Δημήτρης Πουλικάκος: 50 χρόνια από το «Μεταφοραί Εκδρομαί “O Μήτσος”» - μια ματιά σ’ έναν από τους πιο σημαντικούς δίσκους στην ιστορία του ελληνικού ροκ

Στο οπισθόφυλλο του ιστορικού δίσκου «Μεταφοραί Εκδρομαί “O Μήτσος”» υπάρχει ένα κείμενο του Δημήτρη Πουλικάκου γραμμένο τον Μάρτιο του 1976, οπότε είναι λογικό να υποθέσεις πως το εν λόγω LP κυκλοφόρησε τον Απρίλιο εκείνης της χρονιάς – και άρα, αυτές τις μέρες, συμπληρώνεται μισός αιώνας από τότε. Είναι ευκαιρία, λοιπόν, και με τη δεδομένη αφορμή, να πούμε κάποια πράγματα για ένα από τα πιο σημαντικά άλμπουμ στην ιστορία του ελληνικού ροκ.
Όταν κυκλοφορεί το «Μεταφοραί Εκδρομαί “O Μήτσος”» η πρώιμη μεταπολίτευση βρίσκεται στο φόρτε της. Το πολιτικό τραγούδι κυριαρχεί, μέσα από τη φόρμα του «έντεχνου» βασικά, όπως κυριαρχεί και το σατιρικό τραγούδι, ενώ πολύ ευδιάκριτες παρουσίες έχουν το αντάρτικο, το λαϊκό, το ελαφρολαϊκό και το ποπ (για την ελληνική μουσική και το τραγούδι λέμε πάντα). Όλα «παίζουν» και όλα «πουλάνε», υπό την έννοια πως η δισκογραφία αναπτύσσεται συνεχώς, καταγράφοντας ολοένα και μεγαλύτερη ύψη. Υπάρχει δημιουργία, και υπάρχουν πολλές προτάσεις σχεδόν για όλα τα γούστα. Ακόμη και για τα ροκ, που βρίσκεται σε κάθετη πτώση και σχεδόν σε ύπνωση.

Ο Πουλικάκος είχε ξεκινήσει ως ρόκερ βέβαια, από την εποχή των M.G.C. και του Εξαδάκτυλου (αφήνω κατά μέρος τους βραχύβιους Αχ-Βαχ) και αυτή την εποχή, το 1975-76 εννοώ, επιχειρεί να βρει κάποια νέα πατήματα, ή τουλάχιστον να προσαρμόσει μία από τις περσόνες του –στη σατιρική αναφέρομαι– στα δεδομένα της εποχής. Βεβαίως δεν έχει σταματήσει να ηχογραφεί, μετά από τη διάλυση του Εξαδάκτυλου, που συνέβη τους πρώτους μήνες του ’73, επεκτείνοντας ένα υλικό, που είχε ξεκινήσει να το καταγράφει ήδη από το 1970.
Θέλω να πω πως και το φθινόπωρο του ’73 (μετά από τη διάλυση του γκρουπ), και το καλοκαίρι του ’74, και στο τέλος του ’74, και τον Νοέμβρη-Δεκέμβρη του ’75, και το Φλεβάρη του ’76 ο Πουλικάκος θα προέβαινε σε νέες ηχογραφήσεις, που όλες μαζί θα αποτελούσαν το υλικό του «Μεταφοραί Εκδρομαί...». Έτσι, το άλμπουμ θα περιλάμβανε εγγραφές που είχαν συμβεί μεταξύ του τέλους του 1970 και του Φλεβάρη του ’76.
Εδώ πρέπει να πω πως ο Πουλικάκος είχε σκοπό να κυκλοφορήσει δίσκο, LP εννοώ, με τον Εξαδάκτυλο το 1972. Εξάλλου, πολλά κομμάτια από το «Μεταφοραί Εκδρομαί “O Μήτσος”» ανήκουν σ’ εκείνη την εποχή, ενώ κάποια είχαν ηχογραφηθεί κιόλας, όπως προαναφέρθηκε. Βασικά λέμε για τα «Σκόνη πέτρες λάσπη» (Δ. Πουλικάκος) και «Χτεσινά τραίνα» (Δ. Πουλικάκος-Α. Τριανταφύλλου), που ήταν ηχογραφημένα την άνοιξη του 1972, ενώ ως ηχογραφήσεις του Εξαδάκτυλου θεωρoύνται και τα σύντομα στο χρόνο: 1. «ΗΠΣΑΛΣΕΡΤΕΠΗΝΟΚΣ», δηλαδή «ΣΚΟΝΗΠΕΤΡΕΣΛΑΣΠΗ» από την ανάποδη (Δ. Πουλικάκος, αρχή ’71), 2. «Πρωτόγονη ζωή» (Δ. Πουλικάκος, άνοιξη ’72), 3. «Γυρίσματα του χρόνου» (J. Lambizzi-Α. Τριανταφύλλου, τέλος ’70) και 4. «Και τώρα... χωρίς βαρβάρους;» (Α. Τριανταφύλλου-Λ. Διακογιάννης-Ν. Πολίτης-Κ. Δουκάκης-Λ. Αλαχαδάμης-Δ. Πουλικάκος, άνοιξη ’72). Και τα τέσσερα αυτά tracks υπάρχουν στο «Μεταφοραί Εκδρομαί “Ο Μήτσος”». 
Από μια συνέντευξη του Πουλικάκου στην Όλγα Μπακομάρου για το «Φαντάζιο», τον Νοέμβριο του ’71, μαθαίνουμε πως ετοιμάζονταν, τότε, να κυκλοφορήσουν τα τραγούδια του Εξαδάκτυλου «Σκόνη πέτρες λάσπη», «Χτεσινά τραίνα», «Στο σουπερμάρκετ» και «Σαββατοκύριακο» (αυτό είναι άγνωστο), διαβάζοντας και για ένα υποτιθέμενο LP του γκρουπ, που θα είχε τίτλο «Σκηνές του Αθηναϊκού Βίου»! Άρα, λοιπόν, και το «Στο σουπερμάρκετ» (Δ. Πουλικάκος-Ν. Δαπέρης) θα πρέπει να θεωρείται κομμάτι του Εξαδάκτυλου, ασχέτως αν ηχογραφήθηκε τον Νοέμβρη-Δεκέμβρη του ’75, όπως το ίδιο συμβαίνει και με τα «Άνευ ουσίας άνευ σημασίας» (Δ. Πουλικάκος), «Κάλλιο μιας ώρας» (Δ. Πουλικάκος-Α. Τριανταφύλλου) και «Τι μας λες» (Δ. Πουλικάκος-Κ. Δουκάκης).
Παιζόταν έντονα, λοιπόν, η κυκλοφορία ενός LP του Εξαδάκτυλου, κάτι το οποίο επιβεβαιώνεται και από την εφημερίδα «Μουσική Γενιά» [27 Μαΐου 1972] σ’ ένα μονόστηλο της οποίας διαβάζουμε:
 
Η συνέχεια εδώ...
https://www.lifo.gr/culture/music/dimitris-poylikakos-50-hronia-apo-metaforai-ekdromai-o-mitsos