ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ένας ροκ-ο-λαϊκός τραγουδοποιός από τα παλιά

«Το Καζάνι», το νέο CD-book του Δημήτρη Μητσοτάκη (από Ενδελέχεια κ.λπ.) αποτελεί μια συνέχεια τού «Αθιβολή» [Mετρονόμος, 2023]. Εκεί είχαν συγκεντρωθεί τραγούδια, που είχαν πρωτοεκδοθεί σε ψηφιακή μορφή το 2021-22, ενώ τώρα, στο «Καζάνι» [Μετρονόμος, 2025], μαζεύονται κομμάτια από τον Σεπτέμβρη του ’23 έως τον Σεπτέμβρη του ’25, που κυκλοφόρησαν για πρώτη φορά στα κανάλια του Μητσοτάκη στο YouTube και το Spotify. Λέμε για δεκαπέντε τραγούδια συνολικώς, σε μουσική και στίχους δικά του, πολλά από τα οποία τα λέει ο ίδιος, αν και υπάρχουν και διάφοροι guests, εδώ, όπως οι Φοίβος Δεληβοριάς, Σπύρος Γραμμένος, Δημήτρης Μυστακίδης, Alice Wanderland, Μάρθα Φριντζήλα, Αυγερινή Γάτση, «Χαονία», Ιόμη και Χάρις Αλεξίου.

Αυτά που είχαμε σημειώσει παλαιότερα –πως ο Μητσοτάκης δεν είναι τυχαίος τραγουδοποιός, και τούτο, γιατί τα κάνει όλα καλά, γράφοντας ωραίους στίχους, πολιτικοκοινωνικούς, από τους οποίους δεν απουσιάζει η καυστικότητα και το χιούμορ, με τις μουσικές του, τις μελωδίες του να είναι επίσης πολύ καλές, κάτι που σημαίνει πως τα τραγούδια του έχουν όλα τα φόντα, ώστε να συναντηθούν με την επιτυχία– ισχύει κι εδώ. «Το Καζάνι», αν αναλογιστούμε εποχές, συγκυρίες, όπως και τη θέση της δισκογραφίας στην τωρινή καθημερινότητα, είναι ένα άλμπουμ, που ασυζητητί ξεχωρίζει μέσα στο ευρύτερο σύνολο των φυσικών μορφών. Έχει μια ενότητα, μια ροή, και βεβαίως μια τόλμη κι ένα πάθος, προκειμένου να ειπωθούν όλα εκείνα που πρέπει να ειπωθούν χωρίς μισόλογα, αλλά μ’ έναν, πάντα, καλλιτεχνικό και ψαγμένο τρόπο. Και το «ψαγμένο» δεν πάει μόνο στα λόγια (από τα πιο μεστά που μπορείς να συναντήσεις στη γύρα), αλλά και στις μουσικές, που έχουν τον τρόπο να δανείζονται στοιχεία από το rock, την έντεχνη μπαλάντα, το hip hop, το ρεμπέτικο, το λαϊκό και το δημοτικό μ’ έναν τρόπο που εκπλήσσει.
Τα ρεμπετόμορφα rock, με το ραπάρισμα στα λόγια («Το σπίτι της γωνίας», «Η ιστορία του Μάνου», «Δεν έχω οξυγόνο», «Από κάτω απ’ τις ντομάτες», «Θηρίο σαν την ξενιτειά») είναι οι μεγάλες προσφορές αυτού του CD-book, με το φοβερό και διαρκές κοινωνικό φορτίο, με τα δημοτικοφανή και λαϊκότροπα κομμάτια του («Το καζάνι», «Η ψήφος του γαϊδάρου», «Το τραγούδι της Μπουμπούς», «Το “ψάρι”») να πλαισιώνουν με τον καλύτερο τρόπο ένα υλικό, που στέκεται περήφανο, και βασικά πολύ επάνω, πάρα πολύ επάνω, από τα στάνταρντ του είδους. Μπράβο στον Δημήτρη Μητσοτάκη.
Επαφή: www.metronomos.gr