δίσκους μπορεί να παίζει μπάσο, κιθάρες, σύνθια, πιάνο και να προγραμματίζει, ενώ ο O’Toole είναι ντράμερ). Τέλος πάντων αυτοί οι δύο άνθρωποι μπήκαν σ’ ένα στούντιο του Σίδνεϋ (Adversary), για να ηχογραφήσουν εντελώς αυθόρμητα (και αυτοσχεδιαστικά) ό,τι ακούμε στο “n000000000.1”.
Το αποτέλεσμα τους δικαιώνει 100%, καθώς όσα ακούμε στο CD τους είναι αξιολογότατα. Fully electric improv είναι το περιβάλλον τους, που δεν έχει, όμως, καμία σχέση με το fusion, το jazz-rock και τα συναφή. Το άκουσμα τείνει περισσότερο προς το prog, με βασική επιρροή θα έλεγα τους ύστερους King Crimson και άλλα γκρουπ του στυλ, του δεύτερου μισού των seventies. Ιδίως από το μεγάλο κομμάτι “Void” (10:17) και κάτω το “n000000000.1” αποκτά μια άγρια ομορφιά, με tracks σαν τα “I’m not even kidding”, “Cloudbreak” κ.λπ. να κρατάνε το ενδιαφέρον μας σ’ ένα απολύτως υψηλό επίπεδο. Ξεχωριστό CD το δίχως άλλο.
Επαφή: www.birdsrobe.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.