9/12/2020
Ο καθένας σ’ αυτά αντλεί από την προσωπική εμπειρία του – και δεν υπάρχουν ταμπού, τουλάχιστον σ’ εμένα.
Δουλεύω με τα ΕΛΤΑ σχεδόν 30 χρόνια και είμαι απολύτως ευχαριστημένος, σ’ ένα ποσοστό πάνω από 95%. Είναι ελάχιστα τα παράπονά μου και τελείως συγκυριακά, εξ όσων μπορώ να θυμηθώ.
Τις ιδιωτικές εταιρείες τις θεωρώ σκέτη ταλαιπωρία, για πολλούς και διαφόρους λόγους, που χοντρικά περικλείονται σε δύο λέξεις. Ανεπαρκής εξυπηρέτηση.
Επειδή δεν μ’ ενδιαφέρει η παράδοση κατ’ οίκον (δεν είσαι υποχρεωμένος να ’σαι σπίτι σου όλη μέρα, για να περιμένεις το κούριερ), αναγκάζομαι να κινούμαι προς τα γραφεία τους, που είναι πολύ μακριά από το σπίτι μου. Έχουν κλείσει πάρα πολλά παραρτήματα εν τω μεταξύ, με αποτέλεσμα να πρέπει να κάνω χιλιόμετρα για να εξυπηρετηθώ από συγκεκριμένες εταιρείες.
Δεν συνεργάζονται επίσης καθόλου καλά με τα ΕΛΤΑ, και μάλλον δεν φταίνε τα ΕΛΤΑ γι’ αυτό. Δεν παραδίδουν φερ’ ειπείν σε post restant.
Επίσης είναι δύσκολο να βρεις τι παίζει από το internet, επειδή δεν έχουν ανανεωθεί τα στοιχεία τους, με αποτέλεσμα να πηγαίνεις σε παραρτήματα που έχουν κλείσει. Έφθασα τις προάλλες να κάνω πορεία προς παράρτημα ταχυδρομικής στην Γούβα Παγκρατίου, το οποίο βρήκα κλειστό. Πήγα προς τα εκεί, επειδή η διεύθυνση υπήρχε στο σάιτ και το τηλέφωνο «βούιζε» (δηλαδή λειτουργούσε).
Τέτοια εποχή πάντα υπήρχε πρόβλημα με τις παραλαβές, ιδίως από το εξωτερικό. Πόσω μάλλον τώρα λόγω των κλειστών μαγαζιών, και των on line αγορών. Αυτή την εποχή έχουν αργήσει πολύ πράγματα από το εξωτερικό και ιδίως από την Αμερική. Δεν ξέρω πού οφείλεται αυτό. Αν οφείλεται στα αμερικάνικα ταχυδρομεία ή στα ελληνικά.
Δυο-τρία πραγματάκια που αγόρασα on line από Ελλάδα, όχι από συγκεκριμένα σάιτ-μαγαζιών, αλλά από ελληνικά σάιτ τύπου amazon ή discogs με second-hands (οι πωλητές είναι ιδιώτες, μεμονωμένα άτομα δηλαδή) ήρθαν στο πι και φι (πάντα μέσω ΕΛΤΑ).
Ο καθένας σ’ αυτά αντλεί από την προσωπική εμπειρία του – και δεν υπάρχουν ταμπού, τουλάχιστον σ’ εμένα.
Δουλεύω με τα ΕΛΤΑ σχεδόν 30 χρόνια και είμαι απολύτως ευχαριστημένος, σ’ ένα ποσοστό πάνω από 95%. Είναι ελάχιστα τα παράπονά μου και τελείως συγκυριακά, εξ όσων μπορώ να θυμηθώ.
Τις ιδιωτικές εταιρείες τις θεωρώ σκέτη ταλαιπωρία, για πολλούς και διαφόρους λόγους, που χοντρικά περικλείονται σε δύο λέξεις. Ανεπαρκής εξυπηρέτηση.
Επειδή δεν μ’ ενδιαφέρει η παράδοση κατ’ οίκον (δεν είσαι υποχρεωμένος να ’σαι σπίτι σου όλη μέρα, για να περιμένεις το κούριερ), αναγκάζομαι να κινούμαι προς τα γραφεία τους, που είναι πολύ μακριά από το σπίτι μου. Έχουν κλείσει πάρα πολλά παραρτήματα εν τω μεταξύ, με αποτέλεσμα να πρέπει να κάνω χιλιόμετρα για να εξυπηρετηθώ από συγκεκριμένες εταιρείες.
Δεν συνεργάζονται επίσης καθόλου καλά με τα ΕΛΤΑ, και μάλλον δεν φταίνε τα ΕΛΤΑ γι’ αυτό. Δεν παραδίδουν φερ’ ειπείν σε post restant.
Επίσης είναι δύσκολο να βρεις τι παίζει από το internet, επειδή δεν έχουν ανανεωθεί τα στοιχεία τους, με αποτέλεσμα να πηγαίνεις σε παραρτήματα που έχουν κλείσει. Έφθασα τις προάλλες να κάνω πορεία προς παράρτημα ταχυδρομικής στην Γούβα Παγκρατίου, το οποίο βρήκα κλειστό. Πήγα προς τα εκεί, επειδή η διεύθυνση υπήρχε στο σάιτ και το τηλέφωνο «βούιζε» (δηλαδή λειτουργούσε).
Τέτοια εποχή πάντα υπήρχε πρόβλημα με τις παραλαβές, ιδίως από το εξωτερικό. Πόσω μάλλον τώρα λόγω των κλειστών μαγαζιών, και των on line αγορών. Αυτή την εποχή έχουν αργήσει πολύ πράγματα από το εξωτερικό και ιδίως από την Αμερική. Δεν ξέρω πού οφείλεται αυτό. Αν οφείλεται στα αμερικάνικα ταχυδρομεία ή στα ελληνικά.
Δυο-τρία πραγματάκια που αγόρασα on line από Ελλάδα, όχι από συγκεκριμένα σάιτ-μαγαζιών, αλλά από ελληνικά σάιτ τύπου amazon ή discogs με second-hands (οι πωλητές είναι ιδιώτες, μεμονωμένα άτομα δηλαδή) ήρθαν στο πι και φι (πάντα μέσω ΕΛΤΑ).
8/12/2020
Υπάρχουν διάφοροι νέοι, νεότεροι τέλος πάντων, συλλεκταράδες, που τα έχουν μπερδέψει τα πράγματα.
Κατ’ αρχάς αγνοούν το τι σημαίνει cult. Cult είναι κάτι που δεν ανήκει στην... τάξη σου, το ανακαλύπτεις, το ανακαλύπτουν λίγοι στην πορεία, και το λατρεύουν με μανία. Αυτό σημαίνει cult.
Σήμερα η έννοια του cult παραπαίει (λόγω internet και πρόσβασης στα πάντα απ’ όλους), για να μην πω πως είναι άκυρη – και γι’ αυτό έχει αποκτήσει άλλες διαστάσεις, τελείως λανθασμένες.
Κάποιος λαϊκός π.χ. ή ένα λούμπεν άτομο, που ακούει λαϊκά τρίτης διαλογής, σκυλάδικα κ.λπ. δεν τα ακούει ως cult, αλλά ως στοιχεία της προσωπικότητάς του. Άρα γι’ αυτόν δεν υπάρχει cult, αλλά μια ζώσα κατάσταση. Εγώ όμως, που δεν είμαι ούτε σκυλάς, ούτε λούμπεν, και ανασύρω κάτι απ’ αυτή την ηχητική περιοχή, περνώντας το στην... τάξη μου, και σε λίγους πάντα, το μετατρέπω σε cult ενδεχομένως.
Το cult δεν έχει την έννοια της κοροϊδίας. Δεν αγοράζεις φερ’ ειπείν ένα δίσκο επειδή στο εξώφυλλο ο τραγουδιστής είναι ντυμένος «περίεργα» για τα τωρινά δεδομένα, με μεγάλους σέβεντις γιακάδες π.χ. ή παντελόνι «καμπάνα». Τέτοια φορούσαν τότε όλοι οι Έλληνες. Αυτό δεν συνιστά cult. Αν έναν τέτοιο δίσκο τον πλασάρεις ως cult, μόνον λόγω εξωφύλλου, είσαι άσχετος. Και δυο φορές άσχετος, αν κρίνεις μόνον από εξωτερική εμφάνιση, ενώ μουσικά ο δίσκος είναι για πέταμα.
Το cult έχει κάποια αισθητική αξία. Και δεν γειτνιάζει σώνει και καλά με το σκουπίδι. Και το σκουπίδι μπορεί να έχει κάποια αξία, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως είναι σώνει και καλά cult.
Ο Περικλής Περάκης στα «Ντισκομεράκια» δεν είναι cult, γιατί τότε, στα τέλη σέβεντις (1978), τον άκουγε όλη η Ελλάδα. Αυτό οι νέοι μπορεί να μην το ξέρουν, αλλά εγώ στο πρώτο ή στο δεύτερο πάρτυ που είχα πάει, μάλλον στο δεύτερο, χόρευα, όπως και όλοι μας τότε, με «Ντισκομεράκια». Ούτε o Φλωρινιώτης υπήρξε cult φυσικά, γιατί τον γνώριζαν όλοι οι Έλληνες (και ακόμη τον γνωρίζουν), και όχι κάποιες μειοψηφίες.
Οι νέοι μπερδεύουν το cult με το κιτς. Δεν ταυτίζονται αυτά τα δύο. Μπορεί ένα cult να είναι κιτς, αλλά δεν είναι απαραίτητο. Επίσης ένα κιτς δεν είναι σώνει και καλά cult. Γενικώς, γενικώς λέω, αυτές οι δύο έννοιες δεν πρέπει να συγχέονται – αν και συμβαίνει το αντίθετο. Κιτς είναι η συνύπαρξη των αντιθέτων. Ο Dizzy Gillespie με στολή τσολιά για παράδειγμα (στο γνωστό εξώφυλλο) είναι κιτς, ένας σπίτι με αρχαιοελληνικούς κίονες και ταράτσα είναι κιτς κ.ο.κ. Ένα "ό,τι να’ναι" ντύσιμο στο εξώφυλλο ενός δίσκου σέβεντις, με αταίριαστα χρώματα κ.λπ., είναι σίγουρα κιτς (ως φωτογραφία), αλλά όσον αφορά στο ηχητικό μέρος γιατί σώνει και καλά ο δίσκος είναι cult; Μην τα μπερδεύουμε.
Τέλος πάντων μπορώ να γράψω τεράστιο κείμενο για όλα αυτά, αλλά τώρα πρέπει να σταματήσω.
Υπάρχουν διάφοροι νέοι, νεότεροι τέλος πάντων, συλλεκταράδες, που τα έχουν μπερδέψει τα πράγματα.
Κατ’ αρχάς αγνοούν το τι σημαίνει cult. Cult είναι κάτι που δεν ανήκει στην... τάξη σου, το ανακαλύπτεις, το ανακαλύπτουν λίγοι στην πορεία, και το λατρεύουν με μανία. Αυτό σημαίνει cult.
Σήμερα η έννοια του cult παραπαίει (λόγω internet και πρόσβασης στα πάντα απ’ όλους), για να μην πω πως είναι άκυρη – και γι’ αυτό έχει αποκτήσει άλλες διαστάσεις, τελείως λανθασμένες.
Κάποιος λαϊκός π.χ. ή ένα λούμπεν άτομο, που ακούει λαϊκά τρίτης διαλογής, σκυλάδικα κ.λπ. δεν τα ακούει ως cult, αλλά ως στοιχεία της προσωπικότητάς του. Άρα γι’ αυτόν δεν υπάρχει cult, αλλά μια ζώσα κατάσταση. Εγώ όμως, που δεν είμαι ούτε σκυλάς, ούτε λούμπεν, και ανασύρω κάτι απ’ αυτή την ηχητική περιοχή, περνώντας το στην... τάξη μου, και σε λίγους πάντα, το μετατρέπω σε cult ενδεχομένως.
Το cult δεν έχει την έννοια της κοροϊδίας. Δεν αγοράζεις φερ’ ειπείν ένα δίσκο επειδή στο εξώφυλλο ο τραγουδιστής είναι ντυμένος «περίεργα» για τα τωρινά δεδομένα, με μεγάλους σέβεντις γιακάδες π.χ. ή παντελόνι «καμπάνα». Τέτοια φορούσαν τότε όλοι οι Έλληνες. Αυτό δεν συνιστά cult. Αν έναν τέτοιο δίσκο τον πλασάρεις ως cult, μόνον λόγω εξωφύλλου, είσαι άσχετος. Και δυο φορές άσχετος, αν κρίνεις μόνον από εξωτερική εμφάνιση, ενώ μουσικά ο δίσκος είναι για πέταμα.
Το cult έχει κάποια αισθητική αξία. Και δεν γειτνιάζει σώνει και καλά με το σκουπίδι. Και το σκουπίδι μπορεί να έχει κάποια αξία, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως είναι σώνει και καλά cult.
Ο Περικλής Περάκης στα «Ντισκομεράκια» δεν είναι cult, γιατί τότε, στα τέλη σέβεντις (1978), τον άκουγε όλη η Ελλάδα. Αυτό οι νέοι μπορεί να μην το ξέρουν, αλλά εγώ στο πρώτο ή στο δεύτερο πάρτυ που είχα πάει, μάλλον στο δεύτερο, χόρευα, όπως και όλοι μας τότε, με «Ντισκομεράκια». Ούτε o Φλωρινιώτης υπήρξε cult φυσικά, γιατί τον γνώριζαν όλοι οι Έλληνες (και ακόμη τον γνωρίζουν), και όχι κάποιες μειοψηφίες.
Οι νέοι μπερδεύουν το cult με το κιτς. Δεν ταυτίζονται αυτά τα δύο. Μπορεί ένα cult να είναι κιτς, αλλά δεν είναι απαραίτητο. Επίσης ένα κιτς δεν είναι σώνει και καλά cult. Γενικώς, γενικώς λέω, αυτές οι δύο έννοιες δεν πρέπει να συγχέονται – αν και συμβαίνει το αντίθετο. Κιτς είναι η συνύπαρξη των αντιθέτων. Ο Dizzy Gillespie με στολή τσολιά για παράδειγμα (στο γνωστό εξώφυλλο) είναι κιτς, ένας σπίτι με αρχαιοελληνικούς κίονες και ταράτσα είναι κιτς κ.ο.κ. Ένα "ό,τι να’ναι" ντύσιμο στο εξώφυλλο ενός δίσκου σέβεντις, με αταίριαστα χρώματα κ.λπ., είναι σίγουρα κιτς (ως φωτογραφία), αλλά όσον αφορά στο ηχητικό μέρος γιατί σώνει και καλά ο δίσκος είναι cult; Μην τα μπερδεύουμε.
Τέλος πάντων μπορώ να γράψω τεράστιο κείμενο για όλα αυτά, αλλά τώρα πρέπει να σταματήσω.
8/12/2020
Διαβάζω κείμενα για τον Τζων Λέννον στα σάιτ –ο ένας γράφει για το βίαιο τέλος της δικής του παιδικής ηλικίας, με αφορμή τα στρογγυλά γυαλιά του Λέννον (αν είναι δυνατόν!), ο άλλος θυμάται την… ιστορία της ζωής του, για το πώς «χώθηκε» στο κρατικό ραδιόφωνο κτλ, μια τρίτη γράφει κάτι προσβλητικές ανοησίες τού τύπου «άντρας που μπορεί να ερωτευτεί μέχρι τρέλας γυναίκα σαν τη Γιόκο Όνο είναι άγιος»– και κάπως έτσι εγώ σκέφτομαι ΚΑΙ την προαιώνια κατρακύλα της εγχώριας μουσικογραφίας, ΑΛΛΑ ΚΑΙ τούτα δω τα λίγα λόγια τού ιστορικού γενικού γραμματέα τού Communist Party USA ή CPUSA Gus Hall (που είχε έρθει να μιλήσει και σε φεστιβάλ της ΚΝΕ, το 1981) στο βιβλίο του “Mandate for Fightback” (1981), που είχε κυκλοφορήσει και στην Ελλάδα την ίδια χρονιά, από τη Σύγχρονη Εποχή, με τον χοντροκομμένο τίτλο «Το Αντιπάλεμα». Είναι δυο λόγια, που βάζουν το πράγμα στη μία και μοναδική σωστή του βάση:
«Είναι φανερό ότι τα μέσα μαζικής ενημέρωσης επιδιώκουν να
αναπτύξουν ένα είδος ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟΥ ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ σχετικά με τη δολοφονία
του Τζων Λένον. Αλλά αυτό που μένει στην επιφάνεια είναι ένα πλατύ αίσθημα για
ειρήνη, ένα αίσθημα που αντιπροσώπευε ο Λένον στη διάρκεια της ζωής του. Αυτό
(το αίσθημα) είναι ένα μέρος των γενικότερων δράσεων των μαζών, που σχετίζονται
με τα ζητήματα του πολέμου και της ειρήνης».
Διαβάζω κείμενα για τον Τζων Λέννον στα σάιτ –ο ένας γράφει για το βίαιο τέλος της δικής του παιδικής ηλικίας, με αφορμή τα στρογγυλά γυαλιά του Λέννον (αν είναι δυνατόν!), ο άλλος θυμάται την… ιστορία της ζωής του, για το πώς «χώθηκε» στο κρατικό ραδιόφωνο κτλ, μια τρίτη γράφει κάτι προσβλητικές ανοησίες τού τύπου «άντρας που μπορεί να ερωτευτεί μέχρι τρέλας γυναίκα σαν τη Γιόκο Όνο είναι άγιος»– και κάπως έτσι εγώ σκέφτομαι ΚΑΙ την προαιώνια κατρακύλα της εγχώριας μουσικογραφίας, ΑΛΛΑ ΚΑΙ τούτα δω τα λίγα λόγια τού ιστορικού γενικού γραμματέα τού Communist Party USA ή CPUSA Gus Hall (που είχε έρθει να μιλήσει και σε φεστιβάλ της ΚΝΕ, το 1981) στο βιβλίο του “Mandate for Fightback” (1981), που είχε κυκλοφορήσει και στην Ελλάδα την ίδια χρονιά, από τη Σύγχρονη Εποχή, με τον χοντροκομμένο τίτλο «Το Αντιπάλεμα». Είναι δυο λόγια, που βάζουν το πράγμα στη μία και μοναδική σωστή του βάση:
8/12/2020
Μπαλωθιές από Κρήτη... και από Κύπρο μαζί. Οι μεγαλόνησοι σε επικοινωνία. Έχουν και καινούριο (κυπριακό) LP οι Balothizer. Προσεχώς στο δισκορυχείον. Αυτό είναι προπέρσινο...
https://www.youtube.com/watch?v=3pvukXfBolM
Μπαλωθιές από Κρήτη... και από Κύπρο μαζί. Οι μεγαλόνησοι σε επικοινωνία. Έχουν και καινούριο (κυπριακό) LP οι Balothizer. Προσεχώς στο δισκορυχείον. Αυτό είναι προπέρσινο...
https://www.youtube.com/watch?v=3pvukXfBolM
8/12/2020
Τόσο διάβασμα σε Βιολογία, και μάλιστα από πέιπερ, όχι από τον Τράγκα, που έχω ρίξει τον τελευταίο καιρό, δεν το είχα ρίξει σε έξι τάξεις στο σχολείο.
Aντιγραφή DNA, νουκλεοτίδια, αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης, messenger RNA... κατεβαίνω Πανελλήνιες το καλοκαίρι. Γλώσσα, Φυσική, Χημεία είμαι καλός από παλιά...
Τόσο διάβασμα σε Βιολογία, και μάλιστα από πέιπερ, όχι από τον Τράγκα, που έχω ρίξει τον τελευταίο καιρό, δεν το είχα ρίξει σε έξι τάξεις στο σχολείο.
Aντιγραφή DNA, νουκλεοτίδια, αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης, messenger RNA... κατεβαίνω Πανελλήνιες το καλοκαίρι. Γλώσσα, Φυσική, Χημεία είμαι καλός από παλιά...
8/12/2020
Θέλει ο χαζός πρώτος-πρώτος να πάει να σηκώσει το μανίκι. Πιάστε τον, εξηγείστε του... Ο κόσμος, άμα δει πρώτον το χαζό, θα κάνει πίσω...
Θέλει ο χαζός πρώτος-πρώτος να πάει να σηκώσει το μανίκι. Πιάστε τον, εξηγείστε του... Ο κόσμος, άμα δει πρώτον το χαζό, θα κάνει πίσω...
