Οι «Μαλδίβες» είναι μια ταινία του 2024, σκηνοθετημένη από
τον Γερμανό Daniel Bolda.
Όπως διαβάζουμε στο σάιτ του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης:
«Ένας δάσκαλος μουσικής, που ζει σε μία απομονωμένη ορεινή περιοχή με τον σκύλο του, ονειρεύεται να ξεφύγει από το κρύο λαχταρώντας μία ζωή κάτω από τον καυτό ήλιο δίπλα στη θάλασσα. Όταν ο σκύλος του εξαφανίζεται, ο απόηχος ενός άλλου κόσμου αρχίζει να διεισδύει στην καθημερινότητά του, φέρνοντας μαζί του ένα κύμα αλλόκοτων βιωμάτων που αναστατώνουν τη ζωή του».
Και παραδίπλα, στο ίδιο σάιτ:
«Ο Ντάνιελ Μπόλντα γεννήθηκε στη Γερμανία και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε κινηματογράφο στη Δανία. Το 2017 σκηνοθέτησε την πρώτη του ταινία μικρού μήκους “Muffin” και το 2020 την ταινία “Όταν γελάω κλείνουν τα μάτια μου”, οι οποίες έκαναν πρεμιέρα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Κορκ. Η ταινία “Μαλδίβες” είναι η πρώτη του μεγάλου μήκους».
Την ταινία δεν την ξέρω, δεν την έχω δει, αλλά ακούω τώρα το
σάουντρακ [Veego Records, 2025], που θα έγραφε για ’κείνη ο Γιάννης Βεσλεμές (Veslemes). Στο οπισθόφυλλο
του 20λεπτης διάρκειας δίσκου βινυλίου διαβάζουμε τα ονόματα των συντελεστών
της ηχογράφησης: Γιάννης Βεσλεμές φωνή, σύνθια, modular, προγραμματισμός, Γιώτης
Παρασκευαΐδης ακουστική, κλασική κιθάρα, μπάσο, κρουστά, αυλός, didgeridoo, Σταύρος Παργινός
τσέλο, Γιώργος Κοκκινάρης κοντραμπάσο, συν παιδική χορωδία.
Η μουσική, που ακούγεται εδώ είναι ουσιαστική. Δεν ξέρω, φυσικά, πως «συμπεριφέρεται» μέσα στην ταινία, όμως φαίνεται πως διατηρεί μιαν αυτονομία, καθώς μπορείς να την απολαύσεις και πέρα από τις οθόνες. Είναι, και αυτό, ένα προφανές ατού της. Γιατί, τα άλλα ατού της είναι εκείνα που σχετίζονται με την ουσία της, τα ηχοχρώματά της, τα τραγούδια της και τη γενικότερη ατμόσφαιρά της.
Κατ’ αρχάς να πω πως από τη διάρκειά του, και μόνο, μου δημιουργήθηκε η εντύπωση πως το σάουντρακ του Βεσλεμέ αφορούσε μικρού μήκους ταινία, σκεπτόμενος πως αυτή (η ταινία) θα ήταν πλημμυρισμένη από μουσική. Το να γεμίζεις μια ταινία, είτε αυτή είναι μικρού μήκους είτε μεγάλου, με μουσική, το να έχει δηλαδή μια ταινία μεγάλης διάρκειας σάουντρακ, δεν το βρίσκω σωστό, το βρίσκω, χοντρικά, αντι-κινηματογραφικό, με αποτέλεσμα, όταν το διαπιστώνω, να σκέφτομαι αρνητικά (και για την ταινία και για το σάουντρακ). Εν προκειμένω πληροφορήθηκα γρήγορα πως η 20λεπτη μουσική του Βεσλεμέ αφορούσε μια σχεδόν 80λεπτη ταινία... οπότε είπα... όλα ok, να μια σωστής διάρκειας μουσική.
Λίγα και μικρά θέματα λοιπόν (σχεδόν όλα τα tracks είναι μονόλεπτα και δίλεπτα – υπάρχει κι ένα 4λεπτο), που είναι όλα πολύ ωραία, ιδιαίτερα και κυρίως σωστά παραταγμένα στις δύο όψεις του δίσκου, ώστε να τα παρακολουθείς απρόσκοπτα. Πολύ ωραία και τα χορωδιακά tracks, όπως και «Το βουνό» στο τέλος, με τους «Τίτλους τέλους» να μαγεύουν. Απλότητα, ευθύτητα, συγκίνηση, χάρη, ουσία και περαιτέρω απουσία κάλπικων εντυπωσιασμών, είναι τα χαρακτηριστικά αυτής της παράξενης μουσικής, που δεν μπορείς να την αποκαλέσεις ούτε ηλεκτρική, ούτε ακουστική, ούτε ηλεκτρονική, ούτε folk, ούτε blues, ούτε avant, ούτε κάτι άλλο... Σίγουρα ένας συνδυασμός όλων αυτών, και άλλων ίσως, να αποδίδει κάτι από την υφή της.
Μπράβο στον Βεσλεμέ, για τις «Μαλδίβες» του, ένα από τα κρυφά δισκογραφικά «διαμάντια» της χρονιάς που πέρασε. Πολύ ωραία, και από εικαστικής πλευράς, η έκδοση της Veego. Μπράβο και σ’ εκείνη.
Επαφή: https://veslemes.bandcamp.com/album/maldives-ost
«Ένας δάσκαλος μουσικής, που ζει σε μία απομονωμένη ορεινή περιοχή με τον σκύλο του, ονειρεύεται να ξεφύγει από το κρύο λαχταρώντας μία ζωή κάτω από τον καυτό ήλιο δίπλα στη θάλασσα. Όταν ο σκύλος του εξαφανίζεται, ο απόηχος ενός άλλου κόσμου αρχίζει να διεισδύει στην καθημερινότητά του, φέρνοντας μαζί του ένα κύμα αλλόκοτων βιωμάτων που αναστατώνουν τη ζωή του».
Και παραδίπλα, στο ίδιο σάιτ:
«Ο Ντάνιελ Μπόλντα γεννήθηκε στη Γερμανία και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε κινηματογράφο στη Δανία. Το 2017 σκηνοθέτησε την πρώτη του ταινία μικρού μήκους “Muffin” και το 2020 την ταινία “Όταν γελάω κλείνουν τα μάτια μου”, οι οποίες έκαναν πρεμιέρα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Κορκ. Η ταινία “Μαλδίβες” είναι η πρώτη του μεγάλου μήκους».
Η μουσική, που ακούγεται εδώ είναι ουσιαστική. Δεν ξέρω, φυσικά, πως «συμπεριφέρεται» μέσα στην ταινία, όμως φαίνεται πως διατηρεί μιαν αυτονομία, καθώς μπορείς να την απολαύσεις και πέρα από τις οθόνες. Είναι, και αυτό, ένα προφανές ατού της. Γιατί, τα άλλα ατού της είναι εκείνα που σχετίζονται με την ουσία της, τα ηχοχρώματά της, τα τραγούδια της και τη γενικότερη ατμόσφαιρά της.
Κατ’ αρχάς να πω πως από τη διάρκειά του, και μόνο, μου δημιουργήθηκε η εντύπωση πως το σάουντρακ του Βεσλεμέ αφορούσε μικρού μήκους ταινία, σκεπτόμενος πως αυτή (η ταινία) θα ήταν πλημμυρισμένη από μουσική. Το να γεμίζεις μια ταινία, είτε αυτή είναι μικρού μήκους είτε μεγάλου, με μουσική, το να έχει δηλαδή μια ταινία μεγάλης διάρκειας σάουντρακ, δεν το βρίσκω σωστό, το βρίσκω, χοντρικά, αντι-κινηματογραφικό, με αποτέλεσμα, όταν το διαπιστώνω, να σκέφτομαι αρνητικά (και για την ταινία και για το σάουντρακ). Εν προκειμένω πληροφορήθηκα γρήγορα πως η 20λεπτη μουσική του Βεσλεμέ αφορούσε μια σχεδόν 80λεπτη ταινία... οπότε είπα... όλα ok, να μια σωστής διάρκειας μουσική.
Λίγα και μικρά θέματα λοιπόν (σχεδόν όλα τα tracks είναι μονόλεπτα και δίλεπτα – υπάρχει κι ένα 4λεπτο), που είναι όλα πολύ ωραία, ιδιαίτερα και κυρίως σωστά παραταγμένα στις δύο όψεις του δίσκου, ώστε να τα παρακολουθείς απρόσκοπτα. Πολύ ωραία και τα χορωδιακά tracks, όπως και «Το βουνό» στο τέλος, με τους «Τίτλους τέλους» να μαγεύουν. Απλότητα, ευθύτητα, συγκίνηση, χάρη, ουσία και περαιτέρω απουσία κάλπικων εντυπωσιασμών, είναι τα χαρακτηριστικά αυτής της παράξενης μουσικής, που δεν μπορείς να την αποκαλέσεις ούτε ηλεκτρική, ούτε ακουστική, ούτε ηλεκτρονική, ούτε folk, ούτε blues, ούτε avant, ούτε κάτι άλλο... Σίγουρα ένας συνδυασμός όλων αυτών, και άλλων ίσως, να αποδίδει κάτι από την υφή της.
Μπράβο στον Βεσλεμέ, για τις «Μαλδίβες» του, ένα από τα κρυφά δισκογραφικά «διαμάντια» της χρονιάς που πέρασε. Πολύ ωραία, και από εικαστικής πλευράς, η έκδοση της Veego. Μπράβο και σ’ εκείνη.
Επαφή: https://veslemes.bandcamp.com/album/maldives-ost
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου