LITTLE TONY – ΤΕΡΗΣ ΧΡΥΣΟΣ ιταλικά ποπ τραγούδια, που έγιναν μεγάλες επιτυχίες στην Ελλάδα των 60s - ένα πάρτι με τα La donna di picche (Ήταν μια οπτασία), Mulino a vento (Μύλος η καρδιά μου) και άλλα πολλά

Τελευταίο Σαββατοκύριακο της Αποκριάς και σκέφτηκα πως θα άξιζε να παρτάρουμε με μια σειρά από ιταλικά τραγούδια των σίξτις, τραγουδισμένα από τον Σανμαρινέζο Little Tony βασικά, και μεταφερμένα στα ελληνικά με τη φωνή του Τέρη Χρυσού κυρίως. Λέμε για τεράστιες επιτυχίες στην Ιταλία και την Ελλάδα, την ίδια ακριβώς εποχή (από το 1966 έως το 1969-70 χοντρικά), που δεν έχουν χάσει ίχνος από τη ζωντάνια και την αμεσότητά τους σχεδόν 60 χρόνια μετά.

Ο Little Tony (1941-2013), το πραγματικό όνομα του οποίου ήταν Antonio Ciacci, είχε γεννηθεί από σανμαρινέζους γονείς στο Τίβολι, και παρότι θα ζούσε σχεδόν μόνιμα στην Ιταλία, εντούτοις δεν θα έπαιρνε ποτέ την ιταλική υπηκοότητα. Θα παρέμενε πάντοτε Σανμαρινέζος – και μία από τις πιο διάσημες καλλιτεχνικές προσωπικότητες, εννοείται, αυτής της λιλιπούτειας χώρας.
Προερχόμενος από μουσική οικογένεια, ο μικρός Antonio θα έμπλεκε από νωρίς με το τραγούδι, γνωρίζοντας επιτυχία από το ξεκίνημά του σχεδόν. Βασικά, εκείνο που πρέπει να ειπωθεί είναι πως ο Little Tony (το “Little” δανεισμένο από τον Little Richard) ήταν ένας από τους πρώτους ιταλούς ροκεντρολάδες, καθώς το 1957-58 το ροκ εν ρολ δεν είχε ξεφουσκώσει ακόμη και υπήρχε πολύς χώρος (και όχι μόνο στην Ιταλία), για να τον καλύψεις και να ξεκινήσεις τη δική σου πορεία.
Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, στο ξεκίνημα της διαδρομής του, συμβαίνει κάτι μοναδικό για τον Little Tony. Τον ακούει στο Μιλάνο –μαζί με τα αδέλφια του, που ήταν επίσης μουσικοί– ένας άγγλος ιμπρεσάριος, ο Jack Good, ο οποίος εντυπωσιάζεται από το γκρουπ καλώντας το στο Λονδίνο. Παρότι οι Little Tony and His Brothers είχαν να συναγωνιστούν μεγάλα ονόματα της βρετανικής ροκ εν ρολ σκηνής, σαν τους Cliff Richard, Billy Fury, Marty Wilde, Tommy Steele κ.ά., θα τα πήγαιναν μια χαρά. Θα παρέμεναν, εννοώ, στο Νησί δυο-τρία χρόνια κάνοντας και μια επιτυχία με το “Too good” (των Doc Pomus-Mort Shuman), μπαίνοντας στο βρετανικό Top-50 στις 2 Ιανουαρίου 1960 και φθάνοντας έως τη θέση #13.
Εντάξει, δεν θα μπορούσε να αντέξει επί μακρόν τον βρετανικό συναγωνισμό ο Little Tony, με αποτέλεσμα το 1961 να επιστρέψει στην Ιταλία, κάνοντας, με το που πατάει το πόδι του εκεί, μια τεράστια επιτυχία, καθώς στο φεστιβάλ του Sanremo εκείνης της χρονιάς θα τραγουδούσε το “24 mila baci” (το ίδιο τραγούδι θα το έλεγε και ο Adriano Celentano φυσικά, που ήταν ένας από τους συντελεστές του, μαζί με τον σκηνοθέτη Lucio Fulci κ.ά.) κατακτώντας δεύτερη θέση – και φέρνοντας το ροκ εν ρολ στη σκηνή αυτής της διάσημης διοργάνωσης. Παίζοντας σε δύο ταμπλό, σε μουσική και κινηματογράφο (ως ωραίο παιδί, που «τα έλεγε» κιόλας, θα γυρνούσε καμιά 15αριά ταινίες στα σίξτις), ο Little Tony αναγνωριζόταν χρόνο με το χρόνο όλο και πιο πολύ, για να φθάσει στο peak της διαδρομής του μετά το μέσο των σίξτις. 

Το 1966 ο Little Tony θα έλεγε στο Cantagiro, έναν φημισμένο διαγωνισμό τραγουδιού εκείνων των ετών, το “Riderà”, ένα γαλλικό τραγούδι που είχε πρωτοπεί ο Hervé Vilard ως “Fais la rire” και το οποίο θα έκανε μεγάλη επιτυχία στην Ιταλία. Αυτό το “Fais la rire” θα το έλεγε, τότε, και ο Τέρης Χρυσός στην Ελλάδα, στα γαλλικά – και θα ήταν αυτό το πρώτο κοινό τραγούδι, που θα απέδιδαν οι δυο τους. Να λοιπόν πώς μπαίνει στην ιστορία μας ο έλληνας ερμηνευτής, που ψαχνόταν μέχρι τότε για να βρει το στυλ του. 

Εννοώ πως έως και το 1966 ο Χρυσός έλεγε ελαφρά, γλυκερά και έντεχνα ελαφρά τραγούδια (είχε συνεργαστεί με τους Στέλιο Καζαντζίδη-Μαρινέλλα, Μανώλη Χιώτη, Μίκη Θεοδωράκη, Γιάννη Μαρκόπουλο, Μίμη Πλέσσα, Κώστα Κλάββα κ.ά.), ενώ ήταν σίγουρο πως η φωνή του είχε άλλες ποιότητες, περισσότερο μοντέρνες, περισσότερο σέικ, σόουλ και τ’ ανάλογα. Αυτό θα αποδείκνυε, τέλος πάντων, η ιστορία.

Μια πολύ μεγάλη επιτυχία του Little Tony, στην Ιταλία, ήταν το περίφημο “Cuore matto”, που είχε ακουστεί στο φεστιβάλ του Sanremo το 1967 (το τραγούδι είχε πει εκεί και ο Mario Zelinotti). Το “Cuore matto” μπορεί να κατατάχθηκε δέκατο στη διοργάνωση, αλλά αυτό δεν θα το εμπόδιζε να σπάσει τα ταμεία, πουλώντας, μέσα στο ’67, πάνω από ένα εκατομμύριο δισκάκια. Ένα τέτοιο τραγούδι, λοιπόν, δεν θα μπορούσε να αφήσει ασυγκίνητους τους Έλληνες, με τον Νότη Κύταρη να βάζει ελληνικά λόγια στην ιταλική σύνθεση και ως «Τρέμει η καρδιά μου» [Pan-Vox] να το κάνουν επιτυχία οι Ariones. Μάλιστα, μέσα στο ’67, θα το έλεγαν, στην Ελλάδα, στα ιταλικά και κάποιοι Polizzi Brother’s (τους οποίους οι «Μοντέρνοι Ρυθμοί» τους αναφέρουν ως ιταλική ορχήστρα). Φυσικά, η εκτέλεση του Little Tony είναι και παραμένει ασυναγώνιστη...

Η συνέχεια εδώ...

https://www.lifo.gr/culture/music/little-tony-teris-hrysos-italika-pop-tragoydia-poy-eginan-megales-epityhies-stin