Όπως διαβάζουμε στο «αυτί» του βιβλίου:
«Ο Βασίλης Φαϊτάς, με καταγωγή από την Κέρκυρα, γεννήθηκε το 1942 στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε νομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Εργάστηκε στην Τράπεζα της Ελλάδος ως το 2002. Στα λογοτεχνικά πράγματα εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1966 στο περ. “Νέα Εστία”. Η ποιητική συλλογή του “Ο Αλχημιστής του Χάους” μεταφράστηκε και κυκλοφόρησε το 2016 στα γαλλικά από τον εκδοτικό οίκο Le miel des Anges, ενώ μεταφράσεις ποιημάτων του έχουν δημοσιευθεί, σε έντυπη και ηλεκτρονική μορφή, σε ξένες και ελληνικές ανθολογίες και περιοδικά στην Ιταλία, τις ΗΠΑ και τον Καναδά. “Τα χειρόγραφα μιας χαμένης συνειδητότητας” είναι η δωδέκατη ποιητική συλλογή του».
Και από το σχετικό δελτίο Τύπου:
«Μετά από μια διακοπή 25 χρόνων, ο Βασίλης Φαϊτάς συνεχίζει σταθερά από το 2010 να παρουσιάζει το έργο του, που συμπυκνώνει τα ερωτήματα, τις εσώτερες αναζητήσεις αλλά και την αγωνία του για τον άνθρωπο (ελλείπον τέλος μέσα στην ανολοκλήρωτη αρχή), την ύπαρξη (στη διαφάνεια μιας ενθύμησης), τη ζωή που τη βλέπει να κινείται (ο εφιάλτης χρόνος, αυτή η ατέρμονη κοσμική αρένα) μεταξύ φωτός και χάους, ύπαρξης και ανυπαρξίας».
Ένα δείγμα της φιλοσοφικού προσανατολισμού ποίησης του Β. Φαϊτά, επιλεγμένο από «Τα χειρόγραφα μιας χαμένης συνειδητότητας»...
ΙΙ
Όσοι γεννιούνται σε αυτόν τον κόσμο
αλλά αναγεννιούνται κάπου αλλού
όσοι αγαπούν και αναδύονται
από τις αβύσσους της προδοσίας
περιπλανιούνται στο φέγγος που τους καλεί
σείοντας παρτιτούρες ημιτελών προφητειών
νεροποντές ονείρων.
Κατοπτρικός ταχυδρόμος της ουτοπίας η ζωή
όλα είναι και δεν είναι
είμαστε και δεν είμαστε
φαντασιώσεις του ανύπαρκτου χρόνου
ψυχές του αντίο
ίχνη βημάτων στην άμμο.
Δεν αναγνωρίζω προορισμούς
ούτε το σώμα που με έφερε
σημείο συναντήσεων κατοπτρισμών είμαι
έρχομαι από το ελάχιστο τίποτα
και προχωρώ
αργοπορώντας
στις παρυφές του φωτός.
Επαφή: https://mandragoras-magazine.gr/
«Ο Βασίλης Φαϊτάς, με καταγωγή από την Κέρκυρα, γεννήθηκε το 1942 στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε νομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Εργάστηκε στην Τράπεζα της Ελλάδος ως το 2002. Στα λογοτεχνικά πράγματα εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1966 στο περ. “Νέα Εστία”. Η ποιητική συλλογή του “Ο Αλχημιστής του Χάους” μεταφράστηκε και κυκλοφόρησε το 2016 στα γαλλικά από τον εκδοτικό οίκο Le miel des Anges, ενώ μεταφράσεις ποιημάτων του έχουν δημοσιευθεί, σε έντυπη και ηλεκτρονική μορφή, σε ξένες και ελληνικές ανθολογίες και περιοδικά στην Ιταλία, τις ΗΠΑ και τον Καναδά. “Τα χειρόγραφα μιας χαμένης συνειδητότητας” είναι η δωδέκατη ποιητική συλλογή του».
Και από το σχετικό δελτίο Τύπου:
«Μετά από μια διακοπή 25 χρόνων, ο Βασίλης Φαϊτάς συνεχίζει σταθερά από το 2010 να παρουσιάζει το έργο του, που συμπυκνώνει τα ερωτήματα, τις εσώτερες αναζητήσεις αλλά και την αγωνία του για τον άνθρωπο (ελλείπον τέλος μέσα στην ανολοκλήρωτη αρχή), την ύπαρξη (στη διαφάνεια μιας ενθύμησης), τη ζωή που τη βλέπει να κινείται (ο εφιάλτης χρόνος, αυτή η ατέρμονη κοσμική αρένα) μεταξύ φωτός και χάους, ύπαρξης και ανυπαρξίας».
Ένα δείγμα της φιλοσοφικού προσανατολισμού ποίησης του Β. Φαϊτά, επιλεγμένο από «Τα χειρόγραφα μιας χαμένης συνειδητότητας»...
αλλά αναγεννιούνται κάπου αλλού
όσοι αγαπούν και αναδύονται
από τις αβύσσους της προδοσίας
περιπλανιούνται στο φέγγος που τους καλεί
σείοντας παρτιτούρες ημιτελών προφητειών
νεροποντές ονείρων.
όλα είναι και δεν είναι
είμαστε και δεν είμαστε
φαντασιώσεις του ανύπαρκτου χρόνου
ψυχές του αντίο
ίχνη βημάτων στην άμμο.
ούτε το σώμα που με έφερε
σημείο συναντήσεων κατοπτρισμών είμαι
έρχομαι από το ελάχιστο τίποτα
και προχωρώ
αργοπορώντας
στις παρυφές του φωτός.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου