Τετάρτη, 21 Ιουνίου 2017

Λίγες σκέψεις πάνω στο άρθρο του καθηγητή Στάθη Ν. Καλύβα για τα 50 χρόνια από τη χούντα, στην Καθημερινή, που τάραξε τα social media - Πόσο «άνθισαν» οι Τέχνες επί δικτατορίας και γιατί η νεολαία προσέγγισε «μαζικά τα δυτικά πρότυπα διασκέδασης»;

Πριν λίγες μέρες (18/6/2017) δημοσιεύτηκε στο kathimerini.gr άρθρο του καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Yale Στάθη Ν. Καλύβα υπό τον τίτλο «Μια παράδοξη κληρονομιά». Το άρθρο του καθηγητή Καλύβα ξεκινούσε ως εξής:
«Η​​ επέτειος πενήντα χρόνων από το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου προσφέρεται ως ευκαιρία για αναστοχασμό. Είτε μας αρέσει είτε όχι, η σημερινή πραγματικότητα είναι σε κάποιο, μάλλον όχι ασήμαντο, βαθμό προϊόν και της δικτατορίας. Ποιες όμως ήταν οι μακροχρόνιες επιπτώσεις της για τη χώρα μας; Σε τι θα διέφερε η Ελλάδα σήμερα εάν δεν είχε γίνει το πραξικόπημα τότε; Τι ακριβώς μας κληροδότησε; Τι κουβαλάμε πάνω μας απ’ αυτό το ιστορικό παρελθόν; Πρόκειται προφανώς για δύσκολα και μάλλον αναπάντητα ερωτήματα, που δεν μπορούμε όμως και δεν πρέπει να αποφεύγουμε».
Όντως τα ερωτήματα αυτά είναι δύσκολα και δεν μπορεί να απαντηθούν χωρίς κάποιες μικρές ή και μεγαλύτερες αυθαιρεσίες. Ίσως, μάλιστα, δεν έχει και νόημα πια ν’ απαντηθούν, καθότι τα χρόνια έχουν περάσει –μισός αιώνας είναι αυτός– και λίγοι πλέον ενδιαφέρονται, στις μέρες μας, για την πρακτική ουσία τέτοιων «αγωνιών».
Αν υπάρχει, τώρα, ένα βασικό πρόβλημα στο άρθρο του καθηγητή Καλύβα αυτό έχει να κάνει με το γεγονός πως είναι γραμμένο από την υπερατλαντική και ακροκεντρώα μεριά. Και εξηγούμαι…
Ο Καλύβας αγνοεί παντελώς (θέλει ν’ αγνοεί δηλαδή) το γεγονός πως το στελεχικό φάσμα της χούντας περιελάμβανε και μια τρανή εγκληματική «περιοχή», την οποίαν αποτελούσαν απομεινάρια των Χιτών και των δοσιλόγων της Γερμανικής Κατοχής και των στηριγμένων από την Αμερική «νικητών» τού Εμφυλίου, καθώς και της επακόλουθης αντικομμουνιστικής υστερίας, της βίας και της τρομοκρατίας τής πρώτης περιόδου του Καραμανλή (Οκτώβριος ’55 – Ιούνιος ’63). Ήταν, δηλαδή, ένα καθεστώς ακραίο και δολοφονικά «μακαρθικό», που στόχο είχε την πλήρη πάταξη των ηττημένων στον Εμφύλιο – όσων ακόμη, τέλος πάντων, διανοούνταν να δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα και δεν είχαν καταφύγει, κυνηγημένοι, στις χώρες του λεγόμενου «παραπετάσματος».
Η χούντα ήταν, με άλλα λόγια, ο εξτρεμιστικός αντικομμουνισμός (υπήρχε και ο «επιστημονικός» φυσικά τού Γεωργαλά), τα βασανιστήρια, οι φυλακίσεις, τα εγκλήματα και οι διώξεις, όλων εκείνων –μερικών δεκάδων χιλιάδων τέλος πάντων– που δεν υπέκυψαν στην άνωθεν τρομοκρατία και που επιχείρησαν εντός των συνόρων (μα και στο εξωτερικό) την ανατροπή ενός σφόδρα αντιδημοκρατικού καθεστώτος με δράσεις άλλοτε χαμηλού και άλλοτε υψηλότερου κοινωνικού προφίλ. Γιατί όλοι οι υπόλοιποι, όπως είχε πει ευφυώς κάποτε και ο Τάσος Φαληρέας, είχαν απλά αντικαταστήσει το βουλευτή με το λοχαγό.

Η συνέχεια εδώ…
http://www.lifo.gr/articles/opinions/149560

2 σχόλια:

  1. Costas Arvanitis

    Από λόγους του Παπαδόπουλου (αποσπάσματα που τα είχα εύκαιρα): «...Αι ΗΠΑ είναι χώρα ελευθέρα. Είναι χώρα η οποία πιστεύει εις την ελευθερίαν, η οποία πιστεύει εις την ανάγκην οι Έλληνες να ζουν ελεύθεροι και να ρυθμίζουν τα του οίκου των μόνοι των...
    ... Το Δόγμα Τρούμαν αποτελεί ανατροπή της καθεστηκυίας, παραδεδεγμένης τάξεως εις τας σχέσεις των λαών και κυρίως εκείνων που στενάζουν υπό την απειλήν του κομμουνιστικού τέρατος...
    ... Υπάρχουν δυστυχώς αφελείς, οι οποίοι θεωρούν τον κομμουνισμόν δια της αριθμητικής ως αδύναμον να δημιουργήση κίνδυνον δια τους λαούς...
    ... Η Επανάστασις ουδέν απηγόρευσε από την λεγόμενην πνευματικήν εκδήλωσιν, πλήν καθαρώς κομμουνιστικών πνευματικών εκδηλώσεων... (Ιστορικά αποσπάσματα από λόγους του Προέδρου της Κυβερνήσεως Γεώργιου Παπαδόπουλου – από τις τελευταίες σελίδες του Α τόμου)
    «Η Ελλάς μετέχει ολοψύχως του αμυντικού συνασπισμού της δύσεως, πιστεύουσα απαρεγκλίτως εις τας βασικάς αρχάς της ελευθερίας και εις την ιεράν προγονική της κληρονομίαν...
    ...Η Εθνική Κυβέρνησις φιλοδοξεί να καταστήση την Ελλάδα απόρθητο έπαλξιν εις τα πλαίσια του ΝΑΤΟ και φρουρό του Δυτικο-Ευρωπαϊκού πολιτισμού εις την γωνίαν ταύτην της Ευρώπης...» (Ιστορικά αποσπάσματα από λόγους του Προέδρου της Κυβερνήσεως Γεώργιου Παπαδόπουλου – από τις τελευταίες σελίδες του Β τόμου)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Άντε να δούμε πότε θα σκάσει κανας τρελλοψυχεδελάς εκεί να μας διαφωτίσει

    ΑπάντησηΔιαγραφή