Θα μπορούσα να πω πως ο Σταύρος Σοφιανόπουλος ανήκει στους
μετα-χατζιδακικούς συνθέτες. Και οι οκτώ(;) δίσκοι που έχει ηχογραφήσει μέχρι
σήμερα διαθέτουν μια τέτοια αύρα (χατζιδακική). Υπάρχει λοιπόν το πλαίσιο, αλλά
δεν αρκεί από μόνο του προκειμένου ένας δίσκος να δικαιολογήσει αυτομάτως και
την ύπαρξή του – ως ένα πολιτιστικό προϊόν μιας κάποιας σοβαρής αισθητικής
εννοώ. Απαιτείται, περαιτέρω, προσωπικό στίγμα, προσαρμογή στα κελεύσματα του
καιρού, συνεργάτες που να αναπνέουν τον ανάλογο «αέρα», στίχοι (αν μιλάμε για
τραγούδια), που να διαθέτουν μιαν ευαισθησία και μια πνευματικότητα, δίχως να
χάνονται στη διατύπωση, ενορχηστρώσεις που να διαθέτουν «κλασικά» όργανα, με
ωραίο τρόπο συνδυασμένα, δίχως να αποκλείονται, εννοείται, και τα ηλεκτρικά.
Όλα αυτά υπάρχουν κι ανιχνεύονται, στις σωστές δόσεις, στο άλμπουμ «Η Ροή της Πόλης» [Ανεξάρτητη Έκδοση, 2026], έναν δίσκο (CD), που έχει τον τρόπο να σε «κρατάει», ενόσω εξελίσσεται η ακρόασή του.
Και τα καθαρά ορχηστρικά του Σοφιανόπουλου («Αυτοσχεδιασμός»), και τα ορχηστρικά με φωνές («Περιμένοντας το δειλινό»), και τα τραγούδια του («Η θάλασσα», «Γλυκές φωνές») έχουν μέτρο, ύφος, λιτότητα και απλότητα, χωρίς να εκβιάζουν εικόνες, συναισθήματα ή καταστάσεις. Βοηθάει προς αυτό και η καθαρή, λαμπερή φωνή της Κωνσταντίνας Κορδούλη, που δεν φοβάται να πάρει πάνω της τα τραγούδια, μεταφέροντας τα στο δικό της στερέωμα, αλλά πάνω απ’ όλα είναι οι αβίαστες μελωδίες και τα απλά, όμορφα λόγια του Σοφιανόπουλου, που κυλάνε τελείως φυσικά και ανυπόκριτα.
Ένα άλμπουμ με το δικό του νόημα, για την τραγουδοποιία του σήμερα, είναι το «Η Ροή της Πόλης».
Επαφή: https://www.facebook.com/stavros.sofianopoulos.1
Όλα αυτά υπάρχουν κι ανιχνεύονται, στις σωστές δόσεις, στο άλμπουμ «Η Ροή της Πόλης» [Ανεξάρτητη Έκδοση, 2026], έναν δίσκο (CD), που έχει τον τρόπο να σε «κρατάει», ενόσω εξελίσσεται η ακρόασή του.
Και τα καθαρά ορχηστρικά του Σοφιανόπουλου («Αυτοσχεδιασμός»), και τα ορχηστρικά με φωνές («Περιμένοντας το δειλινό»), και τα τραγούδια του («Η θάλασσα», «Γλυκές φωνές») έχουν μέτρο, ύφος, λιτότητα και απλότητα, χωρίς να εκβιάζουν εικόνες, συναισθήματα ή καταστάσεις. Βοηθάει προς αυτό και η καθαρή, λαμπερή φωνή της Κωνσταντίνας Κορδούλη, που δεν φοβάται να πάρει πάνω της τα τραγούδια, μεταφέροντας τα στο δικό της στερέωμα, αλλά πάνω απ’ όλα είναι οι αβίαστες μελωδίες και τα απλά, όμορφα λόγια του Σοφιανόπουλου, που κυλάνε τελείως φυσικά και ανυπόκριτα.
Ένα άλμπουμ με το δικό του νόημα, για την τραγουδοποιία του σήμερα, είναι το «Η Ροή της Πόλης».
Επαφή: https://www.facebook.com/stavros.sofianopoulos.1

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου