ΜΥΡΤΩ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ κολιμπρί

Όπως διαβάζουμε στο «αυτί» του πρόσφατου ποιητικού βιβλίου της Μυρτούς Αναγνωστοπούλου «Κολιμπρί» [Μανδραγόρας, 9/2025]:
«Η Μυρτώ Αναγνωστοπούλου γεννήθηκε και ζει στη Θεσσαλονίκη. Το Κολιμπρί είναι η ενδέκατη ποιητική της συλλογή ενώ η πρώτη είχε κυκλοφορήσει το 1973. Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά, γερμανικά και βουλγαρικά. Εκτός από την ποίηση ασχολείται με το κολάζ και τη μετάφραση (με επτά βιβλία στο ενεργητικό της και δυο θεατρικά μονόπρακτα). Επίσης έχει δημοσιεύσει κριτικά κείμενα και δοκίμια για την ποίηση. Τα τελευταία χρόνια ασχολείται και με τη συγγραφή παιδικών βιβλίων. Επί σειρά ετών διετέλεσε μέλος της διοίκησης της Λέσχης Γραμμάτων και Τεχνών και της Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης. Έχει δυο γιους και δυο εγγόνια».
Και από το σχετικό δελτίο Τύπου:
«Το Κολιμπρί είναι ένα μικρό εξωτικό πουλί της Καραϊβικής με πολύχρωμα φτερά που κινείται με πολύ μεγάλη ταχύτητα. Τρέφεται με νέκταρ λουλουδιών. Αυτή η αίσθηση της διαρκούς άνοιξης μέσα στη φύση φαίνεται να ώθησε την Μυρτώ Αναγνωστοπούλου στην επιλογή του τίτλους της 11ης ποιητικής της συλλογής. Άλλωστε τα πουλιά υπήρξαν τίτλος του προηγούμενου βιβλίου της και το πέταγμά τους ελπίζει πως θα τη φέρει πιο κοντά στον απλησίαστο φλεγόμενο λόγο της ποίησης. Με την ελπίδα “να ηχήσει το δίχως άλλο ο συρμός / που θα χαράξει σε φρέσκες ράγες το ταξίδι”».

Να σημειώσω πως η Μυρτώ Αναγνωστοπούλου είχε μεταφράσει, ανάμεσα σε άλλα, τους «Ποιητές του Λίβερπουυλ» [Αγροτικές Συνεταιριστικές Εκδόσεις, Θεσσαλονίκη, 1984] και να παραθέσω δύο ποιήματά της από το πιο πρόσφατο βιβλίο της...
 
Αυτό που θα ειπωθεί
 
Αυτό που θα ειπωθεί
θα έρθει με ρυθμό άγνωστων οργάνων
πνευστά κρουστά ματωμένες χορδές
ζωτικές ίνες
κραυγές
Μέσα στον σάκο σου παλεύεις
να γίνεις μαέστρος μουγκρίζοντας
ελπίζοντας σ’ ένα άνοιγμα
να βλέπεις καθαρά
το λίγο δέντρο το ένα φτερό
το παλιό αίμα το νέο πρωί
τον λεκέ τ’ ουρανού.
Να φαντάζεσαι πως έρχεται πως είναι κοντά
μ’ ένα μαχαίρι αμφίβολο
απλησίαστος στόχος
ο φλεγόμενος λόγος
 
Μνήμη
 
Μνήμη
κεφαλικός φόρος
μυρίζει στενάζει και βροντά
πιάνει εσένα εμένα
ριζώνει σε παλιές ιστορίες
ανάμεσα σε ταξίδια
μαύρα φουγάρα σε ατέρμονους πλόες
Το τίμημα βαρύ
με μια τρύπα στη μέση
να κρύβει τη νύχτα τη χαρά
το παιχνίδι με τα ξύλινα σπαθιά του
Και το νόμισμα σκληρό
περνάει ακόμα στις συναλλαγές
 
Επαφή: https://mandragoras-magazine.gr/