Είναι, αναμφισβήτητα, ένας από τους (διπλούς) ελληνικούς δίσκους
της χρονιάς. Ένα καινούριο άλμπουμ του Νίκου Παπάζογλου (1948-2011)
ηχογραφημένο ζωντανά στο Θέατρο Δάσους της Θεσσαλονίκης, στις 18 Αυγούστου 1986.
Πώς φθάσαμε στο γεγονός; Απλώς, εντοπίστηκαν οι ταινίες της ηχογράφησης στο
υπόγειο του σπιτιού του, το 2023, και από ’κει και πέρα, με τις ελάχιστες
δυνατές τεχνικές επεμβάσεις –ώστε να μη χαθεί το πρωτότυπο αίσθημα, μαζί με τα vibes της εποχής και της
συγκυρίας–, μετατράπηκαν σε δύο βινύλια, που κυκλοφορούν τώρα, ως «Επιτόπια
Ηχογράφηση, Θέατρο Δάσους, 18 Αυγούστου 1986», από το label Στρογγυλοί Δίσκοι σε διανομή από
την B-otherSide Records. Τα αντίτυπα είναι 1000 (ένα σωστό, επιτέλους, νούμερο)
και αριθμημένα.
Ποιο είναι το πιο βασικό ατού του συγκεκριμένου 2LP; Το γεγονός ότι καταγράφει τον Παπάζογλου στη φωνητική και ερμηνευτική ωριμότητά του. Και δεν θα ήταν υπερβολή αν έγραφα πως τον ακούω, επί του προκειμένου, ακόμη καλύτερο και από τους δίσκους του εκείνης της περιόδου (mid-80s), προσανατολισμένο και δοσμένο, εντελώς, σ’ εκείνο που πράττει στη σκηνή, πλέρια ευαίσθητο και δυναμικό ταυτόχρονα, με τη φωνή του να σπαρταράει και να δονείται (όπως κι όλη η ορχήστρα του εξάλλου).
Είναι ο συντονισμός της στιγμής θέλω να πω, που σπρώχνει σ’ αυτή την ορμητική εκτόξευση, στην προσπάθεια να ξεπεράσεις κάθε τι προηγούμενο – καθότι εμφανίζεσαι και στον τόπο σου, στο σπίτι σου, δίπλα στους φίλους και τους συγγενείς σου.
Η συνέχεια εδώ...
https://www.lifo.gr/culture/music/neo-almpoym-toy-nikoy-papazogloy-einai-zontana-ihografimeno-1986
Ποιο είναι το πιο βασικό ατού του συγκεκριμένου 2LP; Το γεγονός ότι καταγράφει τον Παπάζογλου στη φωνητική και ερμηνευτική ωριμότητά του. Και δεν θα ήταν υπερβολή αν έγραφα πως τον ακούω, επί του προκειμένου, ακόμη καλύτερο και από τους δίσκους του εκείνης της περιόδου (mid-80s), προσανατολισμένο και δοσμένο, εντελώς, σ’ εκείνο που πράττει στη σκηνή, πλέρια ευαίσθητο και δυναμικό ταυτόχρονα, με τη φωνή του να σπαρταράει και να δονείται (όπως κι όλη η ορχήστρα του εξάλλου).
Είναι ο συντονισμός της στιγμής θέλω να πω, που σπρώχνει σ’ αυτή την ορμητική εκτόξευση, στην προσπάθεια να ξεπεράσεις κάθε τι προηγούμενο – καθότι εμφανίζεσαι και στον τόπο σου, στο σπίτι σου, δίπλα στους φίλους και τους συγγενείς σου.
https://www.lifo.gr/culture/music/neo-almpoym-toy-nikoy-papazogloy-einai-zontana-ihografimeno-1986

Σχόλια από το fb
ΑπάντησηΔιαγραφήKwstas Agas
σε ευχαριστούμε πολύ για την παρουσίαση αυτού του δίσκου - ανεκτίμητου - απροσδόκητου δώρου, Φώντα ... Όσα γράφεις στο κείμενό σου είναι αυτά που σκεφθήκαμε ΟΛΟΙ ΜΑΣ όταν ακούσαμε το υλικό του δίσκου από το ΥΤ [που όμως αξίζει ΜΕ ΧΙΛΙΑ να μπει στα σπίτια μας με τη μορφή που εκδόθηκε, δλδ του βινυλίου]: δώρο ανέλπιστο - ανεκτίμητο που έρχεται να ... "ταράξει" το "σήμερα της ελληνικής δισκογραφίας [όσης τελοσπάντων απέμεινε]" και να μας κάνει να προβληματιστούμε, με κάποια πίκρα ενδεχομένως : "άραγε στο ελληνικό τραγούδι θα βγει στο μέλλον άλλος Νικόλας Παπάζογλου ?? θα βγουν στο μέλλον τραγούδια σαν κι αυτά του εν λόγω δίσκου ?? ή ακόμη, θα βγει στο μέλλον άλλος λάιβ δίσκος ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ σαν κι αυτόν" ????
[["Τα αντίτυπα είναι 1000 (ένα σωστό, επιτέλους, νούμερο) και αριθμημένα" = ΣΥΜΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΩΣ .... Αυτό είναι το σωστό νούμερο αν θες να βγάλεις τη δουλειά σου με τον .... "πατροπαράδοτο τρόπο" της ΕΝΣΩΜΑΤΗΣ / ΧΕΙΡΟΠΙΑΣΤΗΣ μορφής [βινύλιο, cd] κι όχι να τη διοχετεύσεις στο "απρόσωπο / αχανές" σποτιφάι ή άλλο παρόμοιο ιντερνετικό μέσον ... Δυστυχώς όμως, εμείς που ... "επιμένουμε παραδοσιακά", κι ακόμη βγάζουμε τις δουλειές μας σε "ενσώματη μορφή" [βινύλιο, cd] δεν έχουμε τις οικονομικές δυνατότητες να εκδίδουμε ... "σωστό αριθμό αντιτύπων", δλδ μια "ξεγυρισμένη χιλιάδα" και κινούμαστε μεταξύ 300-500 αντιτύπων ... ]] ....
Dimitris Papadatos
ασύλληπτη δισκάρα
Dimitris Trox
Ποιότητα ηχογράφησης; μηχανήματα εννοώ
ιωαννης παπαγιανελης
Αν και ήμουν μέσα θα το πάρω δισκαραρα καταγραφή μιας γενιάς αλλά άκουγα κυρίως τότε αλλά πάντα σεβομουν αυτή τη γενιά και τα ρεμπέτικα έχω λόγο κέντρου και πατρικό .Λοτσάρη να πω για Παπάζογλου σε μπαρ και ταβέρνες αλλά δεν κάνει είμαι 61 το μόνο που θα πω είναι ότι ήταν πολύ ευχάριστος στη παρέα σε αντίθεση με το μάλαμα τότε μαζί ήταν που ήταν όλο μαυρίλα τότε βέβαια τώρα είναι αλλιως
Babis Polatidis
Για εμάς τους Θεσσαλονικείς, η Αυγουστιατικη συναυλία στο θέατρο Δάσους ένα ραντεβού που δε χανόταν με τίποτα.
Kwstas Agas
.... κάποια στιγμή τούτο συνέβη και με πολλούς Αθηναίους : η Σεπτεμβριάτικη συναυλία του στον Λυκαβηττό - με την οποία έληγε κάθε καλοκαιρινή περιοδεια του - μετετράπη σε .... ραντεβού που δεν χανόταν με τίποτα ....
Mina Papachristou
Nai
Χρηστος Ανδρεου
Μπράβο Φώντα για το κανάλι,τις αναρτήσεις σου,τις μουσικές που παρουσιάζεις. Μου αρέσει που ασχολείσαι με διαφορά ειδη
Alex Apostolakis
Ενα περιστατικο που δειχνει τον χαρακτηρα του Νικου εκεινα τα χρονια,ειναι το εξης: Τις χρονιες εκεινες 86-89,τα συγκροτηματα της Ano Kato αλλα και πολλοι μουσικοι,επισκεπτομασταν το στουντιο και για κοινωνικες/μουσικες επαφες.Μολις ειχε τελειωσει η μιξη για το ''Μεσω νεφων'' και ο Παπαζης,σαν περηφανος πατερας,μας εβαλε να ακουσουμε το αποτελεσμα.Αφου μας πεσανε τα σαγονια με την ηχακλα που εβγαινε απο εκεινα τα Urei time-aligned μονιτορς,γυρναει και μας ρωταει (εμας τα εικοσαχρονα τα ταγμενα στην ξενη μουσικη,προφανως δινοντας βαρος στη γνωμη μας,παροτι κατα πολυ πιο εμπειρος) το εξης,το θυμαμαι αυτολεξει: ''Τι λετε,ρε παιδια?Αυτη η υποθεση''ειδος μικτο και νομιμο'',προχωραει?'' Τον ενοιαζε δηλαδη η εξελιξη του ακουσματος σε σχεση με το ''Χαρατσι''.
Kwstas Agas
εσείς τότε ταγμένοι στα ξενόφερτα μπλουζ ροκ και στον μικρό σας παράδεισο Παραρλάμα ... Ο Νικόλας την ίδια χρονική στιγμή αφοσιωμένος στον δικό του μικρό παράδεισο, όχι πολύ πιο μακριά, ονόματι ΤΗΝΕΛΛΑ ... Κι εμείς, τέλη 80ς/αρχές 90ς, ως φοιτητές στο ΑΠΘ σας καμαρώναμε ΑΠΑΝΤΕΣ στις