Το πιο νέο άλμπουμ του Αντώνη Λιβιεράτου, που έχει τίτλο
«Τίποτα» [Same Difference Music, 2025], με αφήνει κάπως μετέωρο. Προσπαθώ να
εντοπίσω ποιος είναι ο λόγος και μάλλον τον βρίσκω και τον αποδίδω στο
στιχουργικό και λεκτικό κομμάτι του.
Οι μουσικές που γράφει ο Λιβιεράτος, και με τις οποίες καταγίνεται δεκαετίες τώρα, είναι από τη φύση τους πλουραλιστικές. Θέλω να πω πως εμπεριέχουν και τον λόγο εκτός από το μέλος –εκείνο το λόγο και το νόημά του, που κατακρατεί κάθε ακροατής– και κάθε περαιτέρω λεκτικό υποστύλωμά τους θα πρέπει να γίνεται με μεγάλη φειδώ και προσοχή. Αν μιλάμε για τραγούδια ή σχεδόν τραγούδια, όπως το «Κάτω απ’ την άσφαλτο», τότε ok. Είναι συμβατή θέλω να πω αυτή η τραγουδοποιία με την πορεία του Λιβιεράτου, αλλά κομμάτια σαν το 14λεπτο «Η σουίτα του ταξιδιώτη», με το εκτεταμένο spoken word, δεν λειτουργούν. Όπως δεν λειτουργεί και το αποστασιοποιημένο «Τίποτα», ενώ κάπως καλύτερα είναι τα πράγματα με το «Κράτησε πολύ».
Νομίζω πως με αυτά τα δύο tracks (με λόγια), τα «Κάτω απ’ την άσφαλτο» και «Κράτησε πολύ», στην αρχή και το τέλος του CD, τα πράγματα θα ήταν πολύ καλύτερα, συνολικά – ενώ τώρα, το «Τίποτα», κυλάει με σκαμπανεβάσματα.
Σε κάθε περίπτωση οι «σκέτες» μουσικές λειτουργούν καλύτερα εδώ, και tracks σαν τα «Πέντε επί τρία» (πάρα πολύ καλό), «Ταλαντώσεις χαμηλής συχνότητας» και «Στο τέλος» αποτελούν τις πιο αξιομνημόνευτες στιγμές του δίσκου.
Να πούμε, τέλος, πως ο Αντώνης Λιβιεράτος είναι υπεύθυνος για τις μουσικές, τα λόγια και σχεδόν για όλα τα όργανα που ακούγονται στο «Τίποτα», με τις περιστασιακές παρουσίες των Μανώλη Αγγελάκη, Άκη Μπογιατζή και Γιάννη Νικολάου να προσθέτουν (με κιθάρες, φωνές και field recordings) επιπλέον «πινελιές».
Επαφή: https://antonislivieratos.bandcamp.com/album/--6
Οι μουσικές που γράφει ο Λιβιεράτος, και με τις οποίες καταγίνεται δεκαετίες τώρα, είναι από τη φύση τους πλουραλιστικές. Θέλω να πω πως εμπεριέχουν και τον λόγο εκτός από το μέλος –εκείνο το λόγο και το νόημά του, που κατακρατεί κάθε ακροατής– και κάθε περαιτέρω λεκτικό υποστύλωμά τους θα πρέπει να γίνεται με μεγάλη φειδώ και προσοχή. Αν μιλάμε για τραγούδια ή σχεδόν τραγούδια, όπως το «Κάτω απ’ την άσφαλτο», τότε ok. Είναι συμβατή θέλω να πω αυτή η τραγουδοποιία με την πορεία του Λιβιεράτου, αλλά κομμάτια σαν το 14λεπτο «Η σουίτα του ταξιδιώτη», με το εκτεταμένο spoken word, δεν λειτουργούν. Όπως δεν λειτουργεί και το αποστασιοποιημένο «Τίποτα», ενώ κάπως καλύτερα είναι τα πράγματα με το «Κράτησε πολύ».
Νομίζω πως με αυτά τα δύο tracks (με λόγια), τα «Κάτω απ’ την άσφαλτο» και «Κράτησε πολύ», στην αρχή και το τέλος του CD, τα πράγματα θα ήταν πολύ καλύτερα, συνολικά – ενώ τώρα, το «Τίποτα», κυλάει με σκαμπανεβάσματα.
Σε κάθε περίπτωση οι «σκέτες» μουσικές λειτουργούν καλύτερα εδώ, και tracks σαν τα «Πέντε επί τρία» (πάρα πολύ καλό), «Ταλαντώσεις χαμηλής συχνότητας» και «Στο τέλος» αποτελούν τις πιο αξιομνημόνευτες στιγμές του δίσκου.
Να πούμε, τέλος, πως ο Αντώνης Λιβιεράτος είναι υπεύθυνος για τις μουσικές, τα λόγια και σχεδόν για όλα τα όργανα που ακούγονται στο «Τίποτα», με τις περιστασιακές παρουσίες των Μανώλη Αγγελάκη, Άκη Μπογιατζή και Γιάννη Νικολάου να προσθέτουν (με κιθάρες, φωνές και field recordings) επιπλέον «πινελιές».
Επαφή: https://antonislivieratos.bandcamp.com/album/--6

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου