ACID PLATO horόs

Οι Acid Plato είναι ένα ντουέτο από την Καβάλα, ο Γιώργος Σεχλίδης (Giorgos Sechlidis) και ο Δημήτρης Αποστολίδης (Dimitris Apostolidis), γνωστοί μας από το συγκρότημα Dead Ends – o πρώτος έπαιζε κιμπορντικό μπάσο, χάμοντ, πιάνο κι έκανε φωνητικά στο γκρουπ, ενώ ο δεύτερος έπαιζε ντραμς και τραγουδούσε. Οι Acid Plato είναι και διαφορετικοί και ίδιοι με τους Dead Ends. «Διαφορετικοί», γιατί το double LP τους “Horόs” [Sound Effect Records, 2026], που μας παρουσιάζουν τώρα, είναι κάτι ιδιαίτερο (θα πω στη συνέχεια), ενώ είναι και «ίδιοι», αφού το psychedelic-progressive περιβάλλον είναι εκείνο, στο οποίο τοποθετούν την πρόσφατη δουλειά τους.

Οι Acid Plato κάνουν κάτι πολύ ενδιαφέρον εδώ. Εκκινώντας από την τραγωδία του Αισχύλου «Προμηθεύς Δεσμώτης», δημιουργούν ένα άλμπουμ εμπνευσμένο από εκείνη, το οποίο άλμπουμ, όπως σημειώνουν οι ίδιοι, δρα ως μια... «μουσική ερμηνεία (της τραγωδίας), μέσω της οποίας αντιπαρατίθενται... «με κάθε είδους εξουσία και με τα μέσα που εκείνη χρησιμοποιεί για να επιτύχει τους στόχους της», σημειώνοντας, περαιτέρω, πως... «με τις πράξεις μας μπορούμε είτε να γίνουμε αρωγοί στη διαφθορά των “χαρισμάτων”, είτε να πυροδοτήσουμε την εσωτερική μας φωτιά και να την αφήσουμε να φωτίσει το δρόμο μας, προκειμένου να χρησιμοποιήσουμε τις γνώσεις μας για καλούς και δίκαιους σκοπούς».
Έχοντας, λοιπόν, αυτό ως concept, οι Acid Plato εμφανίζονται στο “Horόs” κάπως σαν τον χορό στις αρχαίες τραγωδίες, σχολιάζοντας με τον δικό τους τρόπο τα τεκταινόμενα. Το rock, φυσικά, είναι το όχημά τους, καθ’ όλη αυτή τη διαδρομή (που αποτελείται από τρεις πράξεις και την έξοδο), αφού από ’κει δανείζονται τους ήχους τους και από ’κει εμπνέονται, για να «χτίσουν» το δικό τους πολυδιάστατο οικοδόμημα.
Εντάξει, ένα κοίταγμα στο “666” των Aphrodite’s Child υπάρχει εδώ (κάτι που το υποδηλοί και το κομμάτι “Ionian Sea” – θυμηθείτε το “Aegian Sea” από το “666”), αλλά, γενικώς, το άλμπουμ των Acid Plato έχει τη δική του γοητεία, και τη δική του διαρρύθμιση, κάτι που σε βοηθά και να το παρακολουθήσεις, στην ολότητά του, και να το χαρείς. Η αρχή του, μόνον, είναι κάπως επιφυλακτική, αλλά από το “The suffering” (τέταρτο track) και κάτω τα πράγματα κυλούν σωστά – παρότι... εγώ θα πρόσεχα πολύ, πάρα πολύ, τα σημεία των (ελληνικών) αφηγήσεων.
Επίσης να πω πως η ενοργάνωση-ενορχήστρωση, σε γενικές γραμμές είναι καλή και ανά σημεία τυπική. Το σημειώνω, γιατί το concept «σήκωνε», σίγουρα κι άλλα όργανα, «τοίχους» από μέλοτρον κ.λπ., που με την εμπειρία ενός παραγωγού θα μετασχημάτιζαν το άκουσμα σε κάτι ανώτερο. Δεν λέω ότι, σώνει και καλά, χάθηκε μια ευκαιρία, από τους Acid Plato, για κάτι αληθινά σπουδαίο, γιατί στ’ αλήθεια το “Horόs”, κι έτσι όπως μας παραδίδεται, είναι ένα πολύ ενδιαφέρον άλμπουμ.
Το μεγαλύτερο σε διάρκεια track του 2LP, το “Together we stand” (7:16), είναι ίσως το ωραιότερο όλων –αν και δεν είναι σωστό να ξεχωρίσεις κάποιο κομμάτι από εδώ, επειδή οι δίσκοι είναι «σφιχτοί» και συμπαγείς–, ενώ το άλμπουμ κλείνεται σε απλό φάκελο, μαζί με 8-σέλιδο LP-sized ένθετο με σχέδια και στίχους, αμφότερα ωραίας σχεδίασης.
Επαφή: https://acidplato.bandcamp.com/album/hor-s