Δισκογραφεί σαράντα χρόνια ο Γιώργος Καζαντζής, ένας
συνθέτης που έχει βρει τον τρόπο να κινείται σε μια ειδική κατηγορία του
«έντεχνου», συνδυάζοντας ροκ, λαϊκά ή ακόμη και φολκ-δημοτικά δεδομένα – και
τούτο ανεξαρτήτως των ενορχηστρώσεων, που δέχονται κάθε φορά τα τραγούδια του.
Το γεγονός πως στον πιο πρόσφατο δίσκο του (LP), που αποκαλείται «Πλανόδιος» [Μετρονόμος 2025-26] και που
περιέχει επτά τραγούδια (τέσσερα και τρία ανά πλευρά), ακούγονται οι τόσο
διαφορετικοί ερμηνευτές Σόνια Θεοδωρίδου, Παντελής Θεοχαρίδης, Ναταλία
Λαμπαδάκη, Γιώργος Μεράντζας, Νατάσσα Μποφίλιου, Μαρία Παπαγεωργίου, Λάκης
Παπαδόπουλος και Βασίλης Σκουλάς τούτο ακριβώς καταδεικνύει. Την συνθετική,
μελωδική και ηχοχρωματική ευρύτητα, που χαρακτηρίζει (και) τη συγκεκριμένη δουλειά
του.
Ακούγοντας τον «Πλανόδιο» δεν μπορείς εύκολα να αντιληφθείς ποιο είναι το πιο «καλό χαρτί» του Καζαντζή. Τα καταφέρνει καλά, εννοώ, και στο ροκ «Αρχή και τέλος» (στίχοι Ναντίνα Κυριαζή) με τον Λ. Παπαδόπουλο και τον ίδιο στην ερμηνεία (ένα από τα πιο ενδιαφέροντα tracks του LP), όπως και στην μπαλάντα «Έρημος Καιάδας» (στίχοι Ισαάκ Σούσης) με τον Π. Θεοχαρίδη – με τα δύο κομμάτια να καταγράφονται στην πρώτη πλευρά του δίσκου.
Το φανκ που ακούω στα κουπλέ του «Ιππόλυτου» (στίχοι Σούσης, ερμηνεία Μποφίλιου) δεν μπορώ να πω πως με ενθουσίασε, εν αντιθέσει με το ρεφρέν, που το βρίσκω πιο ταιριαστό στο προφίλ της ερμηνεύτριας – αν και απ’ αυτή την πλευρά το πιο ενδιαφέρον κομμάτι, με διαφορά, είναι το Β2 «Ξέρει, μα δεν ξέρει» (στίχοι Βαγγέλης Βελώνιας), που αποδίδει ο Γ. Μεράντζας.
Να σημειωθεί, πάντως, πως ο «Πλανόδιος», σαν δίσκος, έχει ενιαίο χρώμα, κάτι που οφείλεται στο σταθερό γκρουπ Μωζάικ (υπάρχουν και κάποιες βοήθειες), που συμμετέχει σε όλα τα τραγούδια. Τα μέλη των Μωζάικ είναι οι: Γιάννης Δίσκος κλαρίνο, σαξόφωνο, Στέλιος Φραγκούς πιάνο, πλήκτρα, Δημήτρης Καζάνης βιολί, Βύρων Τσουράπης μπάσο, Λάμπης Κουντουρόγιαννης κιθάρες και Θανάσης Τσακιράκης ντραμς, κρουστά.
Επαφή: www.metronomos.gr
Ακούγοντας τον «Πλανόδιο» δεν μπορείς εύκολα να αντιληφθείς ποιο είναι το πιο «καλό χαρτί» του Καζαντζή. Τα καταφέρνει καλά, εννοώ, και στο ροκ «Αρχή και τέλος» (στίχοι Ναντίνα Κυριαζή) με τον Λ. Παπαδόπουλο και τον ίδιο στην ερμηνεία (ένα από τα πιο ενδιαφέροντα tracks του LP), όπως και στην μπαλάντα «Έρημος Καιάδας» (στίχοι Ισαάκ Σούσης) με τον Π. Θεοχαρίδη – με τα δύο κομμάτια να καταγράφονται στην πρώτη πλευρά του δίσκου.
Το φανκ που ακούω στα κουπλέ του «Ιππόλυτου» (στίχοι Σούσης, ερμηνεία Μποφίλιου) δεν μπορώ να πω πως με ενθουσίασε, εν αντιθέσει με το ρεφρέν, που το βρίσκω πιο ταιριαστό στο προφίλ της ερμηνεύτριας – αν και απ’ αυτή την πλευρά το πιο ενδιαφέρον κομμάτι, με διαφορά, είναι το Β2 «Ξέρει, μα δεν ξέρει» (στίχοι Βαγγέλης Βελώνιας), που αποδίδει ο Γ. Μεράντζας.
Να σημειωθεί, πάντως, πως ο «Πλανόδιος», σαν δίσκος, έχει ενιαίο χρώμα, κάτι που οφείλεται στο σταθερό γκρουπ Μωζάικ (υπάρχουν και κάποιες βοήθειες), που συμμετέχει σε όλα τα τραγούδια. Τα μέλη των Μωζάικ είναι οι: Γιάννης Δίσκος κλαρίνο, σαξόφωνο, Στέλιος Φραγκούς πιάνο, πλήκτρα, Δημήτρης Καζάνης βιολί, Βύρων Τσουράπης μπάσο, Λάμπης Κουντουρόγιαννης κιθάρες και Θανάσης Τσακιράκης ντραμς, κρουστά.
Επαφή: www.metronomos.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου