Τον τραγουδοποιό Περικλή Χειλά τον θυμάμαι από τα 2000s, όταν είχα γράψει για τα
άλμπουμ του «Αταίριαστος» (2001) και «Ερωτιδέας» (2008) στο περιοδικό «Jazz & Τζαζ». Δεν
θυμάμαι, τώρα, λεπτομέρειες, αλλά εκείνο που θυμάμαι είναι πως οι δίσκοι του
μου άρεσαν ιδιαιτέρως και σίγουρα θα είχα γράψει καλά λόγια για ’κείνους. Δέκα
οκτώ χρόνια μετά από τον δεύτερο δίσκο του ο Χειλάς επανέρχεται και πάλι στο
προσκήνιο με το τρίτο CD
του, που αποκαλείται «Στην Καρδιά του Κουρτς» [Καθρέφτης Ήχων Αληθινών, 2026].
Το άλμπουμ αυτό έχει κάποια προσόντα. Πέρα από την
τραγουδοποιία του Χειλά, για την οποία θα γράψω λίγα λόγια στη συνέχεια,
διαθέτει την ενορχήστρωση και την επιμέλεια παραγωγής του Τάκη Φαραζή, ενός
μουσικού της jazz και
όχι μόνον, με ξεκάθαρης (δηλαδή υψηλής) αισθητικής έργο. Έπειτα διαθέτει το
ωραίο, σε μορφή CD-book, lay-out του Καθρέφτη, της εταιρείας του Μωυσή Ασέρ. Γενικώς πρόκειται
για μία ωραία έκδοση (περιέχουσα στίχους και λοιπές πληροφορίες), που
αναδεικνύει με τον τρόπο της και το ηχητικό περιεχόμενο.
Τα τραγούδια του Χειλά δεν μοιάζουν όλα μεταξύ τους. Τα πρώτα πέντε, ας πούμε, που, για τη δική μου γνώμη, είναι τα ωραιότερα του δίσκου, διαθέτουν και πολύ ωραίες μελωδίες, και αξιόλογους στίχους (κάτι που διαχέεται σε όλο το άλμπουμ) και βασικά άψογες ενορχηστρώσεις και παιξίματα, από μια πλειάδα μουσικών της δικής μας τζαζ σκηνής, δίχως τα τραγούδια να είναι τζαζ – θα τα χαρακτήριζα περισσότερο «έντεχνα» και έντεχνα-ροκ. Σ’ αυτά τα tracks συμμετέχουν πέραν του Φαραζή, οι Σάββας Χριστοδούλου, Μιχάλης Καταχανάς, Στέφανος Δημητρίου, Ανδρέας Πολυζωγόπουλος, David Lynch κ.ά. Τραγούδια σαν τα «Η νύχτα για τους ανθρώπους», «Μετεωρισμός» και «Παράξενο μπαλέτο» είναι από τα ωραιότερα ελληνικά, που έχω ακούσει το τελευταίο διάστημα και είναι αυτά που δείχνουν, στον ακέραιο βαθμό, τις τραγουδοποιητικές δυνατότητες του Χειλά – που, σημειωτέον, αποδίδει ο ίδιος τα τραγούδια του, φέρνοντας στη μνήμη μου, ελαφρώς, άλλοτε κάτι από τους Μίκη Θεοδωράκη-Πέτρο Πανδή και άλλοτε κάτι από Μάνο Λοΐζο. Σε κάθε περίπτωση καλώς τα αποδίδει ο ίδιος και καλώς δεν απευθύνθηκε σε κάποιον επαγγελματία ερμηνευτή.
Τώρα, από το έκτο track και μέχρι το δώδεκα τα πράγματα αλλάζουν. Τα τραγούδια και ενορχηστρώνονται διαφορετικά, με τα έγχορδα να κυριαρχούν, ενώ και οι μελωδίες τους γίνονται πιο σύνθετες. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν είναι ωραία τραγούδια, απλώς είναι πιο απαιτητικά, πιο παράξενα και πιο ατμοσφαιρικά, με τελείως διαφορετικό hook από εκείνο των πρώτων. Γιατί συμβαίνει αυτό; Ίσως γιατί γράφτηκαν και ηχογραφήθηκαν σε διαφορετικούς χρόνους, αποτυπώνοντας διαφορετικές δημιουργικές φάσεις του Χειλά. Και απ’ αυτό το μέρος όμως, στο οποίο ακούγονται και δύο ή μάλλον τρεις γυναικείες φωνές (Μαρία Αλαμανή-Ναθαναηλίδου, Αθηνά Ρούτση, Κατερίνα Νιτσοπούλου), μπορείς να διακρίνεις τις ποιότητες του τραγουδοποιού, στη «Θάλασσα» ας πούμε ή και στο έσχατο «Χώρες του νότου».
Το «Στην Καρδιά του Κουρτς», του Περικλή Χειλά, είναι ένα άλμπουμ σύγχρονου, ποιητικού, «έντεχνου» ελληνικού τραγουδιού, προσεγμένο σε κάθε διάσταση και σε κάθε λεπτομέρειά του.
Επαφή: www.musicmirror.gr
Τα τραγούδια του Χειλά δεν μοιάζουν όλα μεταξύ τους. Τα πρώτα πέντε, ας πούμε, που, για τη δική μου γνώμη, είναι τα ωραιότερα του δίσκου, διαθέτουν και πολύ ωραίες μελωδίες, και αξιόλογους στίχους (κάτι που διαχέεται σε όλο το άλμπουμ) και βασικά άψογες ενορχηστρώσεις και παιξίματα, από μια πλειάδα μουσικών της δικής μας τζαζ σκηνής, δίχως τα τραγούδια να είναι τζαζ – θα τα χαρακτήριζα περισσότερο «έντεχνα» και έντεχνα-ροκ. Σ’ αυτά τα tracks συμμετέχουν πέραν του Φαραζή, οι Σάββας Χριστοδούλου, Μιχάλης Καταχανάς, Στέφανος Δημητρίου, Ανδρέας Πολυζωγόπουλος, David Lynch κ.ά. Τραγούδια σαν τα «Η νύχτα για τους ανθρώπους», «Μετεωρισμός» και «Παράξενο μπαλέτο» είναι από τα ωραιότερα ελληνικά, που έχω ακούσει το τελευταίο διάστημα και είναι αυτά που δείχνουν, στον ακέραιο βαθμό, τις τραγουδοποιητικές δυνατότητες του Χειλά – που, σημειωτέον, αποδίδει ο ίδιος τα τραγούδια του, φέρνοντας στη μνήμη μου, ελαφρώς, άλλοτε κάτι από τους Μίκη Θεοδωράκη-Πέτρο Πανδή και άλλοτε κάτι από Μάνο Λοΐζο. Σε κάθε περίπτωση καλώς τα αποδίδει ο ίδιος και καλώς δεν απευθύνθηκε σε κάποιον επαγγελματία ερμηνευτή.
Τώρα, από το έκτο track και μέχρι το δώδεκα τα πράγματα αλλάζουν. Τα τραγούδια και ενορχηστρώνονται διαφορετικά, με τα έγχορδα να κυριαρχούν, ενώ και οι μελωδίες τους γίνονται πιο σύνθετες. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν είναι ωραία τραγούδια, απλώς είναι πιο απαιτητικά, πιο παράξενα και πιο ατμοσφαιρικά, με τελείως διαφορετικό hook από εκείνο των πρώτων. Γιατί συμβαίνει αυτό; Ίσως γιατί γράφτηκαν και ηχογραφήθηκαν σε διαφορετικούς χρόνους, αποτυπώνοντας διαφορετικές δημιουργικές φάσεις του Χειλά. Και απ’ αυτό το μέρος όμως, στο οποίο ακούγονται και δύο ή μάλλον τρεις γυναικείες φωνές (Μαρία Αλαμανή-Ναθαναηλίδου, Αθηνά Ρούτση, Κατερίνα Νιτσοπούλου), μπορείς να διακρίνεις τις ποιότητες του τραγουδοποιού, στη «Θάλασσα» ας πούμε ή και στο έσχατο «Χώρες του νότου».
Το «Στην Καρδιά του Κουρτς», του Περικλή Χειλά, είναι ένα άλμπουμ σύγχρονου, ποιητικού, «έντεχνου» ελληνικού τραγουδιού, προσεγμένο σε κάθε διάσταση και σε κάθε λεπτομέρειά του.
Επαφή: www.musicmirror.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου