Εννέα χρόνια μετά από το “Provenance” (2017), ο σουηδός μπασίστας και συνθέτης Björn Meyer επανέρχεται στην ECM (AN Music) μ’ ένα νέο σόλο-μπάσο άλμπουμ, εννέα πρωτότυπων δικών του
συνθέσεων, που αποκαλείται “Convergence” (2026). Βεβαίως το μπάσο
του Meyer
δεν είναι το κλασικό κοντραμπάσο ή το επίσης κλασικό bass guitar (τετράχορδα
όργανα), αλλά ένα εξάχορδο ηλεκτρικό μπάσο, που του παρέχει «άλλες» δυνατότητες
σύνθεσης και ηχοχρωμάτων.
Δεν υπάρχει λόγος... ο σουηδός εκμεταλλεύεται απολύτως και το συγκεκριμένο όργανο, και την τεχνολογία, προκειμένου να μας παρουσιάσει μια σειρά εντυπωσιακών συνθέσεων, τις οποίες χοντρικά θα αποκαλούσα ambient. Υπάρχει, δηλαδή, μία «περιβαλλοντικότητα» και μία «ατμοσφαιρικότητα» σε αυτά που ακούμε, στα μαγικά “Drift” και “Motion” για παράδειγμα, αν και τα πάντα είναι «μαγικά» στο “Convergence” – ένα άλμπουμ καθηλωτικό σχεδόν, αποτελούμενο από απολύτως ρεαλιστικές συνθέσεις, με έντονο συναισθηματικό φορτίο. (Για τα τεχνικά ζητήματα δεν το συζητάμε. Προφανώς ο Meyer είναι κύριος της τεχνολογίας που χρειάζεται, προκειμένου να δημιουργήσει τον δικό του ηχητικό κόσμο).
Δίσκος, όχι μόνο για απόλαυση, μα και για
μελέτη από μπασίστες και κιθαρίστες.
Δεν υπάρχει λόγος... ο σουηδός εκμεταλλεύεται απολύτως και το συγκεκριμένο όργανο, και την τεχνολογία, προκειμένου να μας παρουσιάσει μια σειρά εντυπωσιακών συνθέσεων, τις οποίες χοντρικά θα αποκαλούσα ambient. Υπάρχει, δηλαδή, μία «περιβαλλοντικότητα» και μία «ατμοσφαιρικότητα» σε αυτά που ακούμε, στα μαγικά “Drift” και “Motion” για παράδειγμα, αν και τα πάντα είναι «μαγικά» στο “Convergence” – ένα άλμπουμ καθηλωτικό σχεδόν, αποτελούμενο από απολύτως ρεαλιστικές συνθέσεις, με έντονο συναισθηματικό φορτίο. (Για τα τεχνικά ζητήματα δεν το συζητάμε. Προφανώς ο Meyer είναι κύριος της τεχνολογίας που χρειάζεται, προκειμένου να δημιουργήσει τον δικό του ηχητικό κόσμο).

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου