Φώντας Τρούσας: Ένα βιβλίο για την αναβίωση του blues στα
σίξτις και τη σχέση του με το ρεμπέτικο
Γιάννης Αλεξίου / 12 Σεπτ. 2026
Γιάννης Αλεξίου / 12 Σεπτ. 2026
Μπροστά σε ένα πολυάριθμο κοινό για τέτοια εκδήλωση, που
διψούσε να ακούσει και να μάθει για το Blues από έναν ερευνητή του είδους, τον
Φώντα Τρούσα, έγινε η πρώτη επίσημη παρουσίαση του πρόσφατου βιβλίου του
«Blues: η μαύρη αναβίωση στα 60s», που συνοδεύεται από το επίμετρο «Blues και
Ρεμπέτικο» και που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις του Όγδοου.
Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του 54ου Φεστιβάλ Βιβλίου στην σκηνή «Αρχιμήδης» όπου δίπλα στον συγγραφέα ήταν ο επίσης γνωστός για τις πλούσιες μουσικές γνώσεις του Χάρης Συμβουλίδης, που προλόγισε την έκδοση.
Στην πρώτη καλοκαιρινή βραδιά που φυσούσε ένα δροσερό αεράκι
κι έκανε τη νύχτα ομορφότερη οι πληροφορίες, η γνώση και οι συζητήσεις για το
Blues έδιναν κι έπαιρναν.
Σίγουρα μια έκδοση που επικεντρώνεται στο Blues έχει ιδιαίτερη βαρύτητα αν λάβουμε υπόψη και το πού βρίσκεται η μουσική αυτή σήμερα στη χώρα μας:
«Το Blues είναι σήμερα σφόδρα υποτιμημένο», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Φ. Τρούσας και ρώτησε το κοινό «Θυμάστε πότε ήρθε τελευταία φορά μπλουζίστας να παίξει στην Ελλάδα;». Οι σποραδικές εμφανίσεις μουσικών του Blues από το 2000 και μετά είναι ενδεικτικό του τι συμβαίνει. «Στην Αμερική υπάρχει το CD ακόμη, γιατί πουλάει το Blues, η Jazz και η Country», επισήμανε ο συγγραφέας για το «υποτιμημένο αυτό μουσικό είδος, που είναι η βάση της αμερικανικής λαϊκής μουσικής».
«Στην Ελλάδα έχει πάρει το Blues στις πλάτες του ο Ηλίας Ζάικος. Ζωντανό το κρατούν επίσης ο Ανδρέας Γκομόζιας, ο Γιώτης Κύτταρης, ακόμη και ο Γιώργος Κοντραφούρης που έχει πει ότι αγαπάει το Blues όσο και την jazz ή και παραπάνω».
Επίσης κάτι ενδιαφέρον: «Στην Ελλάδα έχουν κυκλοφορήσει πάμπολλα βιβλία, από έλληνες συγγραφείς, που έχουν την λέξη μπλουζ στον τίτλο τους (μερικές εκατοντάδες), αλλά μόνο 4-5 αφορούν το Blues σαν μουσική. Ασχολήθηκα με το blues revival, που αφορούσε μουσικούς που βγήκαν έξω από τα πράγματα για πολλά χρόνια και έκαναν άσχετες δουλειές με την μουσική για να επιβιώσουν, οι οποίοι ήρθαν στην επιφάνεια μετά από δεκαετίες, με την αναβίωση του είδους στα 60s», ανέφερε ο συγγραφέας.
«Υπήρξε μια αναμόχλευση για το Blues με όλους αυτούς που άρχισαν να ψάχνουν αυτά τα πρόσωπα, συλλέκτες, εθνομουσικολόγους, θιασώτες, οι οποίοι προσπαθούσαν να πείσουν τους bluesmen ότι είχαν κάνει στα νιάτα τους κάτι πολύ σημαντικό. Έτσι τους έπεισαν να μπουν στα στούντιο και να ξανατραγουδήσουν τα Blues, που ήδη έπαιζαν κάποιοι λευκοί στα κλαμπ. Ασχολούμαι με τους μουσικούς του 1920 και 1930, που βγήκαν μετά από 30-40 χρόνια ξανά στην επιφάνεια. Εμμένω στη δεκαετία του 1960. Οι περισσότεροι είναι άγνωστοι και δεν έχει γραφτεί ποτέ κάτι γι’ αυτούς στην Ελλάδα».
Η συνέχεια εδώ...
https://www.ogdoo.gr/politismos/vivlio-theatro-cinema/fontas-trousas-ena-vivlio-gia-to-blues-stin-ellada/
Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του 54ου Φεστιβάλ Βιβλίου στην σκηνή «Αρχιμήδης» όπου δίπλα στον συγγραφέα ήταν ο επίσης γνωστός για τις πλούσιες μουσικές γνώσεις του Χάρης Συμβουλίδης, που προλόγισε την έκδοση.
Σίγουρα μια έκδοση που επικεντρώνεται στο Blues έχει ιδιαίτερη βαρύτητα αν λάβουμε υπόψη και το πού βρίσκεται η μουσική αυτή σήμερα στη χώρα μας:
«Το Blues είναι σήμερα σφόδρα υποτιμημένο», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Φ. Τρούσας και ρώτησε το κοινό «Θυμάστε πότε ήρθε τελευταία φορά μπλουζίστας να παίξει στην Ελλάδα;». Οι σποραδικές εμφανίσεις μουσικών του Blues από το 2000 και μετά είναι ενδεικτικό του τι συμβαίνει. «Στην Αμερική υπάρχει το CD ακόμη, γιατί πουλάει το Blues, η Jazz και η Country», επισήμανε ο συγγραφέας για το «υποτιμημένο αυτό μουσικό είδος, που είναι η βάση της αμερικανικής λαϊκής μουσικής».
«Στην Ελλάδα έχει πάρει το Blues στις πλάτες του ο Ηλίας Ζάικος. Ζωντανό το κρατούν επίσης ο Ανδρέας Γκομόζιας, ο Γιώτης Κύτταρης, ακόμη και ο Γιώργος Κοντραφούρης που έχει πει ότι αγαπάει το Blues όσο και την jazz ή και παραπάνω».
Επίσης κάτι ενδιαφέρον: «Στην Ελλάδα έχουν κυκλοφορήσει πάμπολλα βιβλία, από έλληνες συγγραφείς, που έχουν την λέξη μπλουζ στον τίτλο τους (μερικές εκατοντάδες), αλλά μόνο 4-5 αφορούν το Blues σαν μουσική. Ασχολήθηκα με το blues revival, που αφορούσε μουσικούς που βγήκαν έξω από τα πράγματα για πολλά χρόνια και έκαναν άσχετες δουλειές με την μουσική για να επιβιώσουν, οι οποίοι ήρθαν στην επιφάνεια μετά από δεκαετίες, με την αναβίωση του είδους στα 60s», ανέφερε ο συγγραφέας.
«Υπήρξε μια αναμόχλευση για το Blues με όλους αυτούς που άρχισαν να ψάχνουν αυτά τα πρόσωπα, συλλέκτες, εθνομουσικολόγους, θιασώτες, οι οποίοι προσπαθούσαν να πείσουν τους bluesmen ότι είχαν κάνει στα νιάτα τους κάτι πολύ σημαντικό. Έτσι τους έπεισαν να μπουν στα στούντιο και να ξανατραγουδήσουν τα Blues, που ήδη έπαιζαν κάποιοι λευκοί στα κλαμπ. Ασχολούμαι με τους μουσικούς του 1920 και 1930, που βγήκαν μετά από 30-40 χρόνια ξανά στην επιφάνεια. Εμμένω στη δεκαετία του 1960. Οι περισσότεροι είναι άγνωστοι και δεν έχει γραφτεί ποτέ κάτι γι’ αυτούς στην Ελλάδα».
https://www.ogdoo.gr/politismos/vivlio-theatro-cinema/fontas-trousas-ena-vivlio-gia-to-blues-stin-ellada/
