>>Ο συγγραφέας δεν μεταφέρει τίποτα αβασάνιστα, τίποτα
που έχει καθιερωθεί εκ προοιμίου ως θέσφατο. Αντιθέτως, η εξονυχιστική
τεκμηρίωση μέσω έγκυρων, αναμφισβήτητων πηγών, συμβάλει στην ψύχραιμη αποτίμηση
γεγονότων και καταστάσεων. Τα τεκταινόμενα εντάσσονται στο κοινωνικοϊστορικό
τους πλαίσιο. Το βιβλίο απαλλαγμένο από στείρες ακαδημαϊκές ακαμψίες,
διαβάζεται με εξαιρετικό ενδιαφέρον.<<
Ευχαριστώ πολύ τον Γιάννη Μουγγολιά, για όσα γράφει στο φύλλο της «Καθημερινής» της Κυριακής, για το «100 Χρόνια Ελληνική Τζαζ» [Όγδοο, 2025].
Ευχαριστώ πολύ τον Γιάννη Μουγγολιά, για όσα γράφει στο φύλλο της «Καθημερινής» της Κυριακής, για το «100 Χρόνια Ελληνική Τζαζ» [Όγδοο, 2025].
Έχω σκαναρισμένο σε υψηλή ανάλυση όλο το άρθρο, που είναι
ευρύτερο και που τιτλοφορείται «Το θαύμα της ελληνικής τζαζ», ώστε να μπορεί να διαβαστεί με άνεση αν το κάνετε copy και το μεγεθύνετε.
Σχόλια από το fb...
ΑπάντησηΔιαγραφήΓιάννης Μουγγολιάς
Καλή συνέχεια και επιτυχία με το Blues!
Vassilis Serafimakis
Κάτι πολύ μικρό να προσθέσω (αισθάνομαι ότι μετά από τόση μάθηση οφείλω έστω κάτι) : Πέρα από αυτά που διαπιστώνει ο κ. Μουγγολιάς, όπως διαβάζουμε στό απόσπασμα τής ανάρτησης περί τεκμηρίωσης τών ιστορικών γεγονότων μεσω πηγών, κτλ, κάτι πού χαίρομαι να βλέπω να επισημαίνεται (διότι δυστυχώς σπανίζει), οφείλουμε επίσης να πιστώσουμε στον συγγραφέα και την τεκμηρίωση τής ίδιας τής κριτικής του. Θέλω να πώ, το να υποστηρίξεις ότι πχ το τάδε τραγούδι πρωτοκυκλοφόρησε την χρονιά εκείνη και όχι την άλλη απαιτεί κόπο, αλλά εφόσον αποφάσισες να είσαι ακριβής το ίδιο χρειάζεται κόπο κι η υποστήριξη τής κριτικής σου. Με δυό λόγια, δύσκολα μπορώ ν'ανακαλέσω αλλού (κι είναι φυσικα κρίμα) την ακριβεια τών περιγραφών και αποτιμήσεων τού Φ.Τ. όταν μιλάει νέτα σκέτα ως Φ.Τ. γιά τη μουσική γιά την οποία μιλάει. (Το κάνει βέβαια και σε όλα τα πεδία όπου γνωμοδοτεί, αλλά ας μείνω στα μουσικά.) Απ'τις καλύτερες επενδύσεις που έκανα ποτέ στη ζωή μου τα βιβλία του. Over & out.