Υπάρχουν πολλοί δίσκοι από τα 70s κυρίως, στους οποίους Καταλανοί και
Ισπανοί, γυρίζουν πίσω στον μουσικό και ποιητικό χρόνο, επαναφέροντας στο
σήμερα ήχους ξεχασμένους μεν, αλλά πάντα σε διαρκή ζήτηση από τους ψαγμένους
μουσικόφιλους. Σ’ αυτή τη μεγάλη παράδοση ανήκουν και οι Ethnos Atramo, δηλαδή η Pepa G. Lillo (φωνή, λυράκι, πλήθος κρουστών) και ο Gabriel
Navalón (πλήκτρα, συνθεσάιζερ, προγραμματισμός, κρουστά, ηλεκτρονικά), οι
οποίοι, με τον τρίτο δίσκο τους, το “Antología Imaginaria” [Segell Microscopi,
2026] (έχουν προηγηθεί τα “Ethnos Atramo” το
2013 και “Sinagoga del Agua” το
2016) έρχονται να μας προτείνουν κάτι που και θα μείνει και θα ενθουσιάσει.
Εν τω μεταξύ από τα έντεκα κομμάτια του
πιο νέου CD τους, μόνο το closing track “Cantar de mío tajo” είναι σύνθεση των Ethnos Atramo (μουσική Navalón-στίχοι G. Lillo), ενώ τα υπόλοιπα δέκα
αποτελούν διασκευές τους είτε σε παραδοσιακά σεφαραδίτικα, γιεμενίτικα,
ανδαλουσιανά, ασκεναζίτικα κ.λπ. τραγούδια είτε σε συνθέσεις επωνύμων από την
εποχή του Μεσαίωνα (Bernart de Ventadorn, Alfonso X el Sabio, Hildegard von Bingen). Παρά ταύτα, όλο το
υλικό του “Antología Imaginaria”, έτσι όπως το διασκευάζει το
καταλανικό ντουέτο, ακούγεται φοβερά ενοποιημένο και εν τέλει εκπληκτικό. Κάθε
φωνητική εναρμόνιση και κάθε ενορχηστρωτική προσέγγιση, στις παλαιές μελωδίες,
έχει γίνει μ’ έναν τρόπο που εξάπτει τις αισθήσεις, και που εμπεριέχει σίγουρα
τη γνώση, τη μελέτη και το ταλέντο των δύο συμμετεχόντων – της Pepa G. Lillo
και του Gabriel Navalón.
