Οι
παράνομοι διαφόρων κατηγοριών, όπως και οι δράσεις τους, πάντα αποτελούσαν ύλη
για την Τέχνη. Στο ελληνικό τραγούδι, κατ’ αρχάς, έχουμε ποικίλα τέτοια
δείγματα, ήδη από την εποχή του δημοτικού (τραγουδιού), ενώ και τα πιο σύγχρονα
χρόνια στίχους για παρανόμους, επώνυμους ή μη, έχουν γράψει ο Βασίλης Τσιτσάνης
(«Ο Σαρκαφλιάς»), ο Νίκος Γκάτσος («Ένας ευαίσθητος ληστής»), ο Διονύσης
Σαββόπουλος («Ο παλιάτσος κι ο ληστής», «Μακρύ ζεϊμπέκικο για τον Νίκο»), ο
Λευτέρης Παπαδόπουλος («Ο Λιόντας»), ο Παύλος Σιδηρόπουλος («Άντε... και καλή
τύχη μάγκες»), ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου («Παραβάτες») κ.ά. Περαιτέρω, όταν οι
παρανομίες δεν συνδέονται, αναγκαστικά, με αφαιρέσεις ζωών, τότε εντάσσονται
πιο εύκολα στο περιβάλλον της εκάστοτε ασφυκτικής καθημερινότητας, την οποία
επιχειρούν να περιγράψουν και από ’κει και πέρα να εκτονώσουν.Όμως
και στην ποίηση παρατηρείται ένα ανάλογο φαινόμενο. Θυμάμαι τον «Ληστή» του
Μίλτου Σαχτούρη («στην πόρτα ο ληστής / ο πάνθηρ / με το μακρύ κοντάρι / με τα
μακριά μαύρα μαλλιά / σαν αρχαία γυναίκα / μ’ ένα αβγό ματωμένο στο χέρι»), τα
«Ο φοβερός φονιάς Τζων Μπολ» και «Μιλάει ένας ληστής» του Γιώργου Μαρκόπουλου
(«Κουράστηκα πια στα υψίπεδα / και θέλω χαμηλά να κατέβω / το χέρι μιας γήινης
να φιλήσω Μαρίας») και άλλα διάφορα...
Είναι αλήθεια πως ο παράνομος, σε κάποιες περιπτώσεις, γοητεύει – και κάπως έτσι εξιδανικεύεται ή μετατρέπεται σε λαϊκό θρύλο. Υπάρχουν συμβολισμοί που λειτουργούν κάθε φορά και οι οποίοι σχετίζονται άλλοτε με την ιδέα της ελευθερίας και του αδούλωτου πνεύματος και άλλοτε με την κοινωνική δυσαρέσκεια, που είναι αποτέλεσμα της φτώχειας, της έλλειψης ευκαιριών, του αποκλεισμού και της αδικίας. Ένας τέτοιος παράνομος, που εξιδανικεύτηκε από την ποίηση, ήταν και ο διαρρήκτης Κώστας Βούρβαχης.
Ο Βούρβαχης ήταν 27χρονος (ή 25χρονος), όταν άθελά του αυτοπυροβολήθηκε (αυτή υπήρξε η επικρατέστερη εκδοχή), μετά από καταδίωξη στο ρέμα της Φιλοθέης, το βράδυ της Παρασκευής της 19ης Νοεμβρίου 1965 (τέτοιες μέρες πριν από 61 χρόνια). Στην αρχή υπήρχε η υπόνοια πως ο Βούρβαχης πυροβολήθηκε από χωροφύλακα, κατά την καταδίωξή του, αλλά η έρευνα, η νεκροτομή (από τον κρατικό ιατροδικαστή Καψάσκη) και τα στοιχεία που προσκομίστηκαν, συνέτειναν στην εκδοχή του αυτοπυροβολισμού του (από πιστόλι μπερέτα).
Ο Βούρβαχης είχε διαπράξει κλοπή σε σπίτι στο Χαλάνδρι (είχε αφαιρέσει 1250 δραχμές κι ένα δακτυλίδι) και οδεύοντας προς την Φιλοθέη έπεσε πάνω σε μπλόκο χωροφυλάκων, με αποτέλεσμα την καταδίωξη και από ’κει και πέρα τον θανάσιμο αυτοτραυματισμό του. Όπως θα έγραφαν οι εφημερίδες (23 Νοε 1965):
Είναι αλήθεια πως ο παράνομος, σε κάποιες περιπτώσεις, γοητεύει – και κάπως έτσι εξιδανικεύεται ή μετατρέπεται σε λαϊκό θρύλο. Υπάρχουν συμβολισμοί που λειτουργούν κάθε φορά και οι οποίοι σχετίζονται άλλοτε με την ιδέα της ελευθερίας και του αδούλωτου πνεύματος και άλλοτε με την κοινωνική δυσαρέσκεια, που είναι αποτέλεσμα της φτώχειας, της έλλειψης ευκαιριών, του αποκλεισμού και της αδικίας. Ένας τέτοιος παράνομος, που εξιδανικεύτηκε από την ποίηση, ήταν και ο διαρρήκτης Κώστας Βούρβαχης.
Ο Βούρβαχης ήταν 27χρονος (ή 25χρονος), όταν άθελά του αυτοπυροβολήθηκε (αυτή υπήρξε η επικρατέστερη εκδοχή), μετά από καταδίωξη στο ρέμα της Φιλοθέης, το βράδυ της Παρασκευής της 19ης Νοεμβρίου 1965 (τέτοιες μέρες πριν από 61 χρόνια). Στην αρχή υπήρχε η υπόνοια πως ο Βούρβαχης πυροβολήθηκε από χωροφύλακα, κατά την καταδίωξή του, αλλά η έρευνα, η νεκροτομή (από τον κρατικό ιατροδικαστή Καψάσκη) και τα στοιχεία που προσκομίστηκαν, συνέτειναν στην εκδοχή του αυτοπυροβολισμού του (από πιστόλι μπερέτα).
Ο Βούρβαχης είχε διαπράξει κλοπή σε σπίτι στο Χαλάνδρι (είχε αφαιρέσει 1250 δραχμές κι ένα δακτυλίδι) και οδεύοντας προς την Φιλοθέη έπεσε πάνω σε μπλόκο χωροφυλάκων, με αποτέλεσμα την καταδίωξη και από ’κει και πέρα τον θανάσιμο αυτοτραυματισμό του. Όπως θα έγραφαν οι εφημερίδες (23 Νοε 1965):
Η συνέχεια
εδώ...
https://www.lifo.gr/culture/vivlio/poiima-ton-giorgoy-makri-panoy-koytroympoysi-kai-nanoy-balaoriti-gia-ton-diarrikti
https://www.lifo.gr/culture/vivlio/poiima-ton-giorgoy-makri-panoy-koytroympoysi-kai-nanoy-balaoriti-gia-ton-diarrikti















