καινούρια και παλαιότερα ελληνικά συγκροτήματα στους πρόσφατους ροκ δίσκους τους – είναι τα νέα άλμπουμ των Μωρά Στη Φωτιά, Terrapin, The Black Tabasco, Space Gravel και Automaton

Το ροκ, σε όλες τις μορφές του, εξακολουθεί να αποτελεί ένα βασικό πεδίο δράσης και για τα ελληνικά συγκροτήματα – παλαιότερα και πιο νέα. Μια πεντάδα πρόσφατων ηχογραφήσεων το επιβεβαιώνει.

TERRAPIN: Metamorphic [Private Pressing, 2026]
Οι Terrapin είναι ένα ελληνικό συγκρότημα που, από δισκογραφικής πλευράς, έχει κλείσει δεκαετία στα δρώμενα. Σ’ αυτό το διάστημα έχει ηχογραφήσει τρεις δίσκους, αρχικά το “Sanctuary” [G.O.D. Records, 2017], πιο μετά το “Zero Repercussions” [Private Pressing, 2021] και εσχάτως το “Metamorphic” – ένα ιδιωτικής έκδοσης digipak CD, που περιέχει οκτώ tracks. Terrapin είναι σήμερα οι Vassilis Athanassiadis κιθάρα, φωνή, George Tzivas, ντραμς, κρουστά, James Stathatos μπάσο και Alexandros Misirliadis πλήκτρα, με τον Αθανασιάδη να είναι υπεύθυνος για τις μουσικές και τους στίχους των τραγουδιών και με το συγκρότημα να επιμελείται τις ενορχηστρώσεις και την παραγωγή.
Μπορεί ορισμένοι-ες να αναρωτηθούν. Τι συνδέει τους Terrapin, με το πρωταρχικό και ιστορικό ροκ συγκρότημα, στο οποίο συμμετείχε ο Αθανασιάδης στα 80s, τους No Man’s Land; Σίγουρα υπάρχουν συνδέσεις, αφού έχουμε να κάνουμε μ’ έναν άνθρωπο που συμμετείχε και τότε στην δημιουργία τραγουδιών, και ο οποίος, δεκαετίες μετά, εμμένει, σταθερά, στην ροκ αφήγηση. Θέλω να πω πως και το “Metamorphic” είναι ένα ροκ άλμπουμ – μπορεί χαμηλότερων τόνων, σε σχέση μ’ εκείνα των παλαιών No Man’s Land, αλλά πάντως ροκ.
Εν τω μεταξύ το ροκ των 60s-70s είναι εκείνο που βρίσκεται, πάντα, στο επίκεντρο της τραγουδοποιίας του Αθανασιάδη. Με άλλα λόγια το ψυχεδελικό ροκ και φολκ-ροκ, όπως και η μετεξέλιξή τους σε progressive αποτελούν το επιστέγασμα (των τραγουδιών). Αναφορές θα βρεις σε πολλά κλασικά ονόματα της βρετανικής σκηνής εννοώ, από τους πρώιμους Genesis και τους Gryphon, μέχρι τους Fairport Convention, τους Mr. Fox και τους Renaissance, με τους progressive και φολκ-ροκ ήχους να κυριαρχούν στις ενοργανώσεις.
Περαιτέρω τα τραγούδια κυλούν αβίαστα, τα παιξίματα είναι ουσιαστικά και ιδανικά θα έλεγα γι’ αυτό το είδος της μουσικής (άκου τα “The body” και “Dreamtime”), ενώ οι ερμηνείες, που είναι και οι πιο συγκρατημένες, δένουν, και αυτές, με τους γενικότερους χαμηλούς τόνους. Τέλος, το γεγονός πως δεν γίνεται κατάχρηση χρόνου, με σχεδόν όλα τα τραγούδια να κινούνται περί τα 4 και 5 λεπτά, αποτελεί και αυτό ένα από τα προτερήματα του “Metamorphic”.
Επαφή: https://terrapin3.bandcamp.com/album/metamorphic
 
Η συνέχεια εδώ...
https://www.lifo.gr/culture/music/kainoyrgia-kai-palaiotera-ellinika-sygkrotimata-stoys-prosfatoys-rok-diskoys-toys