29/7/2026
>>Σχεδόν μισό αιώνα αργότερα, το καλοκαίρι του 1975 (στο κόμικ πάντα), ένας νεαρός blues fan και συλλέκτης έχει πάρει σβάρνα τις Πολιτείες, τις πόλεις και τα χωριά του Νότου των ΗΠΑ, ψάχνοντας για ξεχασμένους δίσκους 78 στροφών. Έτσι, σε μια γειτονιά θα εντοπίσει μια μαύρη, γριά, χήρα, που είχε τους δίσκους του άντρα της πεταμένους σε μια αποθήκη, λέγοντάς της πως ψάχνει για παλιά τραγούδια και πως ενδιαφέρεται να τους αγοράσει. Όντως, η γριά θα φέρει μια πρώτη ντάνα με δίσκους στον συλλέκτη (όλα αυτά διαδραματίζονται στο κόμικ επαναλαμβάνω) και κάπως έτσι, ανάμεσα σε Henry Brown, Cannon’s Jug Stompers, Frank Stokes, Joe Callicott, Charley Patton κ.ά. (υπαρκτά ονόματα όλα τούτα) ο τύπος θα ανακαλύψει κι ένα 78άρι, που δεν του έλεγε απολύτως τίποτα. Ήταν ο μοναδικός δίσκος του Tommy Grady (φανταστικό όνομα επαναλαμβάνω)!<<
Κάτι λέμε για τον R. Crumb στο «Blues: Η Μαύρη Αναβίωση στα
60s / Επίμετρο: Blues & Ρεμπέτικο» [Όγδοο, 2026], που κυκλοφορεί τώρα στα
βιβλιοπωλεία.
>>Σχεδόν μισό αιώνα αργότερα, το καλοκαίρι του 1975 (στο κόμικ πάντα), ένας νεαρός blues fan και συλλέκτης έχει πάρει σβάρνα τις Πολιτείες, τις πόλεις και τα χωριά του Νότου των ΗΠΑ, ψάχνοντας για ξεχασμένους δίσκους 78 στροφών. Έτσι, σε μια γειτονιά θα εντοπίσει μια μαύρη, γριά, χήρα, που είχε τους δίσκους του άντρα της πεταμένους σε μια αποθήκη, λέγοντάς της πως ψάχνει για παλιά τραγούδια και πως ενδιαφέρεται να τους αγοράσει. Όντως, η γριά θα φέρει μια πρώτη ντάνα με δίσκους στον συλλέκτη (όλα αυτά διαδραματίζονται στο κόμικ επαναλαμβάνω) και κάπως έτσι, ανάμεσα σε Henry Brown, Cannon’s Jug Stompers, Frank Stokes, Joe Callicott, Charley Patton κ.ά. (υπαρκτά ονόματα όλα τούτα) ο τύπος θα ανακαλύψει κι ένα 78άρι, που δεν του έλεγε απολύτως τίποτα. Ήταν ο μοναδικός δίσκος του Tommy Grady (φανταστικό όνομα επαναλαμβάνω)!<<
28/7/2026
Και τέλος πάντων ο Μητσιάς έχει τραγουδήσει σημαντικότερους στίχους του Γκάτσου αυτή τη στιγμή από το Γιάννη το φονιά, που δεν τους έχει μελοποιήσει ο Χατζιδάκις. Εγώ αυτό θα ήθελα ν' ακούσω, σήμερα, σε μια συναυλία...
Και τέλος πάντων ο Μητσιάς έχει τραγουδήσει σημαντικότερους στίχους του Γκάτσου αυτή τη στιγμή από το Γιάννη το φονιά, που δεν τους έχει μελοποιήσει ο Χατζιδάκις. Εγώ αυτό θα ήθελα ν' ακούσω, σήμερα, σε μια συναυλία...
Πού πήγαν οι ώρες, πού πήγαν οι μέρες, πού πήγαν τα χρόνια,
φωτιά στα Χαυτεία, καπνιά στην Αιόλου, βρωμιά στην Ομόνοια,
ουρλιάζουν τριγύρω Φολκσβάγκεν και Φίατ, Ρενώ και Τογιότα,
σε λίγο νυχτώνει, στους άχαρους δρόμους θ’ ανάψουν τα φώτα
κι ανθρώποι μονάχοι στην κόλαση ετούτη θα γίνουν λαμπάδα
πώς τα ’κανες έτσι τα μαύρα παιδιά σου Ελλάδα, Ελλάδα.
φωτιά στα Χαυτεία, καπνιά στην Αιόλου, βρωμιά στην Ομόνοια,
ουρλιάζουν τριγύρω Φολκσβάγκεν και Φίατ, Ρενώ και Τογιότα,
σε λίγο νυχτώνει, στους άχαρους δρόμους θ’ ανάψουν τα φώτα
κι ανθρώποι μονάχοι στην κόλαση ετούτη θα γίνουν λαμπάδα
πώς τα ’κανες έτσι τα μαύρα παιδιά σου Ελλάδα, Ελλάδα.
Πού πήγες Αφρούλα του ονείρου λουλούδι, πού πήγες Ελένη,
κρυφές αμαρτίες της άχαρης μέρας το φως δεν ξεπλένει,
μονάχα πληβείοι με μάτια θλιμμένα χτυπάνε καρτέλες
στον άθλιο μισθό τους σφιχτά κολλημένοι σα στρείδια, σα βδέλλες
για ένα τριάρι, για λίγη βενζίνα, για μια φασολάδα.
πώς τα ’κανες έτσι τα μαύρα παιδιά σου Ελλάδα, Ελλάδα.
κρυφές αμαρτίες της άχαρης μέρας το φως δεν ξεπλένει,
μονάχα πληβείοι με μάτια θλιμμένα χτυπάνε καρτέλες
στον άθλιο μισθό τους σφιχτά κολλημένοι σα στρείδια, σα βδέλλες
για ένα τριάρι, για λίγη βενζίνα, για μια φασολάδα.
πώς τα ’κανες έτσι τα μαύρα παιδιά σου Ελλάδα, Ελλάδα.
Πού πήγες αγάπη, παράδεισε πρώτε, πού πήγες ελπίδα,
περάσαν οι μέρες, περάσαν τα χρόνια κι ακόμα δεν είδα
ατρόμητους άντρες, σοφούς κυβερνήτες, μεγάλους αντάρτες,
να σπάζουν τις πύλες, να ρίχνουν τα τείχη, ν’ αλλάζουν τις στράτες
κι η νύχτα να γίνει χρυσό μεσημέρι κι η χώρα λιακάδα.
πώς τα ’κανες έτσι τα μαύρα παιδιά σου Ελλάδα, Ελλάδα.
περάσαν οι μέρες, περάσαν τα χρόνια κι ακόμα δεν είδα
ατρόμητους άντρες, σοφούς κυβερνήτες, μεγάλους αντάρτες,
να σπάζουν τις πύλες, να ρίχνουν τα τείχη, ν’ αλλάζουν τις στράτες
κι η νύχτα να γίνει χρυσό μεσημέρι κι η χώρα λιακάδα.
πώς τα ’κανες έτσι τα μαύρα παιδιά σου Ελλάδα, Ελλάδα.
28/7/2026
Από τότε που πέθανε η δισκογραφία –δηλαδή την πεθάνανε, δεν πέθανε από μόνη της– οι συναυλίες έχουν εξελιχθεί σε φάμπρικα.
Εντάξει οι δημιουργοί πρέπει να μπορούν να επιβιώσουν, αλλά τι σημαίνει δημιουργός? Ένας τραγουδοποιός, που βρίσκεται εν ζωή, έχει συνήθως τα δικά του τραγούδια και βγάζει πρόγραμμα μ’ αυτά. Τον ενδιαφέρει να προβάλλει το δικό του υλικό και όχι να κάνει διασκευές. Τι γίνεται όμως όταν μιλάμε για τραγουδιστές, που απλώς τραγουδούν, και δεν έχουν γράψει στίχους ή μουσικές? Μπορούν να δανείζονται ό,τι θέλουν, χωρίς να λογαριάζουν κανέναν? Τα νομικά ζητήματα δεν μ’ ενδιαφέρουν.
Θέλουν κάποιοι να κάνουν ένα συναυλιακό αφιέρωμα ας πούμε στον Νίκο Γούναρη. Δεν είναι λογικό να πάνε να βρούνε τους κληρονόμους του (αν υπάρχουν) και να συζητήσουν μαζί τους? Και αν οι κληρονόμοι αρνηθούν, για τους χι ψι λόγους, επειδή το κόνσεπτ δεν τους κάνει, επειδή οι τραγουδιστές δεν τους αρέσουν, επειδή τα σκηνικά είναι χάλια, επειδή ο χώρος είναι χάλια, επειδή κάποια τραγούδια είναι ειδικού περιεχομένου και δεν γίνεται να λέγονται οπουδήποτε και οποτεδήποτε τότε τι πρέπει να γίνει? Πρέπει να προχωρήσει η συναυλία ή όχι? Εγώ, ας πούμε, και μιλάω πάντα για το ηθικό μέρος (γιατί το νομικό δεν μ’ ενδιαφέρει – το ξαναλέω), θα σταματούσα. Δεν θα προχωρούσα, αν δεν είχα τη σύμφωνη γνώμη του κληρονόμου.
Υπάρχουν συναυλίες που είναι δομημένες σωστά και προς κάθε κατεύθυνση, υπάρχουν συναυλίες μέτριες και υπάρχουν και αρπαχτές. Γιατί κάποιος κληρονόμος θα πρέπει να λέει ναι σε όλες? Προφανώς και δεν μπαίνουν μόνο τα οικονομικά ζητήματα στη μέση. Και προφανώς υπάρχουν αισθητικοί και άλλοι λόγοι, που για κάποιους μπορεί να μετράνε περισσότερο.
Από τότε που πέθανε η δισκογραφία –δηλαδή την πεθάνανε, δεν πέθανε από μόνη της– οι συναυλίες έχουν εξελιχθεί σε φάμπρικα.
Εντάξει οι δημιουργοί πρέπει να μπορούν να επιβιώσουν, αλλά τι σημαίνει δημιουργός? Ένας τραγουδοποιός, που βρίσκεται εν ζωή, έχει συνήθως τα δικά του τραγούδια και βγάζει πρόγραμμα μ’ αυτά. Τον ενδιαφέρει να προβάλλει το δικό του υλικό και όχι να κάνει διασκευές. Τι γίνεται όμως όταν μιλάμε για τραγουδιστές, που απλώς τραγουδούν, και δεν έχουν γράψει στίχους ή μουσικές? Μπορούν να δανείζονται ό,τι θέλουν, χωρίς να λογαριάζουν κανέναν? Τα νομικά ζητήματα δεν μ’ ενδιαφέρουν.
Θέλουν κάποιοι να κάνουν ένα συναυλιακό αφιέρωμα ας πούμε στον Νίκο Γούναρη. Δεν είναι λογικό να πάνε να βρούνε τους κληρονόμους του (αν υπάρχουν) και να συζητήσουν μαζί τους? Και αν οι κληρονόμοι αρνηθούν, για τους χι ψι λόγους, επειδή το κόνσεπτ δεν τους κάνει, επειδή οι τραγουδιστές δεν τους αρέσουν, επειδή τα σκηνικά είναι χάλια, επειδή ο χώρος είναι χάλια, επειδή κάποια τραγούδια είναι ειδικού περιεχομένου και δεν γίνεται να λέγονται οπουδήποτε και οποτεδήποτε τότε τι πρέπει να γίνει? Πρέπει να προχωρήσει η συναυλία ή όχι? Εγώ, ας πούμε, και μιλάω πάντα για το ηθικό μέρος (γιατί το νομικό δεν μ’ ενδιαφέρει – το ξαναλέω), θα σταματούσα. Δεν θα προχωρούσα, αν δεν είχα τη σύμφωνη γνώμη του κληρονόμου.
Υπάρχουν συναυλίες που είναι δομημένες σωστά και προς κάθε κατεύθυνση, υπάρχουν συναυλίες μέτριες και υπάρχουν και αρπαχτές. Γιατί κάποιος κληρονόμος θα πρέπει να λέει ναι σε όλες? Προφανώς και δεν μπαίνουν μόνο τα οικονομικά ζητήματα στη μέση. Και προφανώς υπάρχουν αισθητικοί και άλλοι λόγοι, που για κάποιους μπορεί να μετράνε περισσότερο.
28/7/2026
Τι να μας πει τώρα ο Νόλαν...
Τι να μας πει τώρα ο Νόλαν...
28/7/2026
Τα τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι και με τον Μητσιά και με όλους τους άλλους ερμηνευτές είναι ελεύθερα, τζάμπα, στο ίντερνετ, στο YouTube ας πούμε, και μπορεί όποιος-α θέλει να τ’ ακούσει. Αντιθέτως εκατοντάδες ελληνικές ταινίες, που αποτελούν επίσης, πολιτιστική κληρονομιά, είναι αποκλεισμένες και δεν μπορεί κανείς να τις δει, τζάμπα, στο YouTube. Και γι’ αυτό δεν μιλάει κανείς. Τέλος πάντων εγώ, για να μην πολυλογώ, συμφωνώ με τον γιο του Χατζιδάκι και με την αυστηρή στάση που κρατάει σε σχέση με το έργο του πατέρα του. Και από τη στιγμή που έχει ελεύθερα τα τραγούδια του Χατζιδάκι στο διαδίκτυο, για μένα έχει πράξει το καθήκον του, και το θέμα έχει τελειώσει. Το τι συμβαίνει με τις συναυλίες, ειλικρινά, δεν μ’ ενδιαφέρει. Και σε κάθε περίπτωση το θεωρώ έλασσον.
[λυπάμαι, θα τα κλείσω τα σχόλια - γιατί η συζήτηση δεν έχει νόημα - είναι σαφές το τι λέω στο ποστ - σέβομαι την άλλη άποψη, αλλά θεωρώ δικαίωμα του κληρονόμου να συμπεριφέρεται όπως εκείνος θέλει - και εν προκειμένω συμφωνώ μαζί του]
Τα τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι και με τον Μητσιά και με όλους τους άλλους ερμηνευτές είναι ελεύθερα, τζάμπα, στο ίντερνετ, στο YouTube ας πούμε, και μπορεί όποιος-α θέλει να τ’ ακούσει. Αντιθέτως εκατοντάδες ελληνικές ταινίες, που αποτελούν επίσης, πολιτιστική κληρονομιά, είναι αποκλεισμένες και δεν μπορεί κανείς να τις δει, τζάμπα, στο YouTube. Και γι’ αυτό δεν μιλάει κανείς. Τέλος πάντων εγώ, για να μην πολυλογώ, συμφωνώ με τον γιο του Χατζιδάκι και με την αυστηρή στάση που κρατάει σε σχέση με το έργο του πατέρα του. Και από τη στιγμή που έχει ελεύθερα τα τραγούδια του Χατζιδάκι στο διαδίκτυο, για μένα έχει πράξει το καθήκον του, και το θέμα έχει τελειώσει. Το τι συμβαίνει με τις συναυλίες, ειλικρινά, δεν μ’ ενδιαφέρει. Και σε κάθε περίπτωση το θεωρώ έλασσον.
[λυπάμαι, θα τα κλείσω τα σχόλια - γιατί η συζήτηση δεν έχει νόημα - είναι σαφές το τι λέω στο ποστ - σέβομαι την άλλη άποψη, αλλά θεωρώ δικαίωμα του κληρονόμου να συμπεριφέρεται όπως εκείνος θέλει - και εν προκειμένω συμφωνώ μαζί του]
28/7/2026
Η συσχέτιση του blues με το ρεμπέτικο έχει βαθύ παρελθόν, με το ξεκίνημά της να τοποθετείται στο τέλος των 60s-αρχή 70s. Σ’ αυτό το βιβλίο, το «Rebetika», που είχαν τυπώσει δύο Αμερικανίδες στην Αθήνα του ’75, υπάρχει ένα πρώτο κείμενο, στα αγγλικά, γραμμένο από τον Σάκη Παπαδημητρίου, που επιχειρεί να κινηθεί ανάμεσα σ’ αυτά τα δύο είδη.
Η συσχέτιση του blues με το ρεμπέτικο έχει βαθύ παρελθόν, με το ξεκίνημά της να τοποθετείται στο τέλος των 60s-αρχή 70s. Σ’ αυτό το βιβλίο, το «Rebetika», που είχαν τυπώσει δύο Αμερικανίδες στην Αθήνα του ’75, υπάρχει ένα πρώτο κείμενο, στα αγγλικά, γραμμένο από τον Σάκη Παπαδημητρίου, που επιχειρεί να κινηθεί ανάμεσα σ’ αυτά τα δύο είδη.
27/7/2026
Ωραίος ως Έλλην... Έχω και φοβερό garage punk από κάτω, που πάει και προς mod με επιρροές από Motown.
Ωραίος ως Έλλην... Έχω και φοβερό garage punk από κάτω, που πάει και προς mod με επιρροές από Motown.
Σχόλια από το fb στο ποστ "Ωραίος ως Έλλην..."...
ΑπάντησηΔιαγραφήDimitris Panagiotidis
o γιός του δεν τα πάει καθόλου άσχημα https://www.youtube.com/watch?v=cM5SOpicALc
Giorgis Gavalas
Αυτό δεν είναι γκαραζ πανκ, είναι γκολουάζ πανκ!
Φώντας Τρούσας
πάει και προς mod, με επιρροές από motown
Σχόλια από το fb στο ποστ "Τα τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι και με τον Μητσιά και με όλους τους άλλους ερμηνευτές"...
ΑπάντησηΔιαγραφήVassilis Serafimakis
Νομίζω κι η αναπαραγωγή στο διαδίκτυο υπόκειται σε υποχρέωση καταβολής αμοιβής στον ιδιοκτήτη τών πνευματικών δικαιωμάτων. Αλλά μόνο μεγάλες εταιρείες ασχολούνται.
Panos Fokas
Νταξ, άλλο το γιουτιουμπ, άλλο η συναυλία. Υπάρχει κάποιος λόγος που γίνονται συναυλίες και που οι άνθρωποι πηγαίνουν σε αυτές...
Pavlos Bakoulas
υπάρχει και λόγος που υφίστανται τα πνευματικά δικαιώματα. Ο γιος του Χατζιδάκι έχει διαχειριστεί υποδειγματικά το έργο του πατέρα του. Αν δεν κάνω λάθος, θεωρεί ότι ο κύκλος των πρώτων ερμηνευτών του έργου του έχει κλείσει.
Φώντας Τρούσας
είπα, το θεωρώ έλασσον το θέμα - το τι θ' ακουστεί σε μια συναυλία - ας μην ακουστούν τραγούδια του Χατζιδάκι σε συναυλίες που δεν εγκρίνει ο γιος του - δεν πειράζει
Evagoras Karageorgis
Βρε Φώντα, άνθρωπε μου καλέ, ο Μητσιάς θα τραγουδούσε του τραγούδι… Ο πρώτος διδάξας, τα ευλογημένα! Ο Μητσιάς χάρισε τα νειάτα του σ’ αυτή την ερμηνεία και έτσι το δικαιούται. Σαν να είναι και δικό του. Ας είναι και 80, ας είναι και χωρίς φωνή… ας είναι κι απλήρωτος ο Γιώργος Χατζιδάκις. ΜΟΝΟ αν του το απαγόρευε ο ίδιος ο Χατζιδάκις!!! Αλλά ποτέ ο παππούς δεν θα έκανε τέτοιο πράγμα. Δεν είναι το ίδιο με το YouTube.
Φώντας Τρούσας
Διαφωνώ με όσα λες
Evagoras Karageorgis
η αισθητική περιλαμβάνει κι ανθρωπισμό κάποτε. Δεν είναι όλα τετράγωνα. Καμία φορά κλείνουμε και μάτια κι αυτιά αλλιώς θα καταντήσουμε σαν τους Ισραηλίτες που δεν χαρίζουν κάστανο.
Dimitris Makares
Νταξει για την ταμπακιέρα θα μας πείτε? Ειναι η δεν είναι μαλακια να αποκλείονται τα τραγούδια του Χατζιδάκι από συναυλίες ναι η ου? Το ίδιο είναι η συναυλία με το you tube? Ας μην υπήρχαν οι συναυλίες ύστερα αφού μπορουμε να τα ακούσουμε ολα από το you tube. Aφου υπαρχει τοσος κοσμος που εμπιστεύεται την γνώμη σας μιλήστε χωρίς περιστροφές
Φώντας Τρούσας
από τη στιγμή που ο γιος για τους δικούς του λόγους δεν δίνει την άδεια να ακουστούν τα τραγούδια του πατέρα του στις συναυλίες που δεν εγκρίνει εγώ συμφωνώ μαζί του - το είπα ξεκάθαρα και στο ποστ - τι να μιλήσω χωρίς περιστροφές? επίσης κανείς δεν θέλω να εμπιστεύεται τη γνώμη μου - ο καθένας να εμπιστεύεται τη δική του γνώμη
Dimitris Makares
οκ ευχαριστώ
Angelos Sfakianakis II
Στο YouTube πληρώνουν οι διαφημίσεις δεν είναι τίποτα τσάμπα. Ανεβάζεις ένα τραγούδι και ας είναι και δικό σου και στο κατεβάζει η κέρβερος εταιρεία
Φώντας Τρούσας
τζάμπα για τους ακροατές λέμε, φυσικά έχουν έσοδα από views, διαφημίσεις κ.λπ.
Angelos Sfakianakis II
Monetisation
Haris Mantellos
ΔιαγραφήΜια προσωπική εκτίμηση, δεν σημαίνει ότι έρχομαι σε αντιπαράθεση μαζί σου. Δεν πάει πολύς καιρός που έγραφα για ένα περιστατικό με κάποιον υπεύθυνο θιάσου που θα πραγματοποιούσε παράσταση στα Τρίκαλα και ο οποίος ζήτησε από εμένα και έναν συνάδελφό μου να του στείλουμε τις φωτογραφίες που θα βγάζαμε από την παράσταση για να τις εγκρίνει και μετά να δημοσιευθούν. Μας είπε ότι αυτό ήθελε ο σκηνοθέτης της παράστασης λόγω πνευματικών δικαιωμάτων. Θυμάστε ότι έγραφα ότι ήταν πρωτοφανές αυτό που μας ζητούσε και ότι τόσα χρόνια που κάνουμε αυτή τη δουλειά δεν μας είχε ξαναζητηθεί κάτι παρόμοιο και πάντα ήμασταν διακριτικοί και συνεργάσιμοι με όλους τους καλλιτέχνες, θεωρήσαμε αυτή την απαίτηση ακατανόητη και μειωτική για την επαγγελματική μας πορεία, δεν το δεχτήκαμε και αποχωρήσαμε. Θυμάστε επίσης ότι έγραφα ότι σεβόμαστε τα πνευματικά δικαιώματα των δημιουργών αλλά έθεσα και ένα ερώτημα. Αν κάποιοι από τους θεατές έβγαζαν φωτογραφίες από την παράσταση με τα κινητά τους τι θα γινόταν; Θα έκαναν τους ντετέκτιβ ο υπεύθυνος του θιάσου και ο σκηνοθέτης για να δουν ποιος δημοσίευσε τι και πού; Εδώ γελάμε! Να όμως που υπάρχουν και χειρότερα διαβάζοντας τα όσα έγιναν σε συναυλία με το τραγούδι "Ο Γιάννης ο φονιάς" και με την απαγόρευση από πλευράς του κληρονόμου του Μάνου Χατζιδάκι να ακουστεί η μουσική του. Επίσης ακατανόητη και θα έλεγα και προσβλητική απόφαση για τους σπουδαίους Νίκο Γκάτσο, Αγαθή Δημητρούκα και Μανώλη Μητσιά. Αυτοί, αγαπητέ κληρονόμε Χατζιδάκι, δεν έχουν ισότιμα πνευματικά δικαιώματα; Ασφαλώς και έχουν και όμως όχι μόνο δεν απαγόρευσαν ποτέ να ακούγονται τα τραγούδια τους, αλλά γεμίζουν χαρά και συγκίνηση νιώθοντας ότι το έργο τους προσφέρει πολιτισμό και έχει αγκαλιαστεί από τον κόσμο. Ίσα ίσα που η εγνωσμένη αξία τους ήταν εγγύηση ότι το έργο του Χατζιδάκι θα προστατευόταν καλύτερα έτσι παρά με μια εξώδικη διαμαρτυρία. Αχ, πόσο στενάχωρη αρχικά η εικόνα του σπουδαίου Μανώλη Μητσιά να λέει (γιατί απαγορευόταν να δώσει ρυθμό) τους στίχους σαν να ήταν κάποιο παιδάκι που το τιμώρησαν, αλλά τελικά πόσο μεγαλειώδης η ίδια εικόνα με το να το κάνει όμορφα, ταπεινά και αδιαμαρτύρητα. Εύγε!!
Σεβαστά, λοιπόν, τα πνευματικά δικαιώματα, αλλά όταν κάποιοι χάριν αυτών αρχίζουν τις απαγορεύσεις, τα εξώδικα και τις προληπτικές λογοκρισίες, να μας επιτρέψουν να έχουμε αντίθετη γνώμη για τη σωστή χρήση τους και τη σκοπιμότητα των ενεργειών τους.
Φώντας Τρούσας
τα διάβασα όλα αυτά, αλλά επί του θέματος απάντησα. εγώ συμφωνώ με την αυστηρή στάση του Γιώργου Χατζιδάκι σε σχέση με τα live
Haris Mantellos
ΟΚ, το σέβομαι.
Angelos Sfakianakis II
Άλλο τα views
Φώντας Τρούσας
ε ναι άλλο -όλα άλλα είναι - ξαναλέω πως ο ακροατής ακούει τζάμπα και νόμιμα τα τραγούδια από το Youtube
Σχόλια από το fb στο ποστ "Τι να μας πει τώρα ο Νόλαν...:"...
ΑπάντησηΔιαγραφήΓΙΩΡΓΟΣ ΑΥΓΟΥΛΑΣ
"Κλεμμένο χουντικό κιτς" ή "Λεηλατημένο χουντικό κιτς
Konstantinos Zachopoulos
Αριστερά είναι ο αγγελιοφόρος;
Maria Korbila
Η κουστουμιά είναι όλα τα λεφτά! Εντός του κλίματος!
Σχόλια από το fb στο ποστ "Και τέλος πάντων ο Μητσιάς έχει τραγουδήσει σημαντικότερους στίχους του Γκάτσου αυτή τη στιγμή από το Γιάννη το φονιά"...
ΑπάντησηΔιαγραφήΦώντας Τρούσας
https://www.youtube.com/watch?v=zCn6MGLD8ME...
Ellada – Ellada
Panos Iliadis
Που να τα παίξουν αυτά? Είναι η γνωστή καραμέλα ότι "αυτά θέλει ο κόσμος" (τραγούδια σαν τον " Γιάννη τον φονιά" δηλ και για να μην παρεξηγηθω ειναι τραγουδάρα)... και το χειρότερο είναι πως ίσως και να έχουν δίκιο...τα ίδια και τα ίδια
Κωνσταντίνα Κοντάκου
συγκινήθηκα που γράψατε γι' αυτό το κομμάτι. Ευχαριστώ!
Μού άρεσε πολύ κι ετούτο εδώ. Σ' εσάς;
Είναι «Το τραγούδι του παλιού καιρού», μελοποιημένο από τον Ηλία Ανδριόπουλο
https://youtube.com/watch?v=i1Ts-hA1ffg&is=2TomKiqq2p6dnj9z
Jimi Sokratis
Για το θέμα, ξέρουμε ότι οι κινηματογραφικές επιτυχίες και ιδιαίτερα τα Παιδιά του Πειραιά έκαναν τον Χατζιδάκι από νωρίς επιλεκτικό στην διαχείριση του υλικού του. Ξέρουμε ότι στα τελευταία χρόνια της ζωής του τον απασχολούσε το θέμα της διαχείρισης και το αν θα κακοπέσει η μουσική του. Ξέρουμε τις ''ελιτιστικές'' (λέμε τώρα) απόψεις του ιδιαίτερα τις τελευταίες δεκαετίες του. Μου φαίνεται απίθανο να μην άφησε σαφείς οδηγίες ως προς τις επιθυμίες του για τα πνευματικά δικαιώματα. Κατά πάσα πιθανότητα όλα αυτά που κατηγορούν τον κληρονόμο να είναι οδηγίες του ίδιου. Επίσης το ότι ένας ξεφεύγει από την νόρμα στον τρόπο που διαχειρίζονται τα πνευματικά δικαιώματα και γίνεται δακτυλοδεικτούμενος αυτό το κάνει από μόνο του ...... ενδιαφέρον.